Νέα-Ανακοινώσεις
  • .

    ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΥΡΙΑΚΗ, Β΄ ΠΑΡΟΔΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 2, (Κέντρο, παραπλεύρως τράπεζας Eurobank (πρώην Ταχυδρ. Ταμιευτήριο), τηλ. 2351022183

    .

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

    ΟΜΙΛΙΩΝ – ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΩΝ

    ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019. 

    .

    ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

    προγραμμα Ιανουαρίου 2019 αφίσα SMALL

    .

    ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (επάνω από την αίθουσα του συλλόγου)

    .

    ΔΕΥΤΕΡΑ-ΤΕΤΑΡΤΗ-ΣΑΒΒΑΤΟ

    4.00 μ.μ.  –  9.00 μ.μ.

Συναξαριστής
Ι. Μονές της Μητροπόλεως
Επισκέψεις
Flag Counter
Στοιχεία επισκεπτών
Είναι μαζί μας
Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)
Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

Ἰω. 16.12-13

Παρασκευή

Ιερομόναχος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπεδινός (+2009), που τον γνώριζε καλά, γράφει περί αυτού, δίχως υπερβολή: «Μέσα στην αγιορειτική συνείδηση η μορφή του Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτου έχει χαραχθεί ως οσιακή. Η ζωή του ήταν ένα συνεχές μαρτύριο συνειδήσεως. Δεν μελέτησε μόνο τους Πατέρες, αλλά τους ακολούθησε και εφάρμοσε με ακρίβεια στη ζωή του τη διδασκαλία τους. Ιδιαίτερα καθοδηγήθηκε από τον πνευματικό του πατέρα, Γέροντά μας Ιωσήφ τον Ησυχαστή. Δεν άσκησε μόνο την μαρτυρική υπακοή, αλλά έγινε και ο χαρισματούχος υποτακτικός. Βίωσε την πληρότητα της θείας Χάριτος από τα πρώτα ασκητικά του βήματα. Έτσι ο λόγος του απλός, αλλά βιωματι­κός· δίχως εξωτερική καλλιέπεια, αλλά “άλατι ηρτυμένος” ήταν αποδεκτός, ιδιαίτερα από τους Αγιορείτες πατέρες, ως νόμος και κανόνας για την ορθή πορεία της μετανοίας».

Γεννήθηκε στο Αμπελοχώρι Θηβών το 1912. Από μικρός αγάπησε τα κομποσχοίνια, τις μετάνοιες, τις αγρυπνίες, τα μοναστήρια. Οι γονείς του κατέληξαν μοναχοί. Οι αποτυχίες της νεότητάς του ήταν για να τον οδηγήσουν στο Άγιον Όρος, όπου θα πετύχαινε. Το 1933 ήλθε στα ερά­σμια Κατουνάκια, στην Καλύβη του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκάρη μοναχός, μετά ένα έτος, από τον Γέροντα Εφραίμ († 1934) με το όνο­μα Λογγίνος. Το 1935 εκάρη μεγαλόσχημος από τον παπα-Νικηφόρο († 1973) με το όνομα Εφραίμ. Το 1936 χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς. Οι Γέροντές του, παρότι ήταν αυστηροί, σκληροί και δύσκολοι, τους έκανε πάντοτε απερίεργη υπακοή.

Σταθμός στην πνευματική του πορεία υπήρξε η γνωριμία του με τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (+1959), που εξελίχθηκε σε ισχυρό πνευματικό σύνδεσμο, αφού τον μύησε στα μυστικά της νοεράς προ­σευχής. Προσευχόμενος είδε με χαρά τρεις αγγέλους. Έτρεξε να το πει στον Γέροντα Ιωσήφ, που του είπε: «Αυτό παιδί μου είναι το πρώτο σκαλί. Αυτή είναι η χάρις. Από ’δω και πέρα άλλη πνευματική αμφίεση, άλλοι ορίζοντες, άλλη τροφή πνευματική, άλλη προσευχή σε περιμέ­νουν. Αυτό πολλοί μοναχοί το περιμένουν χρόνια και λίγοι το γεύονται. Κι εσένα τόσο γρήγορα σου το ’δωσε ο Θεός!». Άλλοτε προσευχόμενος ο Γέροντας Ιωσήφ του είπε: «Παιδί μου, δεν έχεις απλώς καθαρότητα ψυχής, αγνεία έχεις».

Εκεί που διακρίθηκε και χαριτώθηκε ήταν η σαραντάχρονη υπακοή του. Έλεγε: «Αυτός ο οποίος κάνει υπακοή στον Γέροντά του, μιμείται τον Χριστό, ο οποίος έκανε υπακοή στον Πατέρα Του. Και υποχρεούται κατά συνέχειαν ο Θεός να ευλογήσει εκείνον ο οποίος τον μιμείται…

Πολλές φορές κι εμείς, να πούμε, ως Γέροντες, μπορεί να κάνουμε κι ένα λάθος. Εσύ όμως που θα κάνεις υπακοή, θα σου βγει σε καλό, δεν θα σου βγει σε κακό. Ποτές η υπακοή δεν βγαίνει σε κακό, διότι είναι μίμησις Χριστού». Λέγουν πως ο παπα-Εφραίμ έφθασε εκεί που έφθασε, ψηλά, λόγω της μεγάλης υπακοής του. Το πιο αγαπητό του θέμα ήταν να μιλά περί υπακοής και περί προσευχής. Αυτά θυμάμαι, μας έλεγε, όταν πρωτοπήγαμε στα Κατουνάκια, ζώντος του Γέροντός του Νικηφόρου, στον οποίο έκανε άκρα υπακοή, παρότι είχε αμνησία.

Γηροκόμησε με σεβασμό, αγάπη, προθυμία, υπομονή και υπακοή τους τέσσερις Γεροντάδες του, για τους οποίους προσευχήθηκε κι έκλαψε πολύ και πληροφορήθηκε τη σωτηρία τους. Δεν μπορούσε να βαστά το παραμικρό βάρος στην καρδιά του, διότι δυσκολευόταν να προ­σευχηθεί και να λειτουργήσει. Πρώτος έβαζε μετάνοια συγχωρήσεως, συναδελφώσεως κι έλεγε ευχάριστα και αδυσκόλευτα το τρισευλογημένο «ευλόγησον». «Με την κατάκριση φεύγει η χάρη, έλεγε, με την υπακοή έρχεται πλούσια η ευλογία του Παναγάθου Θεού».

Έλεγε: «Και στη χαρά και στη λύπη ήρεμος και κόσμιος εξωτερικά, συγκρατημένος εσωτερικά. Χόρτασα από τα γλυκύτατα νάματα του Παραδείσου και φρόντισα να μην το πάρω επάνω μου. Ήπια από τα πικρότατα ύδατα της κολάσεως, αλλά φρόντισα να μην καταποθώ από την απόγνωση». Πειρασμοί, ανέχειες, δυσχέρειες, ασθένειες δεν τον κατέβαλαν ποτέ. Η Παναγία τον έκανε καλά από σοβαρή ασθένεια εκζέματος που τον ταλαιπωρούσε χρόνια. Την τελευταία του εικοσαετία απέκτησε συνοδεία και βρήκε μικρή ανάπαυση. Το τελευταίο έτος ασθένησα σοβαρά πάλι κι έμεινε κατάκοιτος.

Όταν κάποτε του είπε κάποιος πως τον θεωρούν άγιο, απάντησε: «Αλίμονο από τους άγιους που η φήμη τους έφτασε στην Αθήνα. Υπάρ­χουν πραγματικά άγιοι που βρίσκονται μέσα στις πόλεις, τις πολυκα­τοικίες και τα χωριά. Έτυχε να γνωρίσω πολλούς τέτοιους αγίους που ζούνε στον κόσμο… Με στενοχωρεί να βλέπω ανθρώπους να θεοποιούν συνανθρώπους τους, και χριστιανούς να απαιτούν από σένα να γίνεις κοσμοδιορθωτής. Δεν βρίσκομαι σε σχέση εχθρότητας με τους ανθρώπους που περνούν από ’δω, αλλά κάτι που ο ίδιος χρειάζομαι και που ίσως κι αυτοί για το ίδιο να ψάχνουν, είναι η σιωπή και η ησυχία».

Προσευχόμενος αναχώρησε του παρόντος μάταιου βίου στις 14/27-2-1998. Γράφει ένας ιερομόναχος: «Έβλεπα κοιμώμενον έναν όσιον ανήκοντα πλέον εις την χορείαν των Αγιορειτών Πατέρων και ηυχαρίστησα τον Θεόν και τον Γέροντα που με αγάπησε και χαρακτήρισε την ζωήν μου με την ιδικήν του. Τέλος, το σώμα του εδέχθη η μητέρα γη, αγιαζόμενη υπ’ αυτού, την δε αγίαν του ψυχήν υπεδέχθη χαίρουσα η χορεία πάντων των οσίων των εν ασκήσει διαλαμψάντων, των οποίων η μνήμη την ημέραν εκείνη ήρχιζε με τον Εσπερινό, διά να εορτάση ούτω ο όσιος μετά των οσίων. Εις ημάς άφησε μνήμην και υπόδειγμα ενάρετου ησυχαστικής ζωής, ζωής Αγιορείτου μοναχού και νοσταλγικήν ανάμνησιν του σεπτού του προσώπου…».

Ήταν πράγματι ένας μεγάλος αγωνιστής, θεοφώτιστος και χαριτωμένος, ευλογημένος και μακάριος, ακέραιος, ακριβοδίκαιος, άψογος και καθαρός. Όπως είπαν «μετά την οσιακή του κοίμηση, άδειασαν τα Κατουνάκια…».

Όταν η πραότητα απουσιάζει από την προσωπικότητα, επικρατεί ταραχή και αβεβαιότητα και όλο το χάος της περιεκτικής διαστροφής. Κατάληξή τους είναι ο θάνατος και ο Άδης.

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

 

 

15-2-2015 12-58-36 μμ

Προσέξτε την συνείδησή σας, που είναι η φωνή του Θεού και η φωνή του Αγγέλου φύλακά σας. Μη αμελήσετε να φροντίζετε για την συνείδησή σας, διότι μπορεί να την χάσετε. Μπορεί να καταφρονηθεί και να γίνει άχρηστη, και τότε πια δεν θα είναι η φωνή του Θεού.

Στάρετς Ζαχαρίας

 

 

859ω,5564-md

Γι’ αυτό όταν μας κατηγορούν, όταν μας συκοφαντούν, όταν μας πειράζουν, όταν μας ταπεινώνουν, όταν μας αδικούν, πρέπει κι εμείς να συγχωρούμε. Με οποία καρδιά, με οποία δύναμη, με οποία διάθεση προσφέρουμε τη συγχωρητικότητά μας, όχι εκατονταπλάσια, άλλα μυριοπλάσια θα είναι τα αντίστοιχα αγαθά, που θα λάβουμε από τον Θεό. Να ο δρόμος! Να, πως ακριβώς μπορούμε να σωθούμε! Να, η πύλη από την οποία θα εισέλθουμε στη Βασιλεία των ουρανων.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΙΤΗΣ

 

 

Screen shot 2014-12-25 at 9.55.35 PM

 

Η διάθεση ν’ αγαπήσουμε τον Θεό έχει μέσα της και κάποιον πόνο. Όταν θέλουμε να ζήσουμε πνευματικά, πονάμε, διότι πρέπει να κόβουμε κάθε δεσμό που μας ενώνει με την ύλη. Όταν, όμως, θέλουμε να ικανοποιήσουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, αυτό που δίνουμε είναι μια αγάπη, μια ενέργεια· είναι μια δύναμη της ψυχής μας, που μέρος το «ξοδεύουμε» κι εκεί.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 

Spotted

 

Τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας πρέπει ν’ ανάψουμε κερί γι’ αυτούς πού προσβάλαμε, πού απατήσαμε, πού κλέψαμε κάτι, πού χρωστούσαμε και δεν ξεχρεώσαμε.

Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα

kjf

 

Όπου κι αν ευρεθεί ο άνθρωπος, να μην απελπίζεται. Να μην τα χάνει, να μην σαστίζει. Για τον άλφα και τον βήτα λόγο, ο Θεός γνωρίζει, σε δοκιμάζει.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

rimata_zois_min_apelpizomaste

Αποτέλεσμα εικόνας για παισιος

 

ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

-Γέροντα, πώς θα βοηθηθούν οι άνθρωποι με τόσα που γίνονται στον κόσμο;

Εκείνος που θέλει να βοηθηθή , βοηθιέται και με τιποτένια πράγματα. Π.χ. κουνιέται ένα κανδήλι ή κουνιέται ό ίδιος από έναν σεισμό και συνέρχεται. Όσοι δεν πιστεύουν, γίνονται χειρότεροι, όταν ακούν ότι θα γίνη πόλεμος ή κάποια καταστροφή. «Δώσ’ του, σου λέει, να γλεντήσουμε, γιατί χάνουμε τη ζωή», οπότε το ρίχνουν τελείως έξω. Άλλοτε ακόμη και οι αδιάφοροι, όταν άκουγαν λ.χ. ότι θα γίνη πόλεμος, συνέρχονταν και άλλαζαν ζωή. Τώρα είναι πολύ λίγοι αυτοί. Παλιά το έθνος μας ζούσε πνευματικά, γι’ αυτό και ο Θεός το ευλογούσε και οι Άγιοι μας βοηθούσαν με θαυμαστό τρόπο, και νικούσαμε τους εχθρούς μας, οι οποίοι πάντοτε ήταν περισσότεροι από εμάς. Σήμερα λέμε πως είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά δυστυχώς συχνά μόνον το όνομα «Ορθόδοξος» έχουμε και όχι ζωή ορθόδοξη.

Ρώτησα έναν Πνευματικό με κοινωνική δράση, με ένα σωρό πνευματικοπαίδια κ.λπ.: «Τι ξέρεις για μια βλάσφημη ταινία;». «Δεν ξέρω τίποτε», μου είπε. Δεν ήξερε τίποτε και είναι σε μεγάλη πόλη. Κοιμίζουν τον κόσμο. Τον αφήνουν έτσι, για να μη στενοχωριέται και να διασκεδάζη. Μην τυχόν πης ότι θα γίνη πόλεμος ή ότι θα γίνη η Δευτέρα Παρουσία και γι’ αυτό πρέπει να ετοιμασθούμε, μην τυχόν στενοχωρηθούν οι άνθρωποι. Σαν μερικές γριές που λένε «μη μιλάς για θάνατο∙ μόνο για χαρές και βαφτίσια να μιλάς», σαν να μην τις περιμένει θάνατος. Έτσι νιώθουν μια ψεύτικη χαρά.

Ενώ, αν σκέφτονταν ότι το τάδε γεροντάκι που έμεινε λίγο πιο κάτω πέθανε χτες, ο άλλος είναι στα τελευταία του και θα πεθάνη, μεθαύριο θα γίνη του τάδε το μνημόσυνο που ήταν και πολύ νεώτερος από αυτές, θα σκέφτονταν τον θάνατο και θα έλεγαν: «Πρέπει να εξομολογηθώ, να ετοιμασθώ πνευματικά, γιατί μπορεί κι εμένα σε λίγο να με καλέση ο Χριστός για την άλλη ζωή». Διαφορετικά, έρχεται ύστερα ο θάνατος και τις παίρνει ανέτοιμες. Άλλοι πάλι από… «καλωσύνη» λένε: «Στους αιρετικούς μη λέτε ότι είναι στην πλάνη, για να δείξουμε αγάπη». Και έτσι τα ισοπεδώνουν όλα. Αν ζούσαν αυτοί στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού δεν θα είχαμε ούτε έναν Άγιο. Έλεγαν τότε στους Χριστιανούς: «Ρίξε μόνο λιβάνι στην φωτιά και μην αρνήσαι τον Χριστό». Δεν το δέχονταν. «Κάνε μόνον πως ρίχνεις». Δεν το δέχονταν. «Μη μιλάς για τον Χριστό και πήγαινε ελεύθερος σε άλλο μέρος», και δεν το δέχονταν. Σήμερα βλέπεις έναν νερόβραστο κόσμο.

..

-Γέροντα, όταν λέη ο Απόστολος Παύλος: «Ο καρπός του Πνεύματός εστιν αγάπη, χαρά», εννοεί ότι η χαρά είναι τεκμήριο σωστής ζωής;

-Ναι, γιατί υπάρχει κοσμική χαρά και θεϊκή χαρά. Όταν κάτι δεν είναι πνευματικό, καθαρό, δεν μπορεί να υπάρχη αληθινή χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Η χαρά που αισθάνεται ένας πνευματικός άνθρωπος δεν είναι η κοσμική χαρά που επιζητούν πολλοί σήμερα. Να μην τα μπλέκουμε τα πράγματα. Οι Άγιοι είχαν τέτοιου είδους χαρά που ζητούμε εμείς; Η Παναγία είχε τέτοια χαρά; Ο Χριστός γελούσε; Ποιος Άγιος πέρασε από αυτήν την ζωή χωρίς πόνο; Ποιος Άγιος είχε τέτοια χαρά που επιδιώκουν πολλοί Χριστιανοί της εποχής μας, που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε δυσάρεστο για να μην στενοχωρηθούν, για να μην χάσουν την ηρεμία τους; Αν θέλω να μη στενοχωρηθώ για να είμαι χαρούμενος, να μη χαλάσω την ησυχία μου, για να είμαι πράος, τότε είμαι αδιάφορος! Άλλο πραότητα πνευματική και άλλο πραότητα από αδιαφορία.

Λένε μερικοί: «Πρέπει να είμαι χαρούμενος, γιατί είμαι Χριστιανός. Να είμαι ήρεμος, γιατί είμαι Χριστιανός». Αυτοί δεν είναι Χριστιανοί. Το καταλάβατε; Αυτό είναι αδιαφορία, είναι κοσμική χαρά. Όποιος έχει αυτά τα κοσμικά στοιχεία, δεν είναι πνευματικός άνθρωπος. Ο πνευματικός άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος. Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι’ αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά. Νιώθει πόνο, αλλά νιώθει μέσα του θεία παρηγοριά, γιατί κάνει ρίψεις με ευλογίες ο Θεός από τον Παράδεισο στην ψυχή και αγάλλεται ο άνθρωπος από την θεϊκή αγάπη. Αυτή είναι η χαρά, η πνευματική χαρά, που δεν εκφράζεται και πλημμυρίζει την καρδιά.

.

Από το βιβλίο: «Πνευματική αφύπνιση»ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Β΄
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ  «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αγάπη είναι μια αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμάει τίποτ’ άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει το Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Το προσεχές Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου συμπληρώνεται ένα έτος από την εις Κύριον εκδημία του αειμνήστου Ιεροκήρυκος της Ι. Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος π. ΑθηναγόραΚαραμαντζάνη. Το μνημόσυνο θα τελεστεί στη γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Κολινδρού, όπου κατά την επιθυμία του ενταφιάστηκε, καθώς υπήρξε κτήτωρ και πνευματικός πατέρας της αδελφότητος.

Καλούνται τα πνευματικά τέκνα, φίλοι και λοιποί γνωστοί να προσέλθουν, ώστε να προσευχηθούν για την ανάπαυση της ψυχής του εκλιπόντος.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο μακαριστός Αρχιμ. Αθηναγόρας κατά κόσμον Γεώργιος Καραμαντζάνης, υπήρξε ένας αφανής, αλλά γνήσιος και άξιος εργάτης του αμπελώνος του Θεού. Εργάσθηκε αθόρυβα, με αυτοθυσία χωρίς να υπολογίσει κόπους και θυσίες. Εκτός από το αξιόλογο συγγραφικό του έργο άφησε ένα τεράστιο πνευματικό έργο, απέκτησε πλήθος πνευματικών τέκνων και δύο μοναχικές συνοδείες της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Ολύμπου και της Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Κολινδρού. Της πρώτης υπήρξε πνευματικός «παππούς», αφού ο Ηγούμενος και ανακαινιστής της υπήρξε πνευματικό του τέκνο. Της δεύτερης υπήρξε πνευματικός πατήρ και κτήτωρ.

Είχε την ευλογία να γνωρίσει από τα νεανικά του χρόνια και να έχει ως πνευματικό οδηγό τον μακαριστό Γέροντα Χερουβείμ, κτήτορα της Ιεράς Μονής Παρακλήτου, ο οποίος τον εισήγαγε στο ρεύμα της Ορθοδόξου Εκκλησιαστικής Παραδόσεως.

Γεννήθηκε το έτος 1928 στην Αθήνα από πτωχούς αλλά ευσεβείς γονείς. Ήταν το μικρότερο (6ο) παιδί της οικογενείας του. Η οικογένειά του ανέδειξε τέσσερις κληρικούς και μοναχούς. Τον ίδιο, τον αδελφό του Χαράλαμπο, ιεροδιάκονο Κορνήλιο, ο οποίος εκάρη μοναχός και χειοροτονήθηκε διάκονος στήν Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, όπου και απεβίωσε, αφήνοντας μνήμη οσίου ανδρός. Η μητέρα του και η αδελφή του Παναγιώτα, μοναχή Θεοδούλη και μοναχή Φιλοθέη, εκάρησαν από τον ίδιο μοναχές και εγκαταβίωσαν στην Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Κολινδρού.

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Αθήνα. Από την μικρή του ηλικία έδειξε την αγάπη του για την Εκκλησία και την απόφαση του να γίνει κληρικός και μοναχός. Σε ηλικία 4 χρονών έζησε ένα θαύμα της Αγίας Βαρβάρας που έσωσε θαυματουργικά από πυρκαγιά το σπίτι τους και το κουρείο του πατέρα του. Το θαύμα αυτό σφράγισε την ζωή του και από τότε συνεχώς ευλαβείτο και θεωρούσε την Αγία ως προστάτιδά του. Το 1946 κατόπιν εξετάσεων εισήχθη στην Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τρίτος κατά σειρά επιτυχίας. Μαζί με τον μακαριστό Γέροντα Χερουβείμ ήταν από τους συνιδρυτές της αδελφότητας του Παρακλήτου, από την οποία στην συνέχεια ιδρύθηκε η Ιερά Μονή Παρακλήτου.

Την 14η Ιουνίου 1951 εκάρη μοναχός και την 29η Ιουνίου 1951 εχειροτονήθη διάκονος από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Σπυρίδωνα. Ως Διάκονος υπηρέτησε τα έτη 1951 – 1954 στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του ΣωτήροςΤαμπουρίων. Την 11η Ιουλίου 1954 χειροτονήθηκε ιερέας από τον Αργολίδος Χρυσόστομο, τον οποίο είχε γνωρίσει στα μαθητικά χρόνια ως εφημέριο στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας. Στην συνέχεια διορίσθηκε Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Αργολίδος και Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Γεωργίου, όπου και ανέπτυξε έντονο πνευματικό έργο και αφιερώθηκε στην διακονία που του είχε ανατεθεί. Αυτό έγινε αιτία να κλονισθεί ή η υγεία του και να αναγκασθεί να εγκαταλείψει την θέση του και την Ιερά Μητρόπολη το 1959. Από το 1959 έως το 1960 διορίσθηκε προσωρινά μέχρι να αποκατασταθεί η υγεία του, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Πειραιώς.

Από το 1960 έως το 1968 υπηρέτησε με αυτοθυσία στην Μητρόπολη Ναυπακτίας. Αναλώθηκε στην διακονία του ποιμνίου του Θεού, εργαζόμενος κάτω από δυσμενείς συνθήκες στις δυσπρόσιτες εκείνες ορεινές περιοχής, αυτός που ήταν ένας άνθρωπος της πόλης. Οι στενοί δεσμοί του με τα πνευματικά του τέκνα παρέμειναν για δεκαετίες αναλλοίωτοι. Εκεί γνώρισε και τον Κωνσταντίνο Κυρίτση, μετέπειτα Αρχιμανδρίτη Μάξιμο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Ολύμπου και την Μοναχή Ειρήνη Ζορμπά, Καθηγουμένη της μοναχικής αδελφότητος του Αγίου Αθανασίου που ο ίδιος ίδρυσε.

Το 1968 κατόπιν προσκλήσεως του μακαριστού ΜητροπολίτουΕδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Καλλινίκου μετέβη στην Μητρόπολη αυτή και διορίσθηκε Ιεροκήρυκας με έδρα τα Γιαννιτσά. Παρέμεινε στην θέση αυτή επί 18 συνεχή έτη μέχρι την συνταξιοδότησή του. Εγκαταστάθηκε στην Μονή της Αγίας Παρασκευής, η οποία βρισκόταν στην άκρη της πόλεως, η οποία και κατέστη κέντρο της πνευματικής του εργασίας. Όλο το διάστημα αυτό είχε δίπλα του και τον π. Μάξιμο, ο οποίος τον ακολούθησε σαν λαϊκός από την Ναύπακτο και παρέμεινε μαζί του μέχρι την τελευτή του επί 55 συνεχόμενα έτη. Εργάσθηκε και εδώ με ζήλο και αυτοθυσία μην υπολογίζοντας κόπους. Το έργο του είχε πλούσιους καρπούς. Καρπός του πνευματικού του έργου είναι οι μοναχοί που απετέλεσαν τους πυρήνες των Συνοδειών που αναφέρθηκαν, όπως επίσης και πολλοί κληρικοί και αξιόλογοι Αγιορείτες μοναχοί.

Από το 1986 μέχρι την τελευτή του εγκαταβίωνε στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου Ολύμπου, συνεχίζοντας το πνευματικό του έργο ως εφημερεύων Ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος. Παράλληλα επιδόθηκε και στο συγγραφικό του έργο, συγγράψας πλήθος σημαντικών και αξιολόγων βιβλίων. Αφιερώθηκε στην πνευματική καθοδήγηση της νεοσύστατης Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Κολινδρού, της οποίας υπήρξε Γέροντας και κτήτορας. Επίσης με την εμπειρία του και την βαθιά πνευματικότητά του βοήθησε την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου στα πρώτα βήματα της, αποτελώντας ένα σύμβουλο και προστάτη των νεαρών μοναχών. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος και πολλές Ιερές Μητροπόλεις αναγνωρίζοντας το έργο του, τον τίμησαν απονέμοντας του τιμητικές διακρίσεις.

Τα τελευταία χρόνια η υγεία του σταδιακά επιδεινωνόταν. Μετά από σύντομη ασθένεια μετέβη προς τον Κύριον που τόσο αγάπησε και θυσιαστικά υπηρέτησε, την 25η Σεπτεμβρίου του έτους 2016. Ευχόμαστε τώρα που είναι κοντά στον Κύριο οι προσευχές του και οι πρεσβείες του να μας σκεπάζουν και να μας προστατεύουν.

Του αειμνήστου δούλου του Θεού Αθηναγόρου Ιερομονάχου, αιω

Λήγουν την Παρασκευή οι εγγραφές  για τα μαθήματα Κοινωνικού Φροντιστηρίου της

Iεράς Μητρόπολης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητρόπολης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος,για τη σχολική χρονιά 2017–2018, θα λειτουργήσει και για τη φετινή σχολική χρονιά, Κοινωνικό Φροντιστήριο για μαθητές E’ και ΣΤ’ Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, το οποίο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη κ. Γεωργίου.

‘Ετσι λοιπόν, τα μαθήματα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου συνεχίζονται και φέτος, αντλώντας ταυτόχρονα δύναμη από τα αποτελέσματα των μαθητών της περυσινής Γ΄ Λυκείου, που πέτυχαν την εισαγωγή σε ανώτατες και ανώτερες σχολές αλλά και από την εν γένει μεγάλη αύξηση των επιδόσεων των μαθητών όλων των τάξεων, που παρακολούθησαν τα μαθήματά του.

 

Απώτερος σκοπός της δράσης αυτής που πραγματοποιείται με την ευλογία και πατρική μέριμνα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτηκ. Γεωργίου είναι η κάλυψη των  εκπαιδευτικών αναγκών  των μαθητών της Πιερίας, ώστε να καταστεί εφικτή, με αξιοπρεπείς όρους, η ισότητα στην πρόοδο και την παρεχόμενη παιδεία.

Οι εγγραφέςθα διαρκέσουν μέχρι καιτην Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2017 και πραγματοποιούνται  στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως «Ο Άγιος Φώτιος»,από Δευτέρα έως Παρασκευή, κατά τις ώρες 11.00-12.00 το πρωί.

Η λειτουργία όλων των τμημάτων του Φροντιστηρίου στηρίζεται στην ανιδιοτελή διάθεση και προσφορά εκπαιδευτικών.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο 2351029848 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση: info@imkitrous.gr

Προσπάθησε ήρεμα να ελέγξεις, να κριτικάρεις και ν’ αναθεωρήσεις το σύνολο της ζωής σου, προσπαθώντας να τη δεις με τον τρόπο που τη βλέπει κι Εκείνος. Ύστερα ξερίζωσε σχολαστικά κάθε κακό, που αναπόφευκτα θα σου αποκαλύψει μια τέτοια έρευνα. Και απόφευγε να κατακρίνεις τους άλλους ακόμα και με τους πιο μυστικούς λογισμούς σου. Οι λογισμοί της κατακρίσεως σκοτώνουν την εσωτερική μας ειρήνη, χωρίς να εξυπηρετούν κάτι άλλο.

Όσιος Μακάριος της Όπτινας

 

Σημεία προκοπής της ψυχής είναι α) Πλούτος προσευχής, β) Το να μη υπερηφανευόμαστε και να παραβλέπουμε τα ελαττώματα του πλησίον μας, γ) Το να επιθυμούμε να εξέλθουμε από το σώμα, δ) Το να υπομένουμε μετά χαράς όλα τα λυπηρά και ε) Το να ευχαριστούμε και δοξολογούμε το Θεό για όλα!

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

τα πρώτα βήματα του Χριστού

από τα γραπτά του οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Άσπιλε Παρθένε Θεοτόκε, πες σε μας, τα παιδιά σου, πώς αγαπούσες τον Υιό Σου και Θεό, όταν ζούσες στη γη; Πώς χαιρόταν το πνεύμα Σου για τον Θεό καίιΣωτήρα Σου; Πώς αντίκρυζες τήν ομορφιά του προσώπου Του; Πώς σκεπτόσουν ότι Αυτός είναι Εκείνος, που Τον διακονούν με φόβο και αγάπη όλες οι δυνάμεις των ουρανών;

Πες μας, τι ένιωθε ή ψυχή σου, όταν κρατούσες στα χέρια σου το Θαυμαστό Νήπιο; Πώς Το ανέθρεψες; Πώς πονούσε η ψυχή Σου, όταν μαζί με τον Ιωσήφ Τον αναζητούσες τρεις ήμερες στην Ιερουσαλήμ; Τι αγωνία έζησες, όταν ο Κύριος παραδόθηκε στη σταύρωση και πέθανε στο Σταυρό;

Πες μας, τι χαρά αισθάνθηκες για την Ανάσταση ή πώς σπαρταρούσε η ψυχή σου από τον πόθο του Κυρίου μετά την Ανάληψη;
Οι ψυχές μας λαχταρούν να γνωρίσουν για τη ζωή σου με τον Κύριο στη γη, αλλά Εσύ δεν ευδόκησες να τα παραδώσεις όλ’ αυτά στη Γραφή, αλλά κάλυψες με σιγή το μυστήριο Σου.

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς
Εγγραφή

Εγγραφή| Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Έντυπο «Κυριακή»
Έντυπο «Κυριακή»

Το κήρυγμα της Κυριακής και τα κηρύγματα μεγάλων εορτών του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη, που δημοσιεύονται στο έντυπο «ΚΥΡΙΑΚΗ» κάθε εβδομάδα. (κλικ στην εικόνα).
***
Όλη η σειρά των κηρυγμάτων (κατά έτος) στο μενού ΤΑ ΈΝΤΥΠΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE
     ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

Διαβάστε τα τεύχη online
(κλικ στην εικόνα)

ή αποθηκεύστε τα στο δίσκο σας από το μενού "Τα έντυπα του Συλλόγου"

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»
Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Το ιεραποστολικό φυλλάδιο «Ορθόδοξα Μηνύματα» με τα κηρύγματα του μακαριστού ιεροκήρυκα Παναγιώτη Παναγιωτίδη

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.
Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία στίς 15-05-2016 στόν Ἱ.Ν. Ζωοδόχου Πηγῆς, Περιστάσεως Κατερίνης

κλικ στην εικόνα

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ
Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 9-3-2016 Ὁμιλία στό ἐνοριακό κέντρο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Χαραλάμπους Κατερίνης μέ θέμα: «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση»

κλικ στην εικόνα

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3
Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

κλικ στην εικόνα
http://iskiriaki.com/wordpress/
archives/5948

ΑΚΡΟΑΣΗ ΟΜΙΛΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ

Κατεβάστε περισσότερες ομιλίες του π. Σάββα Αγιορείτη στον υπολογιστή σας
από εδώ

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»
«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

O Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή», το Σάββατο 9 Μαΐου 2015 στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης πραγματοποίησε μουσικοαφηγηματική εκδήλωση αφιερωμένη στους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Η χορωδία «Άγιος Νέστωρ» της ενορίας του Αγίου Δημητρίου Κιλκίς με τον χοράρχη κ. Σάββα Ηλιάδη και το παραδοσιακό συγκρότημα «Ιχνηλάτες της Παράδοσης» παρουσίασαν μέσα από την αφήγηση και το τραγούδι αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

(για το βίντεο κλικ στην εικόνα)

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου
Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

«Ελληνισμός και Ορθοδοξία στην Παράδοσή μας»: Ο π. Μάξιμος αναφέρθηκε στη συνάντηση των δύο σημαντικών μεγεθών, του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού μέσα στην ιστορία, που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του ελληνορθόδοξου πολιτισμού, μέσω του οποίου μεταδόθηκε με τον τελειότερο τρόπο η αποκάλυψη του Θεού στα Έθνη.
(κλικ στην εικόνα)

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

Η ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΝΑΧΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ: "ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ" - Ο πνευματικός αγώνας και η κατανυκτική ευχή του Μεγάλου Ασκητού και διδάχου της Αγίας μας Εκκλησίας Όσίου Εφραίμ του Σύρου.

Κλικ στην εικόνα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα
Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Αφιερώματα του περιοδικού της Πειραϊκής Εκκλησίας σε Αγιορείτες Πατέρες.

Πατήστε στήν εικόνα γιά νά δεῖτε τά ἀφιερώματα

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου
π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ο βίος και το έργο του. Ένα αφιέρωμα στον Γέροντα Σωφρόνιο. Επεξεργασμένο βίντεο 15΄ από τον Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου
Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Επεξεργασμένο βίντεο από τον Ιεραποστολικό Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας
Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Βίντεο-παραγωγή του συλλόγου με αποσπάσματα από ομιλία του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD
Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Ρώσικο ντοκιμαντέρ για τον Άγιο Σέργιο του Ράντoνεζ. Είναι διάρκειας περίπου 27΄. Η μετάφραση έγινε από τον Ελληνο-Ρωσικό σύλλογο Άντον Τσέχωφ και τους υπότιτλους στα ελληνικά επεξεργάστηκε ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Κυριακή. Η ταινία προβλήθηκε σε εκδήλωση των συλλόγων στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης την 19η Μαΐου 2014. (Για το Βίντεο κλικ στην εικόνα).

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή
Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας. 15λεπτο βίντεο για τον βίο και τους αγώνες του. Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας όπως τον αναπτύσσει σε ομιλία του ο μακαριστός επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης. Παραγωγή του Συλλόγου "Κυριακή".