Νέα-Ανακοινώσεις

  • .

    ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΥΡΙΑΚΗ, Β΄ ΠΑΡΟΔΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 2, (Κέντρο, παραπλεύρως Ταχυδρ. Ταμιευτηρίου), τηλ. 2351022183

    .

    ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΥΚΛΟΣ ΚΥΡΙΩΝ [ΜΑΡΙΑ ΚΑΦΑΡΙΔΟΥ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ] 6.30 μ.μ.

    .

    ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΥΚΛΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ [ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΑΠΟ

    ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ] 5.45 μ.μ.

    .

    ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΥΚΛΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ [ΑΡΧΙΜ.ΕΦΡΑΙΜ

    ΑΠΟ ΤΗΝ Ι.Μ. ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ] 7.00 μ.μ.

    .

    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘ.ΤΑΙΝΙΑΣ [ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο ΙΩΑΝ. ΒΑΡΣΑΜΟΓΛΟΥ,
    ΘΕΟΛΟΓΟΣ] 7.00 μ.μ.

    .

    ΣΑΒΒΑΤΟ ΟΜΙΛΙΑ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ
    7.00 μ.μ.

    .

     ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ ΜΑΪΟΥ – ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

    .

    ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ

    .

    Απογευματινὲς ὁμιλίες, ἐκδηλώσεις, συνάξεις μελέτης Ἁγίας Γραφῆς, σύμφωνα μὲ τὸ μηνιαῖο πρόγραμμα ποὺ διανέμεται.

    .

    ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (επάνω από την αίθουσα του συλλόγου)

    .

    ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΩΣ ΣΑΒΒΑΤΟ

    7.00 μ.μ.  –  9.00 μ.μ.

Συναξαριστής

Ι. Μονές της Μητροπόλεως

Επισκέψεις

Flag Counter

Η Προσευχή είναι μία εσωτερική κίνηση τής ψυχής για επικοινωνία μέ τον Θεό… Αν κάποιος δεν έχει όρεξη για προσευχή και δεν είναι αποδεδειγμένα κουρασμένος, αυτός μπορεί να ξεκινήσει τον προσωπικό του διάλογο με τον Θεό προσευχόμενος για τους άλλους, έτσι ώστε σιγά – σιγά «να ξεπαγώσουν τα λάδια της ψυχής του» και μετά να αρχίσει να προσεύχεται και για τον εαυτό του.

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, ο Ρώσος, (+24.9.1938) που έζησε στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος (Ρώσικο), μας είπε ότι οι πιο ευπρόσδεκτες προσευχές για τους άλλους είναι οι εξής:

Πρώτα πρέπει να προσευχόμαστε για τους εχθρούς μας, γιατί μή ξεχνάμε ότι και ο Χριστός προσευχήθηκε για τους σταυρωτές Του πάνω από το Σταυρό… Δεύτερον πρέπει να προσευχόμαστε για τους νεκρούς μας, γιατί αυτοί από μας τους ζωντανούς περιμένουν μέχρι τη Β΄ Παρουσία, για να τους βοηθήσουμε με τις ευχές, προσευχές, μνημόσυνα και ελεημοσύνες μας υπέρ συγχωρήσεως και αναπαύσεως της ψυχής τους. Διαβάστε Περισσότερα

Σε μια μικρή συνάθροιση με λαϊκούς, ένας ευλαβής νέος είπε στον Γέροντα Αρσένιο τον Σπηλαιώτη:
- Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα.
- Πώς σε λένε;
- Με λένε Ανδρέα.
- Εγώ να εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει η δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ο Ανδρέας για τον εαυτόν του. Ο Άγιος Αντώνιος λέγει, «ούτε εγώ σ΄ ελεώ ούτε ο Θεός σ΄ ελεεί, αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτόν σου».
- Δηλαδή, Γέροντα; Διαβάστε Περισσότερα

panagia Ἡ πιό εὐπρόσδεκτη τιμή γιά τήν πανάσπιλη Μητέρα τοῦ Κυρίου, πού μέ μητρική στοργή ἀγκαλιάζει ὅλους τούς χριστιανούς, εἶναι ἡ μίμηση τῆς δικῆς της στάσης, ἡ ὑπακοή στόν Μονογενῆ Υἱό καί Θεό της.
 Μήνας τῆς Παναγιᾶς ὁ Αὔγουστος σηματοδοτεῖται ἀπό τήν εὐλάβεια τοῦ λαοῦ πρός τήν σεπτή καί πανάχραντη μορφή της. Τά θυμιάματα τῶν Παρακλήσεων διαχέουν τήν εὐωδία τῆς Παναγίας Μητέρας τοῦ Κυρίου μας, πού ἔγινε καί δική μας μητέρα, καί διαποτίζουν μέ τήν χάρη της τόν Δεκαπενταύγουστο, μέ ἀποκορύφωμα τήν γιορτή τῆς Κοιμήσεώς της, πού εἶναι ἡ Πασχαλιά τοῦ καλοκαιριοῦ. Κι ἔπειτα, ἡ ἀπόδοση τῆς γιορτῆς, τά ἐννιάμερα τῆς Παναγίας, μία ἀκόμη ἀφορμή γιά νά μεγαλύνουμε τήν «ἱερά καί εὐκλεῆ μνήμη της», τήν «πεποικιλμένην τῇ θείᾳ δόξῃ».
Πάμπολλοι καί συγκινητικοί οἱ πατερικοί λόγοι πού προσπαθοῦν νά εἰσδύσουν στό μυστήριο τῆς Θεοτόκου. Λυτρικώτατοι οἱ ἐκκλησιαστικού ὕμνοι, πού τήν ἐξυμνοῦν καί τήν ἐγκωμιάζουν, ἀμέτρητοι οἱ στίχοι καί τά κείμενα, πού γιά χάρη της συνέθεσαν ἐπώνυμοι καί ἀνώνυμοι δημιουργοί, ἀδιάκοπες οἱ ἐπικλήσεις μικρῶν καί μεγάλων στήν προστασία καί σκέπη της. Μά ὅλα ἀποδεικνύονται μικρά καί ἀσήμαντα μπρός στήν οὐρανομήκη μορφή της, παιδικά ψελλίσματα κι ἀδέξιες ἀντιγραφές τοῦ βαρυσήμαντου τίτλου μέ τόν ὁποῖο τήν τίμησε ὁ ἴδιος ὁ Θεός· «ἡ Κεχαριτωμένη»! 
Κανένα πρόσωπο τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας δέν μπορεῖ νά συγκριθεῖ ἤ νά παραβληθεῖ μαζί της. Αὐτό ἀκριβῶς δηλώνει καί τό ὄνομά της Παναγία∙ ἀπ’ ὅλους τούς ἁγίους «ὑπερτέρα». Λίγα ρινίσματα ἀπό τόν ἀμύθητο θησαυρό πού περικλείει τοῦτο τό θεῖο σκεῦος θά συλλέξουμε μελετώντας κάποια ἀπό τά στοιχεῖα τοῦ Θεοτίμητου προσώπου της.
Ἡ Παναγία εἶναι τό ἀπόσταγμα τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ: Μετά τήν ἔξοδο τῶν πρωτοπλάστων ἀπό τόν παράδεισο, γιά τήν ἐπίτευξη τοῦ σχεδίου τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων ὁ Θεός διάλεξε ἕνα πρόσωπο, τόν Ἀβραάμ. Καί τόν διάλεξε γιά τήν πίστη του τήν μοναδική, πού πιστοποιήθηκε μέ τήν ἀπόλυτη καί πολυδοκιμασμένη ὑπακοή του. Εἶναι ὁ πατέρας τῆς πίστεως ὁ Ἀβραάμ. Ἀπό αὐτόν γεννήθηκε ὁ ἐκλεκτός λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἰσραήλ, πού τό στοιχεῖο γνησιότητός του εἶναι ἡ πίστη. Ἀπό τίς ἀμέτρητες γενιές τῶν Ἰσραηλιτῶν ἕνα μικρό μέρος ἀποτελεῖ τό ἐκλεκτό λεῖμμα, τό κατάλοιπο, τούς ἐκλεκτούς τοῦ Θεοῦ. Καί τούτων τῶν ἐκλεκτῶν τό ἀπόσταγμα εἶναι ἡ κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἡ Παρθένος Μαρία!
Εἶναι ἡ μοναδική συνεργάτρια τοῦ Θεοῦ: Ὁ Θεός «εἶπε καί ἐγενήθησαν» τά σύμπαντα. Δημιούργησε τά πάντα μέ μόνο τόν δημιουργικό λόγο του. Τήν καινή κτίση ὅμως, τόν νέο παράδεισο τῆς Ἐκκλησίας, δέν θέλησε νά τόν δημιουργήσει μόνος του, ἀλλά ζήτησε συνεργάτες. Πολλοί εἶναι οἱ χοροί τῶν ἁγίων: προφῆτες, ἀπόστολοι, μάρτυρες, ἀσκητές, πατέρες καί διδάσκαλοι, νεομάρτυρες καί ὁμολογητές καί τόσοι ἄλλοι, πλῆθος ἀναρίθμητο. Συνεργάστηκαν ὅλοι μέ τόν Θεό στό ἔργο τῆς σωτηρίας, ἀλλά ἡ Παρθένος Μαρία εἶναι μοναδική! Ὁ τρόπος, τό εἶδος τῆς συνεργασίας της εἶναι ἀνεπανάληπτο: Δάνεισε στόν Θεό τόν ἑαυτό της, ὥστε νά γίνει Θεάνθρωπος, γιά νά μπορέσει νά μᾶς πλησιάσει, νά μᾶς σώσει, νά ἔχει σῶμα καί αἷμα καί νά μπορεῖ νά τά θυσιάσει γιά μᾶς (βλ. Ἑβ 2,15).
Τί καταπληκτικό! Μία Κόρη κυοφόρησε στά σπλάγχνα της τόν Θεό ἐννιά μῆνες, κι ἔπειτα τόν θήλασε καί τόν μεγάλωσε σάν ὅλα τά παιδιά τοῦ κόσμου. Τί ὑπερφυής συνεργασία! Κανείς ποτέ στούς αἰῶνες δέν συνεργάστηκε ἔτσι μέ τόν Θεό. Ἰλιγγιᾶ ὁ νοῦς, ἀδυνατεῖ νά συλλάβει τοῦτο τό μέγα μυστήριο.
Ἀλλά ἡ Παναγία δέν εἶναι μόνο Θεοτόκος, Θεομήτωρ. Εἶναι καί Θεόνυμφη, ἐκλεκτή τοῦ Θεοῦ. Δηλαδή ὁ Θεός θέλησε νά βρεῖ ἀπό τήν ἀνθρωπότητα μία παρθένο γιά νά γεννηθεῖ ὁ Υἱός του. Ἔψαξε μέσα στούς αἰῶνες καί διάλεξε τήν Μαρία. Ἄν δέν τήν εἶχε βρεῖ, καί σήμερα γεννιόταν ἡ Παναγία, σήμερα θά γινόταν ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ! Ἀπό τά δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων τῶν ἀνθρώπων ὅλων τῶν αἰώνων τό πρόσωπο πού ἀπέσπασε τήν συμπάθεια τοῦ Θεοῦ, τήν εὔνοιά του, ἦταν ἡ Παρθένος Μαρία. Τῆς τό ἀποκαλύπτει ὁ θεϊκός ἀπεσταλμένος, ὁ ἄγγελος Γαβριήλ˙ «εὗρες γάρ χάριν, παρά τῷ Θεῷ» (Λκ 1, 30)!
Γι’ αὐτό ἡ Παναγία εἶναι ἡ Μία μετά τόν Ἕνα. Καί μέ αὐτή τήν ἔννοια ὀνομάζεται Παναγία. Πιστεύουμε καί διακηρύττουμε ὅτι «εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός». Ἕνας εἶναι ὁ ἀπόλυτα ἅγιος, ὁ Θεός· ἀλλά μέσα στήν Γραφή ὀνομάζονται ἅγιοι καί ὅλοι ἐκεῖνοι πού ξεχωρίζουν τόν ἑαυτό τους γιά τόν Θεό, οἱ πιστοί. Ἀπό ὅλους αὐτούς τούς ἁγίους ἡ παρθένος Μαρία εἶναι ἡ ὑψηλοτέρα, ἡ λαμπροτέρα, ἡ ἁγιωτέρα, ἡ Παναγία!
Πῶς νά μιλήσει καί πῶς νά περιγράψει κανείς τίς ἀρετές καί τίς χάρες τῆς Παναγίας; Πῶς νά ἦταν, ἄραγε, αὐτή ἡ ὑπερτέλεια ὕπαρξη, ὥστε τό κάλλος τῆς ψυχῆς της νά ἑλκύσει τόν Θεό; Καί νά σκεφθεῖ κανείς ὅτι ὁ Θεός βλέπει ὅ,τι ἀδυνατεῖ νά διακρίνει τό ἀνθρώπινο μάτι καί δέν μπορεῖ νά συλλάβει τό ἀνθρώπινο μυαλό.
Πῶς νά ἐννοήσεις τήν γιγάντια πίστη αὐτῆς τῆς ὑπέρτιμης θυγατέρας τοῦ Ἀβραάμ; Μιά πίστη πού εἶναι ἡ πηγή καί τῶν ἄλλων ἀρετῶν καί χαρισμάτων της. Μιά πίστη πού ἀποτυπώνεται στήν ἔνθερμη προσευχή καί στόν ἄκρατο ζῆλο γιά τήν μελέτη τῆς ἁγίας Γραφῆς.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ ἄνθρωποι τῆς δυνατῆς καί καθαρῆς προσευχῆς εἶναι ἐπίσης καί ἄνθρωποι μελέτης τῆς Γραφῆς. Μέσα στήν ἁγία Γραφή ἀκοῦνε τόν Θεό νά τούς μιλάει καί μέ τήν προσευχή μιλοῦν οἱ ἴδιοι στόν Θεό. Καί ἡ Παναγία εἶχε αὐτό τό μυστικό καί καθαρό διάλογο μέ τόν Θεό. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς προσευχῆς καί τῆς ἁγίας Γραφῆς. Φαίνεται ἀπό ὅσα διαβάζουμε γι” αὐτήν τόσο στήν Παλαιά ὅσο καί στήν Καινή Διαθήκη καί μάλιστα ἀπό τόν ὕμνο της στόν Θεό πού διασώζει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς (1,47-55), καί ἡ Ἐκκλησία μας τόν χρησιμοποιεῖ στήν λατρεία της ὡς τήν Ἐνάτη Ὠδή.
Πῶς νά προσεγγίσεις τήν ἁγνότητα τῆς Πανάσπιλης; Καί πῶς νά ἐννοήσεις τήν ἀγάπη ἐκείνης πού ἔγινε ἡ μητέρα τῆς ἐνσαρκωμένης Ἀγάπης; Ἡ Παναγία εἶχε τήν τέλεια ἁγνότητα, ἐφόσον παρέμεινε στούς αἰῶνες ὡς ἡ Παρθένος, καί τήν τέλεια καί ἔμπρακτη ἀγάπη. Γι” αὐτό καί στήν συνείδηση ὅλου τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου εἶναι ἡ Μητέρα πάντων.
Μέσα στά κείμενα τῆς Καινῆς Διαθήκης λαμπρότατη προβάλλει ἐπίσης ἡ ταπεινοφροσύνη καί ἡ ὑπακοή τῆς Παναγίας μας· ἡ ὑπακοή εἶναι ἡ πράξη τῆς ταπεινοφροσύνης. Προβάλλει ἡ σεμνότητα, ἡ ἐργατικότητα, ἡ λεβεντιά, ἡ σύνεση, ἡ σιωπή της καί τόσες ἄλλες ἀρετές, πού τήν καθιστοῦν τό τέλειο πρότυπο τοῦ ἐν Χριστῷ ἀνθρώπου. Εἶναι ἡ πρώτη καί τέλεια χριστιανή, πού ὁ Θεός τήν προσφέρει ὡς τό ἐπιτυχημένο πείραμα τοῦ Εὐαγγελίου γιά τήν Ἐκκλησία του.
Συγχρόνως ἡ Παναγία εἶναι καί τό κριτήριο ὀρθοδοξίας καί ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας. Οἱ προτεσταντικές ὁμάδες ὑποτιμοῦν τό σεπτό πρόσωπό της∙ τήν θεωροῦν μία συνηθισμένη γυναίκα, πού μετά τήν ἐκ Πνεύματος ἁγίου γέννηση τοῦ Ἰησοῦ γέννησε καί ἄλλα παιδιά μέ τόν Ἰωσήφ. Οἱ παπικοί τήν ὑπερτιμοῦν κι ἔτσι τήν προσβάλλουν καί τήν βλασφημοῦν, ἀφοῦ αὐθαίρετα τήν ἀνεβάζουν στό ὕψος θεᾶς.
Ἀνάμεσα στίς αἱρετικές παρεκκλίσεις ἡ ὀρθόδοξη πίστη προβάλλει τό αὐθεντικό πρόσωπο τῆς Παναγίας καί ὁριοθετεῖ τήν τιμητική σχέση τῶν πιστῶν πρός αὐτήν. Καί, βέβαια, ἡ πιό εὐπρόσδεκτη τιμή γιά τήν πανάσπιλη Μητέρα τοῦ Κυρίου, πού μέ μητρική στοργή ἀγκαλιάζει ὅλους τούς χριστιανούς, εἶναι ἡ μίμηση τῆς δικῆς της στάσης, ἡ ὑπακοή στόν Μονογενῆ Υἱό καί Θεό της. Στήν κάθε περίσταση τῆς ζωῆς νά μποροῦμε νά λέμε «γενηθήτω τό θέλημά σου»!

Στέργιος Ν. Σάκκος

Νο 7 Ο φόβος του Θανάτου 

Ὅταν μιλᾶμε γιὰ τὸ θάνατο, δύο εἶναι οἱ φόβοι ποὺ παρατηροῦμε: ἀφενὸς τὸ φόβο τοῦ θανάτου, ἑνὸς κοινοῦ δεδομένου γιὰ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ποὺ εἶναι φυσικὸ καὶ ἀφορᾶ ὅλες τὶς ἡλικίες· εἶναι ὁ παράλογος φόβος τοῦ παιδιοῦ ποὺ δὲν θέλει νὰ κοιμηθεῖ καὶ ἀγωνίζεται ἐνάντια στὴ νύστα, ἀπὸ φόβο μήπως δὲν ξυπνήσει. Εἶναι ὁ φόβος ποὺ κυμαίνεται σὲ ποικίλους βαθμούς, ἀπὸ τὸν πραγματικό, λογικὸ φόβο μέχρι τὴ φοβία ποὺ εἶναι ἱκανὴ νὰ καταστρέψει ὁλόκληρη τὴ ζωή. Ἐνεργοποιεῖται μόλις προσεγγίσει κάποιος δυνάμει κίνδυνος· καθημερινὴ εἶναι ἡ ἐμπειρία μας μὲ τοὺς ἀσθενεῖς ποὺ πρέπει νὰ ὑποστοῦν κάποια ἐπέμβαση μὲ ἀναισθησία, ὅταν, προσπαθώντας νὰ κρύψουν τὸ φόβο τους, ρωτοῦν μεταξὺ ἀστείου καὶ σοβαροῦ ἂν θὰ ξυπνήσουν ἢ ὅταν ἀρνοῦνται τὴν ἐπέμβαση ὄχι ἀπὸ φόβο γιὰ τὴν ἰατρικὴ πράξη ὅσο διότι φοβοῦνται αὐτὸ τὸ ἄγνωστο, ποὺ λέγεται τεχνητὸς ὕπνος, καὶ τὸν ὁποῖο ὑποσυνείδητα παρομοιάζουν μὲ μιὰ μορφὴ θανάτου. Μὲ αὐτὸν τὸ φόβο τοῦ θανάτου βρισκόμαστε οὐσιαστικὰ μπροστὰ σ’ἕνα ἔλλειμμα πίστεως. «Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν παρὰ τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα….»

  Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ φόβο τοῦ θανάτου, ἔχουμε καὶ ἕνα δεδομένο πολὺ πιὸ σύνθετο καὶ δύσκολα διακριτό, ποὺ εἶναι ὁ φόβος τῶν τελευταίων στιγμῶν. Ἀγγίζουμε τώρα τὴν καρδιὰ τῶν πρακτικῶν προβλημάτων, ὅπου τά ἐρωτήματα εἶναι ποικίλα: Πόσο θὰ κρατήσει; Πῶς θὰ εἶναι; Πόσος θὰ εἶναι ὁ πόνος ἢ ἡ ἀγωνία; Ἐρωτήματα γιὰ τὴν ἀπώλεια τῆς αὐτοεικόνας καὶ τῆς ἀξιοπρέπειας, γιὰ τὴ φυσικὴ φθορά, τὴν ψυχικὴ ἀλλαγή, τὴ διαρκῶς αὐξανόμενη ἐξάρτηση, ἐρωτήματα στὰ ὁποῖα οἱ ἀπαντήσεις τῆς ἰατρικῆς καὶ τῆς πίστεως ἀλληλοσυμπληρώνονται. Μὲ τὸ φόβο αὐτὸ τῶν τελευταίων στιγμῶν προσεγγίζουμε πλέον τὸ χῶρο τῶν παρηγορητικῶν φροντίδων, στὸ τελικὸ στάδιο τῶν ἀνίατων ἀσθενειῶν.              «Αἰτησώμεθα», λοιπὸν ὄχι μόνον «χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἠμῶν» ἀλλὰ καὶ «ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα καὶ εἰρηνικά».

  Θὰ ἦταν κάπως τεχνητὸ νὰ διαχωρίσουμε τὴν προβληματική τῶν δύο αὐτῶν φόβων, τοῦ θανάτου καὶ τῶν τελευταίων στιγμῶν, οἱ ὁποῖοι συνυπάρχουν σὲ ποικίλους βαθμούς. Ἐπιτρέψτε μου, ὅμως, νὰ τὸ κάνω μόνο καὶ μόνο γιὰ τὴ σαφήνεια τῶν σκέψεων ποὺ ἀκολουθοῦν.

  Γιὰ ἕναν ὀρθόδοξο χριστιανό, ὁ θάνατος δὲν ἀντιπροσωπεύει ἕνα τέλος, ἕναν τοῖχο πέρα ἀπὸ τὸν ὁποῖο βρίσκεται τὸ μηδέν. Ἀντιπροσωπεύει ἕνα πέρασμα ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἀπὸ τὴν προσωρινότητα στὴν αἰωνιότητα. Εἶναι, κατὰ τὸν Ἅγιο Κυπριανὸ Καρθαγένης, «ὁ τρόπος πρόσβασης στὴν ἀθανασία» ἤ, ὅπως λέει ὁ ἐπίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, «ἡ ἀρχὴ τοῦ πρώτου κεφαλαίου τοῦ βιβλίου τῆς Ζωῆς». Ὑπ’αὐτὴ τὴν ἔννοια, θάνατος δὲν ὑφίσταται πιά, πρόκειται γιὰ μιὰ κοίμηση. Μποροῦμε νὰ τὸν συγκρίνουμε μὲ τὴν Ὡραία Πύλη ποὺ ἔχουμε στὶς ἐκκλησίες μας, μὲ πέρασμα ἀπὸ τὸν γήινο νάρθηκα στὸ οὐράνιο θυσιαστήριο. Πράγματι, ὁ μόνος πραγματικὸς θάνατος εἶναι ὁ χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεό, ὄχι ὡς θεία τιμωρία ἀλλὰ ὡς ἐλεύθερη καὶ ἑκούσια ἐπιλογὴ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ δὲν θέλει πιὰ νὰ ἀκούει τὴ φωνὴ τοῦ Πνεύματος ἀλλὰ τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὸ φθόνο τοῦ ὁποίου ὁ θάνατος εἰσῆλθε στὸν κόσμο. Αὐτὸν τὸ θάνατο γεύονται ὅσοι τοῦ ἀνήκουν, ὅπως μᾶς βεβαιώνει ἡ Σοφία «φθόνῳ δὲ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον» (2: 24).

                                                  π. Dominique Beaufils, Εἴμαστε ὅλοι παιδιὰ τοῦ Θεοῦ;

περιοδικό ΚΥΡΙΑΚΗ,τεύχος 12

IMG_5825

Προσδοκώντας  το αιώνιο και την Ανάσταση που στα σίγουρα θα ρθει …

Μέσα στο Πάσχα του Καλοκαιριού κάλεσε ο Κύριος κοντά του την αγαπημένη μας μητέρα Παναγιώτα. Πάλεψε με τα κοινά και την ματαιότητα αυτού του κόσμου. Ήρθε η ώρα να ξεκουραστεί κοντά στον ηγαπημένο μας Κύριο.

Καλό σου ταξίδι και καλό Παράδεισο να έχεις.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται.

1. Γενεὰ ἄπιστος
Μόλις κατέβηκε ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως, ἀντίκρυσε μέσα στὸν ὄχλο ἕνα δυστυχισμένο πατέρα, ποὺ ἔπεσε γονατιστὸς στὰ πόδια του καὶ Τοῦ εἶπε: –Κύριε, λυπήσου τὸ παιδί μου, διότι σεληνιάζεται καὶ ὑποφέρει φοβερά. Κινδυνεύει! Πολλὲς φορὲς πέφτει στὴ φωτιὰ ἢ στὸ νερό. Τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν.
Καὶ ὁ Κύριος μὲ παράπονο λέγει: Ὦ γενεὰ ἄπιστη, ποὺ τόσα θαύματα εἶδες καὶ ἀπὸ τὴν κακία σου εἶσαι διεστραμμένη! Ἕως πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Ἕως πότε θὰ σᾶς ἀνέχωμαι; Διαβάστε Περισσότερα

15 Αυγούστου, Κοίμηση της Θεοτόκου

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι για μας τους χριστιανούς ένα αληθινό θεομητορικό πανηγύρι αφιερωμένο στη Μητέρα του Θεού και Μητέρα όλων των χριστιανών.
Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την Κοίμηση της και την αγία μετάσταση της από τη γη στον ουρανό κατά την παράδοση της Εκκλησίας μας. Ομολογούμε λοιπόν με πανηγυρικό τρόπο την εν σώματι παρουσία της Παναγίας στον ουρανό πλησίον του Υιού της. Αυτό ακριβώς είναι η πηγή της χαράς και η αιτία της σωτηρίας μας. Η πρωτοκαθεδρία της Θεοτόκου στην θριαμβεύουσα Εκκλησία εξασφαλίζει την επίγεια Εκκλησία με τη διαρκή μεσιτεία και μητρόθεη παρουσία της. Για το λόγο αυτό η γιοτή της Κοιμήσεως είναι το επιστέγασμα όλων των θεομητορικών γιορτών, γιατί αποτελεί την επίσημη έναρξη του μεσιτευτικού έργου της Παναγίας υπέρ του κόσμου. Διαβάστε Περισσότερα

τα πρώτα βήματα του Χριστού

από τα γραπτά του οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Άσπιλε Παρθένε Θεοτόκε, πες σε μας, τα παιδιά σου, πώς αγαπούσες τον Υιό Σου και Θεό, όταν ζούσες στη γη; Πώς χαιρόταν το πνεύμα Σου για τον Θεό καίιΣωτήρα Σου; Πώς αντίκρυζες τήν ομορφιά του προσώπου Του; Πώς σκεπτόσουν ότι Αυτός είναι Εκείνος, που Τον διακονούν με φόβο και αγάπη όλες οι δυνάμεις των ουρανών;

Πες μας, τι ένιωθε ή ψυχή σου, όταν κρατούσες στα χέρια σου το Θαυμαστό Νήπιο; Πώς Το ανέθρεψες; Πώς πονούσε η ψυχή Σου, όταν μαζί με τον Ιωσήφ Τον αναζητούσες τρεις ήμερες στην Ιερουσαλήμ; Τι αγωνία έζησες, όταν ο Κύριος παραδόθηκε στη σταύρωση και πέθανε στο Σταυρό;

Πες μας, τι χαρά αισθάνθηκες για την Ανάσταση ή πώς σπαρταρούσε η ψυχή σου από τον πόθο του Κυρίου μετά την Ανάληψη;
Οι ψυχές μας λαχταρούν να γνωρίσουν για τη ζωή σου με τον Κύριο στη γη, αλλά Εσύ δεν ευδόκησες να τα παραδώσεις όλ’ αυτά στη Γραφή, αλλά κάλυψες με σιγή το μυστήριο Σου.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ παραλαμ­βάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀ­δελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν· καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς. Καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωσῆς καὶ Ἠλίας μετ᾿ αὐτοῦ συλλαλοῦντες. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωσεῖ μίαν καὶ μίαν Ἠλίᾳ. ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε. Καὶ ἀ­κούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσ­­ωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα. Καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἥψατο αὐτῶν καὶ εἶπεν· ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε. Επάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν οὐδένα εἶδον εἰ μὴ τὸν Ἰησοῦν μόνον. Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ. Διαβάστε Περισσότερα

Οἱ παρατηρήσεις τῆς ψυχολογίας γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀξιόλογες, διότι περιγράφουν ὅτι πέρα απὸ τὴν λογικὴ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο βαθύτερο. Ὅμως, οἱ ψυχολογικὲς ἀναλύσεις εἶναι παιδικὲς σὲ σχέση μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Καίτοι οἱ παρατηρήσεις τῆς ψυχολογίας εἶναι ἀξιόλογες, ἐν τούτοις ἡ μέθοδος θεραπείας ποὺ προσφέρει εἶναι πολὺ ἄσχημη. Ἡ ψυχανάλυση δὲν θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, μᾶλλον τὸν συγχύζει περισσότερο. Διαβάστε Περισσότερα

Στὰ περισσότερα ἔργα τῶν ἀνθρώπων πρωτεύοντα ρόλο παίζει τὸ φοβερὸ πάθος τῆς ὑπερηφάνειας. Δραστηριοποιοῦνται οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὸ «ἐγώ» τους… Νὰ δείχνουν τὰ ἔργα τους καὶ νὰ χαίρονται… Νὰ τοὺς ἐπαινεῖ ὁ κόσμος καὶ αὐτοὶ νὰ καμαρώνουν… Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ πολλὰ γίνονται, ὄχι νὰ καλύψουν ἀνάγκες, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐντυπωσιάσουν ἐκείνους ποὺ τὰ παρακολουθοῦν. Ἔτσι κινοῦνται οἱ κοσμικοί, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι καὶ στοὺς Χριστιανοὺς δὲν παρατηρεῖται τὸ φαινόμενο. Ἀκόμα καὶ στοὺς Μοναχοὺς βλέπουμε ἔργα ματαιοδοξίας… Διαβάστε Περισσότερα

Κάποτε ένας νέος είπε στον πνευματικό του:΄΄ Πάτερ κουράστηκα να προσπαθώ να είμαι κοντά στον Θεό και να αγωνίζομαι. Στο κάτω κάτω ποιος με διαβεβαιώνει ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή. Τουλάχιστον να ευχαριστηθώ την παρούσα΄΄. Το “πε και το “κανε ο νέος αυτός και πέρασε πολλά χρόνια γλεντώντας και διασκεδάζοντας, κοιτάζοντας μόνο τον εαυτό του και την άνεσή του και αδιαφορώντας για το εάν γύρω του υπήρχαν συνάνθρωποί του με προβλήματα και πόνο.. Κάποια στιγμή όμως αρρώστησε βαριά, από καρκίνο και οι γιατροί του έδιναν λίγες μόνο ελπίδες για να ζήσει.  Διαβάστε Περισσότερα

ΣΥΝΕΧΗΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΑΓΑΠΗ

Νά πῶς ζωγραφίζει συνολικά τή ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, δίνοντάς μας μίαν καταπληκτική εἰκόνα:

«Μὲ ἐπιμονὴν καὶ ζῆλον μεγάλον ἄκουγαντὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων, ἐπικοινωνοῦσαν μὲ ἀγάπην μεταξὺ τους,μετελάμβαναν στὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ προσηύχοντο. Ἔπεσε δὲ φόβος μεγάλος σέ κάθε ψυχὴν καὶ σ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἐπίστευαν καὶ προηγουμένως περιγελοῦσαν τοὺς μαθητές, διότι πολλὰ καταπληκτικὰ θαύματα καὶ ὑπερφυσικὰ σημεῖα ἐγίνοντο διὰ τῶν Ἀποστόλων. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ ποὺ εἶχαν πιστεύσει εὐρίσκοντο σέ συνεχῆ ἐπικοινωνίαν καὶ ἑνότητα μεταξὺ τους καὶ εἶχαν τὰ πάντα κοινά. Ἐπωλοῦσαν δὲ τὰ κτήματα καὶ τὰ ἄλλα ὑπάρχοντά τους καὶ τὰ εἰσπραττόμενα χρήματα ἐμοίραζαν στοὺς πτωχοὺς ἀδελφούς, ἀνάλογα μὲ τίς ἀνάγκες ποὺ εἶχε ὁ καθένας ἀπὸ αὐτούς. Κάθε δὲ ἡμέραν ἤρχοντο μὲ ζῆλο καὶ μὲ μία ψυχὴν ὅλοι στὸν ναόν, καὶ ἀφοῦ ἔκοπταν τὸ ψωμί, ἰδιαιτέρως στὰ σπίτια, μετεῖχαν στὴν τροφὴν ποὺπαρετίθετο καὶ ἔτρωγαν μὲ ἀγαλλίασιν καὶ ἁπλότητα καρδίας δοξολογοῦντες τὸν Θεὸν καὶ ἔχοντας τὴν ἐκτίμησιν καὶ εὔνοιαν ὅλου του λαοῦ. Ὁ δὲ Κύριος προσέθετε κάθε ἡμέραν καὶ ἄλλους πιστοὺς στὴν Ἐκκλησία»[1].

Κύρια χαρακτηριστικά τῆς ζωῆς τῶν πρώτων πιστῶν ἦσαν: ἡ Θεία Κοινωνία, ἡ προσευχή, ἡ ἀγαπητική μεταξύ τους κοινωνία καί ἡ ἀκρόαση τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἀπό τά ἀνωτέρω χωρία τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων γίνεται σαφές ὅτι ἡ πρώτη Χριστιανική κοινότητα ἀκολούθησε τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου, γιά τήν συνεχή τέλεση τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Στίς Πράξεις 2, 42, διαβάζουμε, ὅτι οἱ πρῶτοι Χριστιανοί «ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς»[2].

Ἡ «κλάσις τοῦ ἄρτου» εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία, τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Τό ρῆμα «προσκαρτερῶ» σημαίνει παραμένω ἐξακολουθητικά καί ὑπομονητικά. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τῶν Πράξεων, παρέμεναν συνεχῶς, σταθερά καί ἐξακολουθητικά στήν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας, στήν προσευχή, στήν ἀκρόαση τοῦ Θείου Κηρύγματος καί στήν μεταξύ τους ἐν Χριστῷ ἀγαπητική κοινωνία καί ἑνότητα. Κέντρο τῆς ζωῆς τους ἦταν ὁ Χριστός καί ἡ λατρεία Του.

Λίγο πιό κάτω, στό ἐδάφιο 46 τοῦ ἴδιου κεφαλαίου τῶν Πράξεων, ὁ ἅγιος Λουκᾶς προσθέτειὅτι ἦσαν «καθ᾿ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ,κλῶντές τε κατ᾿ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας»[3].

Περνοῦσαν, ἑπομένως, οἱ πρῶτοι χριστιανοί ἀδελφοί μας, μεγάλο διάστημα τῆς ἡμέρας ὅλοι μαζί συγκεντρωμένοι, μέ κέντρο τόν Κύριο καί τούς Ἁγίους Ἀποστόλους. Λέγει χαρακτηριστικά τό κείμενο τῶν Πράξεων: «πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ»[4].

Ἀπό ὅλα τά ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι οἱ πρῶτοι Χριστιανοί ζοῦσαν:

α) τελώντας καθημερινά τήν Θεία Λειτουργία,

β) κοινωνώντας καθημερινά τοῦ Δεσποτικοῦ Σώματος καί Αἵματος,

γ) ἐπικοινωνώντας ἀδελφικά μεταξύ τους,

δ) ἀσκώντας τήν φιλανθρωπία καί τήν μεταξύ τους ἀγάπη,

ε) σχολάζοντας σέ προσευχές (κοινή λατρεία),

στ) διαμοιράζοντας μεταξύ τους, ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες τους,τά ὑλικά ἀγαθά τους,

ζ) ἀκούγοντας τό ἀποστολικό κήρυγμα (κατήχηση), ὄχι γιά κάποια λεπτά ἤ ὧρες, ἀλλά γιά πολλές-πολλές ἡμέρες, ὅπως μᾶς διδάσκει χαρακτηριστικά ὁ ἱερός Χρυσόστομος[5], ἑρμηνεύοντας τά ἀνωτέρω χωρία.

Εἶχαν, πράγματι, ὅλα ἀλλάξει συγκλονιστικά στή ζωή τους…

Ὅλα αὐτά εἶναι τό πρότυπο γιά τή ζωή τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν αἰώνων καί θά πρέπει νά θεωροῦνται ὁδηγητικά σημεῖα γιά τούς πιστούς τῶν συγχρόνων «κοσμικῶν» ἐνοριῶν.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://HristosPanagia3.blogspot.com

Πηγή εἰκόνας: Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ-Ἐμμαούς, Ἅγ.Βασίλειος Λαγκαδᾶ.

[1] Πρ. 2, 42- 47: «Ἦσαν δὲπροσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ κλάσει τοῦἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς.᾿Εγένετο δὲ πάσῃ ψυχῇ φόβος, πολλά τε τέρατα καὶσημεῖα διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο. Πάντεςδὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ εἶχον ἅπαντα κοινά, καὶ τὰ κτήματα καὶτὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσι καθότι ἄν τις χρείαν εἶχε· καθ᾿ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐντῷ ἱερῷ, κλῶντές τε κατ᾿ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶἀφελότητι καρδίας, αἰνοῦντες τὸν Θεὸν καὶ ἔχοντές χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν. Ὁδὲ Κύριος προσετίθει τοὺς σῳζομένους καθ᾿ ἡμέραν τῇ ἐκκλησίᾳ·».

Ἡ μετάφραση ἔχει ληφθεῖ ἀπό τήν ἱστοσελίδα:Ἡ Ἁγία Γραφή (Καινή καί Παλαιά Διαθήκη) σέκείμενο καί μετάφραση (ὑπό Ι. Κολιτσάρα). http://hristospanagia3.blogspot.com/2011/02/blog-post_4551.html.

[2] Πρ.2.42.

[3] Πρ. 2.46.

[4] Πρ. 2, 44.

[5] Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, TLG, Work #154 60.65.41 to Work #154 60.65.44 «ἦσαν͵ φησὶ͵ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ. Ἐκ τούτουδῆλον͵ ὅτι οὐ μίαν ἡμέραν͵ οὐδὲ δύο καὶ τρεῖς͵ ἀλλ΄ ἐπὶ πολλὰς ἐδιδάσκοντο͵ ἅτεἐφ΄ ἕτερον μεταστάντες βίον».

http://HristosPanagia3.blogspot.com

 

 

 

«Ακηδία», ετυμολογικά σημαίνει απουσία φροντίδας για τη σωτηρία. Εκτός από σπάνιες σχεδόν περιπτώσεις, όλη η ανθρωπότητα ζει σε κατάσταση ακηδίας. Οι άνθρωποι έγιναν αδιάφοροι για τη σωτηρία τους. Δεν αναζητούν τη θεία ζωή. Αν η αποκάλυψη αυτή αληθεύει, η απουσία της μέριμνας για τη σωτηρία δεν είναι άλλο παρά ο θάνατος του προσώπου. Πρέπει να παλέψουμε σώμα προς σώμα με την ακηδία.

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ένα πρωϊνό για μένα ξεχωριστό που με έκανε και δάκρυσα. Μπαίνωντας πριν λίγα λεπτά στο τρίτο βαγόνι έπεσα πάνω σε ένα καρότσι, μπροστά στην πόρτα. Ίσα-ίσα που έκλεισε η πόρτα. Καλά λέω μέσα μου με τόσο κόσμο πως μπαίνει κι αναπηρικό καρότσι. Ήδη δεν είχα επιβιβαστεί στον προηγούμενο συρμό που είχε περάσει πριν 4 λεπτά επειδή δεν χωρούσε να μπει τόσος κόσμος.

Γύρισα την πλάτη κρατήθηκα όπως μπορούσα και χάζευα έξω. Στην επόμενη στάση έπρεπε να κατέβει ο κόσμος οπότε μπήκα και ξαναβγήκα για να μπορέσουν όσοι ήθελαν να αποβιβαστούν. Οπότε προχώρησα πιο μέσα επειδή δημιουργήθηκε περισσότερο χώρος. Διαβάστε Περισσότερα

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυ­βῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμ­πει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον κατα­λῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Διαβάστε Περισσότερα

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

Εγγραφή

Εγγραφή| Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Έντυπο «Κυριακή»

Έντυπο «Κυριακή»

Το κήρυγμα της Κυριακής και τα κηρύγματα μεγάλων εορτών του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη, που δημοσιεύονται στο έντυπο «ΚΥΡΙΑΚΗ» κάθε εβδομάδα. (κλικ στην εικόνα).
Όλη η σειρά των κηρυγμάτων (κατά έτος) στο μενού ΤΑ ΈΝΤΥΠΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

     ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

Διαβάστε τα τεύχη online
(κλικ στην εικόνα)

ή αποθηκεύστε τα στο δίσκο σας από το μενού "Τα έντυπα του Συλλόγου"

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Το ιεραποστολικό φυλλάδιο «Ορθόδοξα Μηνύματα» με τα κηρύγματα του μακαριστού ιεροκήρυκα Παναγιώτη Παναγιωτίδη

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία στίς 15-05-2016 στόν Ἱ.Ν. Ζωοδόχου Πηγῆς, Περιστάσεως Κατερίνης

κλικ στην εικόνα

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 9-3-2016 Ὁμιλία στό ἐνοριακό κέντρο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Χαραλάμπους Κατερίνης μέ θέμα: «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση»

κλικ στην εικόνα

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

κλικ στην εικόνα
http://iskiriaki.com/wordpress/
archives/5948

ΑΚΡΟΑΣΗ ΟΜΙΛΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ

Κατεβάστε περισσότερες ομιλίες του π. Σάββα Αγιορείτη στον υπολογιστή σας
από εδώ

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

O Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή», το Σάββατο 9 Μαΐου 2015 στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης πραγματοποίησε μουσικοαφηγηματική εκδήλωση αφιερωμένη στους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Η χορωδία «Άγιος Νέστωρ» της ενορίας του Αγίου Δημητρίου Κιλκίς με τον χοράρχη κ. Σάββα Ηλιάδη και το παραδοσιακό συγκρότημα «Ιχνηλάτες της Παράδοσης» παρουσίασαν μέσα από την αφήγηση και το τραγούδι αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

(για το βίντεο κλικ στην εικόνα)

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

«Ελληνισμός και Ορθοδοξία στην Παράδοσή μας»: Ο π. Μάξιμος αναφέρθηκε στη συνάντηση των δύο σημαντικών μεγεθών, του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού μέσα στην ιστορία, που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του ελληνορθόδοξου πολιτισμού, μέσω του οποίου μεταδόθηκε με τον τελειότερο τρόπο η αποκάλυψη του Θεού στα Έθνη.
(κλικ στην εικόνα)

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

Η ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΝΑΧΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ: "ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ" - Ο πνευματικός αγώνας και η κατανυκτική ευχή του Μεγάλου Ασκητού και διδάχου της Αγίας μας Εκκλησίας Όσίου Εφραίμ του Σύρου.

Κλικ στην εικόνα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Αφιερώματα του περιοδικού της Πειραϊκής Εκκλησίας σε Αγιορείτες Πατέρες.

Πατήστε στήν εικόνα γιά νά δεῖτε τά ἀφιερώματα

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ο βίος και το έργο του. Ένα αφιέρωμα στον Γέροντα Σωφρόνιο. Επεξεργασμένο βίντεο 15΄ από τον Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Επεξεργασμένο βίντεο από τον Ιεραποστολικό Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Βίντεο-παραγωγή του συλλόγου με αποσπάσματα από ομιλία του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Ρώσικο ντοκιμαντέρ για τον Άγιο Σέργιο του Ράντoνεζ. Είναι διάρκειας περίπου 27΄. Η μετάφραση έγινε από τον Ελληνο-Ρωσικό σύλλογο Άντον Τσέχωφ και τους υπότιτλους στα ελληνικά επεξεργάστηκε ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Κυριακή. Η ταινία προβλήθηκε σε εκδήλωση των συλλόγων στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης την 19η Μαΐου 2014. (Για το Βίντεο κλικ στην εικόνα).

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας. 15λεπτο βίντεο για τον βίο και τους αγώνες του. Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας όπως τον αναπτύσσει σε ομιλία του ο μακαριστός επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης. Παραγωγή του Συλλόγου "Κυριακή".