Αβραάμ Σαλασίδης
Αγίου Παισίου Αγιορείτου.
Μερικοὶ γονείς κάνουν μεγάλο στρύμωγμα στὰ παιδιά τους, καὶ μάλιστα μπροστὰ στοὺς ἄλλους! Λὲς καὶ ἔχουν ἕνα μουλάρι καὶ τὸ ὁδηγοῦν μὲ τὴν βέργα νὰ πάη ἴσα μπροστά· ἔχουν τὸ καπίστρι στὸ χέρι καὶ τοῦ λένε: «Νὰ περπατᾶς ἐλεύθερα!».
Ὕστερα φθάνουν καὶ αὐτὰ στὸ σημεῖο νὰ τοὺς δέρνουν. Σήμερα ἦρθε μιὰ μάνα μὲ τὸ παιδί της -ἕνα… Διαβάστε Περισσότερα
του θεολόγου – ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Κίτρους κ Κατερίνης Στεργίου Μπούγια
Ολόκληρος ο χριστιανικός κόσμος πανηγύρισε το γεγονός της αγιοκατατάξεως του Γέροντος Παϊσίου. Στη συνείδηση των πιστών ο Γέροντας ήταν Άγιος . Τώρα, η Εκκλησία αυτήν την μαρτυρία του πιστού λαού σφράγισε και ανέγραψε τον Όσιο, πλέον, Παΐσιο στον κατάλογο των Οσίων και Αγίων για να υμνείται και να δοξάζεται εις αιώνας αιώνων .
Ζει Κύριος ο Θεός ! Στα δύσκολα και αποκαλυπτικά χρόνια, μας έδωσε ο Θεός φωτεινά παραδείγματα Οσίων Γερόντων που μας στηρίζουν και παραδειγματίζουν. Μετά την αγιοκατάταξη του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στις 13 Ιανουαρίου του 2015, κατέταξε τον Γέροντα Παΐσιο εἰς τάς Δέλτους τῶν ῾Αγίων. Ο πρώτος εορτασμός του Οσίου Παϊσίου έγινε στις 12 Ιουλίου με λαμπρότητα και στην Κόνιτσα, όπου έζησε τα νεανικά του χρόνια ο Όσιος, και στη Σουρωτή όπου βρίσκεται ο τάφος του. Ολόκληρος ο χριστιανικός κόσμος εόρτασε τον Άγιο, χιλιάδες λαού προσήλθαν με ευλάβεια και σεβασμό, προσκύνησαν τον τάφο του και δόξασαν τον Θεό που η αγαθότητά Του μας χάρισε έναν τέτοιο μεγάλο Άγιο.
Πολλά τα χαρίσματα και χαρακτηριστικά του Οσίου Παϊσίου. Γέροντας της αγάπης, της συμπόνιας, της θυσίας, της προσευχής, της … , αναδείχθηκε κανόνας πίστεως και αρετής, σκεύος εκλογής, δοχείον του Αγίου Πνεύματος.
Από μικρός στέκεται με ευλάβεια και σεβασμό μπροστά στον Θεό και τρέφεται με το Ιερό Ευαγγέλιο και τους βίους των Αγίων. Ζει και αγιάζεται με τα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Με έντονο τον πόθο της μοναχικής ζωής μιμείται τους Αγίους με την άσκηση, νηστεία και προσευχή. Ό,τι κάνει, το κάνει για τον Θεό. Με μοναδικό του στόχο να ευαρεστήσει τον Θεό, ζούσε και αγωνιζόταν σαν μοναχός. Οι ευλαβείς γονείς του τον μεγάλωσαν με τα νάματα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και ειδικά η μητέρα του, « προς την οποία αισθανόταν ιδιαίτερη αγάπη », του δίδαξε την ταπεινοφροσύνη.
Στο δημοτικό σχολείο, συνετός, έξυπνος, εύστροφος και φιλότιμος. Ήταν ένα χαριτωμένο παιδί που ξεχώριζε για την αγάπη του προς τον Θεό, την ταπείνωση και το φιλότιμο. Όλοι τον θεωρούσαν προικισμένο από τον Θεό με ιδιαίτερη χάρη. Συναναστρεφόταν με μικρότερα παιδιά, τα συγκέντρωνε στην Αγία Βαρβάρα – εξωκλήσι στην Κόνιτσα – τους διάβαζε βίους Αγίων και τα παρακινούσε να κάνουν μετάνοιες και να νηστεύουν. Καθώς μεγάλωνε ηὔξανε καίἐκραταιοῦτο και έτσι έγινε κατοικητήριον του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός αναπαυόταν σ’ αυτόν, γι’ αυτό και αξιώθηκε να δει τον Χριστό σε ηλικία 15 ετών.
Αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, πραγματοποίησε την από νηπιακής ακόμη ηλικίας του μοναχική του κλίση. Έγινε καλόγηρος στον Άγιον Όρος και « έχοντας πρότυπα τους οσίους Πατέρες, προσπαθούσε να τους μιμηθεί. Έβαλε ως θεμέλιο της μοναχικής ζωής την ταπεινοφροσύνη και την υπακοή και επιδόθηκε σε αγώνες υπέρ την αντοχή του » (Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου). Έκανε λεπτή πνευματική εργασία «μετανοούσε, εξομολογείτο, και έκανε με φιλότιμο αυτοπροαίρετες ασκήσεις και κανόνες μιμούμενος τους Αγίους ». Νηπτικός εργάτης « με πολλή προσοχή, αδιάλειπτη προσευχή και επίμονη προσπάθεια για την κάθαρση από τα πάθη και την απόκτηση της θείας χάριτος » . Έγινε με την άσκηση και τους πνευματικούς αγώνες εκλεκτός Θεού, πυρακτωμένος από τη θεία αγάπη αξιώθηκε να έχει θείες εμπειρίες και θεοφάνειες, πολλές φορές είδε την Παναγία και συνομίλησε με Αγίους. Ως μοναχός έζησε σε κοινόβιο, σε σκήτες και σε κελλιά. Αγαπούσε την ησυχαστική ζωή για περισσότερη άσκηση και προσευχή.
Η χάρις της μετανοίας, όπου ενεργείται εις αυτούς όπου αγωνίζονται, είναι κληρονομιά πατροπαράδοτος. Είναι συνάλλαγμα και αντάλλαγμα θείον, όπου δίδομεν γην και λαμβάνομεν ουρανόν. Ανταλλάσσομεν ύλην λαμβάνοντες πνεύμα. Ο κάθε ιδρώτας, ο κάθε πόνος, η κάθε άσκησις δια τον Θεόν μας είναι αλλαγή συναλλάγματος. Αφαίρεσις αίματος, εισροή Πνεύματος.
(Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης († 1959 μ.Χ.)
«Γιά νά δεῖτε ποῦ εἶναι ἡ σταθερότητα ἡ οἰκονομική, αὐτό τό λέει ὁ Μέγας Βασίλειος: «Νηστεία, σταθερότης ἀγορᾶς».
(Σειράχ, ὁμιλία 40η)
Συλλογή ἀναφορῶν τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου γιά τήν οἰκονομία
Πρόλογος
Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μᾶς ἄφησε μία μεγάλη πνευματική κληρονομιά. Μᾶς παρέδωσε ἕναν τεράστιο ἀριθμό κατηχητικῶν ὁμιλιῶν, κατανεμημένων σέ διαφορετικές θεματικές σειρές.
Ἀκούσαμε καί συλλέξαμε ἀπό μεγάλο ἀριθμό ὁμιλιῶν, κατά τήν κρίση μας, ἐνδεικτικές ἀναφορές του, ποῦ μᾶς ἔκαναν ἰδιαίτερη ἐντύπωση καί ἀφοροῦσαν θέματα οἰκονομίας, πλούτου, κληρονομικά, περιουσιακά, ἐργασιακά. Τίς παρουσιάζουμε καί εὐελπιστοῦμε νά γίνουν ἀφετηρία προβληματισμοῦ καί θεολογικῆς ἑρμηνείας τῆς οἰκονομικῆς κρίσης πού περνᾶ ἡ χώρα μας.
Στό τέλος κάθε ἀναφορᾶς ὑπάρχει ἡ παραπομπή της, προκειμένου νά μπορεῖ ὁ κάθε ἀναγνώστης νά ἀνατρέξει στή συγκεκριμένη σειρά καί ὁμιλία γιά περαιτέρω ἐμβάθυνση.
Εἴθε ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός δι΄εὐχῶν τοῦ μακαριστοῦ Γέροντά μας π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου να εὐλογήσει τήν πνευματική καρποφορία στις ψυχές ὅλων μας.
Εἰσαγωγή
Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος ἔζησε τή φοβερή πεῖνα τοῦ 1941 στήν Κηφισιά, ὅπου κατοικοῦσε στά παιδικά του χρόνια. Εὐκαίρως-ἀκαίρως συμβούλευε πώς δέν πρέπει νά πετᾶμε στά σκουπίδια ἀγαθά καί ἰδιαίτερα τρόφιμα, στηριζόμενος στό λόγο τοῦ Χριστοῦ «ἵνα μή τί ἀπόληται», τίποτα νά μή χάνεται, διαφορετικά ὡς χώρα, ἔλεγε, θά πάθουμε κάποια καταστροφή. Πόσο ἐπίκαιρος καί προφητικός μπορεῖ νά εἶναι σήμερα ὁ λόγος του, ὅταν ἡ χώρα μας διέρχεται περίοδο σοβαρότατης οἰκονομικῆς κρίσης!
Στήν Κηφισιά, ἐπίσης, γνώρισε τήν ἀλαζονεία πολλῶν πλουσιότατων ἀνθρώπων. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι κάποια στιγμή ἔπαψαν νά ὑπάρχουν. Καί θεολογοῦσε στήν ἱστορία τους, λέγοντας πώς ὁ πλοῦτος δέν γνωρίζει ἀφέντη, φεύγει, παράγει, περνᾶ.
Ἰδιαίτερη μνεία ἔκανε καί σε θέματα περιουσιακῶν καί κληρονομικῶν διαφορῶν, συμβουλεύοντας παραίτηση ἀπό διεκδικήσεις, γιατί, ὄπως ἔλεγε: «Ὁ Θεός θά σᾶς ἀποζημειώσει ἀπό ἀλλοῦ».
Μήπως ἡ πατερική συμβουλή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου: «Νηστεία, σταθερότης ἀγορᾶς» εἶναι τό κλειδί γιά ἔξοδο ἀπό τήν οἰκονομική κρίση; Ὁ πατερικός θεόπνευστος λόγος πάντα ἐπίκαιρος στό χθές, στό σήμερα, στό αὔριο!
Παντελῆς Γκίνης
«Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει πώς «ἡ νηστεία εἶναι σταθερότης ἀγορᾶς».
(Σειράχ, ὁμιλία 238η)
«Ἄν ὁ ἑλληνικός λαός νήστευε τίς σαρακοστές του, δέν θά ὑπῆρχε ποτέ πρόβλημα εἰσαγωγῆς τυριοῦ, κρεάτων καί δέν ξέρω τί ἄλλα πράγματα. Ἄν νήστευε ὁ ἑλληνικός λαός … Γιά νά δεῖτε ποῦ εἶναι ἡ σταθερότητα ἡ οἰκονομική, καί αὐτό τό λέει ὁ Μέγας Βασίλειος: «Νηστεία, σταθερότης ἀγορᾶς». Ὀρθοτάτη παρατήρηση. Νά, σαράντα τά Χριστούγεννα, πενῆντα τό Πάσχα, ἴσον ἐνενῆντα μέρες, καί ἄλλες δεκαπέντε μέ τριάντα, παραπάνω ἀπό τό ἕν τρίτον. Φτάνομε τό μισό χρόνο, νά μή φᾶμε κρέας!».
(Σειράχ, ὁμιλία 40ή) Διαβάστε Περισσότερα
Η Ελλάδα μοιάζει με μικρό δέντρο, καρποφόρο όμως, ας πούμε αχλαδιά. Γύρω οι άλλοι λαοί είναι σαν θεόρατα, ας πούμε πλατάνια, βελανιδιές, χωρίς όμως καρπό.
Επειδή δεν μπορούν να μας κόψουν με το πριόνι μια κι έξω, σκάβουν γύρω-γύρω απ’ το δεντράκι μας να μαραθή από μόνο του, γιατί θέλουν δήθεν πολιτισμένα να ξεραθούν οι ρίζες μας και να γείρουμε… Διαβάστε Περισσότερα
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
Επισκέψεις
