
Αβραάμ Σαλασίδης
Τό αἴτημα τῆς δικαιοσύνης εἶναι διαχρονικό καί πανανθρώπινο. Ποτέ ὅμως μέχρι σήμερα δέν κατέστη δυνατόν νά ἐπικρατήσει δικαιοσύνη στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Κατά καιρούς βίαιες καί αἱματηρές ἐπαναστάσεις ξέσπασαν μέ αἴτημα τήν ἀνατροπή τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας. Μάταιες οἱ θυσίες! Οἱ κοινωνίες ἁπλῶς ἄλλαξαν δυνάστες.
Ἀκόμη καί οἱ «χριστιανικές» κοινωνίες ἐκδηλώνουν ἔντονα τά σημάδια παρακμῆς καί βαθειᾶς σήψης.
Ὑπῆρξε ἱστορικό λάθος νά ὀνομασθοῦν οἱ κοινωνίες, στίς ὁποῖες ἐπικράτησε ἡ πίστη στόν Χριστό, χριστιανικές. Ἡ ὁμολογία πίστεως καί ἡ Βάπτιση δέν ἀρκοῦν. Ἡ Ἐκκλησία διασώζει τήν ἀλήθεια, ἀλλά αὐτή σήμερα ἀγνοεῖται ἀπό τούς πλείστους βαπτισμένους χριστιανούς καί μή.
Πρώτη προϋπόθεση γιά τήν ἐπικράτηση τῆς δικαιοσύνης εἶναι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ὄχι βέβαια μέ τήν ἔννοια τοῦ τρόμου, ὅπως περιπαικτικά ἀρκετοί ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας ἑρμηνεύουν. Φόβος Θεοῦ σημαίνει σεβασμός τοῦ θελήματός του καί διαρκής προσπάθεια, ὥστε αὐτό νά πραγματώνεται στήν προσωπική ζωή τοῦ πιστοῦ. Ὅσοι ἀντιστρατεύονται τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἔχει ἀποκαλυφθεῖ διά τοῦ Εὐαγγελίου του, ὁμιλοῦν καί γράφουν γιά φυσικό δίκαιο, γιά πανανθρώπινα ἰδανικά καί ἄλλα αἴολα καί μετέωρα. «Χωρίς Θεό ὅλα ἐπιτρέπονται», ἔγραψε ὁ πιστός Ντοστογιέφσκυ. Καί τόν δικαιώνει ὁ ὑλιστής Καμύ, πού συμπλήρωσε: «Νοεῖται δικαιοσύνη χωρίς Θεό;». Νά ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ὅλες οἱ ὥς τώρα κοινωνικές ἐπαναστάσεις ἀπέτυχαν κατά τρόπο τραγικό. Βέβαια, τίθεται καί τό ἐρώτημα: Μήπως δέν ἀπέτυχε καί ὁ χριστιανισμός; Διαβάστε Περισσότερα →

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου,ο τή σή αναβάσει ἐπὶ τὸν Γολγοθᾶν ἐξαγοράσας ημάς εκ τής κατάρας τού Νόμου καὶ αποκαταστήσας τὴν πεπτωκυῖαν εἰκόνα Σου, ὁ ἐκτείνας ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ τὰς … Διαβάστε Περισσότερα →
“Πῶς θά ὁδηγήσεις ἄλλους στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἄν ἐσύ προηγουμένως δέν ἔχεις γνωρίσει τόν Θεό; Ἐνῶ εἶσαι ἄρρωστος, προσπαθεῖς νά κάνεις τούς ἄλλους καλά; Πρέπει νά γνωρίζεις ὅτι πρῶτα θά καθαρισθεῖς ἐσύ καί μετά θά καθαρίσεις τούς ἄλλους.”
«Ἐγώ δέ λέγῳ, ὅτι οἱ ἐν τῇ γεέννη κολαζόμενοι τῇ μάστιγι τῆς ἀγάπης μαστίζονται. Καί τί πικρόν καί σφοδρόν… Διαβάστε Περισσότερα →

Ὁ ναὸς τῆς Παναγίας στὴν Κονταριώτισσα εἶναι τὸ παλαιότερο βυζαντινὸ μνημεῖο τῆς Πιερίας.
Στὴ θέση ὅπου σήμερα βρίσκεται τὸ χωριὸ Κονταριώτισσα λέγεται ὅτι ὑπῆρχε ἡ ἀρχαία πόλη Πιερίς, στὴν ὁποία κατοικοῦσαν Θράκες. Τὴν ὕπαρξη ἀρχαίας πόλης (ποὺ πιθανότατα ἱδρύθηκε περὶ τὸ 1400 π.Χ.) μὲ τὸ ὄνομα Πιερὶς ἐπιβεβαιώνει ὁ Στράβων. Ἡ Πιερὶς ἦταν τόπος λατρείας τοῦ Θεοῦ Διόνυσου καὶ ἀπὸ ἀρχαίους συγγραφεῖς ἀναφέρεται ὅτι ἐδῶ ἔγινε ἡ ταφὴ τοῦ Ὀρφέα ἀπὸ τὶς Μοῦσες. Ἀναφέρεται ἐπίσης ὅτι στὴν πόλη αὐτὴ ὑπῆρχε μαντεῖο ἀφιερωμένο στὸν Ὀρφέα καθὼς καὶ τὸ ἄγαλμά του. Τὸν 8ο αἰ. π.Χ. κυριαρχοῦν στὴν πόλη οἱ Τημενίδες καὶ οἱ Θράκες ἐκδιώκονται. Ἀκολούθως ἡ περιοχὴ περνάει στὴν κυριαρχία τῶν Μακεδόνων. Ἀπὸ τὴ Ρωμαϊκὴ ἐποχὴ ἔχουν διασωθεῖ βάσεις κιόνων καὶ τὸ ὑδραγωγεῖο, τὸ ὁποῖο φέρεται νὰ χτίστηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἀδριανό.
Κατὰ τοὺς χριστιανικοὺς χρόνους διατηρήθηκε ἀμείωτη ἡ σωμασιτ τῆς πόλης καὶ στὴ βυζαντινὴ περίοδο χτίστηκε ὁ Ἱερὸς Ναὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ἐκεῖ μεταφέρθηκε ἡ ἕδρα τῆς ἐπισκοπῆς Δίου-Πέτρας, ποὺ ἀργότερα συγχωνεύθηκε μὲ τὴν Κίτρους-Κατερίνης καὶ σήμερα ἀπὸ τρεῖς εἶναι μία. Στὸ λεγόμενο Εἰκονομαχικὸ Τακτικὸ ποὺ στὴν τελική του μορφὴ ἀνήκει τὸ νωρίτερο στὸ δεύτερο μισό τοῦ 8ου αἰ. μ.Χ. μνημονεύεται ἐπίσκοπος Δίου. Εἶναι πολὺ πιθανὸ ὅτι ἡ πόλη τοῦ Δίου νὰ ἔχει ἐρημωθεῖ στὰ χρόνια αὐτά, ἡ ἐπισκοπὴ ὅμως ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ εὔλογη ἐξήγηση εἶναι ὅτι ἄλλαξε ἕδρα. Ἡ νέα της ἕδρα ἦταν στὸν σημερινὸ ναὸ τῆς Παναγίας Κονταριώτισσας. Ὁ ναὸς βρίσκεται στὸ «φρύδι» λοφοσειρᾶς ποὺ περιβάλλει δυτικὰ καὶ βορειοδυτικὰ τὴν πεδιάδα τοῦ Δίου. Ἡ ὀχυρὴ θέση καὶ ἡ ἐποπτεία τῆς πεδιάδας ποὺ ἐξασφαλίζει, ἐνισχύει τὴν ὑπόθεση ὅτι ἐκεῖ μεταφέρθηκε ἡ ἕδρα τῆς ἐπισκοπῆς μετὰ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Δίου.
Στὸ θέμα τῆς χρονολόγησης τοῦ ναοῦ οἱ ἀπόψεις διίστανται. Ὁ καθηγητὴς Ε. Τσιγαρίδης ἀναφέρει ὅτι ὁ ναὸς ἀνήκει στὸν 10ο αἰ. ἀντίθετα ὁ Θ. Παπαζῶτος μιλάει γιὰ τὰ μέσα τοῦ 8ου αἰ., στὴν δυναστεία τῶν Ἰσαύρων.
Ὁ ναὸς τῆς Παναγίας ἀνήκει στὸν ἀρχιτεκτονικὸ τύπο «τρουλαίας βασιλικῆς» κατὰ τὴν κάτοψη, μὲ νάρθηκα καὶ δύο παρεκκλήσια.

Ἡ τοιχοδομία τοῦ ναοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀργολιθοδομὴ καὶ πλίνθους. Στὸ ναὸ τῆς Παναγίας ὑπάρχουν πολὺ λίγα στοιχεῖα κεραμοπλαστικοῦ διάκοσμου, αὐτὰ εἶναι ἡ ἰχθυοάκανθα (ψαροκόκκαλο) καὶ ἡ ὀδοντωτὴ ταινία.