Αβραάμ Σαλασίδης

P1010007 (1)small

Η ψευτιά και ο πνευματικός εκφυλισμός απλώνει μέρα με την ημέρα απάνω στους Έλληνες και τους παραμορφώνει. Έναν λαό που ξεχωρίζει ανάμεσα σ’ όλα τα έθνη και που είναι γεμάτος πνευματική υγεία, πάμε να τον κάνουμε εμείς, οι λογής-λογής καλαμαράδες, κ’   οι άλλοι γραμματιζούμενοι, σαχλόν, χωρίς χαρακτήρα, χωρίς πνευματικό νεύρο, χωρίς πνευματική ανδροπρέπεια, χωρίς χαρακτήρα. Οι διάφοροι φωστήρες βαστάνε από μια πατέντα στα χέρια, και μέρα-νύχτα δουλεύουνε για να «συγχρονίσουν» την Ελλάδα, ενώ στ’ αληθινά σκάβουνε τον λάκκο της. Άμυαλα νευρόσπαστα! Ποιόν θα συγχρονίσετε; Αυτό που λέτε εσείς «συγχρονισμό» και «εξέλιξη» είναι μια άθλια παραμόρφωση, σύμφωνα μ’ ένα βλακώδες μοντέλο, οπού κάνανε οι σαρακοστιανοί και κάλπικοι άνθρωποι, που τους λέγει η Γραφή «χλιαρούς», δηλαδή σαχλούς, και για τους οποίους λέγει ο Θεός ότι «μέλλει εμέσαι εκ του στόματος αυτού, ει χλιαροί εισι, και ούτε ζεστοί ούτε ψυχροί» (Αποκαλ. γ’ 16).

Μέσα σ’ αυτό το καλούπι θέλετε να βάλετε τον λαό, κ’ έτσι να χαθεί από πάνω του κάθε πρωτοτυπία, κάθε σημάδι αληθινής ζωής, κάθε χαρακτήρας. Θέλετε, μ’ άλλα λόγια, να επιβάλετε στον κόσμο ένα πνευματικό «εσπεράντο», που να καταργήσει κάθε ζωντανή ουσία κ’ έκφραση μέσα στους ανθρώπους, δηλαδή έναν πνευματικό θάνατο, ή μια πνευματική παραλυσία. Αυτό το λέτε «συγχρονισμό» και «εξέλιξη»! Ανόητοι κι αναίσθητοι! «Συγχρονισμένο» και «εξελιγμένο» είναι ό,τι είναι ζωντανό, και μοναχά ό,τι είναι πνευματικά πεθαμένο, όπως είσαστε εσείς, αυτό δε μπορεί νά ‘ναι ούτε συγχρονισμένο ούτε εξελιγμένο, αφού δεν είναι ζωντανό. Ο συγχρονισμός ο αληθινός είναι κάποια ενέργεια, που γίνεται μόνη της μέσα σε κάθε ζωντανό πλάσμα. Λοιπόν, ποιά Ελλάδα και ποιόν λαό θα «συγχρονίσετε», αφού η Ελλάδα είναι ολοζώντανη κι ο λαός της είναι αείζωος; Θα ζωντανέψετε εσείς τη ζωή, εσείς οι πεθαμένοι και θαμμένοι; Θαρρείτε, πως με τις υστερικές φωνές και με τις θεατρικές σκηνοθεσίες φανερώνεται η ζωή; Μα, ίσια-ίσια, εκεί που παίρνει τη θέση της ζωής η νεκρή και ψεύτικη απομίμησή της, δηλαδή το είδωλό της, με άλλα λόγια κάποια φτιαχτή σκηνοθεσία της ζωής, εκεί βέβαια δεν υπάρχει αληθινά η Ζωή. Να, αυτή η άψυχη σκηνοθεσία, αυτή είναι η «εξέλιξη» κι ο «συγχρονισμός» σας. Αυτός είναι ο θάνατος της ψυχής, γιατί η ψευτιά είναι θάνατος κ’ η ζωή αλήθεια. Γι’ αυτό κ’ εσείς, με όλες τις φωνές που βάζετε, και μ’ όλες τις δραστηριότητες, και με όλα τα υστερικά ξετινάγματα, έχετε απάνω σας τη μπόχα του θανάτου. Κι αντί να πάτε κοντά στον λαό, που είναι πηγή ζωής, για να πάρετε λίγη ζωή κι αλήθεια, εσείς θέλετε να τον κάνετε ζωντανόν, εκείνον΄ εσείς οι πεθαμένοι να ζωντανέψετε τη ζωή, οι ψεύτες να φανερώσετε την αλήθεια, οι βρουκολάκοι να δώσετε δύναμη και νεύρα στον αντρειωμένον!

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ;

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, 

Ὁμότιμος Καθηγητής Παν/μίουἈθηνῶν

Τό 1983 μιά ἐπιφυλλίδα τοῦδιακεκριμένου Διανοουμένου, Καθηγητῆ Χρήστου Γιανναρᾶ, στήν ἐφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» προκάλεσε τόν κύκλο τῶν Εὐρωπαϊστῶν μας, αἰφνιδιάζοντας συνάμα καί τήνὑπνώττουσα ἀστοχριστιανική συνείδηση τῶν συντηρητικῶν «ἐθνικιστῶν» Χριστιανῶν.

Ὁ τίτλος ἦταν: «Finis Graeciae;» (Τό τέλος τῆς Ἑλλάδος;). Προκλήθηκε θόρυβος καί ἒντονες ἀντιδράσεις. Γιατί; Στίς 28 Μαρτίου 1979 εἶχε ὑπογραφεῖἡ ἒνταξή μας στήν Ἑνωμένη Εὐρώπη, καί δέν εἶχαν ἀκόμη κοπάσει οἱπανηγυρισμοί τῶν πάντα ἀνυποψίαστων εὐρωπαϊστῶν μας.

Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς ἀνῆκε στήν ὁμάδα ἐκείνων, πού μόνιμαἀντιμετωπίζουμε κριτικά τήν ἀπόφαση αὐτή καί χαρακτηριστήκαμε ἀπό τόν μαρξιστή κ. Γιάννη Μηλιό τοῦ «Ὁδηγητῆ» καί τόν ἀκροδεξιό Θεολόγο Καθηγητή Παναγιώτη Χρήστου, «Νεοορθόδοξοι». Ἀνάμεσά τους ὁ μακαρίτης Κωστῆς Μοσκώφ, ὁ Κώστας Ζουράρης καί πολλοί ἂλλοι, μέχρι τούς σεβαστούς ἁγιορεῖτες π. Γεώργιο Καψάνη καί π. Βασίλειο Γοντικάκη. Ὃλοιἐκεῖνοι, δηλαδή, πού λάβαμε μέρος στόν χριστιανομαρξιστικό Διάλογο καίἀντιμετωπισθήκαμε μέ καχυποψία ἀπό τά ἀσύμπτωτα μεταξύ τους ἂκρα τοῦἰδεολογικοῦ μας φάσματος.

Ἡ ἒνταξη τῆς Χώρας μας στήν Εὐρωπαϊκή Ἓνωση εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση μιᾶς μακρόσυρτης διαδικασίας, πού ἀρχίζει μετά τό σχίσμα (9ος-11ος αἰ.) ἩΠανευρώπη ὑπό τήν φραγκική ἡγεσία, ἦταν τό μόνιμο ὂνειρο τῶν Ἑνωτικῶν (δυτικιζόντων τότε καί εὐρωπαϊστῶν σήμερα). Πρόκειται γιά τούς Διανοουμένους καί Πολιτικούς, πού συγκροτοῦν τήν «δυτική παράταξη» (μή λησμονοῦμε, ὃτι καί ὁ μαρξιστικός κομμουνισμός τῆς Σοβιετικῆς Ἓνωσης «Εὐρώπη» εἶναι). Ἀπέναντί της εἶναι ἡ «ἀνατολική παράταξη», τῶν πατερικάὈρθοδόξων ἀπό τόν Κλῆρο καί τόν Λαό μας. Διαβάστε Περισσότερα

geso

* Ἐκ τοῦ βιβλίου: Ἀρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ), Ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, ἔκδ. Ἱ. Μονή Τιμίου Προδρόμου, Ἔσσεξ Ἀγγλίας, ἔκδ. 6η, 1995. 

Νά πῶς ἐβίωνεν ὁ ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης τό Πνεῦμα τό Ἅγιον*

Silouanos

 Διψᾶ ἡ ψυχή μου τόν Κύριον καί μετά δακρύων ζητῶ Αὐτόν. Πῶς νά μή Σέ ζητῶ; Σύ πρῶτος ἐζήτησας ἐμέ καί ἔδωκας εἰς ἐμέ νά γευθῶ τῆς γλυκύτητος τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, καί ἡ ψυχή μου Σέ ἠγάπησεν ἕως τέλους.

 Βλέπεις, Κύριε, τήν λύπην καί τά δάκρυά μου…Ἐάν δέν εἵλκυες ἐμέ διά τῆς ἀγάπης Σου, τότε δέν θά Σέ ἐζήτουν καθώς Σέ ζητῶ. Ἀλλά τό Πνεῦμά Σου τό Ἅγιον ἔδωκεν εἰς ἐμέ νά Σέ γνωρίσω, καί χαίρει ἡ ψυχή μου, διότι Σύ εἶσαι ὁ Θεόςμου καί ὁ Κύριός μου καί Σέ διψῶ μέχρι δακρύων. {…] 

Τόν πρῶτον χρόνον τῆς ζωῆς μου ἐν τῇ Μονῇ ἡ ψυχή μου ἐγνώρισε τόν Κύριον ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

Πολύ ἀγαπᾷ ἡμᾶς ὁ Κύριος· ἔμαθον τοῦτο ἐκ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Ὅπερ ἔδωκεν εἰς ἐμέ ὁ Κύριος κατά τό μέγα Αὐτοῦ ἔλεος. 

Ἐγήρασα καί ἑτοιμάζομαι διά τόν θάνατον, καί χάριν τοῦ λαοῦ γράφω τήν ἀλήθειαν. 

Τό Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, ὅπερ ἔδωκεν εἰς ἐμέ ὁ Κύριος, πάντας θέλει σωθῆναι, ἵνα οἱ πάντες γνωρίσουν τόν Θεόν. 

Ὁ Κύριος εἰς τόν λῃστήν ἔδωκε τόν παράδεισον· καί εἰς πάντα ἁμαρτωλόν ὁμοίως θά δώσῃ τόν παράδεισον. Ἐγώ ἤμην χείρων δυσώδους κυνός ἕνεκα τῶν ἁμαρτιῶν μου, ἀλλ᾽ ἤρχισα νά ζητῶ παρά τοῦ Θεοῦ συγχώρησιν, καί Αὐτός ἔδωκεν εἰς ἐμέ οὐ μόνον τήν συγχώρησιν, ἀλλά καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, καί ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἐγνώρισα τόν Θεόν. 

Βλέπεις ἀγάπην Θεοῦ πρός ἡμᾶς; Καί ποῖος θά περιέγραφε τήν εὐσπλαγνίαν ταύτην; 

Ὤ, ἀδελφοί, πίπτω εἰς τά γόνατα καί παρακαλῶ ὑμᾶς: Πιστεύετε εἰς τόν Θεόν, πιστεύετε ὅτι ὑπάρχει τό Ἅγιον Πνεῦμα, Ὅπερ μαρτυρεῖ περί τοῦ Θεοῦ εἰς ὅλους τούς ναούς ἡμῶν καί ἐν τῇ ψυχῇ μου.

Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἶναι ἀγάπη. Καί ἡ ἀγάπη αὕτη πλημμυρεῖ ὅλας τάς ψυχάς τῶν οὐρανοπολιτῶν ἁγίων. Τό αὐτό δέ Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ἐπί τῆς γῆς ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀγαπώντων τόν Θεόν. Διαβάστε Περισσότερα

 

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ*
 
Η ΑΛΩΣΗ ΕΓΙΝΕ ΔΙΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ (ΠΡΟΔΟΣΑΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ)

  …Όταν προσεγγίζουμε την ιστορία εκκλησιαστι­κά, στην πραγματικότητα θεολογούμε. Ψηλαφούμε τα ίχνη της παρουσίας του Θεού μέσα στην ιστορία. Ο Κύριος είναι παρών στην ιστορία δια των ακτίστων ε­νεργειών του, προνοών και ρυθμίζων τα πάντα προς το συμφέρον και την σωτηρία μας: «Κύριος πτωχίζει και πλουτίζει, ταπεινοί και ανυψοί» (Α’ Βασιλ. 2, 7).        Πίσω από το γεγονός της Αλώσεως κρύβονται οι ανεξιχνίαστες βουλές του Θεού….        …Προσεγγίζοντες, το γεγονός της Αλώσεως φέρομε στην μνήμη μας τέσσερα σημεία, με την ελπίδα ότι θα προκύψη και η ανάλογη πνευματική ωφέλεια σε όλους μας.

  Α΄. Σήμερα, ημέρα μνήμης του μεγάλου πόνου για την πτώσι της Βασιλευούσης. Μνήμης των θανατώσεων, των βασανισμών, των εξανδραποδισμών, των διωγ­μών, των ταπεινώσεων, των παιδομαζωμάτων, των εξισλαμισμών και των λοιπών αμετρήτων ταλαιπωριών που υπέστη ο Ορθόδοξος λαός πριν από την Άλωση στις γύρω από την Βασιλεύουσα πόλεις και επαρχίες, κατά την Άλωση στην ίδια την Βασιλεύουσα, και με­τά από αυτήν σ’ όλο τον υπόδουλο Ορθόδοξο χώρο.
Όσο η αυτοκρατορία εσυρρικνούτο, τόσο τα δει­νά από την επέλαση των Οθωμανών γίνονται δυσβά­στακτα και αφόρητα. Η ελπίδα για ελευθερία και α­ναβίωσι της χριστιανικής πολιτείας φαινόταν να απο­μακρύνεται τραγικά. Πρώτα η Μικρά Ασία, ύστερα η Αδριανούπολις και κατόπιν η Θεσσαλονίκη, και πιο νωρίς απ’ αυτές οι μακρυνές επαρχίες περιήλθαν στον οθωμανικό ζυγό. Η Βασιλεύουσα ασφυκτιά, αλλά τρέφει αγαθές ελπίδες, επειδή πιστεύει στην προστα­σία της Υπερμάχου Στρατηγού και στους οικτιρμούς του φιλανθρώπου Υιού της. Όμως, η βουλή του Θεού ήταν η Πόλη να τουρκέ­ψει… … Πονούμε για την μεγάλη δοκιμασία του Γένους, γιατί πολλές ψυχές, αστήρικτες στην πίστι, δεν άντε­ξαν, λύγισαν, και εγκατέλειψαν την χριστιανική ζωή και την ίδια την πίστι τους. Ο άγιος Συμεών, αρχιεπί­σκοπος Θεσσαλονίκης, θρηνεί για την πτώση αυτή των Χριστιανών της επαρχίας του. Το κείμενό του εί­ναι ενδεικτικό της καταστάσεως που ακολούθησε και την Άλωσι της Βασιλευούσης. Γράφει: Διαβάστε Περισσότερα

Το Σάββατο 1 Νοεμβρίου ο Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή» σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Χριστιανών νέων «Λύχνος» της Ο.Χ.Α. «Απολύτρωσις», πραγματοποίησε εκδήλωση μνήμης για τον Πόντο με θεατρικά δρώμενα – παράσταση και τραγούδια με θέμα: «Αλησμόνητος Πάτριος Ποντία γη» στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης «Εκάβη».
Εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης γίνονται στις 19 Μαΐου από όλον τον Ελληνισμό. Στην Πιερία όμως, όπου… Διαβάστε Περισσότερα

[slideshow_deploy id=’6818′]

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Μαΐου στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης. Παρουσία πλήθους κόσμου η χορωδία «Άγιος Νέστωρ» της ενορίας του Αγίου Δημητρίου Κιλκίς με τον Χοράρχη κ. Σάββα Ηλιάδη και το παραδοσιακό συγκρότημα «Ιχνηλάτες της Παράδοσης» παρουσίασαν μέσα από την αφήγηση και το τραγούδι αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Προλόγισε και παρουσίασε το πρόγραμμα της εκδήλωσης… Διαβάστε Περισσότερα

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ VIBER. Πατήστε τον σύνδεσμο
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
εικόνα κλικ στον σύνδεσμο εδώ

Aυγουστίνος Καντιώτης
Ηχητικές Ομιλίες
Συναξαριστής
Είναι μαζί μας
Επισκέψεις
Flag Counter