Γράφει ο π. Γεώργιος Καψάνης (Προηγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους)

Η ενορία, ως συγκεκριμένη εν χρόνω και τόπω πραγματικότης, καθιστά τον κάθε Χριστιανό παρόν και στο Μυστήριο της Εκκλησίας. Στην ενορία του ο Χριστιανός λαμβάνει πείρα ότι η Εκκλησία δεν είναι κάτι το γενικό, αόριστο, αφηρημένο, αλλά η συγκεκριμένη ευχαριστιακή σύναξις, που ποιμαίνεται από συγκεκριμένους ποιμένες και που ενωμένη με τον εις τύπον και τόπον Χριστού επιχώριο Επίσκοπο είναι ενωμένη με την Καθολική Εκκλησία. Ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή (κεφ. ια΄ 20) μας ομιλεί για την επί το αυτό σύναξι των Χριστιανών. Ο άγιος Ιγνάτιος ο θεοφόρος τονίζει την σημασία της επί το αυτό συνάξεως υπό τον Επίσκοπον, τους πρεσβυτέρους και τους Διακόνους. “Σπουδάζετε ουν πυκνότερον συνέρχεσθαι εις ευχαριστίαν Θεού και εις δόξαν. Όταν γαρ πυκνώς επί το αυτό γίνεσθε, καθαιρούνται αι δυνάμεις του Σατανά, και λύεται ο όλεθρος αυτού εν τη ομονοία υμών της πίστεως” (Προς Εφεσίους ΧΙΙΙ)… Ο ουν μη ερχόμενος επί το αυτό ούτος ήδη υπερηφανεί και εαυτόν διέκρινεν (Εφ. V.)… “Ο εντός θυσιαστηρίου ων καθαρός εστίν, τουτέστιν ο χωρίς Επισκόπου και Πρεσβυτερίου και διακόνου πράσσων τι, ούτος ου καθαρός εστίν τη συνειδήσει” (Τραλλ. VΙΙΙ).  Διαβάστε Περισσότερα →

Η ύπαρξη διαφόρων ιεραποστολικών πρακτικών σε μια Μητρόπολη ή Τοπική Εκκλησία δε σημαίνει ότι αυτόματα και αναγκαστικά θα έχουμε σχίσματα. Όχι. Αντίθετα, αποτελεί ευλογία και καρποφορία. Άλλο είναι οι αιρέσεις και τα σχίσματα, κι άλλο οι Σύλλογοι, τα Μοναστήρια, οι Αδελφότητες, οι Ενώσεις που βοηθούν την Εξωτερική Ιεραποστολή. Αυτά είναι ευλογημένα. Έχουν ασφαλώς νομική και διοικητική αυτοτέλεια, όχι όμως πνευματική. Το άγιο Πνεύμα κάνει καλά τη δουλειά Του μέσα στην ευχαριστιακή σύναξη, τη στιγμή που «όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». Η πολυφωνία και ο πλουραλισμός είναι ένας κήπος με ποικιλία ανθέων, ορχήστρα με πολυφωνία οργάνων, εκ της οποίας «ευώδες θυμίαμα και εναρμόνιον μέλος θεολογίας» αναπέμπονται. Η αρμοδιότητα του Επισκόπου έγκειται στο συγκερασμό και την εναρμόνιση των μελωδιών. Διαβάστε Περισσότερα →

Αυτές τις μέρες καταλαβαίνουμε πιο πολύ «τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας πρέπει». Κοιτάζουμε γύρω μας και δεν βλέπουμε τίποτε, κανένα στοιχείο από εκείνη την ηρωϊκή στιγμή του «ΟΧΙ». Που είναι η ενότητα, η πίστη, η φιλοπατρία, το φιλότιμο, η αξιοπρέπεια, η υπομονή και η αυτοθυσία. Όλα σκεπάσθηκαν από τόνους τηλεοπτικών και κομματικών σκουπιδιών. Που είναι τα πνευματικά ιδρύματα, οι Σχολές και η Ακαδημία, η Ιερά Σύνοδος, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι αοιδοί και η ηθοποιοί, όσοι τουλάχιστον ασχολούνται κατά κάποιον τρόπο με τις τέχνες και τα γράμματα; «Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν, ουκ έστι ποιών χρηστότητα, ουκ έστιν έως ενός»!

Φοβερό κατάντημα. Δεν μιλάει κανένας. Που και που ακούμε κάποιες μεμονωμένες και σποραδικές φωνές. Κανά δυό Μητροπολίτες, δυό καθηγητές των Θεολογικών Σχολών, ένας μουσικοσυνθέτης, κάποιοι αγιορείτες και μερικοί συγγραφείς. Πού είναι η μαζικότητα και ο ενθουσιασμός του ΄40; Που είναι η πνευματική και εθνική εκείνη αναγέννηση, που μέσα από την ταπείνωση και την πρόκληση ξεπήδησε ένας λαός ενωμένος και δυνατός; Διαβάστε Περισσότερα →

Όταν βλέπετε κάποιο αίσθημα αντιπάθειας προς τον πλησίον ν’ αγγίζει την ψυχή σας, αγωνιστείτε να το διώξετε.

Υποχρεώστε τον εαυτό σας να εξυπηρετήσει και να διακονήσει με κάθε τρόπο τον συγκεκριμένο αδελφό.

Πιέστε τον εαυτό σας στην εξής προσευχή: «Κύριε, σώσε το δούλο Σου (τάδε) και με τις άγιες προσευχές του ειρήνευσε και τη δική μου ψυχή». Βλέποντας ο Κύριος… Διαβάστε Περισσότερα →

Μον. Νικολάου Γρηγοριάτη

Μία περιοδεία στὰ χωριὰ ποὺ βρίσκονται μέσα στὰ δάση τῆς Ἀφρικῆς ἀποτελεῖ γιὰ ἕνα φιλοξενούμενο ὑπόθεση μεγάλης χαρᾶς καὶ ἀναψυχῆς. Καὶ τοῦτο, διότι σοῦ δίνεται ἡ εὐκαιρία, ἔστω καὶ λίγο, νὰ βρεθεῖς ἢ μᾶλλον νὰ χαθεῖς κυριολεκτικὰ μέσα σ’ἕνα ἀπέραντο φυσικὸ περιβάλλον ποὺ διατηρεῖται ἀνέπαφο ἀπὸ βέβηλα χέρια, καυσαέρια, θόρυβο ἢ ἀπὸ ἄλλα στοιχεῖα ποὺ εἶναι ἐνδείξεις τοῦ σύγχρονου «πολιτισμοῦ μας» καὶ ποὺ σοῦ δημιουργοῦν τὸ αἴσθημα τῆς φυγῆς μακριὰ ἀπ’αὐτά. Ἂν ὄχι ὅλοι, πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς θὰ ἔχουμε φθάσει κάποτε σὲ ὁριακὲς στιγμὲς ποὺ ἐπιθυμοῦμε -ἂν ἦταν δυνατόν- νὰ ἐγκαταλείψουμε αὐτοστιγμεὶ τὸν σύγχρονο τρόπο διαβιώσεώς μας μὲ τὶς ἀνέσεις τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ νὰ βρεθοῦμε μόνοι, ἔστω καὶ γιὰ λίγο, σὲ κάποιο ἀπ΄αὐτὰ τὰ δάση. Διαβάστε Περισσότερα →

Όλα έχουν σημασία μέσα στην Αγ. Γραφή. Ασφαλώς το περιεχόμενο, σαφώς και η διατύπωση και κανένας δεν δικαιούται να αυθαιρετεί ούτε στο ένα ούτε στο άλλο νομίζοντας ότι έτσι καλύτερα θα φανεί η θεία αλήθεια.

Δυστυχώς όμως η νεοορθοδοξία και μεταπατερικός θεολογικός λόγος συνεχίζουν να φυτεύουν προσωπικές απόψεις στο γεγονός της Ορθοδόξου Εκκλησίας σε συνέδρια και δημοσιεύσεις τους. «Η Εκκλησία, λέγουν, είναι ένας μεγἀλος ποταμός ζωής και δυνάμεως. Να χαρούμε την ελευθερία και τη ζωή και ο ένας τον άλλο…» Χαίρω πολύ! «Τάδε έφη» πρόσφατα εισηγητής Συνεδρίου.

Άλλο ποταμός όμως κι άλλο χείμαρρος. Η Εκκλησία δεν είναι ούτε θολός χείμαρρος ούτε «φρέαρ συντετριμμένον» και εκείνο το οποίο πρέπει να προσέξουμε είναι πως η Εκκλησία μας δρά και κινείται απέναντι στο θείο λόγο.

Ξέρουμε την αλήθεια ότι κάθε συγγραφέας της Αγίας Γραφής διατηρεί το ύφος του και την προσωπικότητά του. Αλλά και η Εκκλησία μας αιώνες τώραδιατηρεί με απέραντο σεβασμό πάνω στην Αγία Τράπεζα και την καρδιά της «πάντα ρήματα ταύτα», όπως και η Παναγία μας (Λουκ. Β΄ 51). Διαβάστε Περισσότερα →

Ὀρθόδοξε Χριστιανέ, Νέε καὶ Νέα!…

Πρωὶ καὶ βράδυ βγάζε τὸ κομποσχοινάκι ἀπὸ τὸ χέρι σου καὶ κάμε στὸν κάθε κόμπο μιὰ ἀπὸ τὶς παρακάτω προσευχές:

01. Μνήσθητι Κύριε ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου.

02. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὴν Ἐκκλησία μας καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας.

03. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Ἐπίσκοπό μας καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ.

04. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἁπανταχοῦ γῆς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.

05. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Πνευματικό μας Πατέρα καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ. Διαβάστε Περισσότερα →