Ἐπίκαιρος ὁ λόγος γιά ἐκλογές ἐν ὄψει τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν τῆς πατρίδας μας. Ἀλλά ἀξίζει νά μελετήσουμε τρεῖςἄλλες ἐκλογές, στίς ὁποῖες ἀναφέρεται ἡ Ἁγία Γραφή.
   Στίς πολιτικές ἐκλογές προτείνεται συγκεκριμένη λίστα ὑποψηφίων καί ἐμεῖς ἐκλέγουμε τούς ἐκλεκτούς μας. Στίς ἐκλογές γιά τίς ὁποῖες μιλάει ἡ Ἁγία Γραφή οἱ ὑποψήφιοι εἶναι πάρα πολλοί, μυριάδες, ἑκατομμύρια∙ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὑποψήφιοι. Καί ἐκλέκτωρ, αὐτός πού ἐκλέγει, εἶναι ὁ Θεός. Τί παράξενες στ᾿ ἀλήθεια ἐκλογές! Εἶναι θεϊκές ἐκλογές, δέν εἶναι ἀνθρώπινες.
  Γιά τήν πρώτη ἐκλογή, τήν προαιώνια, ὅπως χαρακτηρίζεται, μᾶς μιλάει ὁ ἀπ. Παῦλος σέ διάφορα σημεῖα τῶν Ἐπιστολῶν του. Ξεκινῶ ἀπό μιά μαρτυρία πού βρίσκουμε στήν πρός Ρωμαίους Ἐπιστολή στό κεφ. 8, στ. 28-30: «Οἴδαμεν δέ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τόν Θεόν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατά πρόθεσιν κλητοῖς οὖσι». Γνωρίζουμε, λέγει ὁ Παῦλος, ὅτι σ᾿ ἐκείνους πού ἀγαποῦν τόν Θεό ὅλα βγαίνουν στό καλό. Τί μεγάλος λόγος! Ὅταν ἀγαποῦμε τόν Θεό, ὅλα θά βγοῦν γιά τό καλό. ῾Υγεία; Γιά τό καλό. Ἀρρώστια; Γιά τό καλό. Ἐπιτυχία; Γιά τό καλό. Ἀποτυχία; Γιά τό καλό. Μεγάλη ἀλήθεια. Φθάνει νά ἔχουμε καρδιά νά τήν πιστέψουμε καί νοῦ φωτισμένο νά τήν κατανοήσουμε. «Τοῖς ἀγαπῶσι τόν Θεόν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν»!
   Ποιοί εἶναι αὐτοί πού ἀγαποῦν τόν Θεό; «Τοῖς κατά πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν». Αὐτοί τούς ὁποίους ὁ Θεός καλεῖ μέ τήν πρόθεσή του, μέ τό σχέδιό του. «Ὅτι οὕς προέγνω, καί προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τό εἶναι αὐτόν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·  οὕς δέ προώρισε, τούτους καί ἐκάλεσε, καί οὕς ἐκάλεσε, τούτους καί ἐδικαίωσεν, οὕς δέ ἐδικαίωσε, τούτους καί ἐδόξασε». Ἐδῶ μᾶς πληροφορεῖ ὁ ἀπ. Παῦλος ὅτι ὁ Θεός σέ μιά ἐποχή κατά τήν ὁποία δέν εἴχαμε λάβει ὕπαρξη, δέν ὑπήρχαμε στή ζωή, ἀσχολήθηκε μ’ ἐμᾶς, μᾶς εἶχε στήν πρόθεσή του, στό σχέδιό του, μᾶς διάλεξε νά γίνουμε οἱ ἐκλεκτοί του. Καί στή συνέχεια ἔκανε πάρα πολλά, ὥστε αὐτοί οἱ ἐκλεκτοί του, οἱ διαλεγμένοι προαιώνια, νά ἀνταποκριθοῦν στήν ἐκλογή τοῦ Θεοῦ καί νά γίνουν οἱ ἅγιοί του, ὁ λαός του, τά μέλη τῆς ἐκκλησίας του, οἱ ἀγαπητοί του.
  Σκέψου, ἀδελφέ μου: Ποῦ ἤσουν πρίν ἀπό χίλια χρόνια καί ποῦ θά εἶσαι μετά ἀπό χίλια χρόνια; Πρό ἀμνημονεύτων αἰώνων, πρίν ἀκόμη γίνει ὁ χρόνος, ἀλλά καί μετά ἀπό χιλιάδες χρόνια ἤσουν, εἶσαι καί θά εἶσαι στή σκέψη τοῦ Θεοῦ!
Προαιώνια, λοιπόν, Διαβάστε Περισσότερα →

«Αν έχεις αμαρτίες, να μην απελπιστείς, αυτά δεν παύω να σας τα λέω συνεχώς, και αν κάθε μέρα αμαρτάνεις, να μετανοείς καθημερινά. Γιατί η μετάνοια είναι το φάρμακο κατά των αμαρτημάτων είναι η προς τον Θεόν παρρησία, είναι όπλο κατά του διαβόλου, είναι η μάχαιρα πού του κόβει το κεφάλι, είναι η ελπίδα της σωτηρίας, είναι η αναίρεση της απογνώσεως.… Διαβάστε Περισσότερα →

σχόλιο του περιοδικού “Παρακαταθήκη”, στο τεύχος που κυκλοφορεί (αρ.99)

Ἐνῶ ἡ Παρακαταθήκη ἦταν σχεδόν ἕτοιμη γιά νά τυπωθεῖ, τό μεσημέρι τῆς Τρίτης 13 Ἰανουαρίου 2015, ἄρχισαν νά φθάνουν δειλά-δειλά στήν ἀρχή, πιό βέβαιες στή συνέχεια, οἱ χαροποιές εἰδήσεις:

Ναί, αὐτό πού ὅλοι περιμέναμε, ἡ ἐπίσημη ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντος Παϊσίου εἶναι ἀλήθεια. Εἶναι ἡ μεγάλη χαρά καί εὐλογία, πού κάνει νά φαίνονται πολύ μικρά καί ἀσήμαντα ὅλα ὅσα καθημερινά μᾶς πικραίνουν, μᾶς στενοχωροῦν καί μᾶς προβληματίζουν.

Ἀποσύραμε λοιπόν τό ἄρθρο τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς καί βάλαμε στήν πρώτη σελίδα σάν χαροποιό τηλεγράφημα τά λίγα λόγια πού βλέπετε ἐκεῖ. Στή δεύτερη σελίδα, γιά νά πανηγυρίσουμε τό μεγάλο γεγονός, διαλέξαμε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τόν Βίο τοῦ Γέροντος, πού ἔγραψε ἕνας ἀπό τούς πιό κοντινούς μαθητές του, ὁ Ἱερομόναχος Ἰσαάκ –ἅγιος ἄνθρωπος καί αὐτός– καί ὁλοκλήρωσε μετά τήν κοίμησή του ἡ Συνοδεία του στήν Ἱερά Καλύβη Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου στήν Καψάλα.

Ἐπιφυλασσόμεθα νά ἐπανέλθουμε μέ ἰδιαίτερο ἀφιέρωμα στόν μεγάλο αὐτόν «προφήτη τῆς ἐποχῆς μας», ὁ ὁποῖος «ἔπιασε» ὅσο κανείς ἄλλος τόν παλμό, τά προβλήματα καί τίς ἰδιαιτερότητες τοῦ καιροῦ μας. Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι, ὅπως ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ ἦταν ὁ Ἅγιος τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ στόν 19ο αἰώνα, ἔτσι καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἦταν «ὁ δικός μας Ἅγιος» στόν 20ό αἰώνα. Ὁ φορεύς τοῦ πνεύματος τῆς παρακλήσεως (παρηγορίας), ὁ διδάσκαλος τοῦ φιλότιμου, ἀλλά καί ὁ προφήτης τοῦ Γένους, ὅπως ὁ Πατροκοσμᾶς στόν 18ο αἰώνα. Ἀλλά συγχρόνως καί ἕνας παγκόσμιος Ἅγιος. Ἄλλωστε κάθε Ἅγιος εἶναι καί παγκόσμιος. Καί ὅσο πιό μεγάλος, τόσο καί πιό παγκόσμιος. 

Ξέρουμε ὅτι αὐτά πού γράφουμε εἶναι πολύ φτωχά, γιά νά περιγράψουν τό μέγεθος τῆς ἁγιότητος τοῦ Γέροντα. Ἄλλοι ἔχουν γράψει καί θά γράψουν καλύτερα. Νά τί διαβάζουμε στό βιβλίο «Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου», τοῦ μακαριστοῦ παπα-Ἰσαάκ γιά τόν Ἅγιο (ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχ. Τιμίου Προδρόμου, Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς, Ζ´ ἔκδ. 2009, σσ. 22-24): «Ἡ ἐσωτερική του ζωή, ὅπως καί ἡ ζωή ὅλων τῶν ἁγίων, ἦταν κρυφή καί ἀθεώρητη. Ἐφανέρωσε λίγα γιά νά μᾶς βοηθήση, ἀλλά ἔκρυβε πολύ περισσότερα. Στίς μεταξύ μας σχέσεις, ὅταν ζοῦσε, κυριαρχοῦσε τό ἀνθρώπινο στοιχεῖο πού ἔκρυβε τό ἐσωτερικό του μεγαλεῖο. Τό βασικώτερο εἶναι ὅτι ἡ πνευματική μας τύφλωση καί ἀνεπάρκεια μᾶς ἐμπόδισαν νά δοῦμε πιό πνευματικά τόν Γέροντα, ὥστε νά τόν παρουσιάσουμε πιό πιστά. Ἄν ἡ πνευματική μας κατάσταση ἦταν καλύτερη, θά ἦταν ὁπωσδήποτε πιό καλή καί ἡ βιογραφία του. Διότι εἶναι γνωστόν ὅτι, γιά νά βιογραφήση κάποιος ἕναν ἅγιο, πρέπει νά εἶναι καί ὁ ἴδιος ἅγιος, καί μάλιστα στά μέτρα του καί στήν κατάστασή του. Ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι οἱ βίοι τῶν ἁγίων πού εἶναι γραμμένοι ἀπό ἁγίους εἶναι θαυμάσιοι.

Διαβάστε Περισσότερα →