Κάποιος μου είπε λίγες ημέρες πριν πως, πάτερ, έχεις καιρό να γράψεις κάτι. Και του απάντησα, πως συνηθίζω να λερώνω με μελάνι τις λευκές γραμμές του χαρτιού, μόνο όταν κάτι συμβαίνει και μου προξενεί το ενδιαφέρον ή μου προκαλεί την ευαισθησία. Και είναι αλήθεια, πάει καιρός από τότε.
Πάντα όμως εκεί που δεν το περιμένεις, κάτι έρχεται να σου αναταράξει για λίγο την ησυχία και ίσως και την εφησυχάζουσα συνείδησή σου.
Σκέψεις, λογισμοί, απορίες, αγωνίες όλο αυτό τον καιρό για την νέα αυτή χρονιά, προβληματισμοί του παρόντος, αμφιβολίες για την πορεία του μέλλοντος, την προσωπική ευτυχία και την γενικότερη κατάσταση στον κόσμο, βασανίζουν την καρδιά σου, την σκέψη μου, την ψυχή μας. Γενικότερη η ανησυχία. Μεγάλη η ανεργία. Πλήθυνε λένε η ανομία. Εγκαθίσταται η αναρχία. Στερείται η ελευθερία μας. Χάνεται η γεωγραφική μας κυριαρχία. Τα πάντα αλλάζουν. Και ξαφνικά αισθάνεσαι ότι δεν υπάρχει πια ελπίδα, δεν πρόκειται να σωθείς, σου λένε επίμονα ότι ο Θεός πέθανε, ότι δεν υπάρχει ζωή. Διαβάστε Περισσότερα
Με το πικρό ποτήρι των πρόσκαιρων θλίψεων ο πανάγαθος προσφέρει στον άνθρωπο το απέραντο και αιώνιο έλεός του.
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
Τα πονηρά πνεύματα δεν γνωρίζουν τη φύση της ψυχής μας ούτε μπορούν να εισχωρήσουν μέσα της. Μπορούν, όμως, να διακρίνουν ποιά είναι η κατάστασή της από τα έργα μας, τα λόγια μας, τις ενέργειές μας, τις κλίσεις μας. Τις σκέψεις, που δεν έχουν βγει ποτέ από τα βάθη της ψυχής μας, είναι αδύνατο να τις αντιληφθούν. Ακόμα και τους πονηρούς… Διαβάστε Περισσότερα
Η αμαρτία είναι μεγάλο κακό, γιατί δηλητηριάζει τη ψυχή, βάζοντας μέσα της νοσογόνα σπέρματα· τη λιώνει, τη διαφθείρει και τέλος την οδηγεί στο θάνατο. Όπως οι ασθένειες φθείρουν σοβαρά τα σώματα και τα θανατώνουν, έτσι και οι αμαρτίες τη ψυχή.
Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι κοινωνικοί αναλυτές, ότι οι μέρες που έρχονται, θα είναι όλο και πιο δύσκολες για την ελληνική κοινωνία και τη μέση ελληνική οικογένεια. Ήδη σε μια επαρχιακή πόλη το τελευταίο καιρό συνέβησαν σαρανταπέντε ληστείες! Η διόγκωση της ανεργίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, οι εναλλακτικές ή ευέλικτες μορφές εργασίας σε πολυεθνικές, το τάγμα των χαμηλόμισθων, των αδιόριστων, των υποαπασχολούμενων και των λοιπών «τεθλιμμένων συγγενών», δημιουργούν, μαζί με τους πάσης φύσεως επαίτες και τα παιδιά των φαναριών και τις μάζες των εξαθλιωμένων μεταναστών, ένα υπόγειο, μαζικό και ορμητικό ρεύμα αδιεξόδου και απελπισίας, που τείνει να ανατινάξει την συνοχή και ειρήνη της ελληνικής κοινωνίας και να ξαναφέρει στο προσκήνιο την πάντοτε σοβούσα και μηδέποτε εξαφανισθείσα «πάλη των τάξεων» με καινούριους τώρα ρυθμούς και νέες μορφές. Αν μάλιστα σκεφθούμε και τους αόρατους σχεδιαστές των αναρχικών πυρήνων και κατασκευαστές των «μολότωφ», καθόλου μη μας φανεί παράξενο, αν αύριο οργανωθούν, συσπειρωθούν και επιτεθούν οι πεινασμένοι και «κολασμένοι» όλης της γής ενάντια στην ευμάρεια και καλοπέραση των λίγων. Μπορεί να μη δικαιολογείται μια τέτοια βίαιη ανατροπή, εξηγείται όμως επαρκώς. Διαβάστε Περισσότερα
Δύο θεσμοί πολεμήθηκαν λυσσαλέα τα τελευταία χρόνια: Η Εκκλησία και η Οικογένεια. Από κοντά ήρθε και η σειρά της Πατρίδας με τη Σημαία. Πάτησαν οι άνομοι και οι ασεβείς με τα βέβηλα πόδια της νομοθεσίας τους και της νοοτροπίας τους, του λόγου της Τηλεόρασης και της πραγματικότητας της προσωπικής τους ζωής στον ιερό χώρο των δύο αυτών σεπτών μεγεθών. Δε σεβάστηκαν τίποτε από το απώτατο παρελθόν μέχρι σήμερα. Και καλά για την Εκκλησία, θα πεί κάποιος ότι δεν πιστεύουν. Αλλά για την οικογένεια, που είναι μέσα στο αίμα μας και στο γονιδίωμα; Δεν άφησαν τίποτε όρθιο λοιπόν. Διαβάστε Περισσότερα
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
