Αβραάμ Σαλασίδης
Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Ζαχάρωφ
Έφόσον, λοιπόν, γνωρίζουμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός, προσπαθοῦμε νά εἰσδύσουμε στό μυστήριο ὅλων τῶν ἐκδηλώσεών Τοῦ. «Οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα εἰ μή διά τοῦ Χριστοῦ», τοῦ ὁμοουσίου μέ τόν Πατέρα Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καί μέ κάθε τρόπο ἀγωνιζόμαστε νά δώσουμε νόημα σέ ὅλες τίς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς μας, γιά νά γίνει ἡ ζωή τοῦ Ἵδιου τοῦ Χριστοῦ δική μας, γιά νά κληρονομήσουμε τήν αἰώνια Βασιλεία μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ὁ Κύριος νίκησε τόν έχθρό μέ τήν ταπείνωση. Ἐκτός ἀπό τή βασική αὐτή θέση ὑπάρχει άκόμη μία πλευρά στίς ἐκδηλώσεις Τοῦ, πού διδάσκει νά μιμούμαστε τόν Χριστό ὄχι ἁπλῶς φανταστικά. Ὁ Χριστός φανερώθηκε μέ «μορφή δούλου». Αὐτό ἀποτελεῖ σκάνδαλο γιά πολλούς. Πολλές φορές μοῦ ἔτυχε νά ἀκούσω τή γνώμη ὅτι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ὡς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νά διατηρήσουμε τήν ἀξιοπρέπειά μας ἀκόμη καί στήν προσευχή καί στή λατρευτική παράστασή μας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐπισκέφθηκε κάποτε τή Μονή μας ἕνα πρόσωπο, πού κατέχει ὑψηλή θέση σέ ἑτερόδοξη ἐκκλησία. Κοιτάζοντας τήν τοιχογραφία τῆς Μεταμορφώσεως ρώτησε: «Ποῦ εἶναι ὀ Πέτρος;». Τοῦ ἔδειξαν τόν Πέτρο. «Ὤ, πῶς τόν ἀπεικονίσατε ἔτσι! Ὁ Πέτρος σέ τέτοια ἐξουθένωση! Ποῦ εἶναι λοιπόν ἡ ἀξιοπρέπειά του;».
Ὑπάρχει συνεπῶς μιά πλευρά τῆς ὀρθοδόξου μετανοίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πού ταράζει πολλούς ἑτεροδόξους. Πέφτουμε γονατιστοί στό ἔδαφος, μέ τό πρόσωπο καί τό μέτωπό μας ἐγγίζουμε τή γῆ, καί ἔτσι ἐκφράζουμε τή δουλικότητά μας ἐνώπιόν Τοῦ, ἐνθυμούμενοι τά λόγια πού εἶπε μπροστά στό παιδί ἐκεῖνο: «Ἐάν μή στραφῆτε καό γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Ὅστις οὖν ταπεινώσῃ ἑαυτόν ὡς τό παιδίον τοῦτο, οὗτος ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».
Φρόντισε μιά-δυό φορές κάθε χρόνο, να επισκέπτεσαι ένα Νοσοκομείο. Ίσως έτσι καταλάβεις, πόσο πλούσιος είσαι.
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/01/blog-post_317.html
«Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3,12)
Ὁμιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ Τριῴδιο. Τί εἶνε Τριῴδιο; Ἂν ρωτήσουμε τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους, θὰ μᾶς ποῦν· Τριῴδιο ἴσον χοροί, διασκεδάσεις, γλέντια, μάσκες, καρναβάλια. Αὐτὸ ὅμως εἶνε πλάνη. Αὐτὸ δὲν εἶνε Τριῴδιο· εἶνε ἀντιτριῴδιο, ἀντίθετο μὲ τὸ Τριῴδιο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας. Τριῴδιο εἶνε μία ἱερὰ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, περίοδος ἐντατικωτέρας ἀσκήσεως. Ὅπως ὁ στρατὸς ἔχει περίοδο ἀσκήσεων, γιὰ νὰ εἶνε οἱ στρατιῶτες πανέτοιμοι διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον, ἔτσι καὶ τὸ Τριῴδιο εἶνε περίοδος ἱερῶν ἀσκήσεων τῶν Χριστιανῶν. Τὸ Τριῴδιο εἶνε δέκα ἑβδομάδες· πρώτη ἡμέρα εἶνε σήμερα, καὶ τελευταία ἡμέρα εἶνε τὸ Μέγα Σάββατο, ὅταν ὁ ἱερεὺς γεμᾶτος ἐνθουσιασμὸ σκορπάει μέσ᾽ στὸ ναὸ δεξιὰ – ἀριστερά, πάνω – κάτω, φύλλα δάφνης καὶ ψάλλει «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν» (Ψαλμ. 81,8).
Τὸ Τριῴδιο, γιὰ νὰ ἐκφρασθῶ ἁπλούστερα, εἶνε μία σκάλα, ποὺ μᾶς ὑψώνει ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό. Μοιάζει μὲ τὴ σκάλα ποὺ εἶδε ὁ Ἰακώβ, ποὺ τὸ κάτω ἄκρο της πατοῦσε στὴ γῆ καὶ τὸ ἄλλο ἔφτανε στὸν οὐρανό. Μιὰ σκάλα λοιπὸν βλέπουμε μπροστά μας, καὶ σήμερα εἶνε τὸ πρῶτο σκαλοπάτι. Ἐμπρός, πλησιάστε καὶ πατῆστε τὸ πρῶτο σκαλοπάτι.
Στὸ πρῶτο σκαλοπάτι στέκεται ὁ τελώνης, ποὺ λέει· «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13). Καὶ κοντὰ στὸν τελώνη τοῦ εὐαγγελίου στέκεται ὁ ἀπόστολος.
Θὰ μοῦ ἐπιτρέψεται νὰ μὴ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν πρῶτον, τὸν ἀναστεναγμὸν τοῦ Τελώνου, ἀλλὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπάνω στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ λέει, ὅτι ἡ ζωὴ εἶνε ἀγώνας, καὶ μᾶς προειδοποιεῖ· «Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3,12).
* * *
Ἂς προσέξουμε, ἀγαπητοί μου. «Οἱ θέλοντες», λέει. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι ὁ χριστιανισμὸς εἶνε ἐλευθερία, δὲν βιάζει κανένα. Εἶσαι ἐλεύθερος νὰ ἐκλέξῃς ἢ τὸν ἀνήφορο – ἀνήφορος καὶ Γολγοθᾶς εἶνε ἡ ὁδὸς τοῦ καθήκοντος, ἢ τὸν κατήφορο τῆς κακίας καὶ τῆς διαφθορᾶς· ἐλεύθερος νὰ ἐκλέξῃς ἢ τὴν στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἢ τὴν πλατειὰ καὶ εὐρύχωρη ὁδό (Ματθ. 7,13-14)· ἐλεύθερος ν’ ἀκολουθήσῃς ἢ τὸ φῶς ἢ τὸ σκότος, ἢ τὸν Χριστὸ ἢ τὸν διάβολο.
Ἐλεύθερος εἶσαι· ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ θὰ ἐκλέξῃς τὴν ὁδὸ τοῦ καθήκοντος, τῆς ἀρετῆς, τοῦ Χριστοῦ μας, τότε πλέον πρέπει νὰ εἶσαι προετοιμασμένος· διότι στὸ δρόμο αὐτὸν θὰ συναντήσῃς πολλὰ ἐμπόδια. Ποιά εἶνε τὰ ἐμπόδια; Ἐμπόδια πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου. Ναί, ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου. Διότι ἐχθρὸς χειρότερος ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας δὲν ὑπάρχει. Θὰ συναντήσῃς δηλαδὴ ἐμπόδια ἀπὸ κακίες καὶ πάθη, ἀπὸ τὸν «παλαιὸν ἄνθρωπον» ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (῾Ρωμ. 6,6· Ἐφ. 4,22· Κολ. 3,9). Θὰ συναντήσῃς ἀκόμη ἐμπόδια ἀπὸ τὸν διάβολο, ποὺ μέρα – νύχτα δὲν παύει νὰ μᾶς πειράζῃ μὲ λογισμοὺς καὶ ἐπιθυμίες. Θὰ συναντήσῃς τέλος ἐμπόδια κι ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀπὸ τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου, κακοὺς καὶ ἀπίστους καὶ διεφθαρμένους ἀνθρώπους, ποὺ μὲ μυρίους τρόπους ζητοῦν νὰ ἐμποδίσουν τὴν πορεία σου.
«Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται». Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀποδεικνύεται ἀληθινὸς διὰ μέσου ὅλων τῶν αἰώνων. Θέλετε παραδείγματα; Ἀνοῖξτε λοιπὸν τὴν ἁγία Γραφὴ νὰ δῆτε.
Ἐδιώχθη ὁ Ἄβελ, ὁ ἁγνὸς καὶ δίκαιος ἐκεῖνος ἄνθρωπος, ἀπὸ τὸν Κάϊν τὸν δολοφόνο ἀδελφό του. Ἐδιώχθη ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ τὸν Ἠσαῦ καὶ ἀναγκάστηκε νὰ ἐκπατρισθῇ μακριὰ ἀπὸ τὴ γῆ τῶν πατέρων του. Ἐδιώχθη ὁ πάγκαλος Ἰωσὴφἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του, ποὺ τὸν φθόνησαν καὶ τὸν πούλησαν στοὺς Αἰγυπτίους καὶ φυλακίστηκε συκοφαντημένος.Ἐδιώχθη ὁ Δαυῒδ ἀπὸ τὸν ἀχάριστο Σαοὺλ καὶ ἀπὸ τὸ παιδί του τὸν Ἀβεσσαλώμ. Ἐδιώχθησαν οἱ προφῆται, ὁ Ἰερεμίας καὶ ὁ Ἠσαΐας· τὸν μὲν Ἰερεμία τὸν ἔῤῥιξαν σὲ βόθρο, ὁ δὲ Ἠσαΐας πριονίστηκε μὲ πριόνι. Ἐδιώχθησαν οἱ Τρεῖς Παῖδες, ἐπειδὴ δὲν προσκύνησαν τὸ εἴδωλο, καὶ τοὺς ἔῤῥιξαν μέσα στὸ καμίνι. Ἐδιώχθη ὁ προφήτης Δανιήλ,ποὺ τὸν ἔῤῥιξαν στὸ λάκκο τῶν λεόντων. Ἐδιώχθη ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἀπὸ τὴν αἰσχρὰ Ἡρῳδιάδα, καὶ τὸν ἀποκεφάλισαν.
Ἀλλὰ περισσότερο ἀπ᾽ ὅλους ἐδιώχθη ἕνας· κανείς ἄλλος δὲν ἐδιώχθη τόσο ὅσο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.Διότι οἱ ἄλλοι κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ὑπῆρξαν ἁμαρτωλοί, ἀλλὰ ἐκεῖνος ἦταν ὁ ἀναμάρτητος, ὁ ἅγιος τῶν ἁγίων. Ἐδιώχθη· νήπιο ἀκόμη ἦταν, καὶ ὁ Ἡρῴδης τρόχισε τὰ μαχαίρια του γιὰ νὰ τὸ σφάξῃ. Ἐδιώχθη ἀπὸ γραμματεῖς καὶ φαρισαίους, τοὺς διαστρεβλωτὰς τῶν ἀληθειῶν τοῦ Θεοῦ, ἐδιώχθη ἀπὸ τὸν Ἄννα καὶ τὸν Καϊάφα, ἐδιώχθη ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο, ἐδιώχθη ἀπὸ ἕναν ἀχάριστο λαὸ ποὺ φώναζε «Σταύρωσον σταύρωσον αὐτόν» (Λουκ. 23,21).
Τὸ παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ μιμήθηκαν ἔπειτα οἱ ἀπόστολοι. Ὅλοι εἶχαν μαρτυρικὸ τέλος. Κ’ ἐκεῖνος ποὺ ἐδιώχθη περισσότερο ἀπ’ ὅλους εἶνε ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅπως λέει σήμερα. Τὸν ἔῤῥιξαν στὶς φυλακὲς τῆς ῾Ρώμης καὶ ἀπὸ ᾽κεῖ ἔστειλε τὸ μήνυμα αὐτό, «Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν… διωχθήσονται».
Ἐδιώχθησαν καὶ οἱ διάδοχοι τῶν ἀποστόλων. Ἐδιώχθη ὁ Μέγας Βασίλειος ἀπὸ μία μαφία, ποὺ ἐσχεδίαζε τὴν ἐκθρόνισί του· ἐδιώχθη ὁ Γρηγόριος, τὸν ὁποῖο πετροβόλησαν οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἀρείου· ἐδιώχθη πρὸ παντὸς ὁ Χρυσόστομος, ποὺ πέθανε στὴν ἐξορία λέγοντας «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ζοῦμε σέ μία δύσκολη ἐποχή ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τό Θεό καί περιφρονοῦν τίς ἐντολές. Τώρα πιά σχεδόν κανένας δέν μιλάει γιά ἠθική. Ντρέπονται νά ποῦν τό παραμικρό. Καί ὅταν τά τραγικά ἀποτελέσματα τῆς ἀνήθικης ζωῆς εἶναι αἰσθητά καί ἐπώδυνα, τά ἐξηγοῦν μέ τό δικό τους διεστραμμένο νοῦ, χωρίς καμία ἀναφορά στό Θεό.… Διαβάστε Περισσότερα
Του Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη Ph.D. | Romfea.gr
Οἱ νεοχειροτημένοι Ἀρχιερεῖς πρίν τήν ἐνθρόνισή τους, δίνουν ἔνορκη (!) διαβεβαίωση ἐνώπιον τοῦ Εὐαγγελίου καί τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας (= ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων) ὅτι θά τηροῦν τό Σύνταγμα καί τούς Νόμους τοῦ Κράτους.
Δεσμεύονται δηλαδή ἐνόρκως ὅτι θά ἀσκοῦν νομίμως τά καθήκοντά τους. Μέχρι τώρα κανένας νεοχειροτονημένος Ἀρχιερέας δέν διανοήθηκε νά καταφρονήσει αὐτήν τήν διάταξη.
Τουναντίον τήν τήρησαν οἱ πάντες. Πρᾶγμα πού σημαίνει ὅτι ὁ ὅρκος δέν ἀπαγορεύεται ἐντελῶς ἀπό τήν Ἐκκλησία μας.
Τό ἴδιο τυπικό ἴσχυε στήν Πατρίδα μας καί γιά τούς ἑκάστοτε Πρωθυπουργούς καί Ὑπουργούς. Ὁρκίζονταν, δεσμεύονταν δηλαδή ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων ὅτι θά ἀσκοῦν νομίμως τά καθήκοντά τους.
Βέβαια οἱ Ἀρχιερεῖς ὁρκίζονται στό Εὐαγγέλιο, γιατί πιστεύουν στόν Χριστό. Ἕνας ὅμως πού δηλώνει δημόσια ἄθεος, γιατί νά ὁρκισθεῖ;
Καί βέβαια δέν πρέπει νά ὁρκισθεῖ, γιατί εἶναι ἀντίθετο μέ τό «πιστεύω» του. Θέατρο θά παίξει ὁ ἄνθρωπος; Ὅμως ἡ δική μου ἀπορία εἶναι, πῶς ἕνας ἄθεος ζητεῖ εὐχές καί προσευχές ἀπό ἕναν «ἀντιπρόσωπο» τοῦ Θεοῦ (= Ἀρχιεπίσκοπο!). Τί ἀπάντηση θά δώσουμε;
Πρόσφατα στήν Ἀμερική ἕνας νεαρός δεδηλωμένος ἄθεος πιλότος ἔκανε αἴτηση γιά νά ἐργασθεῖ στήν πολεμική ἀεροπορία.
Ἡ Πολιτεία τοῦ ἀπάντησε, ὅτι δέν πρόκειται νά προσληφθεῖ, ἄν δέν ὁρκισθεῖ θρησκευτικά, λέγοντας μάλιστα στόν ὅρκο του «so help me God». (http://news.in.gr/world/article/?aid=1231346316).
Σάν νά τοῦ ἔλεγε, «ἄν θέλεις νά ἐργαθεῖς στό Κράτος μας, θά πρέπει νά σεβασθεῖς καί τούς θεσμους του, ἀλλιῶς πήγαινε σπίτι σου!». Καί «ὁ νοῶν, νοείτω!»
Πολύ δέ περισσότερο κάτι τέτοιο ἰσχύει γιά τόν Πρόεδρο τῆς πολιτισμένης καί φιλελεύθερης αὐτῆς χώρας πού λέγεται Ἀμερική.
Θά πρέπει ὁ Πρόεδρός της νά πιστεύει στόν Θεό (καί εἶναι καθαρός ἀπό «παλιοδουλειές») διαφορετικά δέν «στέκεται!». Γι’αὐτό ὑποχρεοῦται νά ὁρκισθεῖ θρησκευτικά, καί νά εἰπεῖ στόν ὅρκο του «so help me God».
Στίς 23 Ἰανουαρίου τό Λιτόχωρο καί ἡ Πιερία ὁλόκληρη, τιμᾶ τή μνήμη τοῦ προστάτη της, Ὁσίου Διονυσίου τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ. Μέ τήν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀνδρός, πού ἄφησε ἀνεξίτηλη τή σφραγίδα ῆς παρουσίας του στόν τόπο μας, ἅς προσπαθήσουμε νά προσεγγίσουμε τό βίο του γιά νά τόν γνωρίσουμε καλύτερα, νά ἐμπνευστοῦμε ἀπό τόν πλοῦτο τῆς ἁγιοπνευματικῆς του πορείας καί νά καθοδηγηθοῦμε ἀπό τό παράδειγμά του, ἀφοῦ ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων, κατά τόν ἱερό Χρυσόστομο, μᾶς παραπέμπει, πέρα ἀπό τίς λατρευτικές ἐκδηλώσεις, κυρίως στή μίμηση τῆς ζωῆς τους.
Ὁ Ἅγιος Διονύσιος, κατά κόσμο Δημήτριος, γεννήθηκε στό χωριό Σκλάταινα τῆς Καρδίτσας, περίπου στά τέλη τοῦ 15ου αἰώνα. Πολύ μικρός ἔδειξε ἰδιαίτερο ζῆλο στά γράμματα καί βαθειά ἐπιθυμία γιά τό μοναχισμό. Πρῶτος του σταθμός στήν ἐκπλήρωση τῆς ἐπιθυμίας του, ὑπῆρξαν τά Μετέωρα, ὅπου ἔγινε ρασοφόρος καί μετονομάστηκε Δανιήλ, ἐνῶ οἱ σπάνιες ἀρετές του κίνησαν τό θαυμασμό τῶν ἄλλων μοναχῶν.
Ὁ πόθος στή συνέχεια γιά περισσότερη ἡσυχία, ὁδήγησε τά βήματά του στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἀναζήτησε διψασμένος τή μυστική ζωή τοῦ Πνεύματος. Ἐκεῖ, ἔγινε μοναχός στή σκήτη τοῦ Πρωτάτου καί πῆρε τό ὄνομα Διονύσιος. Στή συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος ἀπό τόν ἐπίσκοπο Ἱερισσοῦ καί λίγο ἀργότερα, ἱερέας.
Εὐδοξία Αὐγουστίνου. Φιλόλογος – Θεολόγος
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μέ τήν ὑπ᾽ ἀρ. 2959 ἐγκύκλιό της ἐνημέρωσε ὅτι «δέν δέχεται γιά τά μέλη της τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος, διότι τοῦτο εἶναι ναός τοῦ ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κο 6,19)». Ὅποιος ἀποδεδειγμένα καί οἰκειοθελῶς ἐκφράζει τήν ἐπιθυμία «περί καύσεως τοῦ σώματός του, δηλώνει τήν αὐτονόμησή του καί ὡς ἐκ τούτου δέν τελεῖται Νεκρώσιμος Ἀκολουθία καί Ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ αὐτοῦ».
Ἔπρεπε νά γίνει ἕνα ξεκαθάρισμα πάνω στό «καυτό» αὐτό θέμα, ἄν καί ἡ παράδοση εἴκοσι χριστιανικῶν αἰώνων καί πολλῶν ἄλλων προχριστιανικῶν ἐπιτάσσει χωρίς περιστροφές τόν ἐνταφιασμό. Ὅλοι οἱ πολιτισμένοι λαοί τῆς ἀρχαιότητας φρόντιζαν (=κήδευαν) τούς νεκρούς τους, καθώς ἡ κηδεία ἀνήκει στά «ἄγραπτα κ᾽ ἀσφαλῆ θεῶν νόμιμα» (Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, 454).
Στήν Παλαιά Διαθήκη ἡ καύση τῶν νεκρῶν ἀντιμετωπίζεται ὡς εἰδωλολατρική συνήθεια, ἐνῶ ὁ διά πυρᾶς θάνατος συνδέεται μέ εἰδεχθῆ ἐγκλήματα.
Ἡ Καινή Διαθήκη θεωρεῖ τόν ἐνταφιασμό τῶν νεκρῶν αὐτονόητο. Στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μόνο ἐκκλησιομάχοι κατέφευγαν στήν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων τῶν χριστιανῶν. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος παραβάλλει τόν ἐνταφιασμό μέ τή σπορά τοῦ σίτου· «ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ πολὺν καρπὸν φέρει» (Ἰω 12,24). Καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος τόν παραλληλίζει μέ τή σπορά τοῦ κόκκου τοῦ σιταριοῦ καί τόν συνδέει μέ τήν προσδοκία τῆς καινούργιας ζωῆς (βλ. Α΄ Κο 15,35-38). Στά νεότερα χρόνια τό ἀντιεκκλησιαστικό πνεῦμα τῆς γαλλικῆς ἐπανάστασης εἰσήγαγε τήν καύση τῶν νεκρῶν.
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
Επισκέψεις
