Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Όταν χαμηλώσουν τα φώτα των εκατοντάδων τηλεοπτικών καμερών, όταν σταματήσουν τα αμέτρητα φλάς των δημοσιογράφων, όταν τελειώσουν οι ψαλμωδίες, όταν σβήσουν οι πολυέλαιοι, όταν θα έχουν αποχωρήσει οι μπάντες και οι επίσημοι, τι θα έχει απομείνει; Ίσως μια μεγάλη αμηχανία για την εικόνα αυτών που τάχτηκαν να εκπροσωπήσουν την εκκλησία και εμφανίστηκαν όπως εμφανίστηκαν, χρυσοποίκιλτοι, για να… προκαλέσουν ευχάριστες και «όμορφες» εντυπώσεις, για να καθηλώσουν την παγκόσμια προσοχή με μεγαλοπρεπείς εναγκαλισμούς, με θεαματικές προσφωνήσεις και με εντυπωσιακές λειτουργικές παραστάσεις.
Κάποιοι θα κλάψουν, κάποιοι θα παρακολουθήσουν με πόνο τις σκηνές της συνάντησης Πάπα – Πατριάρχη, αλλά και κάποιοι θα ενθουσιαστούν, πολλοί περισσότεροι θα αγαλλιάσουν, θα διαλαλήσουν το ιστορικό γεγονός ότι έγιναν τα σημαντικότερα βήματα για την ένωση των χριστιανών, για την επανένωση της εκκλησίας του Χριστού που διαιρέθηκε, όπως τόνισε ο ίδιος ο Πατριάρχης, από. ανθρώπινες αδυναμίες, από προσωπικές ιδιοτροπίες, από σχισματικές πολιτικές που εξυπηρετούσαν όχι τον Χριστιανισμό, αλλά. στενά τοπικιστικά συμφέροντα. Η εικόνα των δυο προκαθήμενων που ασπάζονται, από εδώ και πέρα θα μείνει στην ιστορία για άλλους σαν ένα στίγμα, για άλλους σαν μια ωραία και ενωτική σκηνή, γεμάτη χριστιανική αγάπη. Αλλά είναι όλα τόσο ωραία, τόσο ενωτικά, τόσο αρμονικά, τόσο μεστά αγάπης και ειρήνης, τόσο συγχωρητικά, τόσο αναπαυτικά και άγια, τόσο γεμάτα Θεια Χάρη ; Τόσο υποκριτικά!
Ο Άγιος Σεραφείμ Ρόουζ στο εξαίρετο και προφητικό βιβλίο του με τον τίτλο, «Ορθοδοξία και η θρησκεία το μέλλοντος», είχε γράψει από το 1976 : Η εποχή μας είναι μια πνευματικά ανισόρροπη εποχή στην οποία πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί βρίσκονται κυμαινόμενοι και παρασυρόμενοι από κάθε άνεμο της διδασκαλίας μέσα στην δολιότητα των ανθρώπων, μέσα στην πανουργία τους προς το σκοπό της μεθοδικής παραπλάνησης, (Εφες 4:140). Και συνεχίζει ο Αμερικάνος Άγιος, Σεραφείμ : «Φαίνεται πραγματικά να έχει έρθει ο καιρός που οι άνθρωποι δεν θα ανέχονται την υγιή διδασκαλία αλλά θα συσσωρεύουν δάσκαλους σύμφωνα με τις δίκες του επιθυμίες, επειδή θα αισθάνονται γαργαλισμό στα αυτιά τους και από μεν την αλήθεια θα αποστρέψουν την ακοή τους, θα τραπούν δε προς τους μύθους». Με δυο λόγια η θρησκεία της εποχής μας είναι το. να κάνεις το δικό σου, όπως μας διδάσκει και η. Βεδάντα των Ινδουιστών.
Και ποιοι είναι αυτοί οι δάσκαλοι που εναρμονίζονται σύμφωνα με τις προσδοκίες των σύγχρονων ανθρώπων, με τις επιθυμίες τους, με τα προσωπικά τους πρότυπα ; Ο πρώτος και ο τελειότερος, ο Πάπας- σουπερ σταρ! Ο ποντίφικας της Ρώμης. Ο «αλάθητος», που του αρέσει να κηρύττει πως όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο πράγμα. Πως δεν διαφέρει να προσευχόμαστε σε μια εκκλησία, σε μια συναγωγή, σε ένα τζαμί, ίσως ακόμα και μέσα σε ινδουιστικούς ναούς που λατρεύουν τα.ποντίκια. Ο «σουπερ σταρ» της Νέας Εποχής. Ποδοσφαιρόφιλος φίλαθλος, ανοιχτός στην διαφορετικότητα, στους ομοφυλόφιλους, στους παιδεραστές ιερείς του, στην κάθε είδους διαστροφή. Ο προϊστάμενος όλων εκείνων των κυκλωμάτων που συσσωρεύουν κάθε χρόνο από τις τέσσερεις άκρες του πλανήτη εκατομμύρια από τις «σκοτεινές» επιχειρήσεις του Βατικανού. Ο πρωταγωνιστής της ένωσης των εκκλησιών.
Αλλά ποιων εκκλησιών; Το Πιστεύω αναφέρει μόνο για Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά μπροστά στην «αγάπη» και στην «ενότητα»; Τι σημασία έχουν οι πατερικές διδασκαλίες; Τι σημασία έχουν οι κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων; Τι σημασία έχουν οι Άγιοι που μαρτύρησαν κατά των αιρέσεων ; Σημασία για όλους αυτούς ίσως έχει αυτό που διακήρυξε ο Σουάμι Βιβεκανάντα : «Εμείς όχι μόνο ανεχόμαστε απλά, αλλά ενωνόμαστε με κάθε θρησκεία. Προσευχόμαστε στο τζαμί των μουσουλμάνων, λατρεύοντας μπροστά στην φωτιά των Ζωροαστριστών και γονατίζοντας στον σταυρό των Χριστιανών !!». Εδώ σίγουρα δεν ισχύει το, «κανείς δεν έρχεται προς τον Πατέρα παρά μόνο μέσω Εμού», (Α΄ Ιω. 1:1). Διαβάστε Περισσότερα
Τήν τελευταία μέρα τοῦ Νοεμβρίου ἡ μορφή τοῦ Πρωτοκλήτου ἀποστόλου ᾿Ανδρέα μᾶς δίνει ἕνα σπουδαῖο μήνυμα, ὅπως δίνει καί τό ὄνομα στό μήνα· εἶναι γνωστό ὅτι σέ πολλά μέρη τῆς πατρίδας μας ὁ Νοέμβριος ὀνομάζεται ᾿Αντριάς (= ᾿Ανδρέας).
Σεμνή καί ταπεινή ἡ μορφή τοῦ ἁγίου ᾿Ανδρέα καλύπτεται συνήθως στίς εὐαγγελικές διηγήσεις πίσω ἀπό τή δυναμική προσωπικότητα τοῦ μεγάλου ἀδελφοῦ του, τοῦ κορυφαίου τῶν μαθητῶν Πέτρου. ᾿Ελάχιστα περιστατικά τῆς ζωῆς του, ὅπως ἄλλωστε καί τῶν ἄλλων ἀποστόλων, ἀναφέρονται στήν Καινή Διαθήκη. Μερικά ἀπό αὐτά εἶναι· ἡ πρώτη γνωριμία του μέ τόν Κύριο, στόν ὁποῖο ἀμέσως μετά ὁδήγησε τόν ἀδελφό του Πέτρο· ἡ ἐνεργός παρουσία του στό χορτασμό τῶν πέντε χιλιάδων λαοῦ καί στή συνάντηση τοῦ ᾿Ιησοῦ μέ κάποιους ῞Ελληνες, πού ζητοῦσαν νά τόν δοῦν. Εἶναι ὅμως ἀρκετά τά περιστατικά αὐτά, γιά νά μᾶς δώσουν τά δικά τους μοναδικά μαθήματα σήμερα.
῎Ηδη ἡ πρώτη συνάντηση τοῦ ᾿Ανδρέα μέ τόν Κύριο δίνει τό χαρακτηριστικό γνώρισμα τῆς σεμνῆς ἀλλά ὄχι ἀσήμαντης προσωπικότητάς του. Εἶναι ὁ εἰλικρινής καί βαθύς πόθος του νά συναντήσει τόν Μεσσία. Αὐτός ὁ πόθος εἶχε ὁδηγήσει τόν ἄσημο ψαρά τῆς Γαλιλαίας στήν ἔρημο τοῦ ᾿Ιορδάνη, ὅπου κήρυττε ὁ Πρόδρομος καί Βαπτιστής τοῦ Κυρίου ᾿Ιωάννης. Κι ὅταν ἀπό τά ἀσκητικά χείλη τοῦ Προδρόμου ἄκουσε τή σύσταση γιά τόν ᾿Ιησοῦ Χριστό «ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ», τόν πλησίασε μαζί μέ τόν συμμαθητή του, τόν εὐαγγελιστή ᾿Ιωάννη. Ζήτησαν νά μάθουν ποῦ μένει. ῾Ο ᾿Ιησοῦς τούς κάλεσε· «ἔρχεσθε καί ἴδετε». Κι ὁ ᾿Ανδρέας ἀνταποκρίθηκε στήν κλήση. ῎Ετσι εἶναι ὁ Πρωτόκλητος.
«Εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν!», ἔσπευσε νά ἐκμυστηρευθεῖ στόν ἀδελφό του Πέτρο, ὁδηγώντας κι ἐκεῖνον στόν ᾿Ιησοῦ. Πόση χαρά, πόση ἀνακούφιση κι εὐγνωμοσύνη, πόσο ἐνθουσιασμό καί αἰσιοδοξία κλείνει ἐκεῖνο τό «εὑρήκαμεν»! Στό πρόσωπο τοῦ Μεσσία ὁ ᾿Ανδρέας εἶχε ἐπενδύσει τά πιό μεγαλόπνοα ὄνειρα, τίς πιό ζωηρές του ἐλπίδες. Γι᾿ αὐτό μόλις τόν συνάντησε, τοῦ παρέδωσε ἀνεπιφύλακτα τόν ἑαυτό του χωρίς ἄλλες ἀξιώσεις, χωρίς ἄλλα ζητούμενα. Στόχος του ἀπό κεῖ κι ὕστερα μέχρι τή στερνή του ὥρα, ὅταν -σάν τόν Κύριό του- σταυρώθηκε στήν Πάτρα, ἦταν πῶς νά ὁδηγήσει κι ἄλλες ψυχές στή σωτηρία, πού κοντά στόν Χριστό γεύθηκε.
Κι ἔγινε ὁ ἀπόστολος ᾿Ανδρέας τό ὑπόδειγμα καί τό ὁρόσημο στήν πορεία κάθε ψυχῆς πρός τή λύτρωση. Στήν ἀποστολική ἐποχή ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλη -καί στή δική μας- δέν μπορεῖ κανείς νά συναντήσει τόν Χριστό, νά βρεῖ τή λύτρωση, ἄν δέν νιώθει μέσα του βαθειά τήν ἐπιθυμία καί τήν ἀνάγκη γι᾿ αὐτό. Πάνω ἀπό κάθε πόθο καί κάθε ἐπιδίωξη, πέρα ἀπό κάθε ἐπιτυχία καί καταξίωση, στέκει ὁ πόθος γιά τή σωτηρία. Χαρά σ᾿ ὅποιον δέν φίμωσε μέσα του αὐτόν τόν πόθο. Δέν θά ἀργήσει νά τοῦ τόν ἐκπληρώσει ὁ Κύριος.
Καί κάτι ἀκόμη· ὅποιος ζήσει τή λύτρωση κοντά στόν Χριστό δέν ἀπολαμβάνει φίλαυτα καί ἐγωιστικά τή χαρά του. Σπεύδει νά γίνει ὁ καλός ἄγγελος γιά τή σωτηρία καί ἄλλων ψυχῶν. Θέλει συνοδοιπόρους στήν πορεία τοῦ ἁγιασμοῦ του. Αὐτό μᾶς μηνύει ὁ ἅγιος ἀπόστολος ᾿Ανδρέας.
Στέργιος Ν. Σάκκος Διαβάστε Περισσότερα
ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ 
|
1η – 2α Δεκεμβρίου Επί τιμή και μνήμη του Οσίου Πατρός ημών |
|
Την 1ην Δεκεμβρίου, ημέραν Δευτέραν, |
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει χαρά εκεί όπου υπάρχει παράβασις της εντολής του Θεού, όπως είναι αδύνατον να υπάρχει στενοχώρια με την εφαρμογή του νόμου του Θεού
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Μητροπολίτη Ναυπάκτου π. Ιεροθέου Βλάχου,
Στην διδασκαλία του Βαρλαάμ ότι ο Θεός γνωρίζεται από τους θεωρητικότατους από όλα τα όντα, δηλαδή από τους φιλοσόφους, και ότι η γνώση του Θεού «διά νοεράς φωτοφανείας… ουδαμώς εστιν αληθής» (σελ. 564), ο άγιος Γρηγόριος απαντά ότι «ουκ εκ των όντων μόνον ο Θεός γινώσκεται, αλλά και εκ των καθ’ υπεροχήν μη όντων, τουτέστι των ακτίστων, προς δε και δια φωτός αιωνίου και των όντων πάντων υπερανωκισμένου». Αυτή η γνώση προσφέρεται Διαβάστε Περισσότερα
Τίποτε δεν είναι τόσο ισχυρό όπλο στο διάβολο, όσο η απόγνωσις. Γι’ αυτό δεν τον ευχαριστούμε τόσο πολύ όταν αμαρτάνουμε, όσο όταν κυριευώμαστε από απελπισία.
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
