Πραγματοποιήθηκε τὴν Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014 ἡ ἐκδήλωση τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου Κυριακὴ στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ  Ἄγ. Χαραλάμπους στὴν Κατερίνη. Ἡ ἐκδήλωση μὲ τίτλο «Οἱ Ἅγιοι στὴ ζωὴ μᾶς» ξεκίνησε μὲ τὴν προβολὴ παρουσίασης καὶ ὁλοκληρώθηκε μὲ τὴν ὁμιλία τοῦ θεολόγου ἱεροκήρυκα τῆς Ι. Μητροπόλεώς μας κ.  Ἰωάννη Βαρσάμογλου. Μέσα ἀπὸ  τὴν εἰκόνα καὶ τὴν ἀφήγηση δόθηκαν ἀπαντήσεις στὸ τί σημαίνει  Ἅγιος, ἐπισημάνθηκαν  ὁρισμένα στοιχεῖα-γνωρίσματα, ποῦ δείχνουν τί εἶναι καὶ τί κάνουν οἱ Ἅγιοι.

Ὅπως τονίστηκε στὴν ἀφηγηματικὴ παρουσίαση:

1.Οἱ ἅγιοι εἶναι οἱ ἀδιάψευστοι μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε, ποιό νόημα θά εἶχε ἡ θυσία τῶν μαρτύρων τῆς πίστεως; Γιά ποιό λόγο θά ὑπέμεναν τό μαρτύριο τῆς συνειδήσεως ὑποτάσσοντας τό θέλημά τους στίς προσταγές τοῦ Χριστοῦ; Οἱ ἅγιοι μαρτυροῦν τήν ἀλήθεια τῆς Ἀναστάσεως μέ τήν ἀναστημένη ζωή τους, τήν ὁποία πολλοί ἀπό αὐτούς ἐπισφράγισαν μέ τό μαρτύριο. Τήν ὑπογράφουν μέ τά τίμια λείψανά τους, αὐτή τήν ἀκλόνητη μαρτυρία τῆς ἀφθαρτοποίησης τοῦ θνητοῦ ἀνθρωπίνου σώματος.

2. Οἱ ἅγιοι ἀποτελοῦν τήν πειραματική ἀπόδειξη τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι τό ζωντανό καί ἐφαρμοσμένο Εὐαγγέλιο. Ἡ ζωή καί ἡ ἱστορία τους ἀποδεικνύει ὅτι ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι μία ἀνεφάρμοστη οὐτοπία ἀλλά μία χειροπιαστή πραγματικότητα. Τά μεγάλα καί ὑψηλά παραγγέλματα πού κηρύττει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἀνεδαφικά καί ἀνεφάρμοστα. Τά ἐφάρμοσαν οἱ ἅγιοί μας, ἄρα μποροῦμε νά τά ἐφαρμόσουμε κι ἐμεῖς. Οἱ ἅγιοι ἔκαναν πράξη τήν ἀγάπη χωρίς ὅρια: Ἰωάννης Ἐλεήμων, Φιλοθέη…, τήν συγχώρηση τῶν ἐχθρῶν: Νικηφόρος, Ἅγιος Διονύσιος.., τήν ἁγνότητα (Κικιλία, Ἑλένη ἐκ Σινώπης), τήν ὑπομονή, τήν ταπείνωση… καί γενικά ἐφήρμοσαν στήν καθημερινότητά τους τό νόμο τοῦ Εὐαγγελίου.

3. Εἶναι ἡ ἐγγύηση ὅτι ἡ Ἐκκλησία θά  νικήσει. Μιμούμενοι τόν ἀρχηγό καί τελειωτή τῆς πίστεώς μας Ἰησοῦ Χριστό κακοπάθησαν στόν κόσμο αὐτό. Ἀποδοκιμάσθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, 

θανατώθηκαν. Κι ὅμως, τό αἷμα τους πότισε καί θέριεψε τό δένδρο τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε θαλλερό καί δροσοβόλο μές στούς αἰῶνες νά ἁπλώνει τούς κλώνους του σ’ ὅλη τή γῆ. Πολλές φορές καί οἱ ἴδιοι οἱ δήμιοι πού βασάνιζαν τούς μάρτυρες συγκλονισμένοι μετανοοῦσαν καί γίνονταν χριστιανοί, ἀκόμη καί μάρτυρες.

Ἀνησυχοῦμε κάποιες φορές, διότι βλέπουμε μεγάλη πολεμική ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Δέν πρέπει ὅμως νά λησμονοῦμε ὅτι ἐχθροί τῆς πίστεως ὑπῆρχαν καί στά χρόνια τῶν ἁγίων καί τούς πολέμησαν λυσσαλέα, ἀλλά τελικά συνετρίβησαν οἱ ἐχθροί, νίκησαν οἱ ἅγιοι. Μήν ἀμφιβάλλουμε, λοιπόν, ὅτι ὅσο κι ἄν μαίνεται ὁ ἀντίθεος κόσμος, ὅσο κι ἄν λυσσομανᾶ ἡ θύελλα τῆς ἀπιστίας, ὅσο κι ἄν θριαμβολογοῦν οἱ σκοτεινές δυνάμεις, *ἡ νίκη ἀνήκει στήν πίστη μας. Σέ κάθε ἐποχή θά ἐπιβεβαιώνεται ὁ θεόπνευστος λόγος τῆς Ἀποκαλύψεως ὅτι ὁ *Ἰησοῦς Χριστός «ἐξῆλθε νικῶν καί ἵνα νικήσῃ» (Ἀπ 6,2).

4. Οἱ ἅγιοι ἀξιώθηκαν τῆς πιό μεγάλης τιμῆς πού μπορεῖ νά ζήσει ἕνας ἄνθρωπος, ἔγιναν οἱ φίλοι τοῦ Θεοῦ, οἱ συνεργάτες του στό ἔργο τῆς σωτηρίας. Ὁ Θεός ἐκ τοῦ μηδενός ἔπλασε τά σύμπαντα «καλά λίαν» καί μόνος του ἔκανε τά πάντα· «εἶπε καί ἐγενήθησαν». Γιά τήν ἀνάπλαση τοῦ πεσμένου κόσμου ὅμως, γιά τήν ἐγκαθίδρυση τῆς βασιλείας του στή γῆ, τήν Ἐκκλησία, ζήτησε καί χρησιμοποίησε τήν συνεργασία τῶν ἀνθρώπων.

Δανείσθηκε ὁ ἄυλος Θεός τήν ἀνθρώπινη σάρκα ἀπό τήν Παναγία Παρθένο, γιά νά γίνει Θεάνθρωπος. Καί κατέστησε τήν μητέρα του τόν πρῶτο θεωμένο ἄνθρωπο, τό ἴνδαλμα καί πρότυπο τῶν ἐν Χριστῷ λυτρωμένων.

Ἀλλά καί ὅλοι οἱ ἄλλοι, τούς ὁποίους θαυμάζουμε καί τιμοῦμε, ἀναγνωρίζοντάς τους τήν ἰδιότητα τοῦ ἁγίου, κάτι ἔχουν προσφέρει γιά τήν πραγματοποίηση τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ. Πρόσφεραν: τόν ἱδρῶτα, τόν κόπο, τήν ἀγωνία καί ὅλη τήν προσπάθειά τους οἱ ἀπόστολοι καί ἱεραπόστολοι, πού ἀγωνίσθηκαν γιά νά σπείρουν τό λόγο τοῦ Εὐαγγελίου σέ ὅλη τή γῆ.

Τό αἷμα τους οἱ μάρτυρες, πού πότισαν τό δένδρο τῆς πίστεως καί στερέωσαν καί ἅπλωσαν στόν κόσμο τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Τό μελάνι τῶν φωτισμένων συγγραμμάτων τους οἱ πατέρες καί διδάσκαλοι. Μέ τή σοφή διδαχή τους ὁδήγησαν ψυχές στό φῶς τῆς ἀλήθειας. Μέ τόν ἀγώνα τους κράτησαν ἀλώβητη ἀπό αἱρετικές κακοδοξίες «τήν ἅπαξ παραδοθεῖσαν» πίστη καί τήν κληροδότησαν στίς ἐπερχόμενες γενεές ἀκέραιη καί ζωντανή.

Τό δάκρυ τῆς μετανοίας ὅλοι. Μέ τήν συγκλονιστική μετάνοια ἄλλαξαν ζωή οἱ ἁμαρτωλοί, ἀποδέχθηκαν τήν χάρη τοῦ Θεοῦ καί ἔγιναν ἅγιοι. Μέ τήν διά βίου μετάνοια ἔλαμψαν οἱ ἀσκητές καί «ἐγεώργησαν τῆς ἐρήμου τό ἄγονον».

Σ’ αὐτή τήν ἱερή συνεργασία καλεῖ τόν καθένα μας ὁ Θεός, νά γίνουμε μιμητές τῶν ἁγίων. Δική του παραγγελία εἶναι τό «ἅγιοι γίνεσθε»… Κι ἄν δέν ἔχουμε τήν ὁλοκληρωτική προσφορά τῶν ἀποστόλων, κι ἄν δέν διαθέτουμε τήν σοφία τῶν ἁγίων διδασκάλων τῆς πίστεώς μας ἤ τόν ἡρωϊσμό τῶν μαρτύρων, μποροῦμε ὅμως νά προσφέρουμε τά δάκρυα τῆς μετάνοιάς μας, μά καί τῆς ἐναγώνιας προσευχῆς μας γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου, ἀλλά καί τόν ἱδρῶτα τῆς ἀγάπης, λίγο κόπο, γιά νά φθάσει τό μήνυμα τῆς λύτρωσης καί σ’ ἄλλες ψυχές. Ἔτσι θά ἔχουμε τό θάρρος νά ζητοῦμε τήν πρεσβεία τῶν μαρτύρων, ὅπως, ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιο: Διαβάστε Περισσότερα →

Η μητέρα αυτή δεν είναι Ελληνίδα, αλλά Ρουμάνα. Όμως πόσο δική μας είναι! Πόσο πιο δική μας (συχωρέστε με, τον ανόητο, αδελφοί), από κάποιες σημερινές μανάδες, που δε σκέφτονται ούτε επιθυμούν να βάλουν το Χριστό στη ζωή τους και στη ζωή των παιδιών τους…

Δε φταίνε αυτές – είναι θύματα της προπαγάνδας πανίσχυρων εξουσιαστών, αλλά και θύματα της δικής μου αδιαφορίας & ολιγωρίας, που δεν ακτινοβολώ, ούτε μεταδίδω το ευαγγέλιο. Της αδιαφορίας και ολιγωρίας, που δεν αντιστέκεται στους ισχυρούς, αλλά αφήνει να διαβρώνεται η πίστη η συνείδηση των αδελφών μου. Ντροπή μου! Αλλά κι αυτός ο πατέρας, που περιγράφεται στο κείμενο, πόσο διαφέρει από μας κι από άλλους πατεράδες που σίγουρα γνωρίζετε… Σ’ όλη την ζωή της ζούσε μια βαθειά πνευματική ζωή. Στις εορτές συμμετείχε με πολλή ευλάβεια, ακόμη και στις μικρότερες. Βέβαια δεν γνώριζε από βιβλία, είχε διάκρισι και διαίσθησι, δεν εγνώριζε από εορταστικούς κύκλους και όμως συμμετείχε σ’ όλες τις εορτές, στις νηστείες και στα ετήσια μνημόσυνα της Εκκλησίας μας αλανθάστως. …Η ελεημοσύνη της ήτο η βασική της φροντίδα σχεδόν σε καθημερινή βάσι. Τους ξένους τους καλούσε από τον δρόμο, τους φιλοξενούσε σπίτι μας και τους ανέπαυε. Ποτέ δεν ανεχώρησε έστω και ένας πτωχός από το σπίτι μας με αδειανά τα χέρια. Διαβάστε Περισσότερα →

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε πρέπει να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας να ξεπεράσουν τα αρνητικά συναισθήματα και τα επιγενόμενα των συνθηκών, μέσα στις οποίες ζούμε. Ένα πρώτοείναι η κατάθλιψη, η οποία έχει σχέση με τα βιώματα και τις εμπειρίες του παρελθόντος. Έναδεύτερο είναι οι κρίσεις πανικού, η οποίες αφορούν στη διαχείριση του παρόντος, που συχνά είναι απαιτητικό και κουραστικό. Και ένα τρίτο είναι το άγχος, δηλαδή ο νοσηρός και αποδιοργανωτικός φόβος για το άγνωστο μέλλον. Διαβάστε Περισσότερα →