
Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης το 1944 με τα παιδιά των συσσιτίων την Κατοχή στην Κοζάνη
(πηγή φωτογραφίας εδώ)
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ ΕΡΓΟ ΑΓΑΠΗΣ
ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΩΤΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
«Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»
(Έκδοση 3η επηυξημένη)
Του π. Αυγουστίνου Γ. Μύρου
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Σαράντα χρόνια σχεδόν ύστερα από τα γεγονότα ομιλώ… Διαβάστε Περισσότερα
Ακούμε συχνά για τις συναντήσεις που έχουν οι κυβερνητικοί και οι υπουργοί και λοιποί την Κυριακή το πρωί. Κλείνουν δηλαδή συναντήσεις και ταξίδια εν ώρα θείας Λειτουργίας. Αλήθεια, δεν υπάρχει άλλη ώρα; Δεν είναι βαπτισμένοι οι άνθρωποι αυτοί; Δε θα πάνε ποτέ εκκλησία; Μόνο επίσημα στις δοξολογίες ή στο Άγιο Όρος και στην Παναγία της Τήνου θα εμφανίζονται και σύμφωνα πάντα με ένα πρωτόκολλο, μετά τη λειτουργία; Σαν ψυχές δεν αισθάνονται την ανάγκη και μάλιστα μέσα σε τόσα προβλήματα να καταφύγουν στο Θεό; Λέει το πρωτόκολλο ότι δεν πρέπει να εκκλησιάζεται ο πρωθυπουργός και ότι πρέπει να πηγαίνει πάντοτε με όλο τον αστυνομικό μηχανισμό; Έρχονται πάντοτε συνοδευόμενοι – φυλασσόμενοι και ούτε αντίδωρο παίρνουν.
Όμως στο Μέτωπο της Β. Ηπείρου το 1940 μέσα στον ορυμαγδό του βομβαρδισμού υπαίθρια εκκλησιάζονταν όλοι. Ο Καποδίστριας πήγαινε κάθε Κυριακή πρώτος στον όρθρο, μέχρι που βρέθηκαν οι ανεγκέφαλοι βαλτοί και τον δολοφόνησαν. Οι αγωνιστές του 1821 όταν δεν είχαν μάχες, ξημεροβραδιάζονταν στα μοναστήρια με προσευχές και εξομολογήσεις. Ο Κανάρης είχε ο ίδιος Εκκλησία δίπλα στο σπίτι του, όπου και έψελνε. Οι Μακεδονομάχοι με πρώτο και καλύτερο τον Π. Μελά εκκλησιάζονταν και κοινωνούσαν. Τα εκστρατευτικά μας σώματα είχαν πάντοτε τον στρατιωτικό τους ιερέα. Τί δηλαδή, πάνω από τη λειτουργία και την αθάνατη ψυχή είναι οι δουλειές μας και τα Υπουργεία μας; Πάνω από την ορθόδοξη χριστιανική μας ταυτότητα είναι η πολιτική και κομματική ιδιότητα; Διαβάστε Περισσότερα
Όμως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Άδικα περιμένουμε.
Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης, ψηφιδωτό στον
ομώνυμο ναό της Θεσσαλονίκης, Ζ΄ αιών.
Ο κύκλος των εορτών του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, άρχιζε με τα προεόρτια – που εκτείνονταν σε δύο Κυριακές – κορυφώνονταν την κυρίως εορτή στις 26 Οκτωβρίου, και έληγε δια των οκταήμερων μεθέορτων την 3η Νοεμβρίου. Ο κύκλος αυτός, ενώ κατά τον 12ο αιώνα άρχιζε έξι ημέρες προ της κυρίως εορτής, τον 14ο αιώνα διαρκούσε ολόκληρο το μήνα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας δίδει ο Αρμενόπουλος και ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ισίδωρος (14ος αιών).
Με την ευκαιρία των θρησκευτικών εορτών, γίνονταν εμπορική πανήγυρις, την οποία άγνωστος συγγραφέας του 12ου αιώνος ονομάζει «Δημήτρια». Έμποροι συνέρρεαν από παντού για να πωλήσουν τις πραμάτειες τους, συνεπεία της φήμης του Αγίου, ο οποίος συγκέντρωνε μέγα πλήθος Διαβάστε Περισσότερα
Εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου εκάστου έτους.
Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,
Ζηλούντα πλευράς λογχονύκτου σης πάθος.
Εἰκοστή μελίαι Δημήτριον έκτῃ ανείλον.
Βιογραφία
Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.
Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.
Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας ( 27 Οκτωβρίου), ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.
Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το Διαβάστε Περισσότερα

(ένα συγκινητικό κείμενο της ΓΑΛΑΤΕΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ)
Είχε φασόλια μαυρομάτικα, τα μούσκεψε, έριξε ξύλα στο τζάκι, μπας και σβήσει, γιόμισε καπνούς το σπίτι, δεν καλοτράβαγε το τζάκι, άτσαλα το ‘χε χτίσει ο μακαρίτης.
Απ’ το στενόμακρο παραθύρι κοίταξε τον ουρανό, μπλαβιασμένος ο ουρανός, χιονίζει μερόνυχτα, μα δε λέει να ξεθυμάνει. Καινούργιο χιόνι πάνω στο παλιό και ο λυσσασμένος παγωμένος αγέρας, να… Διαβάστε Περισσότερα










κλικ στον σύνδεσμο

