Τέλεια βαθειά φιλοσοφημένη είναι η θρησκεία μας. Το απλό είναι και το πιο πολύτιμο. Έτσι να αγωνίζεσθε στην πνευματική ζωή, απλά, απαλά, χωρίς βία. Η ψυχή αγιάζεται και καθαίρεται με τη μελέτη των λόγων των πατέρων, με την αποστήθιση ψαλμών, αγιογραφικών χωρίων, με την ψαλτική, με την ευχή. Δοθείτε λοιπόν σε αυτά τα πνευματικά και αφήστε όλα τα άλλα.
Στη λατρεία του Θεού μπορούμε να φθάσουμε εύκολα αναίμακτα. Είναι δύο δρόμοι που μας οδηγούν στο Θεό, ο σκληρός και ο κουραστικός με τις άγριες επιθέσεις κατά του κακού και ο εύκολος με την αγάπη. Υπάρχουν πολλοί που διάλεξαν το σκληρό δρόμο και «έχυσαν αίμα για να λάβουν Πνεύμα» ώσπου έφθασαν σε μεγάλη αρετή. Εγώ βρίσκω ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι αυτός με την αγάπη. Αυτόν να ακολουθείτε και εσείς. Διαβάστε Περισσότερα
.
(Ο Όλυμπος, το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, συνδέθηκε στα προχριστιανικά χρόνια με το μύθο του δωδεκάθεου, έγινε το σύμβολο της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων, τόπος που τον περιέβαλλε φόβος και δέος.
Ωστόσο, από τη στιγμή που η Ελλάδα δέχθηκε το φως του Ευαγγελίου, δεν μπορούσε κι ο Όλυμπος να μείνει στο σκοτάδι των μύθων και των ειδώλων.
Ο… Διαβάστε Περισσότερα
Το Σάββατο 23 Ιανουαρίου η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Διονυσίου του εν Ολύμπω, κτίτορος της ομώνυμης Ιεράς Μονής.
Την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου το απόγευμα η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής υποδέχθηκε την τιμία Κάρα του Οσίου Νικάνορος Ζάβορδας, φίλου και συνασκητού του Αγίου Διονυσίου.
Ακολούθησε η μεταφορά της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας από το άβατο… Διαβάστε Περισσότερα
Ὁ ναὸς τῆς Παναγίας στὴν Κονταριώτισσα εἶναι τὸ παλαιότερο βυζαντινὸ μνημεῖο τῆς Πιερίας.
Στὴ θέση ὅπου σήμερα βρίσκεται τὸ χωριὸ Κονταριώτισσα λέγεται ὅτι ὑπῆρχε ἡ ἀρχαία πόλη Πιερίς, στὴν ὁποία κατοικοῦσαν Θράκες. Τὴν ὕπαρξη ἀρχαίας πόλης (ποὺ πιθανότατα ἱδρύθηκε περὶ τὸ 1400 π.Χ.) μὲ τὸ ὄνομα Πιερὶς ἐπιβεβαιώνει ὁ Στράβων. Ἡ Πιερὶς ἦταν τόπος λατρείας τοῦ Θεοῦ Διόνυσου καὶ ἀπὸ ἀρχαίους συγγραφεῖς ἀναφέρεται ὅτι ἐδῶ ἔγινε ἡ ταφὴ τοῦ Ὀρφέα ἀπὸ τὶς Μοῦσες. Ἀναφέρεται ἐπίσης ὅτι στὴν πόλη αὐτὴ ὑπῆρχε μαντεῖο ἀφιερωμένο στὸν Ὀρφέα καθὼς καὶ τὸ ἄγαλμά του. Τὸν 8ο αἰ. π.Χ. κυριαρχοῦν στὴν πόλη οἱ Τημενίδες καὶ οἱ Θράκες ἐκδιώκονται. Ἀκολούθως ἡ περιοχὴ περνάει στὴν κυριαρχία τῶν Μακεδόνων. Ἀπὸ τὴ Ρωμαϊκὴ ἐποχὴ ἔχουν διασωθεῖ βάσεις κιόνων καὶ τὸ ὑδραγωγεῖο, τὸ ὁποῖο φέρεται νὰ χτίστηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἀδριανό.
Κατὰ τοὺς χριστιανικοὺς χρόνους διατηρήθηκε ἀμείωτη ἡ σωμασιτ τῆς πόλης καὶ στὴ βυζαντινὴ περίοδο χτίστηκε ὁ Ἱερὸς Ναὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ἐκεῖ μεταφέρθηκε ἡ ἕδρα τῆς ἐπισκοπῆς Δίου-Πέτρας, ποὺ ἀργότερα συγχωνεύθηκε μὲ τὴν Κίτρους-Κατερίνης καὶ σήμερα ἀπὸ τρεῖς εἶναι μία. Στὸ λεγόμενο Εἰκονομαχικὸ Τακτικὸ ποὺ στὴν τελική του μορφὴ ἀνήκει τὸ νωρίτερο στὸ δεύτερο μισό τοῦ 8ου αἰ. μ.Χ. μνημονεύεται ἐπίσκοπος Δίου. Εἶναι πολὺ πιθανὸ ὅτι ἡ πόλη τοῦ Δίου νὰ ἔχει ἐρημωθεῖ στὰ χρόνια αὐτά, ἡ ἐπισκοπὴ ὅμως ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ εὔλογη ἐξήγηση εἶναι ὅτι ἄλλαξε ἕδρα. Ἡ νέα της ἕδρα ἦταν στὸν σημερινὸ ναὸ τῆς Παναγίας Κονταριώτισσας. Ὁ ναὸς βρίσκεται στὸ «φρύδι» λοφοσειρᾶς ποὺ περιβάλλει δυτικὰ καὶ βορειοδυτικὰ τὴν πεδιάδα τοῦ Δίου. Ἡ ὀχυρὴ θέση καὶ ἡ ἐποπτεία τῆς πεδιάδας ποὺ ἐξασφαλίζει, ἐνισχύει τὴν ὑπόθεση ὅτι ἐκεῖ μεταφέρθηκε ἡ ἕδρα τῆς ἐπισκοπῆς μετὰ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Δίου.
Στὸ θέμα τῆς χρονολόγησης τοῦ ναοῦ οἱ ἀπόψεις διίστανται. Ὁ καθηγητὴς Ε. Τσιγαρίδης ἀναφέρει ὅτι ὁ ναὸς ἀνήκει στὸν 10ο αἰ. ἀντίθετα ὁ Θ. Παπαζῶτος μιλάει γιὰ τὰ μέσα τοῦ 8ου αἰ., στὴν δυναστεία τῶν Ἰσαύρων.
Ὁ ναὸς τῆς Παναγίας ἀνήκει στὸν ἀρχιτεκτονικὸ τύπο «τρουλαίας βασιλικῆς» κατὰ τὴν κάτοψη, μὲ νάρθηκα καὶ δύο παρεκκλήσια.
Ἡ τοιχοδομία τοῦ ναοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀργολιθοδομὴ καὶ πλίνθους. Στὸ ναὸ τῆς Παναγίας ὑπάρχουν πολὺ λίγα στοιχεῖα κεραμοπλαστικοῦ διάκοσμου, αὐτὰ εἶναι ἡ ἰχθυοάκανθα (ψαροκόκκαλο) καὶ ἡ ὀδοντωτὴ ταινία.
Διαβάστε Περισσότερα
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
