Νέα-Ανακοινώσεις

  • .

    ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΥΡΙΑΚΗ, Β΄ ΠΑΡΟΔΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 2, (Κέντρο, παραπλεύρως Ταχυδρ. Ταμιευτηρίου), τηλ. 2351022183

    .

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΞΕΩΝ  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018. 

    .

    ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΥΚΛΟΣ ΚΥΡΙΩΝ [ΑΘΗΝΑ ΜΠΙΡΔΑ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ] 6.00 μ.μ.

    .

    ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΥΚΛΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ [ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΑΠΟ

    ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ] 5.00 μ.μ.

    .

    ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΜΙΛΗΤΕΣ  ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 6.30 μ.μ.

    .

    ΣΑΒΒΑΤΟ

    ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 6:30 μ.μ. ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΟΙ ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ και ΕΦΡΑΙΜ ΑΝΘΙΜΟΥ (εναλλάξ)

    .

    ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

     

    προγραμμα Ιανουαρίου 2018 αφίσα small

     

     

    ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (επάνω από την αίθουσα του συλλόγου)

    .

    ΔΕΥΤΕΡΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ

    5.00 μ.μ.  –  9.00 μ.μ.

Συναξαριστής

Ι. Μονές της Μητροπόλεως

Επισκέψεις

Flag Counter

Στοιχεία επισκεπτών

Είναι μαζί μας

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

Ἰω. 16.12-13

15λεπτο βίντεο για τον βίο και τους αγώνες του. Ομιλεί για τον Μέγα Γίγαντα της Ορθοδοξίας μας, τον Μ. Αθανάσιο, ο σύγχρονος Γίγαντας του Άμβωνα ο μακαριστός επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.  Μια παραγωγή του ορθοδ. ιεραπ. Συλλόγου «Κυριακή».

τoυ μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

(ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας)

Νὰ τοῦ πλέξουμε ἐγκώμια, ἀγαπητοί μου; Εἴμαστε πολὺ μικροί. Ἐκεῖνος εἶνε γίγαν­τας καὶ τὸ ὕψος του προκαλεῖ δέος. Ὅποιος διαβάζει τὸ βίο του αἰσθάνεται ἴλιγγο μπροστὰ στὴ φυσιογνωμία του. Ἐν τούτοις θὰ ψελ­λίσουμε κ᾿ ἐμεῖς λίγες λέξεις πρὸς τιμήν του.

* * *

Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὠνομάστηκε μέγας, διότι στὴν ἐποχή του ἀγωνίστηκε μόνος νὰ κρατήσῃ τὴν ὀρθόδοξο πίστι.

Κινδύνευε τότε ἡ Ὀρθοδοξία. Παρουσιάστηκε μία αἵρεσις, ἡ αἵρεσις τοῦ Ἀρείου, ποὺ ἔλεγε γιὰ τὸ Χριστό, ὅτι «ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν»· δηλαδή, ἦταν κάποτε ἐποχὴ ποὺ ὁ Χριστὸς δὲν ὑπῆρχε. Αὐτὴ ἦταν βλάσφημη ἰδέα ἐναν­τίον τῆς θεότητος τοῦ Λόγου καὶ τῆς αἰωνιότητος τοῦ Θεοῦ Λόγου. Αὐτό, τὸ ὅτι «ἦταν κά­ποτε ἐποχὴ ποὺ αὐτὸς δὲν ὑπῆρχε», μποροῦ­με νὰ τὸ ποῦμε γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, ἀλλ᾿ ὄ­χι γιὰ τὸ Χριστό. Διότι δὲν ὑπῆρξε ποτέ ἐπο­χὴ ποὺ δὲν ὑπῆρχε ὁ Χριστός. Εἶνε ἄναρχος, αἰώνιος, ὑπεραιώνιος.
Ἐναντίον τοῦ Ἀρείου ἀγωνίστηκε ὁ Μέγας Ἀ­θανάσιος, καὶ μὲ ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὴ Γρα­φὴ τὸν κατετρόπωσε. Διότι τὴ Γραφὴ τὴν ἤ­ξε­ρε ἀπ᾿ ἔξω. Σήμερα οἱ Χριστιανοί, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, δὲν διαβάζουμε Γραφή, ὅπως ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Νίκησε λοιπὸν λόγῳ τῆς πίστεώς του, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς βαθειᾶς γνώσεως τῆς ἑρμηνείας τῆς ἁγίας Γραφῆς.
Ἀγωνίστηκε ἐναντίον τῶν ἀρειανῶν. Ἀλλὰ ἀγωνίστηκε καὶ ἐναντίον μιᾶς ἄλλης παρατάξεως. Ποιᾶς παρατάξεως; Ἐξ αἰτίας τοῦ Ἀρείου ἡ Ἐκκλησία εἶχε διχασθῆ – ὁ Θεὸς νὰ φυλάῃ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ διαίρεσι, ἀπὸ σχίσμα. Ὁ λαὸς τῆς Ἀλεξανδρείας ξαφνικὰ χωρίστηκε σὲ τρεῖς παρατάξεις. Ἡ μία ἦταν οἱ ὀρθόδο­ξοι, μὲ τὸ Μέγα Ἀθανάσιο. Ἡ ἄλλη, μὲ βασι­λιᾶδες καὶ αὐτοκράτορες, ἦταν οἱ ἀρειανοί· αὐτοὶ ἔφεραν τὴ διαίρεσι. Καὶ ἡ ἄλλη παράταξι ἦταν οἱ ἡμιαρειανοί. Τί ἔλεγαν αὐτοί; Αὐτοὶ ἦταν οἱ «συμβιβαστικοί». Ἐμεῖς, ἔλεγαν, θέλουμε τὸ μέσον· οἱ ὀρθόδοξοι εἶνε τὸ ἕνα ἄκρο, οἱ ἀρειανοὶ τὸ ἄλλο ἄκρο· ἐμεῖς θὰ τοὺς συμβιβάσουμε.
–Νὰ ὑποχωρήσῃς κ᾿ ἐσύ, ἔλεγαν στὸν Ἀθανάσιο, νὰ ὑποχωρήσουν κι αὐτοί. Νὰ ὑποχωρήσῃς καὶ νὰ δεχθῇς στὸ «Πιστεύω» νὰ προσ­­τεθῇ ἕνα γράμμα, μόνο ἕνα μικρὸ γράμμα. Ἐκεῖ ποὺ λέει γιὰ τὸ Χριστὸ «ὁμοούσιον τῷ Πατρί», νὰ προσθέσουμε τὸ γιῶτα («ι») καὶ ἀντὶ «ὁμοούσιον» νὰ γίνῃ «ὁμοιούσιον».
–Ὄχι, εἶπε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Διότι ὅποιος ἀφαιρέσῃ ἢ προσθέσῃ ἔστω κ᾿ ἕνα γράμμα, θὰ εἶνε ἔνοχος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Τὸ «ὁμοούσιον» σημαίνει Θεός, τὸ «ὁμοιούσιον» σημαίνει ἄνθρωπος.
Δὲν ὑποχώρησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Γι᾿ αὐ­τὸ καὶ τὸν πολέμησαν μὲ λύσσα. Καὶ τί δὲν τὸν κατηγόρησαν! Εἶπαν, ὅτι ἀδικεῖ τοὺς πα­πᾶδες· ὅτι ἄλλους τοὺς ἔχει εὐνοουμένους καὶ ἄλλους ὄχι, ὅτι τὸν ἕνα τὸν ἔχει κον­τά του καὶ τὸν ἄλλο μακριά. Ὅτι εἶνε σκληρός, ὅτι χτυπάει τοὺς παπᾶδες. Ὅτι πίνει. Ὅτι σκότω­σε ἕνα παπᾶ. Ὅτι ἔκλεψε χρήματα ἀπὸ ᾿δῶ κι ἀπὸ ᾿κεῖ. Ὅτι εἶχε ἕνα πιθάρι νομίσματα καὶ τὰ ἔδωσε γιὰ ν᾿ ἀνατρέψῃ τὸ καθεστὼς τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὅτι ἐμπόδισε τὰ καράβια ν᾿ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς Ἀ­λεξανδρείας γιὰ νὰ μεταφέρουν σιτάρι στὴν Κωνσταντινούπολι. Ὅτι…· ὅτι…· ὅτι…· ἱστορία ὁλόκληρη.
Δικάστηκε καὶ καταδικάστηκε. Δικαιώθηκε ὅμως ἀπὸ τὴ Σύνοδο. Μόνο δύο περιστατικὰ θὰ σᾶς πῶ.
⃝ Τὸν συκοφάντησαν, ὅτι ἔκοψε τὸ χέρι ἑνὸς παπᾶ, τὸν ὁποῖο αὐτοὶ τὸν εἶχαν κρύψει. Λέει στὰ παιδιά του ὁ Ἀθανάσιος· Τρέξτε νὰ τὸν βρῆτε. Ἔψαξαν, τὸν βρῆκαν καὶ τὸν ἔφεραν στὴ Σύνοδο.
–Ἔκοψες, λένε στὸν Ἀθανάσιο, τὸ χέρι τοῦ παπᾶ, καὶ μὲ τὸ χέρι αὐτὸ κάνεις μάγια…
–Πόσα χέρια ἔχει κάθε ἄνθρωπος; τοὺς ἐ­ρωτᾷ.
–Δύο, ἀπαντοῦν.
–Μήπως ὑπάρχει ἄνθρωπος μὲ τρία χέρια;
–Ὄχι.
Τότε λέει·
–Φέρτε ἐδῶ τὸν παπᾶ.
Ὅταν παρουσιάστηκε, τοὺς ἐρωτᾷ πάλι·
–Εἶνε αὐτός, γιὰ τὸν ὁποῖο μὲ κατηγορεῖτε;
–Αὐτός εἶνε.
–Δεῖξε τὰ χέρια σου, τοῦ λέει (εἶχε δύο χέρια). Ἐὰν εἶχε καὶ τρίτο χέρι, λέει στοὺς κριτάς, τότε τοῦ ἔκοψα τὸ χέρι καὶ εἶμαι ἔνοχος.
Ἔτσι ἀποδείχθηκε ἡ συκοφαντία.
⃝ Ἄλλη συκοφαντία ἦταν, ὅτι ἀτίμασε μιὰ κοπέλλα – ποιός; ἐκεῖνος ποὺ ζοῦσε σὰν ἄγγελος. Καὶ βρῆκαν μιὰ γυναῖκα, ἕνα πορνικὸ γύναιο, τὴν πλήρωσαν, καὶ τῆς εἶπαν· Ἐσὺ θὰ τὸν κατηγορήσῃς τὸν Ἀθανάσιο…
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ἦταν μικρὸς στὸ ἀνάστημα, κοντός. Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα νὰ τὸν δικά­σουν, πῆρε κοντὰ τὸ διᾶκο του, ποὺ εἶχε ἀνάστημα, φαινόταν σὰν δεσπότης. Τοῦ λέει λοιπόν· Στὸ δικαστήριο θὰ παρουσιαστῇς ἐσὺ καὶ θὰ κάνῃς ὅτι εἶσαι ἐγώ, ὁ Ἀθανάσιος.
Ἄρχισε νὰ κλαίῃ τὸ γύναιο καὶ νὰ λέῃ, ὅτι Μιὰ νύχτα μὲ ἀτίμασε ὁ Ἀθανάσιος κ.λπ.. Ἔλεγε ἡμερομηνίες, χρονολογίες – ὁ Θεὸς νὰ φυλάῃ ἀπὸ συκοφαντίες γυναίκας. Ὅλοι πί­στευαν, ὅτι ὁ Ἀθανάσιος ἔκανε τὴν ἁμαρτία.
Τότε παρουσιάζεται ὁ διᾶκος καὶ τῆς λέει·
–Γιά κοίταξέ με καλά· ἐγὼ σὲ ἀτίμασα;
–Ναί ἐσύ, λέει αὐτή (ποὺ οὔτε κἂν ἤξερε τὸν Ἀθανάσιο, οὔτε τὸν εἶχε δεῖ ποτὲ ποιός εἶνε).
Ἔτσι πάλι ἀποδείχθηκε ἡ συκοφαντία.
Χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ Με­γάλου Ἀ­θανασίου ἦταν, ὅτι ὑπῆρξε ἀδιάλλακτος. Δὲν ὑποχωροῦσε. Μία μέρα στὴν ἀρχιεπισκοπὴ τοῦ χτύπησε τὴν πόρτα ἕνας στρατηγός.
–Ἔχεις γράμμα ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα, ὁ ὁ­ποῖος ἐπιμένει νὰ ἐκτελέσῃς ἀμέσως τὴν ἑξ­ῆς διαταγή. Ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν θ᾿ ἀνοίξῃς τὴν πόρτα τῆς ἐκκλησίας καὶ θὰ βάλῃς μέσα τὸν Ἄρειο.
–Ὕπαγε, στρατηγέ, καὶ ἀναπαύου…· θὰ κά­νω τὸ καθῆκον μου, τοῦ λέει ὁ Ἀθανάσιος.
Πέρασαν τρεῖς μέρες, δὲν ἄνοιξε τὶς πόρτες· ἄφησε τὸν Ἄρειο ἀπ᾿ ἔξω, δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ μπῇ.
Ἀπὸ ᾿κεῖ ἄρχισε ἡ μεγάλη περιπέτεια καὶ ἡ ἐξορία του. Διότι δὲν ἐπέτρεπε νὰ μποῦν αἱ­ρετικοὶ στὴν ἐκκλησία· ἀγωνίστηκε γι᾿ αὐτό.
Καὶ ὄχι μόνο ἀδιάλλακτος, ἀλλὰ καὶ θαρρα­λέος καὶ ἀτάραχος ἦταν.
Τὸν περικύκλωσαν στὴ μητρόπολί του τάγματα ὅλη νύχτα. Ἀλλ᾽ αὐτὸς ἀτάραχος, εἰρηνικός. Τὸ πρωί, ὅταν ἔφευγε γιὰ τὴν ἐξορία, ὁ οὐρανὸς ἦταν σκεπασμένος ἀπὸ σύννεφα. Τὰ πνευματικά του τέκνα ἔκλαιγαν. Τότε κοιτάζοντας τὰ σύννεφα τοὺς λέει·
–Βλέπετε τὰ σύννεφα; ἔτσι εἶνε καὶ τὰ γεγονότα αὐτά· «νεφύδριόν ἐστι καὶ θᾶττον παρελεύσεται»· συννεφάκι εἶνε αὐτὸ ποὺ συμβαί­νει, σύντομα θὰ περάσῃ καὶ θὰ φύγῃ.
Πέντε φορὲς ἐξωρίστηκε. Ἔζησε μέσα σὲ σπηλιές, σὲ χαράδρες, καὶ σὲ τάφους (μέσα σ᾿ ἕνα τάφο κρυβόταν). Καὶ ἔμεινε μόνος. Μό­νος σήκωσε στοὺς ὤμους του τὴν Ὀρθοδοξία. Λένε στὴ μυθολογία, ὅτι τὴ Γῆ τὴ σήκωνε στοὺς ὤμους του ὁ λεγόμενος Ἄτλας. Ἀλλ᾿ αὐτὸ εἶνε μῦθος. Ἐδῶ εἶνε πραγματικότητα· ὅτι ὁ Ἀθανάσιος κράτησε μόνος στοὺς ὤμους του τὴν Ὀρθοδοξία ὁλόκληρη.

* * *

Τώρα ἐμεῖς τί ἔχουμε νὰ διδαχθοῦμε ἀπὸ αὐτά; Μεγάλοι Ἀθανάσιοι νὰ γίνουμε, δὲν μποροῦμε. Ἐμεῖς ὅλοι τὸ νυχάκι τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου δὲν κάνουμε. Ἂς παρακαλέσουμε τὸ Θεό, ν᾿ ἀναδείξῃ νέα ἀναστήματα ποὺ θὰ ὑπερασπίσουν τὴν ὀρθόδοξο πίστι μας. Καὶ ἂν δὲν μποροῦμε νὰ γίνουμε Μεγάλοι Ἀ­θανάσιοι, ἂς γίνουμε μικροὶ Ἀθανάσιοι. Πολλοὶ μικροὶ Ἀθανάσιοι, ἑνωμένοι, μπορεῖ νὰ φτάσουν στὴν ἐνσάρκωσι τοῦ πνεύματος τῆς ἀντιστάσεως ὑπὲρ τῆς πίστεώς μας.
Σήμερα ζοῦν τὰ ἐγγόνια τοῦ Ἀρείου. Ἡ διδασκαλία τοῦ Ἀρείου ἀναστήθηκε στὰ πρόσωπα τῶν χιλιαστῶν. Οἱ χιλιασταὶ δὲν λένε τίποτε ἄλλο παρὰ αὐτὰ ποὺ ἔλεγε ὁ ῎Αρειος.
Βάλλεται καὶ κινδυνεύει ἡ Ὀρθοδοξία, καὶ πρέπει νὰ σταθοῦμε φρουροὶ στὰ πνευματικὰ σύνορα. Μικροὶ – μεγάλοι νὰ γίνουμε ἕνας βράχος καὶ νὰ ποῦμε στὰ ἄγρια κύματα τῆς Δύσεως καὶ τῆς Ἀνατολῆς·
Ἄλτ! Εἴμαστε Ἕλληνες Χριστιανοί, δὲν θὰ περάσετε. Μασόνοι, ἄθεοι, χιλιασταί, φράγ­κοι, προτεστάντες, δὲν θὰ περάσετε. Ὄχι. Θὰ μείνουμε ἐδῶ ὅλοι, μία ψυχὴ – ἕνας λαός. Καὶ ἐλπίζω ὁ Θεός, ποὺ βοήθησε τὸ Μέγα Ἀθανά­σιο, θὰ βοηθήσῃ κ᾿ ἐμᾶς νὰ μείνουμε μέχρι τέ­λους πιστοὶ στὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν· ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερ­υψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Τριάδος Πτολεμαΐδος τὴν 30-12-1973

 

 Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

«Σε θέματα της Πίστεως και της Πατρίδας δεν χωράνε υποχωρήσεις. Πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός«

άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

Στον βιβλίο του αείμνηστου καθηγητή Λεων. Φιλιππίδου, «ο Σμύρνης Χρυσόστομος, ο μεγαλομάρτυρας Μητροπολίτης»-ο Φιλιππίδης διετέλεσε προσωπικώς γραμματέας του εθνοϊερομάρτυρος-διαβάζουμε στην σελ. 35: «Οι τελευταίοι του λόγοι προς τους προτρέποντας αυτόν να φύγει ήταν: ΟΧΙ! Παράδοσις του Έθνους και της Εκκλησίας μας δεν είναι η φυγή εν όψει κινδύνου, αλλ΄ ο αγών μέχρις εσχάτων και η θυσία. Εάν μεν ο εχθρός φεισθή (λυπηθεί) του ποιμνίου μου, ποίος θα το περιθάλψη; Εάν δε σφαγή πως ημπορώ εγώ να επιζήσω; Είτε το ένα είτε το άλλο, η θέσις μου είναι εδώ, μαζί με το ποίμνιό μου». Αυτή είναι απάντηση ΟρθοδόξουΙιεράρχη, η οποία υπογράφτηκε με το τίμιο αίμα του.

Χαρακτηριστικό της απηχήσεως που είχε παγκοσμίως το ηρωϊκό φρόνημα και το μαρτύριο του αγίου Χρυσοστόμου είναι το εξής γεγονός: ο Αρμένιος αρχιεπίσκοπος της Σμύρνης Γεβάντ Τουριάν, που διασώθηκε από τη σφαγή και κατέφυγε στην Αμερική, όταν έφθασε εκεί φονεύθηκε από ομοεθνείς του, γιατί εγκατέλειψε το ποίμνιό του και δεν τήρησε την γενναία στάση του Χρυσοστόμου, του και μακεδονομάχου Επισκόπου Δράμας και μετέπειτα Σμύρνης. Μεγαλειώδες είναι και το συμβάν κατά την στιγμή της υποχρεωτικής αποχώρησης του Χρυσοστόμου από την Δράμα, στις 30 Αυγούστου του 1907. Πομπή χιλιάδων λαού προστατευτικά-διά τον φόβο των Τούρκων και των Κομιτατζήδων-συνόδευε τον μητροπολίτη μέχρι να επιβιβασθεί στο τραίνο. Τότε ο δημογέροντας Νίκας εν μέσω της συγκινήσεως και για να ανακουφίσει τον πόνο όλων, φώναξε δυνατά:

«-Δέσποτα, μας παρέλαβες λαγούς και μας έκανες λιοντάρια. Μείνε ήσυχος θα γίνει το θέλημά σου».

Αυτό έκαναν οι τότε Ιεράρχες-Εθνάρχες του Μακεδονικού Αγώνα. «Έπιαναν από το αυτί» τους καθημαγμένους Έλληνες της Μακεδονίας, σήκωναν όρθιους τους λαγόκαρδους και τους έκαναν λιοντάρια. Έτσι σώθηκε η Μακεδονία, σώθηκε η Ελλάδα κατά τον αειθαλή λόγο του Ίωνα Δραγούμη.

Σήμερα ακολουθούν οι ταγοί το παράδειγμα του Αρμένιου Αρχιεπισκόπου. Εγκαταλείπουν το ποίμνιο, χειροκροτούν άθεους, φοβούνται τους νεκροθάφτες της πατρίδας πολιτικούς. Ποιοι; ο κλήρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας που ο Ζαμπέλιος την ονομάζει ελληνοσώτειρα. Αντί να βροντούν και να αστράφτουν οι άμβωνες για το θέμα του ονόματος και της επικείμενης προδοσίας, ακούμε «ιερές μουρμούρες» για αυτοσυγκράτηση, χαμηλούς τόνους και λοιπά άνοστα καρυκεύματα του συμβιβασμού και της ευθυγράμμισης με τους μειοδότες. (Και αναφέρομαι ειδικά στον αρχιεπίσκοπο και τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, που απορρίπτουν τα συλλαλητήρια).

Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει!

Γίνονταν, προ καιρού, σεμινάρια για τα βλάσφημα βιβλία-φακέλους των θρησκευτικών, οι σύμβουλοι και παρασύμβουλοι «επιμορφωτές»,-κομισάριοι αναμασούσαν τα φληναφήματα του υπουργείου, σηκωνόμασταν κάποιοι και αποστομώναμε τους εισηγητές και μας αντίκρουαν με το εξής επιχείρημα, το οποίο μας έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση:

«Τι μιλάτε; Η Ιερά Σύνοδος δεν έβγαλε καμμιά ανακοίνωση που να τα καταδικάζει και να ζητά από τους γονείς την επιστροφή τους».

Και έχουν δίκαιο. Όχι μόνο δεν βοηθούν, ο αρχιεπίσκοπος και περί αυτόν επίσκοποι-ευτυχώς 15-20 μητροπολίτες δεν γονάτισαν-αλλά μας θέτουν προσκόμματα, μας προξενούν ζημιά και ακυρώνουν εν πολλοίς τον αγώνα μας για την προάσπιση της Ορθοδοξίας μας. (Καλά συμβουλεύουν κάποιοι να επιστρέφονται τα βιβλία στην Ιερά Σύνοδο…).

Τώρα με το συλλαλητήριο για την Μακεδονία γίνεται το ίδιο. Δεν συμφωνεί ο αρχιεπίσκοπος. Εισέπραξε και τα συγχαρητήρια του κ. Γαβρόγλου. (Τι έλεγαν οι αρχαίοι; «Επαινούμενος γαρ υπό των εναντίων αγωνιώ μη τι κακόν είργασμαι», όταν με επαινούν οι εχθροι, αγωνιώ μήπως κάνω κάτι κακό. Και ευτυχώς πολλοί Επίσκοποι δεν υπακούν).

Δυστυχώς και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος πήρε γραμμή και μπήκε στη γραμμή διαγράφοντας την μέχρι τώρα γενναία του στάση. (Και γι΄αυτόν έχουν κάτι οι αρχαίοι: «Προς γαρ το τελευταίο εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται», αυτό που πράττεις στο τέλος, καθορίζει και τα προηγούμενα. Στην ιστορία θα μείνει αυτή η τελευταία του στάση. Και ο Νενέκος καπετάνιος ονομαστός ήταν, όμως υπέκυψε στα φλουριά του Ιμπραήμ, κατάντησε προδότης και τον ξέκανε ο Κολοκοτρώνης, γιατί ούτε τα χώματα που πατούσε δεν τον άντεχαν). Και έχουμε τούτη την κρίσιμη εποχή το εξής απαράδεκτο φαινόμενο. Όλος ο λαός-πλήν των απάτριδων και εκκλησιομάχων -να βροντοφωνάζει και να υπερασπίζεται την ιστορία μας και η πνευματική ηγεσία της δύσμοιρης πατρίδος μας να υποσκάπτει τον αγώνα.

Ερωτώ: θα υπακούσουν οι απλοί ιερείς. Στην μια πλευρά της ζυγαριάς είναι η παράδοση του ελληνορθόδοξου κλήρου-«παράδοση είναι η ζωντανή φωνή των κεκοιμημένων»-και στην άλλη η…άψογος στάση του αρχιεπισκόπου.

Να υπενθυμίσω στους ορθοδόξους ιερείς μας τα λόγια του Μυριβήλη, είναι καθρέφτης: «Και σωστά το΄πανε, πως σε πολλές κρίσιμες ώρες το ράσο στάθηκε η εθνική σημαία της Ελλάδας στα χρόνια της σκλαβιάς… Συμπέρασμα αδιάσειστο. Αν υπάρχουμε σήμερα σαν ελληνική φυλή, είναι γιατί κρατηθήκαμε από το άμφιο της θρησκείας μας όλα αυτά τα χρόνια». (ομιλία του 1953, στο βιβλίο «Έλληνορθόδοξη Παράδοση», σελ. 231).

Στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης πρέπει να «κυματίζουν» και οι δύο σημαίες. Και η γαλανόλευκη με τον σταυρό και το ράσο της εκκλησίας μας. Αν λείψει το δεύτερο θα αποτελεί προδοσία…

Θα κλείσω με κάτι που διάβασα στο εξαιρετικό βιβλίο «Γράμματα και Άρματα στον Άθωνα» του Αγιορείτη Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσόστομου. Αναφέρεται στον Μακεδονομάχο, λεβέντη καπετάνιο Γ. Γιαγλή. Θεοσεβής και ευλαβέστατος ο ατρόμητος καπετάνιος, εξέφρασε την ύστατη επιθυμία του να καρεί μοναχός στο Άγιο Όρος, πράγμα που έγινε. Περιγράφει ο συγγραφέας την τελευταία εξομολόγηση του γέροντα καπετάνιου, μοναχού Γαβριήλ πλέον, στον συνονόματο πνευματικό του παπά-Γαβριήλ.

«Περίδακρυς και συντετριμμένος από μετάνοια τον παρακαλούσε: [Ο διάλογος δεν είναι… λογοτεχνικός. Είναι αληθινός και αυθεντικότατος. Τον απεκάλυψε-χρόνια αργότερα- ο Πνευματικός. Μου μεταφέρθηκε από μέλος της συνοδείας του (π.Μελέτιος)].

-Θέλω ν΄ακούσουνε τ΄αφτιά μου τη διαβεβαίωσί σου. Πνευματικέ, για ν΄αναθαρρήση και γλυκάνη η ψυχή μου από ελπίδα πως θα΄δώ πρόσωπο Θεού και Παράδεισο… Δεν σκότωνα για να σκοτώνω. Για την Πατρίδα και τ΄άγια της τόκανα. Με βαραίνει όμως και με πονάει, που στα γιουρούσια, στις μάχες και στο να προστατευθώ και προστατέψω, έκανα έτσι, που «χάθηκαν» κι΄ «άφταιγοι». Τα ξέρεις όλα. Σκληρός ο πόλεμος. Σου «πετρώνει» την καρδιά, σου «θολώνει το μάτι». Είχα, βλέπεις, στο λαιμό μου και την υπακοή μου και ένα σωρό παλικάρια. Αλλά για όλους και τα όλα ήμουν υπεύθυνος εγώ. Πες μου ο Θεός θα με σχωρέση;…

-Ο Χριστός σ΄έχει ήδη σχωρεμένο και μάλιστα τώρα, που στα χέρια σου δεν κρατάς πιστόλι, αλλά τούτο το περίστροφο (κομποσχοίνι), που σώζει. Και για τους «άφταιγους» σε σχωρνάει ο Θεός, γιατί βλέπει τα δάκρυα και τον πόνο της καρδιάς σου. Όσο για τα άλλα σου… άξιος ο μισθός σου γιατί αν δεν ήσουν σύ, η Μακεδονία μας σήμερα θα ήταν Βουλγαρική κι οι συμπατριώτες μας βασανισμένοι, ξέκληροι, μακριά απ΄τις εκκλησίες στις οποίες βαπτίσθηκαν κι΄απ΄τα σπιτικά τους φευγάτοι. Δεν σκότωνες για να σκοτώνης. Επιδρομείς κυνηγούσες και σχέδια πονηρά ματαίωνες. Θεός σχωρές, άξιος ο μισθός σου…».

Τότε η Εκκλησία και οι πνευματικοί της ευλογούσαν τ’ άρματα των αντρειωμένων…

Τώρα…»φυγή εν όψει κινδύνου», από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τις μεγαλύτερες και πολυπληθέστερες μητροπόλεις, όπου θα γίνουν συλλαλητήρια.

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

 gligorowΕἶναι γνωστό ὅτι ὁ πολύς Κίρο Γκλιγκόροφ κατά τή διάρκεια τοῦ 94χρονου βίου του ὑπέστη πολλές πολιτικές μεταλλάξεις. Ἀρχικά ἐμφανίσθηκε ὡς Βούλγαρος· στή συνέχεια προσχώρησε στούς κομμουνιστές Παρτιζάνους τοῦ Τίτο, δηλώνοντας Γιουγκοσλάβος. Ὅταν τόν Αὔγουστο τοῦ 1944 ὁ Τίτο κατασκεύασε τό κρατικό μόρφωμα τῶν Σκοπίων, ὁ Γκλιγκόροφ παρουσιάστηκε ὡς φανατικός «Μακεδόνας» καί διατέλεσε πρῶτος πρόεδρός του. Τό 1991 -κατά τή διάλυση τῆς πρώην Γιουγκοσλαβίας- δημιούργησε μετά ἀπό ἕνα διάτρητο καί ἀλλοιωμένο δημοψήφισμα τό ἀνεξάρτητο κράτος τῶν Σκοπίων.
Εἶναι πολύ ἀναγκαῖο, καθώς καί πάλι διαπραγματεύονται τά ἀδιαπραγμάτευτα καί πωλοῦνται τά ἀτίμητα, νά θυμηθοῦμε μερικές ἀπό τίς θέσεις τοῦ Γκλιγκόροφ, ἐξαιτίας τῶν ὁποίων προφανῶς καταδικάσθηκε στήν περιθωριοποίηση ἀπό τό χαϊδεμένο παιδί τῆς Δύσης, τόν Γκρούεφσκι, πρώην ὑπάλληλο παγκοσμίων τραπεζῶν καί στή συνέχεια πρωθυπουργό τῶν Σκοπίων.
Στό βιβλίο του «Ἀπομνημονεύματα» (σελ. 259) ὁ Γκλιγκόροφ ἀναφέρει ὅτι στή δεξίωση πού ἔγινε στή Νέα Ὑόρκη τήν ἑπομένη τῆς ἀναγνώρισης τῶν Σκοπίων ὡς ἀνεξάρτητου κράτους, μιά ὁμάδα νέων ἀπό τήν Αὐστραλία τοῦ εἶπε: «Ἐσεῖς μιλήσατε, ἀλλά δέν εἴπατε τό σημαντικότερο. Δέν εἴπατε ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε ἀπόγονοι τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Αὐτό μπορεῖ νά ἑρμηνευθεῖ ὅτι ἀρνηθήκαμε τήν καταγωγή μας, τούς προγόνους μας». «Δυσκολεύτηκα νά βρῶ ἀπάντηση ἀμέσως -συνεχίζει ὁ Γκλιγκόροφ- καί τελικά τούς εἶπα: “Ξέρετε, σέβομαι τίς σκέψεις καί τίς πεποιθήσεις σας. Εἶναι δικαίωμά σας. Ἀλλά σύμφωνα μέ τήν ἱστοριογραφία στόν Μακεδονικό λαό ἐπικρατεῖ ἡ γνώμη ὅτι εἴμαστε Σλάβοι. Ἔχουμε ἔλθει στά Βαλκάνια τόν 6ο καί 7ο αἰώνα καί ἔχουμε ἐγκατασταθεῖ στά ἐδάφη πού ὀνομάζονται Μακεδονία. Δέν γνωρίζω κατά πόσο στίς φλέβες μας συνεχίζει νά ρέει κάποια σταγόνα αἵματος τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων! Ἀλλά ἀκόμα καί ἔτσι, δέν εἶναι αὐτό πού δίνει τήν ταυτότητα τοῦ λαοῦ μας”. Ἔμειναν ἀκόμη … μισή ὥρα στήν αἴθουσα καί ἔφυγαν ἀνικανοποίητοι, ὅπως μοῦ φάνηκε».
Ἐπίσης στήν ἐφημερίδα «Toronto Star» τοῦ Καναδᾶ στίς 15 Μαρτίου 1992 δήλωνε: «Δέν εἴμαστε “Μακεδόνες” ἀλλά Σλάβοι. Δέν ἔχουμε συγγένεια μέ τόν Ἀλέξανδρο τόν Ἕλληνα καί μέ τή Μακεδονία του»!
  Τρεῖς μῆνες ἀργότερα, στίς 3 Ἰουνίου 1992, ἐπανέλαβε τή δήλωσή του μπροστά στίς κάμερες λέγοντας: «Ἐμεῖς εἴμαστε Σλάβοι, δέν ἔχουμε καμιά σύνδεση μέ τόν Μέγα Ἀλέξανδρο. Ἤρθαμε στήν περιοχή τόν 6ο μ.Χ. αἰώνα»!
Στίς 25 Ὀκτωβρίου 2009 ὁ Κίρο Γκλιγκόροφ σέ συνέντευξή του στήν ἐφημερίδα «Πρῶτο Θέμα» ἐπιβεβαίωνε ἀπόλυτα τά παραπάνω:
Ἐρώτηση: Τό 1992 στά Τίρανα εἴχατε δηλώσει ὅτι ὁ λαός σας εἶναι σλαβικῆς καταγωγῆς, ὅτι δέν συνδέεται μέ τόν Μέγα Ἀλέξανδρο καί ὅτι βρεθήκατε στήν περιοχή τόν 6ο αἰώνα μ.Χ.
  Γκλιγκόροφ: Ἐξακολουθῶ καί σήμερα νά πιστεύω καί νά δηλώνω ἀκριβῶς τά ἴδια.
Ἐρώτηση: Γιατί τότε τό ἀνθελληνικό κλίμα καί ἡ ἐμμονή στόν «ἀρχαιομακεδονισμό» τά τελευταῖα χρόνια στή χώρα σας, δηλαδή νά ἀποδείξουν κάποιοι ἐπίσημα πώς κατάγεστε ἀπευθείας ἀπό τούς ἀρχαίους Μακεδόνες;
  Γκλιγκόροφ: Σοβαροί ἱστορικοί γελοῦν μέ ὅλα αὐτά πού συμβαίνουν στή χώρα μου τά τελευταῖα χρόνια. Ἡ ἱστορία εἶναι ἕνα παγκόσμιο ἀγαθό· αὐτό ἀσφαλῶς σημαίνει πώς ἡ ἱστορική καί πολιτιστική κληρονομιά δέν μπορεῖ νά μήν εἶναι καί ἑλληνική. Οἱ Ἕλληνες νομίζουν πώς ἐμεῖς θέλουμε νά ἀφαιρέσουμε ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς τους κληρονομιᾶς. Δέν λέω πώς οἱ ἀνησυχίες αὐτές εἶναι ἄνευ λόγου, ἀφοῦ ὑπάρχουν ὑπερβολές καί ἀπό τή δική μας πλευρά. Ὑπάρχουν ἱστορικοί στή χώρα μου πού ὑποστηρίζουν πώς ἐμεῖς βρισκόμαστε στά χώματα αὐτά 2.000 χρόνια πρίν ἀπό τόν Μέγα Ἀλέξανδρο. Γιά γέλια, δηλαδή… Ἔλεγα σέ ἕναν φίλο μου ἱστορικό ὅτι ἔτσι, ὅπως πᾶμε, θά βγοῦμε ἀπευθείας ἀπόγονοι τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας καί θά ἀποδειχτεῖ καί ὅτι ὁ Παράδεισος εἶναι «μακεδονικός» καί ἰδιοκτησία μας… Σιγά σιγά θά ποῦμε πώς καί οἱ πρωτόπλαστοι ἦταν «Μακεδόνες»!
Στήν ἐρώτηση τοῦ δημοσιογράφου γιά ἐκείνους πού μιλοῦν γιά Μεγάλη Μακεδονία ὁ Γκλιγκόροφ ἀπάντησε: «Αὐτά εἶναι ἀστειότητες. Κομμάτι τῆς Ἑλλάδος εἶναι σήμερα τό μεγαλύτερο τμῆμα τῆς γεωγραφικῆς Μακεδονίας. Ἀσφαλῶς κανείς δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει τό δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος στά ἐδάφη αὐτά καί βεβαίως τό δικαίωμα νά τό διατηρήσει» (Βλ. Ν. Μάρτη, Ἡ ἀφετηρία δημιουργίας τοῦ ψευδομακεδονικοῦ Ἔθνους τῶν Σκοπίων).
Ὅλα αὐτά τά ὑπενθυμίζουμε, καθώς συνεχίζεται ἡ ἀτελέσφορη διαδικασία τῶν διαπραγματεύσεων μεταξύ Σκοπίων καί ἡμῶν…
Τό τέλος ὅμως τοῦ ἀείμνηστου συντρόφου Γκλιγκόροφ δηλώνει ὅτι ὅποιος στά Σκόπια τολμήσει νά διαφοροποιηθεῖ ἀπό τίς θέσεις τοῦ «δημοκρατικοῦ» Γκρούεφσκι θά ταφεῖ σάν προδότης, «σάν τό σκυλί στ’ ἀμπέλι».

Εὐδοξία Αὐγουστίνου
Φιλόλογος-Θεολόγος

main_top1

Μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον καί δικαιολογημένη ἀνησυχία παρακολουθοῦμε ὅλοι μας τίς τελευταῖες ἐξελίξεις γιά τό φλέγον ἐθνικό θέμα τῆς Μακεδονίας.

Ὅλοι ἐπιθυμοῦμε νά δοθεῖ, ἐπιτέλους, λύση στό χρονῖζον αὐτό θέμα. Ἡ λύση, ὅμως, πού θά δοθεῖ νά μήν εἶναι σέ βάρος τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας καί τῶν ἐθνικῶν δικαίων τῆς Ἑλλάδας.

Θέλουμε…
νά ζήσουμε εἰρηνικά καί ἁρμονικά μέ τούς βόρειους γείτονές μας. Ἕνα ὄνομα πού θά περιέχει τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, δέν θα ἐξασφαλίσει τήν εἰρηνική συνύπαρξη τῶν λαῶν μας. Θά ἀποτελεῖ ἕνα μόνιμο ἀγκάθι στίς διμερεῖς σχέσεις.

Ἔτσι, λοιπόν:

· Δέν δεχόμαστε καμία ὀνομασία πού νά περιέχει τόν ὅρο «Μακεδονία».

· Κανείς δέν δικαιοῦται νά διαστρεβλώνει τήν ἐθνική ἱστορία μας.

· Τό ὄνομά μας εἶναι ἡ ψυχή μας.

· Δέν τό διαπραγματευόμαστε.

· Δέν τό ἐκχωροῦμε σέ κανένα.

Χαιρετίζουμε μέ ἐθνική ὑπερηφάνεια τό συλλαλητήριο πού διοργανώνεται τήν προσεχῆ Κυριακή 21 Ἰανουαρίου, στίς 2.00 τό μεσημέρι στόν Λευκό Πύργο Θεσσαλονίκης.

Συμμετέχουμε ὅλοι μαζί, μαζικά καί ἀγωνιστικά. Διακηρύσσουμε μέ ὅλους τούς Ἕλληνες ὅτι:

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ὁ  Κ ί τ ρ ο υ ς  Γ ε ώ ρ γ ι ο ς

π. ΑυγουστΑΠΑΝΤΩΝΤΕΣ εἰς τὸ ἐρώτημά σας λέγομεν, ὅτι ἡ ἀγαπητή μας πατρίς, ἡ Ἑλλάς, μετὰ τὴν καταστροφὴν τῆς Μ. Ἀσίας καὶ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν πληθυσμῶν ἀπέβη τὸ πλέον ὁμοιογενὲς ἔθνος τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ κόσμου, πλὴν τῆς μικρᾶς γωνίας τοῦ Ἕβρου, ὅπου ἐν πάσῃ ἐλευθερίᾳ, ἵνα μὴ εἴπωμεν ἀσυδοσίᾳ, ζοῦν καὶ μουσουλμᾶνοι.

Δὲν εἴμεθα φιλοπόλεμοι. Θέλομεν ἡ εἰρήνη νὰ βασιλεύῃ εἰς παγκόσμιον κλίμακα. Ἀλλ᾿ ἐὰν ὅμως ἐχθροί, οἱονδήποτε ὄνομα καὶ ἂν φέρουν, ἐπιχειρήσουν νὰ προσβάλουν τὴν ἀκεραιότητα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους καὶ τὴν ἐλευθερίαν, τὸ τιμιώτατον τοῦτο ἀγαθόν, ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες, εἴτε κατοικοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς εἷς ἄνθρωπος θὰ ἐξεγερθοῦν καὶ θὰ πολεμήσουν μέχρις ἐσχάτων ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος, ἐπαναλαμβάνοντες τὸ ἱστορικὸν «ΟΧΙ». Καὶ ὅπως τότε ἀγγλικὴ ἐφημερὶς ἔγραψεν, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐπολέμησαν ὡς οἱ τριακόσιοι τοῦ Λεωνίδα, οὕτω καὶ τώρα οἱ Ἕλληνες θὰ προβάλωμεν ἀντίστασιν ἡρωικήν, ἔστω καὶ ἂν μᾶς ἀρνηθοῦν τὴν βοήθειάν των οἱ σύμμαχοι, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτε καιομένης τῆς Σμύρνης τὰ μεγάλα θωρηκτὰ τῶν λεγομένων συμμάχων δὲν ἔρριψαν οὔτε μίαν βολήν, ἀλλ᾿ ἄφησαν τὴν προκυμαίαν τῆς Σμύρνης νὰ γεμίσῃ ἀπὸ πτώματα τῆς τουρκικῆς θηριωδίας καὶ νὰ κοκκινίσῃ ἡ θάλασσα. Εἶπε τότε ὁ Ἀμερικανὸς πρόξενος· «Ντρέπομαι ποὺ εἶμαι Ἀμερικανός».
Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω ὁ γέρων ἐπίσκοπος, ὅστις, ὑπηρετῶν εἰς τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς πατρίδος ἐπὶ 25ετίαν καὶ πλέον, φυλάσσω μετὰ τοῦ λαοῦ Θερμοπύλας.
Τὸ κρατίδιον τῶν Σκοπίων, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὸ πονηρὸν σχέδιον τῶν ἀθέων κομμουνιστῶν Τίτο καὶ Στάλιν ὡς σφῆνα εἰς τὰ Βαλκάνια, θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ θίξῃ τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς μικρᾶς ἀλλ᾿ ἐνδόξου πατρίδος μας. Ἔχοντες ὑπέρμαχον στρατηγὸν τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον, θ᾿ ἀμυνθῶμεν ὑπὲρ τῆς φιλτάτης πατρίδος, τῆς ὁποίας ἀναπόσπαστον μέρος ἀπ᾿ ἀρχαιοτάτων χρόνων εἶνε ἡ Μακεδονία, ἡ χώρα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Μὴ ἀνήκοντες εἰς οὐδὲν κόμμα, ἀλλὰ πιστεύοντες εἰς τὰς ἀξίας ΧΡΙΣΤΟΣ – ΕΛΛΑΣ, ἕνα ζητοῦμεν παρὰ τῶν πολιτικῶν μας ἀνδρῶν ἀπὸ τῆς ἄκρας δεξιᾶς ἕως τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς· ΟΜΟΝΟΙΑΝ. Ἄλλως, αὐτοὶ θὰ εἶνε ὑπεύθυνοι διὰ κάθε δυσμενῆ ἐπίπτωσιν.

Ὡς εἶπε φιλέλλην πολιτικὸς τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, «διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς, πρέπει ν᾿ ἀποθάνουν τὰ πολιτικά της πάθη», τὰ ὁποῖα τὴν διαιροῦν καὶ τὴν τεμαχίζουν.
Ὅλοι εἰς τὸν ἀγῶνα, μὲ ἔμβλημα τὸ ἀπὸ 25ετίας σύνθημά μας· Ἡ Μακεδονία ἦτο, εἶνε καὶ θὰ εἶνε ἑλληνική!

† Ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

πηγή:http://www.augoustinos-kantiotis.gr

 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ π.ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ -ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ small

 Tο Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 6.30 μ.μ., στην αίθουσα «Κυριακή» Β΄ Πάροδος Ειρήνης 2 (παραπλεύρως Τράπεζας Ταχυδρ. Ταμιευτηρίου) στην Κατερίνη, ο Αρχιμ/της Σάββας Αγιορείτης, στο πλαίσιο των θεμάτων ορθόδοξης πνευματικής ζωής, θα αναπτύξει το θέμα:

Η αντιμετώπιση των πειρασμών κατά την ώρα του θανάτου μας.

Σχετική εικόνα

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Δημοσιεύω ένα παλαιό άρθρο μου, του 2010, στο πολυτονικό, για την Μακεδονία, με κάποιες ελάχιστες αλλαγές. Στο επικείμενο συλλαλητήριο πρέπει να «κατεβούν» όλοι οι ακόμα ζωντανοί Έλληνες. Να σκιαχτούν οι προδότες…

«Ἦταν δύο σύγγαμβροι ἀπό τήν Κύμη τῆς Εὐβοίας, ὁ συνταγματάρχης Ἱωάννης Παπακυριαζῆς καί ταγματάρχης Ἰωάννης Βελισσαρίου. Καί οἱ δύο λεβέντες.

Τά ἀνδραγαθήματα τους ὑπῆρξαν ἀπό τά φωτεινότερα δείγματα ἀτομικῆς γενναιότητος. Οἱ δύο αὐτοί συγγενεῖς εἶχαν τσακωθῇ… σάν σύγγαμβροι πού ἦσαν. Στήν μάχη τοῦ Κιλκίς εὑρέθηκαν οἱ μονάδες τους νά πολεμοῦν πλάϊ–πλάϊ καί ὁ συναγωνισμός των δύο τσακωμένων ἔφθασε φυσικά στό ἀποκορύφωμα.

Στήν τελευταία μάχη, ὅπως ἀναφέρει ὁ Πάγκαλος, ἐπῆλθε τό δρᾶμα: “…Ἤρξατο τότε σφοδρότατος καταιγισμός πυρός, κατά τήν διάρκειαν τοῦ ὁποίου οἱ 6 λόχοιτοῦ Βελισσαρίου, προχωροῦντες ταχέως ἔφθασαν εἰς ἀπόστασιν ἐφόδου ἀπό τῆς πρώτης γραμμῆς τῶν βουλγαρικῶν ὀρυγμάτων. Καί εἶδoν τό ἀλησμόνητον θέαμα τῆς ἐφόδου τῶν 6 εὐζωνικῶν λόχων τοῦ Βελισσαρίου, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἅς εἶχαν ὁδηγίας ὑπό τοῦ διοικητοῦ των, ἔβαλον αἰφνιδίως ταχύτατον ὁλιγόλεπτον πῦρ ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, μετά τό οποῖον ὥρμησαν ἀκάθεκτοι καί μέ βροντώδειςἀλαλαγμούς ἐναντίον τῶν ἐπί τῆς πρώτης ὀφρύος του λόφου βουλγαρικῶν χαρακωμάτων. Ἡ γραμμή των ἐφορμούντων λόχων, μέ τάς ἀπαστράπτουσας ὑπό τόν ἥλιον ὑπερχιλίας λόγχας ὡμοίαζεν πρός χαλυβδίνην ταινίαν, ἡ ὁποία ἀπειλητική ἐπήρχετο ἐναντίον τῶν ἐχθρικῶνὀρυγμάτων.

Ὁ ἀγών ὑπήῆρξεν μεγαλειώδης. Οι Βούλγαροι ἀνετράπησαν ἢ ἐξοντώθηκαν διά τῆς λόγχης. Αὐτό ἦτο τό μεγαλύτερον κατόρθωμα τοῦ Βελισσαρίου καί μέ δικαίαν ὑπερηφάνειαν ἐφώναξεν εἰς τόν λοχαγόν Ζήραν, ἄλλον γενναῖον, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε εἰς τό σύνταγμα τοῦ Παπακυριαζῆ, τοῦ μπατζανάκη τού Βελισσαρίου.

-Βρέ Ζήρα, ποῦ εἶναι ὁ Διοικητής σου νά δῇ;

Ζήρας:Σκοτώθηκε.

Εἶχε πέσει πρό ὁλίγου μόλις, μαχόμενος μέ τόν ἴδιον ἀπαράμιλλον τρόπον. Κίι τότε τό πρόσωπο του Βελισσαρίου ἐμαύρισεν ἀπό τό πένθος. Ἔβγαλε τό πηλίκιόν του, ἔκαμε τόν σταυρό του, ἐδάκρυσεν καί ἐτράβηξεν μπροστά μέ περισσοτέραν ὁρμήν. Ἐκεῖ παρακάτω στήν Τζουμαγιά, στό ὕψωμα 1378, τόν ἐπερίμενε κι’ αὐτόν ὁ Χάρος…».

(Ἀπό τό Ἀναμνηστικό Λεύκωμα γιά τά 50 χρόνια της μάχης τοῦ Κιλκίς. Θεσσαλονίκη, 1964).

23 Ἰουλίου τοῦ 1929, ὁ τότε πρωθυπουργός Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἐπισκέπτεται τό Κιλκίς. Σκοπός του νά τιμήσει τούς ἀτίμητους μαχητές της Μακεδονίας μας, τούς Κιλκισιομάχους. Ὁ σπουδαῖος Ἀθηναῖος γλύπτης Γ. Δημητριάδης ἔχει «ἱστορήσει» καί κοσμήσει, μ’ ἕνα εξαιρετικό γλυπτό, τόν λόφο δὅπου διεδραματίσθηκε ἡ περιώνυμη μάχη. Μαζί του ὁ ἐθνικός μας ποιητής Κ. Παλαμάς, πού διαβάζει τό ἐξαίσιο: «Ἡ Πατρίδα στούς νεκρούς της». Καί ἀκούγεται στόν αἱματοβαμμένο λόφο ἡ φωνή, ἡ φλογέρα τοῦ Γέροντα ποιητῆ τοῦ Γένους:

« -Παιδιά μου, ὅσοι, προφῆτες μου,

στρατιῶτες, ἀρχηγοί,

σάν τά λιοντάρια στήσατε

κορμιά καί σάν τά κάστρα

καί μεσ’ στήν μακεδονική ματοθρεμμένη γῆ

βάλατε τήν εἰκόνα μου

φερτή σάν ἀπό τ’ άστρα

στού Λαχανᾶ καί στοῦ Κιλκίς

τήν ἐκκλησιά τήν πλάστρα,

πνοές κι’ ἄν πλανᾶστε σ’ ἄλλη ζωή,

λείψανα κι’ ἄν κοιμᾶστε

σᾶς λειτουργῶ στήν δόξα μου.

Μακαρισμένοι νά ‘στε».

Γράφει ἡ ἐπιτύμβιος στήλη τῆς μάχης  τοῦ Κιλκίς, ὀνόματα. Ὀνόματα ἡρώων, ἀξιωματικῶν καί στρατιωτῶν, πού ἄφησαν τά αγιασμένα κόκαλά τους στά σιταροχώραφα τού Κιλκίς, πολλοί κάηκαν ζωντανοί ἀπό τήν φωτιά πού ἄρπαξαν τά μεστωμένα στάρια, τραυματίες ἀβοήθητοι. Ὄργωναν, τά κατοπινά χρόνια, οἱ ἀγρότες τά χωράφια ἀπό τό Καμπάνη ἕως τό Κιλκίς. Καί οἱ παπαροῦνες σ’ αὐτά τά χωράφια, ἔλεγε ἕνας παλιός, εἶχαν χρῶμα σάν τό αἷμα. Καί ξεσήκωναν τά ἀλέτρια κόκαλα. Τά τύλιγαν οἱ γεωργοί σέ καθαρά σεντόνια, τά ἔθαβαν καί ἔκαναν τόν σταυρό τους… αἰωνία ἡ μνήμη τῶν μαχητῶν τοῦ Κιλκίς.

«Ἄν σκάψουμε, παιδιά, τό χῶμα ποῦ πατᾶτε, θά βρούμε κόκαλα Ἑλλήνων στρατιωτῶν». Ὅπως τό λέει ὁ ποιητής μας, ἔτσι βγῆκε ἡ ἐλευθερία μας, ἔλεγαν οἱ παλιοί μας οἱ δάσκαλοι. Τώρα οἱ  ἀνθέλληνες ποδοπατοῦν, ντροπιάζουν τά ἱερᾶ κόκαλα. Γράφει στό ἡρῶον τῆς μάχης καί τό ὄνομα «λοχίας Νίκος Παπανδρέου», αἰωνία ἡ μνήμη, ἔπεσε ὑπέρ Πατρίδος καί Πίστεως στήν μάχη τοῦ Κιλκίς. Ὁ ἀδελφός του Γεώργιος, ὁ κατοπινός πρωθυπουργός, λίγο πρίν ἀπό τήν κήρυξη τοῦ Δευτέρου Βαλκανικοῦ Πολέμου ἔφυγε στήν Γερμανία, για μεταπτυχιακά… Ἐγκατέλειψε τήν πατρίδα στήν πιο κρίσιμη στιγμή της καί σπούδαζε τήν μετέπειτα καριέρα του… (Γιά τόν εγγονό τί νά πείς. Γιά κρέμασμα…).

Πίσω στήν ἱστορία γιά νά ἀνασάνουμε, μᾶς ἔπνιξαν οἱ ἀναθυμιάσεις.

«Ἀντισυνταγματάρχα Καμάρα, διατάσσει ο Διοικητής τῆς V Μεραρχίας, πρέπει νά καταλάβῃς ὅπωσδήποτε τά δεσπόζοντα τοῦ Κιλκίς ὑψώματα.

Μάλιστα θά τά καταλάβω καί καλήν ἀντάμωσι στόν ἄλλο κόσμο. Δύο ὥρες μετά, βουλγαρική ὀβίς τόν πληγώνει βαρειά. Πέφτοντας ὁ ἥρωας ἀναφωνεῖ:

Ἐμπρός, ἐμπρός, ζήτω ἡ πατρίδα μας».

Συζητοῦν γιά «Νέα Μακεδονία» ὅτι ἐπίκειται συμφωνία. Θά ἀναγνωρίσουμε, ψιθυρίζουν οἱ γονατισμένοι· δηλαδή θα ξεπουλήσουμε. Γι’ αὐτό ἔπεσαν οἱ ἥρωες του Κιλκίς-Λαχανᾶ; Εἶμαι Μακεδών τό γένος, 28 χρόνια δάσκαλος. Ὅλοι ἐμείς οἱ δάσκαλοι διδάσκαμε ὅτι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες πολεμήσαμε γιά νά ἀπελευθερώσουμε τήν Κρήτη, τήν Ἤπειρο, τήν Θεσσαλία, τήν Θράκη, τήν Μακεδονία. Καί ὅ,τι μέρος μας ἀπελευθερώναμε ἦταν Ἐλλάδα. Στη μάχη Κιλκίς- Λαχανά ἔπεσαν 8.500.

Κατατροπώθηκαν οἱ ὑπερφίαλοι Βούλγαροι. Τώρα ἄν τολμήσουν τά ἀπολειφάδια τῆς σήμερον καί παραδώσουν τό ὄνομα -ὄνομα = ἔδαφος- θά μᾶς ἐλέγξουν ὡς πνευματικῶς ἀνέντιμους καί προδότες ὅλες οἱ προηγούμενες καί επόμενες γενεές τῶν μαθητῶν μας. (Τί θά πῶ στούς μαθητές μου; Συγγνώμη, λάθος, σᾶς ἔλεγα τόσα χρόνια ψέματα. Τό ψεῦδος ὅμως ἀνήκει στούς προσκυνημένους… Νά ξεσηκώσουμε μαθητές, γονεῖς, κοιμωμένους παράγοντες, δεσποτάδες γιά τό συλλαλητήριο. Ἄν χαθῇ τό ὄνομα, «νά πᾶμε νά πνιγοῦμε» ὅλοι μας). Ξαναγράφω ἕνα ἡρωϊκό ἐπεισόδιο πού συνέβη κατά τήν Μικρασιατική Καταστροφή. Στίς 26 Αὐγούστου 1922, στήν Σμύρνη ὁ στρατός ἐπιβιβάζεται σέ πλοῖα γιά ἐπιστροφή στήν Ελλάδα. Μέ τήν βία ἀνεβαίνει καί ὁ ταγματάρχης πεζικοῦ Κων. Μουτσοῦλας. Ὅταν τό πλοῖο «Νάξος» εἰσερχόταν στό λιμάνι τῆς Χίου, κατάμεστο ἀπό ρακένδυτους πρόσφυγες, ὁ Μουτσοῦλας ἀνέβηκε στό κατάστρωμα, τράβηξε τήν προσοχή ὅλων καί φώναξε: «ἔπειτα ἀπ’ αὐτό τό αἶσχος τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς, δέν μᾶς ἐπιτρέπεται νά πατήσουμε χῶμα Ἑλληνικό. Νά πᾶμε νά πνιγοῦμε πρέπει καί πρῶτος ἐγώ δίνω τό παράδειγμα»·ἔπεσε στήν θάλασσα καί πνίγηκε. (Τό διέσωσε ὁ Χρ. Ἀγγελομάτης, στό «Χρονικόν τῆς Μεγάλης Τραγωδίας», σελ. 184).

Ἦλθε ἡ στιγμή ἐμεῖς οἱ τωρινοί Ἕλληνες, οἱ Μακεδόνες νά ἀπαντήσουμε στό ἐρώτημα στό προαιώνιο, σ΄ αὐτό πού σπανίως παρουσιάζεται στήν ζωή τῶν ἐθνῶν, πού ὅμως σημαδεύει ἀνοξείδωτα τό βάδισμά τους στήν ἱστορία: ΝΑΙ ἢ ΟΧΙ…

 

 ΖΗΤΑΜΕ: Να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» επουδενί στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων, καθώς πιθανή ύπαρξή του θα συμβάλει στην αποσταθεροποίηση της περιοχής. Σε περίπτωση εκτροπής από την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, να δοθεί ο λόγος στον Ελληνικό λαό για να αποφασίσει γι’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα με την υπέρτατη μορφή άμεσης δημοκρατίας, που είναι το δημοψήφισμα.

Σχετική εικόνα

 Παΐσιος, Αγιορείτης Μοναχός

    Έλληνες,Μακεδόνες ξυπνήστε,σάς παίρνουν τήν Πατρίδα σας καί θά σάς κάνουν σκλάβους μέσα στήν χώρα σας.

    Τόσα χρόνια τό προσπαθούν καί τώρα έχουν πάρει τήν τελική απόφαση,έχουν φθάσει στήν εκπλήρωση.

    Αλλά ερωτώ από πού έχουν πάρει τό δικαίωμα νά χρησιμοποιήσουν τό δικό μας όνομα γιά τήν δική τους χώρα;

    Καί τί δουλειά έχουμε εμείς νά ασχολούμαστε,πώς θά ονομάσουν οι Σκοπιανοί τήν χώρα τους.Επειδή τού κάρφωσε τού Τίτου νά ονομάσει τά Σκόπια Μακεδονία,έχουν δικαίωμα νά τό απαιτούν μετά από τόσα χρόνια;

    Ο Λένιν στήν Ρωσία καί ο Χότζας στήν Αλβανία,ήθελαν νά κάνουν τούς ανθρώπους αθέους,στήνΡωσία έκαναν τήν Σοβιετική Ένωση,στήν Σερβία τήν Γιουγκοσλαβία,νά ενώσουν διαφορετικά έθνη σέ μία χώρα,αλλά όλ’αυτά έσβυσαν,διότι,ότι δέν είναι σωστό δέν μπορεί νά σταθεί.Καί πώς μπορεί νά σταθεί αυτό τό παρανοΪκό,οι Σλάυοι νά ονομαστούν Μακεδόνες;

    Τόσο άδειοι είναι από ιστορία πού δέν μπορούν νά βρούν΄μία ονομασία;Εγώ πού σπούδασα παλιά στά Σκόπια,μ’αυτά πού είδα,θά τά ονόμαζα Γυφτοτσαντίρια.Παρακαλούμε νά μάς σέβονται,διότι η ευγένεια έχει καί όρια.

    Αλλά τό πρόβλημα δέν είναι στούς γείτονες.Ότι γίνεται είναι σχέδιο τών Αμερικάνων καί τών Εβραίων Σιωνιστών οι οποίοι ενεργούν πίσω από εκείνους.

    Τήν αλεπού τόν Νίμιτς,τόν έχουν βάλει νά λύσει τό πρόβλημα τού ονόματος καί τήν … τήν Μπακογιάννη τήν κάλεσαν στήν Λέσχη Μπίλντεμπεργκ γιά νά δώσει τό όνομα στούς γείτονες.Τόν Τσίπρα από πρίν νά κάνει κυβέρνηση τόν φοβόμασταν γιά τούς λαθρομετανάστες καί γιά τό μακεδονικό καί νά πού καί τό ένα έκανε καί τό άλλο θά τό κάνει.

        Αλλά εσύ λαέ τής Μακεδονίας τί θά κάνεις; Θά κάθεσαι στόν καναπέ νά βλέπεις ειδήσεις καί πώς θά δίνουν τόν τόπο σου; Όμως στά παιδιά σου τί θά παραδώσεις;

    Οι πρόγονοί μας σκοτώθηκαν γιά νά τόν ελευθερώσουν,ο Παύλος Μελάς,ο Τέλος Άγρας,ακόμη καί Κρητικοί ήλθαν νά πολεμήσουν Βούλγαρους καί Τούρκους γιά σένα.

    Είσαι υποχρεωμένος στό αίμα τους,νά βγείς στήν Αριστοτέλους,νά φωνάξεις τό ιστορικό ΟΧΙ,χάριν τών προγόνων καί τών απογόνων σου.

    Τό σχέδιο είναι ξεκάθαρο: οι Τούρκοι νά πάρουν Θράκη,τό μισό Αιγαίο καί όλη τήν Κύπρο,οι Αλβανοί τήν Ήπειρο,οι Σκοπιανοί τήν Μακεδονία καί η Βουλγαρία τήν Καβάλα γιά νά βγούν στήν Λευκή Θάλασσα δηλ.τό Αιγαίο όπως τό μετονόμασαν.Καί μείς οι ταλαίπωροι Έλληνες νά μαζευτούμε από τήν Λάρισα ως τήν Πελοπόνησο καί νά λέμε καί ευχαριστώ,όπως έλεγε ο ΕβραιοΣημίτης γιά τά Ίμια.

    Λαέ τής Μακεδονίας,ελληνικέ λαέ,πρέπει εσύ νά δείξεις ότι δέν παραδίδεις τόν τόπο σου καί δέν δέχεσαι ξένη κυβέρνηση σ’αυτόν.Βλέπετε τί παθαίνουν οι Βορειοηπειρώτες; Στήν Χειμάρα τούς γκρεμίζουν τά σπίτια,στήν Κορυτσά τούς γκρεμίζουν τίς εκκλησίες.

    Από τήν άλλη,γιά τά μάτια τού κόσμου,μάς κάνουν τούς φίλους καί δίνουν υπηκοότητα στόν Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας.Έτσι καί οι Σκοπιανοί,μέχρι χθές απαιτούσαν τήν Μακεδονία,τήν Θεσ/κη,τόν Μέγα Αλέξανδρο καί τώρα κάνουν τούς φίλους μέχρι νά πάρουν τό όνομα.Μετά θά ξεκινήσουν αδυσώπητο διπλωματικό πόλεμο,έχοντας στό πλεύρο τους τίς μεγάλες δυνάμεις.

    Τώρα βγαίνει ο ψευτονταής ο Καμμένος καί κάνει πατριωτικές δηλώσεις.Πόσο τοίς εκατό εμπιστοσύνη μπορούμε νά έχουμε σ’αυτό τό υποκείμενο;Από τήν μιά όψη τό παίζει ορθόδοξος χριστιανός καί ζηλωτής Εσφιγμενίτης κι από τήν άλλη ενίσχυσε τόν άθεο καί αντίχριστο Τσίπρα νά κάνει κυβέρνηση καί ποιό τό αποτέλεσμα;έκανε τά σχολεία αντορθόδοξα καί ανθελληνικά,γέμισε τήν χώρα μέ λαθραίους μωαμεθανούς τούς οποίους πληρώνει καί ότι ξεκίνησαν οι προηγούμενοι μασόνοι κυβερνήτες,τό ολοκλήρωσε αυτός μέ τήν στήριξη τού Καμμένου.

    Μή τούς έχετε εμπιστοσύνη,όλοι τους Εβραίοι είναι σάν τήν … τήν Δαμανάκη πού έγινε εβραία καί τήν έδιωξε ο αληθινός πατριώτης,ο πατέρας της.

    Έλληνες πολίτες άν δέν φυλάξετε εσείς τό σπίτι σας κι άν δέν ενδιαφερθείτε γιά τήν ελευθερία σας,μή περιμένετε νά τό κάνει άλλος γιά σάς.

    Όπως είχε γίνει παλιότερα μεγάλη συγκέντρωση στήν Θεσ/κη γιά τό όνομα τής Μακεδονίας έτσι καί τώρα νά δείξουμε δυναμικά ότι δέν άλλαξε τίποτε γιά μάς.

    Είμασταν,είμαστε καί θά είμαστε γιά πάντα Έλληνες Μακεδόνες,απόγονοι τών αρχαίων Ελλήνων,απόγονοι τού Μεγάλου Αλεξάνδρου καί στίς φλέβες μας κυλάει τό αίμα τού Παύλου Μελά.

Ζήτω η Μακεδονία.

ΠαΪσιος Αγιορείτης Μοναχός.

πηγή: http://aktines.blogspot.gr/

Γράφει η Σοφία  Τσέκου

  Δεν μπορεί, μου λέει ο λογισμός μου, με όλα αυτά  που συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας, στο σπίτι μας και στη δουλειά μας, στην πατρίδα και στην οικογένεια, στην Εκκλησία και την Πίστη μας …Δεν μπορεί ,λέω,  θα ξυπνήσει το ανήμερο εσώτατο θεριό μας, εκείνο το μπαζωμένο ρωμαίικο DNA μας.

    Δεν μπορεί, μου λέει ο λογισμός μου, να γίνονται τα αδιανόητα και να προβάλλονται ως αυτονόητα. Κάποια στιγμή θα ξεράσουμε τους τόνους κουτόχορτου, που ασύστολα και σωρηδόν μας μπουκώνει το πολιτικό  σύστημα της υστερικής μας πραγματικότητας .

     Αν και  το γνωστό «του Έλληνος ο τράχηλος, ζυγόν δεν υποφέρει», δεν ακούγεται ως «πολιτικά ορθό», καθ΄ ότι παραπέμπει σε εθνικο-φυλετικές μορφές αυτοσυνειδησίας, άκρως αποκρουστικές στη νεοταξίτικη κουλτούρα, τρέφω ελπίδες, εύχομαι όχι φρούδες, και εκφράζω ευχές, ελπίζω όχι ανέφικτες, να ανανήψει ο νους ,να ανακάμψει ο τράχηλος, να σηκωθεί το κορμί, να βρει περπατησιά λεβέντικη και στράτα παλικαρίσια.

Επιτέλους να πορευθεί τούτο το Γένος , το ιερόν και βέβηλον στα αχνάρια της Ιστορίας του!!

      Από πού να κρατηθεί ο Έλληνας σήμερα, αναγνώστη μου; Πού χάθηκαν οι άγκυρές του; Πού βολοδέρνουν οι σημαδούρες του ;

Σε όλα τα πεδία της συλλογικής ζωής και δράσης διαφαίνεται απειλητικό το φάσμα της παρακμής .Σήψη και ασυδοσία ,εγκατάλειψη και απογοήτευση ,συνδυασμένα με  ατομική περιχαράκωση  και απομόνωση σε μια μίζερη καθημερινότητα. Πιάνουμε πάτο; Μήπως έχουμε πιάσει και δεν μας το λένε οι ειδικοί;Γίναμε, εκτός από το πειραματόζωο των γνωστών-αγνώστων σκοτεινών κύκλων, η χαρά των ψυχιάτρων και το πράκτις των κοινωνιολόγων !!

    Από την άλλη, εκεί που νομίζεις ότι οδεύουμε ως αγελαία κοινωνία μαλθακών μαζανθρώπων, σκιρτά ο νους και η καρδιά από σπίθες  μαζικής αντίδρασης στην παράνοια που μας πνίγει. Στις απανωτές βολές που δέχεται ένας λαός εξουθενωμένος, βρίσκει τελικά  το κουράγιο και ενεργοποιεί έναν συλλογικό παλμό που θα τον ζήλευαν και οι πιο ορθολογικά  δομημένες κοινωνίες. Και πάνω σε αυτό είναι αυτοί οι προβληματισμοί και σκέψεις μου. Και εξηγούμαι.

   Νομίζω ότι, είμαστε μια κοινωνία εξαιρετικά αντιφατική , με μεταπτώσεις και ανισομέρεια που πασχίζει να βρει  μια ζυγοστάθμιση και εξισορρόπηση, που κάποτε είχε. Δεν ξέρω αν και πώς θα την βρει.

Αυτό πάντως, που μπορώ να διακρίνω, όχι να διαγνώσω, είναι ότι σε κάποια θέματα, που άπτονται της βαθύτατης αυτοσυνειδησίας μας, ως παροικούντες την καθ΄ ημάς Ορθόδοξη Ανατολή και ως νόμιμοι κληρονόμοι αυτού του τόπου, υπάρχει επιθυμία να παραμείνουμε οι κληρονόμοι και μάλιστα προβάλλουμε γι΄ αυτό δίκαια ,γνήσια και αυθόρμητη αντίσταση. Αρκεί να αντιληφθούμε εγκαίρως ότι κάποιοι εποφθαλμιούν τα νόμιμα δικαιώματά μας.

    Όταν κυρίως (και τελευταία  πολλές φορές και από πολλές πλευρές) προσβάλλονται ωμά και κυνικά στοιχεία της ελληνικότητας και θρησκευτικότητας των συν-ελλήνων, σαν να χτυπάει καμπανάκι και να πάλλει τις ευαίσθητες εσωτερικές μας χορδές. Λες και διαπερνά τον συλλογικό ιστό της υπό κατάρρευση κοινωνίας μας, ζωοποιό ηλεκτρικό ρεύμα και τραντάζει τα υπνωτισμένα μας κύτταρα.

Τότε, νομίζω , ότι εγείρεται η συλλογική συνείδηση, αφυπνίζεται η ατομική, και αναδιαμορφώνονται τα καθιερωμένα πλέγματα σχέσεων της κοινότητας βάσει του υπάρχοντος αξιακού συστήματος αναφοράς,με σκοπό να προστατευθεί συλλογικά και να διατηρηθεί  αυτό ακριβώς το υπάρχον σύστημα αξιών.

     Από αυτή την άποψη, οι εξόφθαλμες και βάναυσες  προκλήσεις των εξουσιών, εγχωρίων και αλλοδαπών, οι απροκάλυπτες εθνικές προσβολές των εκ παντός γεωγραφικού συνόρου γειτόνων μας, τα θεολογικά ατοπήματα και μεταπατερικά φληναφήματα των απανταχού θεολογιζόντων και θολολόγων  ακόμα και Επισκόπων και εκκλησιαστικών αξιωματούχων, αλλά και οι αιρετίζουσες ως και αιρετικές παρεισφρήσεις των εξ Εσπερίας ασπόνδων φίλων  χριστιανών, και μια πληθώρα ακόμα ανόμων βολών , αγενών προσβολών και άκομψων παρεμβολών, εκ πολλών πεδίων και παιδίων, καλώς υπάρχουν και πολλά προσφέρουν.

Ναι, αλήθεια αναγνώστη μου, ανεπιγνώστως τουλάχιστον, οι πολλαπλοί κραδασμοί της κρίσης και οι ανενδοίαστες εθνοκτόνες πολιτικές και πρακτικές που ερήμην και εις βάρος των Ελλήνων εφαρμόζονται, προσφέρουν έργο…. πολυδιάστατο και κοινωφελές !

    Τεντώνουν το σκοινί και αν σπάσει, χαλαρώνει η ανοχή και ξεχειλίζει η οργή.  Ρίχνουν πια τις μάσκες και πέφτουν οι τίτλοι τέλους .Εξαντλούν την υπομονή και φουσκώνουν το ποτάμι της διαμαρτυρίας. Ωθούν στη δράση και σπρώχνουν στην αντίδραση.

Καλώς δηλώνει  ο Μπουτάρης τα όσα ανιστόρητα  και καλώς πράττει τα όσα αντιχριστιανικά , ανθελληνικά, αντιμακεδονικά  και κατά καιρούς ποικίλα προκλητικά. Έτσι, ελπίζω και εύχομαι , ότι θα ενεργοποιήσει το ρήγμα της σεισμικής συνειδησιακής δόνησης των συμπολιτών του και όλων των Ελλήνων. Τσουνάμι ηλεκτρονικής αντίστασης ήδη σαρώνει το διαδίκτυο με την ενυπόγραφη διαμαρτυρία πολλών χιλιάδων Ελλήνων ,που υψώνουν με την οργισμένη φωνή τους  φράγμα σε όσους πρόθυμους εκ των πολιτικών μας, μη έχοντας φραγμούς, σκέφτονται να συνυπογράψουν το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας. Με τα καμώματά τους ,κάποιοι καριερίστες της πολιτικής εγείρουν την παλλαϊκή εθνική αντίδραση και άμυνα υπέρ της εθνικής μας  ταυτότητας ,που βεβαίως ακόμα συνέχει την ελληνική κοινωνία. Ελπίζω και εύχομαι, η αντίσταση να ενισχυθεί και να τους πάρει και με τις πέτρες….αν χρειαστεί.

Μεγάλη η προσφορά του Γαβρόγλου με τις κ(αι)ενοτομίες του περί εμφύλων ταυτοτήτων στα σχολεία ,την μετάλλαξη των μαθημάτων της Γλώσσας των Θρησκευτικών και της Ιστορίας και  μιας θλιβερής σειράς ανούσιων αλλαγών στα σχολεία μας που απαξιώνουν τη μάθηση και υποβαθμίζουν τη γνώση. Έτσι, ελπίζω και εύχομαι, ότι θα κινητοποιηθεί η συλλογική συνείδηση γονέων και δασκάλων και θα ξεσηκώσουμε και τις πέτρες που πατάμε. .Όταν πια αντιληφθούμε ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι και καταλάβουμε τί είδος ανθρώπου και πολίτη θέλουν να φτιάξουν μέσα  στα σχολεία μας, ασπόνδυλα μαλάκια ψυχή τε και πνεύματι και σώματι….και μήπως και ά-φυλα ;

Πώς να μην είμαστε ευγνώμονες στην σεπτή Ιεραρχία μας, που έχει καταπιεί τη γλώσσα της και ευλογεί δια της…. «χρυσής» σιωπής , ύπνου και απραξίας και βεβαίως χριστιανικής αδιαταραξίας τις απροκάλυπτες, πρωτοφανείς και ωμότατες παρεμβάσεις της κυβέρνησης στην θρησκευτική συνείδηση των ορθοδόξων κατοίκων-νομίμων κληρονόμων – αυτής της χώρας με τον εμπαιγμό και το θέατρο του παραλόγου που παίζεται ερήμην μας;

 Τί να θυμηθώ πια; Την κατάργηση της Κυριακής αργίας, το σύμφωνο συμβίωσης, την αλλαγή φύλου, τα gay prides,το μάθημα των Θρησκευτικών, τα χειροφιλήματα και τις προσευχές με τον Πάπα κλπ. κλπ κλπ ;

Καλά που κάνουν οι θρησκευτικοί μας ταγοί και πράττουν το τίποτα! Αυτοί ξέρουν :κάνουν ομελέτα ,χωρίς να σπάνε αυγά….

Έτσι ,ελπίζω και εύχομαι, ότι θα εγείρουν την συλλογική ιερή αγανάκτηση ,οπότε και χριστιανοπρεπώς πια, θα λειτουργήσει το «οργή λαού, φωνή Θεού».

Να μην επεκταθώ τώρα και στα του Κολυμπαρίου και πολύ  σε πικράνω ,αναγνώστη μου, αλλά και σε αυτό το οικουμενιστικό  πεδίο της εκτροπής από την ορθοπραξία, ελπίζω και εύχομαι, ότι τα υγιή αντισώματα των κυττάρων  της ορθόδοξης  ύπαρξης μας, θα δράσουν  αδρανοποιώντας  τις δηλητηριώδεις δόσεις του συκγρητισμού και της πανθρησκείας που εκχύνονται μεθοδικά  στο σώμα της Εκκλησίας του Χριστού.

Πόσο,αλήθεια, όφελος προσφέρει ,χωρίς καν να το υποπτεύεται η άδικη και αντιλαϊκή οικονομική αναλγησία των κάθε λογής χαρτογιακάδων ,που πειραματίζονται μετά περισσής διευκόλυνσης των ημεδαπών αχυρανθρώπων που «κατέχουν την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία» που λέει και η… Μπέτυ!Μέσα από το επιβαλλόμενο «σοκ και δέος» στον ελληνικό πληθυσμό και  τα απανωτά δυνατά χτυπήματα ,με κορυφαίο την υφαρπαγή της κατοικίας του Έλληνα , που εξ αρχαιοτάτου παρελθόντος οι αγώνες των Ελλήνων καθαγιάζονταν υπέρ βωμών και εστιών, αντιλαμβάνεσαι, αναγνώστη μου, πως σε λίγο θα ξεσηκωθούν και οι βωμοί(άμποτε!) και οι εστίες (γένοιτο!). Άλλωστε, κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει με τις αντιδράσεις κατά των πλειστηριασμών; Εύχομαι και ελπίζω, να ενταθούν οι αντιδράσεις …

Και εδώ που τα λέμε, θα περίμενα  μια πιο σθεναρή αντιμετώπιση της κατάστασης  από την Μπέτυ, και όχι μόνο κλάματα και νεύρα σε κάθε επέτειο της μαραθώνιας και μετά επιχειλίου έρπητος ,παρακαλώ, αλλά ριψάσπιδος διαχείρισης της.. «Πρώτη φορά Αριστερά»

   Μπορεί να με πεις ,αναγνώστη μου, αναιτίως αισιόδοξη, ακόμα και αιθεροβάμονα, αλλά  ψάχνω να βρω τα θετικά που ενέχει η διαδικασία της πτώση μας της κατακόρυφης και σε χαώδες βαθύ φαράγγι ,γιατί ή θα  προλάβουμε στο παρά πέντε, βρίσκοντας ξανά τα αιώνια πατήματά μας και δεν θα βουτήξουμε στο κενό,ή αφού γκρεμοτσακιστούμε και ματώσουμε, μην πούμε ότι δεν άνοιξε το αλεξίπτωτο που μας έδωσαν οι ξένοι ,γνωρίζοντας εκ των προτέρων εκείνοι, και κυρίως εμείς ,ότι ήταν ελαττωματικό.

πηγή: http://aktines.blogspot.gr

 

Ο Γέροντας, ξεριζωμένος από την βρεφική του ηλικία, και έχοντας ζήσει τη φρίκη του πολέμου και της Κατοχής, γνώριζε από την πείρα του ότι το να «διάγωμεν ήρεμον και ησύχιον βίον» είναι μεγάλη ευλογία.
Αγαπούσε τη Πατρίδα και έλεγε: «Και η Πατρίδα είναι μία μεγάλη οικογένεια». Δεν επεδίωκε το εθνικό μεγαλείο, τη δόξα και την ισχύ με την κοσμική έννοια, αλλά την ειρήνη, τη πνευματική άνοδο και την ηθική ζωή των πολιτών, για να μας βοηθά και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την ασφάλεια για ν” απολαμβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους.

Σε κάποιο Έλληνα θερμό πατριώτη που ζούσε στην Αμερική και προσπαθούσε να προβάλλει την Ελλάδα, συνέστησε ν” αγωνιστεί για ν” αγιάσει και ύστερα να προβάλλει σωστά και πνευματικά και την Ελλάδα.
Όπως οι Προφήτες του Ισραήλ συμμετείχαν στη ζωή του έθνους ενεργά με τον τρόπο τους, προσεύχονταν, θρηνούσαν, έλεγχαν βασιλείς, κήρυτταν μετάνοια και προφήτευαν για τα επερχόμενα δεινά, το ίδιο και ο Γέροντας δεν ήταν αδιάφορος και απαθής στα θέματα της Πατρίδας. Ο προφήτης δεν ήταν εθνικιστής που έλεγε: «Δια Σιών ου σιωπήσομαι». Το ίδιο και η στάση του Γέροντα ήταν καθαρά πνευματική.
Ενώ ζούσε έκτος κόσμου, αγωνίσθηκε όσο λίγοι για το καλό της Πατρίδας. Αξιοθαύμαστη ήταν η δραστηριότητα και η προσφορά του στα εξωτερικά εθνικά θέματα μας. Μιλούσε εναντίον των ανθελληνικών ρευμάτων, των πλαστογράφων της ιστορικής αληθείας, και κυρίως εναντίον των αδίκων εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας, των Σκοπιανών «πανσλαυϊστών», Αλβανών, Τούρκων κ.ά. Έλεγε: «Ο ένας θέλει τη Θεσσαλονίκη, ο άλλος θέλει να φθάσει μέχρι τη Λάρισα, ο άλλος θέλει το Αιγαίο. Μα τέλος πάντων δεν υπήρχε ποτέ Ελλάδα;».

Επεσήμανε τους εθνικούς κινδύνους, πριν ακόμη φανούν. Βοήθησε πολλούς να δουν ξεκάθαρα τις ξένες προπαγάνδες σε βάρος της Πατρίδας, και όσοι είχαν θέσεις και ευαισθησία έλαβαν τα ανάλογα μέτρα. Σχετικά με το Μακεδονικό, αναφέρει ανώτατος αξιωματικός: «Εγώ ήμουν μέσα στα πράγματα και δεν είχα πάρει είδηση. Ο Γέροντας μου άνοιξε τα μάτια. Στην αρχή παραξενευόμουν και έλεγα: Τί είναι αυτά που λέει ο Γέροντας και από πού τα ξέρει; Έπειτα κατάλαβα». Ο Γέροντας ήδη από το 1977, όταν πήγε στην Αυστραλία, ανέφερε το Μακεδονικό θέμα. Αυτά κάποιοι «ειδικοί» τα θεώρησαν «ανεύθυνες φανατικές κινδυνολογίες».

Υπερασπιζόμενος την ελληνικότητα της Μακεδονίας, ανήρτησε στο αρχονταρίκι του το κείμενο του προφήτη Δανιήλ, που αναφέρεται στο βασιλέα των Ελλήνων Αλέξανδρο, και δίπλα του μία μεγάλη χάρτινη εικόνα ενός Αγγέλου από Σερβικό Μοναστήρι, να δείχνει το κείμενο.
Παρομοίαζε το κράτος των Σκοπίων με οικοδόμημα που είναι κτισμένο με τούβλα και με φαρσαλινούς χαλβάδες, που είναι κομμένοι σε σχήμα τούβλων, και που φυσικό είναι κάποτε να κατάρρευση.
Το βιβλίο του πρώην υπουργού Βορείου Ελλάδος κ. Νικολάου Μάρτη «Η πλαστογράφηση της Μακεδονίας», όταν το διάβασε, τον ενθουσίασε. «Δόξα τω Θεώ», είπε, «υπάρχουν και πατριώτες». Πήρε πολλά βιβλία και τα μοίραζε ευλογία. Έγραψε και ένα επαινετικό ποιηματάκι, το οποίο ο κ. Μάρτης συμπεριέλαβε σε νέα έκδοση του βιβλίου του.
Για την Τουρκία διεκήρυσσε με βεβαιότητα: «θα διαλυθεί, και οι μεγάλες δυνάμεις θα μας δώσουν την Πόλη. Όχι επειδή μας αγαπούν αλλά γιατί θα οικονομήσει ο Θεός τα πράγματα έτσι, ώστε το συμφέρον τους θα είναι να την έχουμε εμείς. Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι. Οι Τούρκοι έχουν να πληρώσουν πολλά, απ” αυτά που έχουν κάνει. Αυτό το Έθνος θα καταστραφεί, διότι δεν προήλθε με την ευλογία του Θεού. Τα κόλλυβα τους τα” χουν στο ζωνάρι τους (δηλαδή πλησίασε το τέλος τους). Ο άγιος Αρσένιος έλεγε πριν από την Ανταλλαγή: «Την Πατρίδα μας θα την χάσουμε, αλλά πάλι θα την βρούμε».
Ιερομ. Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου», 2004

Λαμπροφόρος, αδελφοί μου, η σημερινή εορτή των Αγίων Θεοφανείων καθώς «τὰ άνω τοις κάτω συνεορτάζει, και τα κάτω τοις άνω συνομιλεί». Σήμερα «η ιερὰ καὶ μεγαλόφωνος των Ορθοδόξων πανήγυρις αγάλλεται». Τέτοια ευφρόσυνη μέρα, λοιπόν, που οι καρδιές μας χαίρουν και αγάλλονται, καθώς το χέρι του Βαπτιστή αγγίζει «την ακήρατον κορυφὴν του Δεσπότου Χριστού» και η χάρις του Τριαδικού Θεού διαχέεται και ευλογεί την κτίση, εντούτοις τη χαρά μας αυτή σκιάζουν τα τεκταινόμενα και όσα εις βάρος και εν αγνοία μας βυσσοδομούνται από αυτούς που έλαχε να διαχειρίζονται τις τύχες της Πατρίδος μας.

 Σχετική εικόνα

Πράγματι με βαθιά περίσκεψη και εντονότατο προβληματισμό παρακολουθώ τη δημόσια συζήτηση που εξαίφνης ήρθε στο προσκήνιο με τα προκαταρκτικά βήματα για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της FYROM (ΠΓΔΜ) στη Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ) και το ντόμινο των συνακόλουθων εξελίξεων αναφορικά με τη στάση της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης για το μείζον αυτό εθνικό θέμα της ονομασίας του γειτονικού κρατιδίου των Σκοπίων,  καθώς και τις προσωπικές απόψεις, που δημοσίως κατατίθενται από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού στο εθνικό Κοινοβούλιο, ορισμένοι εκ των οποίων απροκάλυπτα, χωρίς αισχύνη και ανερυθρίαστα, αγνοώντας επιδεικτικά τις θέσεις και τις απόψεις της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων Πολιτών και ψηφοφόρων τους, που υποτίθεται ότι τάχα υπηρετούν, λησμονούν, αδιαφορούν και ακυρώνουν τις διαχρονικές κόκκινες γραμμές της Ελλάδος επί του ζητήματος και λειτουργούν ως προπομποί και προπαγανδιστές υπέρ του «ξεπουλήματος» του ονόματος της Μακεδονίας μας στο τεχνητό κρατίδιο-προτεκτοράτο των γεωστρατηγικών συμφερόντων των Η.Π.Α. στα Βαλκάνια.

Θλίβομαι, όμως, περισσότερο από την υποκριτική στάση της μείζονος Αντιπολίτευσης, που θα όφειλε αν μη τι άλλο να εκφράζει τις φωνές των εκατομμυρίων πατριωτών Ελλήνων και να επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία, σθένος και υπευθυνότητα, υπερασπιζόμενη την εθνική κυριαρχία και την αδιαμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, και όχι να κρύβεται και να φυγομαχεί, όταν τα μείζονα διακυβεύονται. Δυστυχώς, με τα όσα παρακολουθούμε και διαβάζουμε να τεκταίνονται, αντιλαμβανόμαστε ότι η νεοφιλελεύθερη ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας επιδεικνύει έναν άνευ προηγουμένου ενδοτισμό επί του θέματος, καθώς σε σχετικές δηλώσεις του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη σε συνέντευξη του στο «Βήμα», όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται σε «μια σύνθετη ονομασία έναντι όλων, -erga omnes όπως λέγεται- και επίλυση του ζητήματος του ονόματος ως προϋπόθεση για την ένταξη της ΠΓΔΜ στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς»  καθίσταται προδήλως καταφανές ότι θα υποστήριζε και θα συμφωνούσε με μια πρόταση της Κυβέρνησης για σύνθετη ονομασία που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγό του. Κατά τα άλλα, αντί να καταθέσει επισήμως την θέση της αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το θέμα, του φταίει η διγλωσσία της αριστερής Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία με την σειρά της, προ της κατάρρευσής της και αγκυλωμένη στις αντεθνικές της ιδεοληψίες, ίσως και υποκινούμενη έξωθεν, επείγεται άρον-άρον να κλείσει το θέμα με την υπερψήφιση από την Ελληνική Βουλή για μια σύνθετη ονομασία εντός του 2018.

          Διαχρονικά, το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων κατέστη μήλον της έριδος   αλλά και σημείο αντιλεγόμενο, που όμως πάντοτε διεγείρει τα πατριωτικά αισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Και αυτό, διότι ουδείς Έλληνας ανέχεται την παραχάραξη της αιματοβαμμένης ιστορίας του. Κανείς δεν διανοείται να απεμπολήσει την τρισχιλιόχρονη ελληνικότητα της Μακεδονίας. Όπως επίσης δεν μπορεί να ανεχθεί μια κατ” επίφασιν διαπραγμάτευση με τη γειτονική ΠΓΔΜ, όταν οι γείτονες επιδιώκουν πάση θυσία, συνεπικουρούμενοι από τις ΗΠΑ, να αποσπάσουν τη χρήση του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου του, για να εντείνουν την αλυτρωτική τους ρητορεία και τις παράλογες διεκδικήσεις τους πάνω στην ιστορία και τη γεωγραφική επικράτεια της Μακεδονίας.

          Η έωλη επιχειρηματολογία για δήθεν αναγκαιότητα άμεσης λύσης του προβλήματος, που προφασίζονται οι εκάστοτε Κυβερνήσεις και τα φόβητρα περί γεωστρατηγικών σχεδίων μεταβολής συνόρων, περί συμμαχιών κρατών, περί πιέσεων Διεθνών Οργανισμών, για απομόνωση κ.λπ. απεδείχθησαν φενάκη και αναξιόπιστα επί σειρά δεκαετιών.

Στο σημείο αυτό δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το σημαντικότερο επιχείρημα στη φαρέτρα οποιασδήποτε Kυβέρνησης επί των διαπραγματεύσεων αποτελεί η ακλόνητη βούληση του ελληνικού λαού, που θα ακυρώσει και θα καταρρίψει οτιδήποτε εν αγνοία του εξυφαίνεται. Ας θυμηθούμε τη λαοθάλασσα του συλλαλητηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 1992 στη Θεσσαλονίκη που σηματοδότησε ένα χρόνο μετά τις πολιτικές εξελίξεις και το 1994 το μονομερές εμπάργκο προς τα Σκόπια από τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και εν τέλει την εν μέρει δικαίωση της Ελλάδος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σχετικά με την υπόθεση του εμπάργκο. Το συλλαλητήριο εκείνο πραγματικά τάραξε τους  εγχώριους και ξένους «εφιάλτες» που το χαρακτήριζαν ως «εθνικιστικό παροξυσμό». Εικοσιπέντε χρόνια τώρα ο λαός μας δεν πείθεται από τις σκοπιμότητες και τα πονηρά διαβούλια των εκάστοτε Κυβερνήσεων. Δεν τον φοβίζουν οι απειλές, γι” αυτό και αντιδρά δυναμικά.

          Πλανώνται πλάνην οικτράν, όσοι θεωρούν ότι η νέα γενιά εκμαυλίστηκε και περί άλλων τυρβάζει, ότι το θέμα της ονομασίας, λόγω της οικονομικής ύφεσης, δεν είναι μείζον και δεν απασχολεί τον δοκιμαζόμενο λαό μας. Ας ανατρέξουν στο διαδίκτυο και θα αντιληφθούν την πραγματικότητα.

          Το Έθνος μας πλήρωσε ακριβά τους διχασμούς του. Φθάνει πια! Ας αναλογιστούν οι πολιτικοί μας, τις αστείρευτες ηθικές δυνάμεις των Ελλήνων στις κρίσιμες στιγμές, αλλά και τους αγώνες που δόθηκαν διαχρονικά για τα ιερά χώματα της Μακεδονίας μας. Ας αφουγκραστούν επί τέλους την φωνή του Ορθόδοξου πληρώματος της Εκκλησίας, των ανθρώπων που αιώνες τώρα συντάσσονται απαρέγκλιτα με τους λόγους των Αγίων του Θεού.

          Αξίζει να αναφερθούμε στον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας Παΐσιο τον Αγιορείτη, ο οποίος για τα εθνικά θέματα της Χώρας μας έλεγε προφητικά: «Δεν θα μπορέσουν να βλάψουν την Ελλάδα, διότι θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι». Τέλος ας μελετήσουν τα στοιχεία της πρόσφατης δημοσκόπησης όπου το 80% των Ελλήνων δεν επιθυμεί ονομασία με χρήση του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου.

          Ο Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908), αλλά και οι Βαλκανικοί πόλεμοι (1912-1913) που ακολούθησαν, μας εμπνέουν και αποτελούν οδοδείκτες για την πορεία και την αγωνιστικότητα που απαιτείται να επιδείξουμε στην κρίσιμη αυτή ιστορική καμπή. Ας διδαχθούν επιτέλους οι σύγχρονοι πολιτικοί μας ταγοί από την ιερή μορφή του ιδανικού ήρωα της νεότερης ιστορίας του Έθνους μας, του Παύλου Μελά, ο οποίος, όντας γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας των Αθηνών, γιος Δημάρχου Αθηναίων και γαμπρός Πρωθυπουργού, δεν επαναπαύθηκε στη λαμπρή καριέρα που ξανοιγόταν μπροστά του, αλλά παρακινημένος από τα ζώπυρα πατριωτικά του αισθήματα και το δίκαιο του αγώνα για την απελευθέρωση της υπόδουλης Μακεδονίας, απαρνήθηκε τιμές και αξιώματα και μαρτύρησε χύνοντας το αίμα του στη μακεδονική γη. Γράφει χαρακτηριστικά για τη θυσία του ήρωα και τη Μακεδονία ο Κωστής Παλαμάς: «Σε κλαίει ο λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι, στον τόπο, που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι. Πανάλαφρος ο ύπνος σου. Του Απρίλη τα πουλιά, σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά… Πλατειά του ονείρου μας η γη και απόμακρη. Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά. Ιερή στιγμή! Σαν πιο πλατειά τη δείχνεις και τη φέρνεις σαν πιο κοντά».

Επόμενοι των Αγίων και των ηρώων μας, οφείλουμε να μη λησμονούμε τα λόγια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου, ο οποίος ευρισκόμενος την Άνοιξη του 2006 στην Μακεδονία είπε: «Η Μακεδονία θα σώσει την Ελλάδα γιατί κάποια Ελλάδα αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Η Μακεδονία είναι αυτή που κρατάει ψηλά τα λάβαρα με ιστορικές αναμνήσεις, με την ιστορική μνήμη καθάρια χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς υπολογισμούς, χωρίς έξωθεν εντολές, χωρίς υπαγορεύσεις… Αυτή η θυσία μας δίνει ζωή. Αυτή η θυσία μας συντηρεί και είναι το αντίδοτο της παγκοσμιοποίησης που θέλει όλα να τα ισοπεδώσει, θέλει να μη μιλάμε για αγώνες, να μη μιλάμε για πολέμους, να μη μιλάμε για θυσίες».

          Εύχομαι η φωνή μου, προστιθέμενη στις χιλιάδες άλλες των Ελλήνων πατριωτών, να λειτουργήσει ως ανάχωμα έναντι των σκοτεινών σχεδίων των πολιτικών για ξεπούλημα του ιερού ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας μας.

          Υπάρχει ελπίδα σωτηρίας; Ναι, βεβαιώνει ο παρηγορητικός λόγος της Αγίας Γραφής: «Εστερεώθη η καρδία μου εν Κυρίω, υψώθη κέρας μου εν Θεώ μου· επλατύνθη επ” εχθρούς μου το στόμα μου, ευφράνθην εν σωτηρία σου» (Η κλονισμένη καρδία μου στερεώθηκε με τη δύναμη του Κυρίου. Εξυψώθηκε η δύναμή μου δια του Θεού μου, το στόμα μου διάπλατα άνοιξε εναντίον των εχθρών μου. Ευφράνθηκε από τη σωτήρια δύναμη του Κυρίου) (Α” Βασ. 2,1).

          Ας προσευχηθούμε στον Κύριο και Θεό μας με πόνο ψυχής και ας Τον παρακαλέσουμε, δια πρεσβειών της «Μάνας» Παναγιάς μας, να προστατεύσει για μία ακόμη φορά το Έθνος μας.

  Με τιμή

Γεώργιος Ασλανίδης

 Άρχων Ορφανοτρόφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Παραπομπές:

α) Εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία του κ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου Διεθνολόγου, Λέκτορα στον Τομέα Διεθνών Σπουδών της Νομικής Σχολής Α.Π.Θ. και  πρώην Διπλωμάτη Διεθνών Οργανισμών στα Βαλκάνια. (http://www.thestival.gr/views/item/356025-krisimes-alitheies-gia-to-onoma-ton-skopion),

β) Άρθρο του τ. Υπουργού κ. Στέλιου Παπαθεμελή (http://www.thestival.gr/views/item/325154-ta-skopia-oloi-na-ta-poun-makedonia-an-den-ta-poume-emeis-den-tha-ginoyn-pote)

γ) Άρθρο του καθηγητού κ. Χρήστου Κράππα (https:/mail.google.com/mail/u/0/#inbox/160b6d8a1b63c234? Projector=1.)

δ) Άρθρο του τ. Υπουργού κ. Στέλιου Παπαθεμελή (http://www.serrestv.gr/tv/article_read.php?a=21961)

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

Εγγραφή

Εγγραφή| Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Έντυπο «Κυριακή»

Έντυπο «Κυριακή»

Το κήρυγμα της Κυριακής και τα κηρύγματα μεγάλων εορτών του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη, που δημοσιεύονται στο έντυπο «ΚΥΡΙΑΚΗ» κάθε εβδομάδα. (κλικ στην εικόνα).
Όλη η σειρά των κηρυγμάτων (κατά έτος) στο μενού ΤΑ ΈΝΤΥΠΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

     ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

Διαβάστε τα τεύχη online
(κλικ στην εικόνα)

ή αποθηκεύστε τα στο δίσκο σας από το μενού "Τα έντυπα του Συλλόγου"

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Το ιεραποστολικό φυλλάδιο «Ορθόδοξα Μηνύματα» με τα κηρύγματα του μακαριστού ιεροκήρυκα Παναγιώτη Παναγιωτίδη

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία στίς 15-05-2016 στόν Ἱ.Ν. Ζωοδόχου Πηγῆς, Περιστάσεως Κατερίνης

κλικ στην εικόνα

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 9-3-2016 Ὁμιλία στό ἐνοριακό κέντρο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Χαραλάμπους Κατερίνης μέ θέμα: «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση»

κλικ στην εικόνα

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

κλικ στην εικόνα
http://iskiriaki.com/wordpress/
archives/5948

ΑΚΡΟΑΣΗ ΟΜΙΛΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ

Κατεβάστε περισσότερες ομιλίες του π. Σάββα Αγιορείτη στον υπολογιστή σας
από εδώ

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

O Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή», το Σάββατο 9 Μαΐου 2015 στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης πραγματοποίησε μουσικοαφηγηματική εκδήλωση αφιερωμένη στους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Η χορωδία «Άγιος Νέστωρ» της ενορίας του Αγίου Δημητρίου Κιλκίς με τον χοράρχη κ. Σάββα Ηλιάδη και το παραδοσιακό συγκρότημα «Ιχνηλάτες της Παράδοσης» παρουσίασαν μέσα από την αφήγηση και το τραγούδι αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

(για το βίντεο κλικ στην εικόνα)

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

«Ελληνισμός και Ορθοδοξία στην Παράδοσή μας»: Ο π. Μάξιμος αναφέρθηκε στη συνάντηση των δύο σημαντικών μεγεθών, του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού μέσα στην ιστορία, που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του ελληνορθόδοξου πολιτισμού, μέσω του οποίου μεταδόθηκε με τον τελειότερο τρόπο η αποκάλυψη του Θεού στα Έθνη.
(κλικ στην εικόνα)

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

Η ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΝΑΧΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ: "ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ" - Ο πνευματικός αγώνας και η κατανυκτική ευχή του Μεγάλου Ασκητού και διδάχου της Αγίας μας Εκκλησίας Όσίου Εφραίμ του Σύρου.

Κλικ στην εικόνα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Αφιερώματα του περιοδικού της Πειραϊκής Εκκλησίας σε Αγιορείτες Πατέρες.

Πατήστε στήν εικόνα γιά νά δεῖτε τά ἀφιερώματα

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ο βίος και το έργο του. Ένα αφιέρωμα στον Γέροντα Σωφρόνιο. Επεξεργασμένο βίντεο 15΄ από τον Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Επεξεργασμένο βίντεο από τον Ιεραποστολικό Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Βίντεο-παραγωγή του συλλόγου με αποσπάσματα από ομιλία του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Ρώσικο ντοκιμαντέρ για τον Άγιο Σέργιο του Ράντoνεζ. Είναι διάρκειας περίπου 27΄. Η μετάφραση έγινε από τον Ελληνο-Ρωσικό σύλλογο Άντον Τσέχωφ και τους υπότιτλους στα ελληνικά επεξεργάστηκε ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Κυριακή. Η ταινία προβλήθηκε σε εκδήλωση των συλλόγων στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης την 19η Μαΐου 2014. (Για το Βίντεο κλικ στην εικόνα).

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας. 15λεπτο βίντεο για τον βίο και τους αγώνες του. Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας όπως τον αναπτύσσει σε ομιλία του ο μακαριστός επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης. Παραγωγή του Συλλόγου "Κυριακή".