ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι κοινωνικοί αναλυτές, ότι οι μέρες που έρχονται, θα είναι όλο και πιο δύσκολες για την ελληνική κοινωνία και τη μέση ελληνική οικογένεια. Ήδη σε μια επαρχιακή πόλη το τελευταίο καιρό συνέβησαν σαρανταπέντε ληστείες! Η διόγκωση της ανεργίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, οι εναλλακτικές ή ευέλικτες μορφές εργασίας σε πολυεθνικές, το τάγμα των χαμηλόμισθων, των αδιόριστων, των υποαπασχολούμενων και των λοιπών «τεθλιμμένων συγγενών», δημιουργούν, μαζί με τους πάσης φύσεως επαίτες και τα παιδιά των φαναριών και τις μάζες των εξαθλιωμένων μεταναστών, ένα υπόγειο, μαζικό και ορμητικό ρεύμα αδιεξόδου και απελπισίας, που τείνει να ανατινάξει την συνοχή και ειρήνη της ελληνικής κοινωνίας και να ξαναφέρει στο προσκήνιο την πάντοτε σοβούσα και μηδέποτε εξαφανισθείσα «πάλη των τάξεων» με καινούριους τώρα ρυθμούς και νέες μορφές. Αν μάλιστα σκεφθούμε και τους αόρατους σχεδιαστές των αναρχικών πυρήνων και κατασκευαστές των «μολότωφ», καθόλου μη μας φανεί παράξενο, αν αύριο οργανωθούν, συσπειρωθούν και επιτεθούν οι πεινασμένοι και «κολασμένοι» όλης της γής ενάντια στην ευμάρεια και καλοπέραση των λίγων. Μπορεί να μη δικαιολογείται μια τέτοια βίαιη ανατροπή, εξηγείται όμως επαρκώς.

Σ΄αυτή τη αδυσώπητη συγκυρία ο κλήρος της σωστικής παρέμβασης πέφτει και πάλι στους ορθοδόξους Χριστιανούς. Άσχετα με τι θα κάνει το κράτος, ποιες παροχές, πρόνοιες και ασφάλειες (μέτρα καταστολής) θα πάρει, οι χριστιανοί πρέπει να δράσουν, όπως άλλωστε κάνουν σε κάθε δύσκολη στιγμή της ιστορίας και του τόπου τους, σε κάθε αδιέξοδο των συνανθρώπων τους, και να αποτελέσουν ταπεινά την ευκαιρία του Θεού. Να αρθρώσουν λόγο και να γίνουν οι «καλοί Σαμαρείτες».

Δύο ενέργειες είναι απαραίτητο να γίνουν από την Εκκλησία μας, τις Ιερές Μητροπόλεις, τις Ενορίες, τα Μοναστήρια και τις Αδελφότητες.

Πρώτα να μη αφήσουν με κανένα τρόπο το κράτος να φορολογήσει «αγρίως, μονομερώς και πολυτρόπως» την εκκλησιαστική περιουσία, με τρόπο άδικο και εγκληματικό, μεροληπτικά, μόνο αυτή και όχι και τα άλλα δόγματα και τις θρησκείες, πανεπιστήμια και δημόσιους φορείς που έχουν τρομακτική περιουσία και θέσεις με σκανδαλιστικούς παχυλότατους μισθούς.

Γιατί μόνο την Ορθόδοξη Εκκλησία και τα Ιδρύματά της; Μια Εκκλησία που αποτελεί την Τροφό και Μάνα του Γένους, την Επικρατούσα Θρησκεία και τον υπ΄ αρ. ένα (1) παράγοντα κοινωνικής πρόνοιας και αλληλεγγύης, με εκατοντάδες και χιλιάδες φιλανθρωπικά ιδρύματα! Μια Εκκλησία που θάπρεπε να ενισχύεται και χρηματοδοτείται και όχι να φορολογείται. Με διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις μη αφήσουμε το άσπλαγχνο κράτος να στερήσει από τους ενδεείς και εμπερίστατους αδελφούς μας την τελευταία ελπίδα τους που είναι η Εκκλησία. Μακάρι νάξεραν οι κρατούντες και «γεγαυρωμένοι» πόσος κόσμος καθημερινά απλώνει ικετευτικά και απαιτητικά το χέρι του προς τους ιερείς και τους ανθρώπους του Θεού. Απαράδεκτη και σαν σκέψη η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Το δεύτερο που χρειάζεται να κάνουν οι ορθόδοξοι χριστιανοί είναι να ψάξουν γύρω τους για τους «φτωχούληδες του Θεού», για τους ξεχασμένους της ζωής. Για τους κρυφούς πόνους που υπάρχουν επιμελώς κρυμμένοι σε αξιοπρεπή σπίτια και σα σαράκι κατατρώγουν τις ψυχές και τη διάθεση των ενοίκων τους. Να προλάβουν τα χειρότερα. Να βάλουν ανάχωμα στις επεξεργασμένες ιδέες που γεννά η απόγνωση της φτώχειας και οδηγεί τους απελπισμένους σε απονενοημένα διαβήματα και στο δρόμο της παραβατικότητας.

Οι χριστιανοί πάντοτε πρωτοστατούν σε καλά έργα και ωφέλιμα στους ανθρώπους. Συμπαρίστανται και βοηθούν σε θεομηνίες και κοινωνικά δεινά. «Έργω και λόγω» υπηρετούμε την αγάπη και το Θεό. Κι αν δεν μπορούν αποτελεσματικά να βοηθήσουν μόνοι τους, ας συνεργασθούν μεταξύ τους και με τους ιερείς τους. Από το υστέρημα του καθενός βγαίνει το περίσσευμα της κοινότητας και βοηθούνται επαρκώς οι αναγκεμένοι. Μάλιστα, μπορεί με το φωτισμό του Θεού, να βρεθούν τρόποι και μέθοδοι απασχόλησης εκκλησιαστικής διοργάνωσης, όπως έκανε και στη Ρωσία, ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, με του οποίου την προσπάθεια, βρήκαν δουλειά εικοσιοκτώ χιλιάδες άνεργοι που σύχναζαν στα καπηλειά και αποτελούσαν την πηγή κάθε κακοδαιμονίας σε μια μεγάλη πόλη.

Σκεφτόμαστε άραγε τι πρόκειται να γίνει στις μέχρι τώρα σχεδόν ευνομούμενες κοινωνίες μας από μια δικαιολογημένη κοινωνική έκρηξη, αν δεν προλάβουμε με αγάπη και προσευχή και δεν επουλώσουμε τις πληγές στο κοινωνικό σώμα; Οι άνθρωποι θα αγριέψουν και θα χάσουν την υπομονή και τις αναστολές τους. Θα αφήσουν στην άκρη ηθικές αρχές και πίστεις και θα βασιλεύσει ο νόμος της ζούγκλας!

«Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» και έμπρακτης αγάπης και μετανοίας. Όλοι να γίνουμε οι αναζητητές του Θεού μέσα στη δυστυχία του άλλου, να ψάξουμε να βρούμε το Θεό και να τον υπηρετήσουμε στην ανεργία και ανέχεια του άλλου. Να γίνουμε «ναυαγοσώστες». Να δώσουμε σωσσίβια ελπίδας. Να τείνουμε χέρι βοηθείας και αν ανασύρουμε από τον γκρεμό της χρεωκοπίας και τον καιάδα της πείνας τους διπλανούς μας.

Συγχρόνως να διαμαρτυρηθούμε έντονα για το αχάριστο κράτος που αφήνει να μεθούν οι δικοί του και να πεθαίνουν οι απλοί καλοί άνθρωποι. Κάθε περίπτωση έγκαιρα και έγκυρα να την προσκομίζουμε στα αρμόδια όργανα της ενορίας μας και στους υπεύθυνους συνεργάτες τους και να ευαισθητοποιήσουμε όλο και περισσοτέρους στον «καλόν αγώνα της πίστεως και της αρετής». Το στοίχημα της αγάπης πρέπει να το κερδίσουμε σήμερα οι Χριστιανοί. ΓΕΝΟΙΤΟ !

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ