Καθώς προσεύχεσαι, προσπάθησε να κρατάς το νου και την προσοχή σου μέσα στην καρδιά, πουθενά αλλού. Το ότι ο νους, ύστερ’ από λίγη ώρα προσευχής, φεύγει από την καρδιά, χάνει τη μνήμη του Θεού και μετεωρίζεται, δηλαδή περιπλανιέται και ρεμβάζει, φανερώνει αδυναμία αυτοσυγκεντρώσεως και υποσυνεί­δητη αδιαφορία για την προσευχή. Η ψυχή κατά βά­θος δεν εκτιμά την αξία της προσευχής και δεν την αισθάνεται τόσο ως ανάγκη όσο ως καθήκον. Βιάζε­ται, λοιπόν, ν’ απαλλαγεί απ’ αυτήν το συντομότερο, κάνοντας την όπως-όπως.

Να προσεύχεσαι με φόβο Θεού, επικεντρώνοντας την προσοχή σου στις έννοιες των λέξεων. Η ευχή του Ιησού και άλλες σύντομες προσευχές γεννούν στην καρδιά αισθήματα θεία, με τα οποία δεσμεύεται η προ­σοχή, παραμένοντας στη μνήμη του Κυρίου. Διαβάστε Περισσότερα →

Ως εδοξάσθης, Ηλία, εν τοις θαυμασίοις σου. και τις όμοιός σοι καυχάσθαι; ο εγείρας νεκρόν εκ θανάτου και εξ άδου εν λόγω Υψίστου. ο καταγαγών βασιλείς εις απώλειαν και δεδοξασμένους από κλίνης αυτών. ο ακούων εν Σινά ελεγμόν και εν Χωρήβ κρίματα εκδικήσεως. ο χρίων βασιλείς εις ανταπόδομα και προφήτας διαδόχους μετ’ αυτόν. ο αναληφθείς εν λαίλαπι πυρός εν άρματι ίππων πυρίνων. ο καταγραφείς εν ελεγμοίς εις καιρούς κοπάσαι οργήν προ θυμού, επιστρέψαι καρδίαν πατρός προς υιόν και καταστήσαι φυλάς Ιακώβ. Μακάριοι οι ιδόντες σε και οι εν αγαπήσει κεκοσμημένοι, και γαρ ημείς ζωή ζησόμεθα.»
(Σ. Σειρ.48,11)

Ο προφήτης Ηλίας, ο μέγιστος των Προφητών.
Για τον προφήτη Ηλία έχουν γραφεί στην Παλαιά Διαθήκη πολλές σελίδες, που όλες είναι μεστές πολλής και βαθειάς θεολογίας. Το Καρμήλιον όρος, πάνω στο οποίο ο Προφήτης προσέφερε κατά θαυμαστό τρόπο τη θυσία του, όταν από τον ουρανό κατήλθε φωτιά και κατέκαψε τα σφάγια, το όρος Σινά, επί του οποίου είχε θεοπτεία ο μέγας Προφήτης, και το όρος Θαβώρ, πάνω στο οποίο εμφανίσθηκε μαζί με τον Κύριό μας ο Προφήτης, είναι οι τρεις μεγάλες κορυφές ορέων, που αναφέρονται στη δόξα τη δική του. Διαβάστε Περισσότερα →

Το τρίτο κατά σειρά θετικό αίτημα στην περιεκτικότατη ευχή του οσίου Εφραίμ του Σύρου είναι αυτό «Πνεῦμα ὑπομονῆς χάρισαί μοι, τῷ σῷ δούλῳ». Χάρισμα υπομονής.

Τι είναι η υπομονή; Βεβαίως η υπομονή δεν είναι όπως ισχυρίζονται ορισμένοι κάποια στωική απάθεια που κάνει τον άνθρωπο αναίσθητο στις παρουσιαζόμενες δυσκολίες. Τουναντίον, όπως το γνωρίζουμε όλοι, πρόκειται για την εσωτερική εκείνη δύναμη, η οποία τον ικανώνει να έχει εγκαρτέρηση στις δυσκολίες, τις αντιξοότητες, στις ασθένειες, τη φτώχεια, τις στερήσεις, τους θανάτους… Είναι δύναμη που ικανώνει τον άνθρωπο να δείχνει ανοχή στα ελαττώματα και αδυναμίες, στις αντιδράσεις του άλλου. Ο άνθρωπος που είναι υπομονετικός δε βιάζεται, δε δυσανασχετεί, δεν αγωνιά και δεν αντιδρά. Τουναντίον, διαθέτει ανδρεία, ηρωισμό, μεγαλοψυχία. Προσόντα αυτά με τα οποία γινόμαστε ανθεκτικοί και δυνατοί, νικητές και θριαμβευτές στον αγώνα της ζωής. Εάν λάβει κανείς υπ’ όψη του ότι εμπόδια και δυσκολίες υπάρχουν πάντοτε στην εκπλήρωση των καθημερινών καθηκόντων της ζωή μας, αλλά ιδιαιτέρως και σε έκτακτα και κρίσιμα περιστατικά γίνεται φανερό πόσο αναγκαία και απαραίτητη είναι για όλους μας η αρετή της υπομονής. Διαβάστε Περισσότερα →

Μην αρνήσαι να προσεύχεσαι γιακάποια ψυχή(πού σου το εζήτησε), έστω και αν δενδιαθέτης καρποφόρο προσευχή. Διότι η πίστις εκείνου πού εζήτησε την προσευχή, έσωσε πολλές φορές κι εκείνον που προσευχήθηκε και μάλιστα με συντριβή καρδίας. Μην υπερηφανεύεσαι, εάν προσεύχεσαι για άλλους και εισακούεσαι, διότι η πίστις αυτών ενήργησε, ώστε να εισακουσθή η προσευχή σου.

Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος, Λόγος… Διαβάστε Περισσότερα →

Πώς, Κύριε,
θα αντιμετωπίσω
αυτό που μου συμβαίνει;
Δείξε μου τον τρόπο
και δώσε μου την δύναμη!…

Μην περιμένεις…
η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις, να βρεθούν οι τέλειες συνθήκες για να πεις θα ζήσω, να έχεις τους τέλειους γονείς για να μην έχεις τραύματα, να βρεις τον τέλειο σύζυγο γιατί απλά δεν θα τον βρεις ποτέ, να κάνεις τα τέλεια παιδιά γιατί απλά δεν υπάρχουν, να βρεις το τέλειο σπίτι για να απολαμβάνεις το ηλιοβασίλεμα. Μην περιμένεις…
να διαμορφωθούν οι ιδανικές καταστάσεις για να γελάσεις, να συναντήσεις τους τέλειους φίλους, γιατί ούτε και συ είσαι, να δουλέψεις στην ιδανική δουλειά, γιατί θα μείνεις άνεργος, να έχεις την τέλεια παρέα για να πας ένα περίπατο. Μην περιμένεις…
να δεις τον Θεό ως Ον που κατεβαίνει από τον ουρανό ή ως χέρι που βγαίνει από το υπερπέραν. Απλά δεν θα συμβεί και θα χάσεις την ευκαιρία να Τον συναντήσεις στην καθημερινότητά σου… Διαβάστε Περισσότερα →

Οι συγκεκριμένοι «εθνικοί», δηλ. οπαδοί της εθνικής ελληνικής θρησκείας, δεν σταματούν να αναποδογυρίζουν, μέσα σε άγνοια και σύγχυση ευρισκόμενοι, τα πράγματα.

Βασικά έχουν μεγάλο πρόβλημα με την Π. Διαθήκη και τους Εβραίους. Από κοντά δεν αποδέχονται το Χριστιανικό Εορτολόγιο και το Ιερατείο παρόλο που και αυτοί στις κορυφές και τα πλάγια των ελληνικών βουνών και στα εναπομείναντα ιερά της αρχαιότητας κάνουν και γιορτές και έχουν δικό τους ιερατείο.

Λοιπόν, ας το πούμε για άλλη μια φορά: η Π. Διαθήκη είναι πρωτίστως η Εθνική Ιστορία των Εβραίων. Κάθε λαός έχει την ιστορία του. Και οι Εβραίοι έχουν τη δική τους που κατά βάση είναι καταγεγραμμένη στην Π. Διαθήκη.

Επειδή όμως από τους Εβραίους προήλθε ο Χριστός, ο Μεσσίας και Σωτήρας του Κόσμου, ο ενανθρωπήσας Θεός, ο Υιός της Παρθένου και Υιός και Λόγος του Θεού, ο Ναζωραίος, από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, ο Αρχηγός και Τελειωτής της Πίστεώς μας και της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ως εκ τούτου η Π. Διαθήκη είναι και η Προϊστορία του Χριστού. Προφητεύει για τον Χριστό και είναι «Παιδαγωγός εις Χριστόν». Διαβάστε Περισσότερα →

Κάπου διάβασα πως ο χειρότερος θάνατος είναι όταν χάσεις την ελπίδα σου…
Η ζωή δεν είναι καθόλου εύκολη. Είναι γεμάτη δυσκολίες, εμπόδια, αδιέξοδα, θλίψεις, δοκιμασίες τρομερές. Είναι αντίστροφη πορεία. Πορεία φθοράς…

Εκεί, όμως, που όλα οδηγούν στο θάνατο, στο μηδέν, εκεί τότε έρχεται Εκείνος που είναι πανταχού παρών. Τότε, όταν θα νιώσεις πως όλα χάνονται, όταν νιώσεις τον πόνο και… Διαβάστε Περισσότερα →

Τή σύνθεση αὐτή τή βιώνεις μέ χαρακτηριστικό τρόπο ἀκόμα καί ὅταν ἀποφασίσεις στήν καρδιά τοῦ καλοκαιριοῦ νά κινήσεις γιά προσκύνημα σέ κάποιο μοναστηράκι. Καθώς διασχίζεις πολιτεῖες καί χωριά βλέπεις τή χαρά τοῦ κόσμου. Νιώθεις τήν διάθεσή του νά ρουφήξει τή ζωή, νά ζήσει καί νά γευτεῖ τά πάντα. Μά ὅταν διαβεῖς στόν ἅγιο χῶρο, τότε ξεχνᾶς τί εἶδες. Ὁ χρόνος σταματᾶ, γιατί ἡ μέριμνά σου πλεόν ἀφορᾶ μόνο στό Θεό καί τήν ψυχή σου, καί ὁ Θεός δέν μετριέται μέ λεπτοδεῖκτες. Ὁ χῶρος καί ὁ χρόνος μεταβάλλονται. Μυρίζεις τό ἁγιορείτικο καλοκαίρι ποῦ βρίσκεται παντοῦ,στά ἀγριολούλουδα, στόν καυτό ἥλιο, μά καί στό καλοσώρισμα τῶν μοναχῶν καί νιώθεις ὅτι αὐτή ἡ μυρωδιά εἶναι διαφορετική… Διαβάστε Περισσότερα →