
Κάποτε, όπως μου διηγείτο στα παιδικά μου χρόνια ο παπα-Θόδωρος, ο ιερεύς που με βάπτισε, κάλεσαν κάποιο βράδυ τον παππού του, που ’ταν και αυτός ιερεύς με το όνομα παπα-Γιώργης, για να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Ετοιμάστηκε ο παππούς ιερεύς, παίρνοντας μαζί του τον εγγονό του, Θεόδωρο, για να κρατάει το φαναράκι αναμμένο και να πηγαίνει έτσι μπροστά. Πήγε στην εκκλησία, πήρε το Άγιο Ποτήριο με τη Θεία Κοινωνία, αφού προηγουμένως φόρεσε το πετραχήλι του και έβαλε στους ώμους του τον αέρα. Διαβάστε Περισσότερα
– Παπανικολάου, έφυγες όπως είσαι! Μεταβολή και σφαίρα. Δυο μέρες αποβολή!

Παρατηρῶ μία κατηγορία χριστιανῶν πού χαίρονται νά μελετοῦν μέσα ἀπό τό διαδίκτυο ὡραῖα ἐκκλησιαστικά ἄρθρα, νά ἀκοῦνε ἐξαιρετικές πνευματικές ὁμιλίες, νά παρακολουθοῦν Παρακλήσεις ἀπό βυζαντινές χορωδίες στό youtube.