Παναγιώτης
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του αγίου και μεγάλου Βασιλείου την πρώτη του κοσμικού έτους. Ίσως αυτό να συνετέλεσε στον πλήρη ευτελισμό τόσο του ιδίου όσο και της γιορτής του. Κάποιοι δυτικόπληκτοι με σταθερά προσανατολισμένο το νου τους στην Εσπερία επέβαλαν (και το εκπληκτικό είναι ότι το κατάφεραν χωρίς την παραμικρή αντίσταση από μέρους της Εκκλησίας) στον γεράκο της Coca cola, το σύμβολο αυτό του δυτικού καταναλωτικού πνεύματος, το όνομα του λιτοδίαιτου αγίου, η βιοτή του οποίου βρίσκεται στον αντίποδα της βρωματικής ασυδοσίας. Βέβαια και στη Δύση κακοπαθεί το πνεύμα του Ευαγγελίου, καθώς ο γεράκος έχει λάβει το όνομα άγιος Νικόλαος (Αγγλία, Ολλανδία) είτε πατέρας των Χριστουγέννων (Γαλλία) είτε άνθρωπος της άγιας νύχτας (των Χριστουγέννων) (Γερμανία). Διαβάστε Περισσότερα
Ο Παππούς μου ο Νίκος δεν ήταν μόνο καλός γιατρός, αλλά και καλός άνθρωπος. To απέδειξε με την προσφορά του σε ανθρώπους που ήταν ανήμποροι, άποροους, άστεγους, που τους περιέθαλπε στην κλινική του, έστω και «με το στανιό», θα μπορούσα να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο γι’ αυτά, αλλά θα περιορισθώ μόνο σ’ ένα, που όμως λέει πολλά.Δεν ξέρω σε ποια περίοδο της κατοχής, βρέθηκε στην πόλη μας ένας Άγγλος αξιωματικός. Υποθέτω, τώρα που είμαι μεγάλη, ότι είχε κάποια αποστολή, και μετά θα έφευγε με κανένα καΐκι. Αλλά τον πρόδωσαν; ποιός ξέρει… Κι έπεσε γενναίο το πιστολίδι εκεί, στην πρώτη γέφυρα του ποταμού της περιοχής μας, που ήταν κοντά στην κλινική του παππού.
Μόλις κόπασε η φασαρία, βγήκε ο παππούς μου, είδε έναν τραυματισμένο και με κίνδυνο της ζωής του τον έσυρε άπ’ τις μασχάλες στήν κλινική του. Τον έκρυψε στην ίματιοθήκη και απαγόρευσε την είσοδο σε όλους. Διαβάστε Περισσότερα
Κάποτε κάποιος έφτασε σε μια όαση στη μέση της Ερήμου της Ιουδαίας συνάντησε τον γέρο-Ελισσαίο και τον ρώτησε:
Τι είδους άνθρωποι ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, γέροντα;
Τι είδους άνθρωποι ζούσαν στον τόπο σου, παιδί μου; ρώτησε με τη σειρά του ο γέροντας.
Μία κοινωνία εγωιστών και κακών, απάντησε ο νεαρός. Είμαι χαρούμενος, που έφυγα από κοντά τους.
– Τους ίδιους θα βρεις κι εδώ, παιδί μου, απάντησε στοχαστικά ο γέρο-Ελισσαίος.
Την ίδια μέρα πέρασε από την όαση να πιει νερό και να ξεκουραστεί ένας άλλος νεαρός, και είπε στον γέρο-Έλισσαίο:
– Γέροντα, τι είδους άνθρωποι ζουν εδώ; Ο Γέροντας απάντησε με την ίδια ερώτηση: Διαβάστε Περισσότερα
«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πάσα η γή…». Ο Χριστός γεννιέται, δοξάσατε. Ο Χριστός απὸ τον ουρανὸ, συναντήστε τον. Ο Χριστός επάνω στη γη, υψωθείτε. Τραγουδήστε για τον Κύριο όλη η γη και για να πω και τα δυὸ μαζί: Να ευφρανθούν οι ουρανοὶ και να αγαλλιάσει η γη για τον επουράνιο, έπειτα επίγειο.
Και εγὼ θα φωνάξω τη δύναμη (σημασία) της ημέρας: Ο άσαρκος σαρκώνεται. Ο Λόγος γίνεται υλικός. Ο αόρατος οράται. Ο αναφὴς ψηλαφιέται. Ο άχρονος αρχίζει, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. 13, 8). Διαβάστε Περισσότερα
Βλέπω ταυτόχρονα έναν μαραγκό και μια φάτνη και ένα Βρέφος και σπάργανα και λεχώνα Παρθένο που στερείται τα πλέον απαραίτητα, βλέπω τα πάντα να είναι φτωχικά, τα πάντα πλημμυρίζουν από ανέχεια. Είδες πλούτος που υπάρχει μέσα σε τόσο μεγάλη φτώχεια; Είδες πως, ενώ ο Χριστός ήταν πλούσιος, φτώχευσε για χάρη μας; Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα και γι’ αυτό τοποθετήθηκε σε μια ξερή φάτνη.
Ω, φτώχεια που είσαι πηγή πλούτου! Ω, πλούτε αμέτρητε που κρύβεσαι από τη φτώχεια! Είναι ξαπλωμένος μες στη φάτνη και συνταράσσει την οικουμένη. Τυλίγεται με σπάργανα και διασπά τα δεσμά της αμαρτίας. Ακόμη δεν μίλησε και δίδαξε τους μάγους και τους παρακίνησε σε μετάνοια και μεταστροφή. Τι να πω και σε τι να αναφερθώ; Να, ένα Βρέφος σπαργανώνεται και τοποθετείται στη φάτνη. Κοντά του είναι η Μαρία που είναι Παρθένος και μητέρα μαζί. Κοντά του και ο Ιωσήφ, που λεγόταν, χωρίς να είναι, πατέρας. Εκείνος, χωρίς να είναι, λεγόταν άνδρας της Μαρίας, κι εκείνη, χωρίς να είναι, λεγόταν γυναίκα του Ιωσήφ. Νόμιμες ονομασίες αλλά χωρίς περιεχόμενο συζυγικού δεσμού. Μπορείς να κατανοήσεις τα λόγια μου, όχι όμως και τα γεγονότα. Ο Ιωσήφ μνηστεύτηκε μόνο τη Μαρία και το Άγιο Πνεύμα την σκέπασε με τη χάρη του. Γι’ αυτό και βρισκόταν σε απορία ο Ιωσήφ και δε γνώριζε πως να χαρακτηρίσει το Βρέφος. Δεν τολμούσε να πει πως ήταν καρπός μοιχείας και δεν μπορούσε να προφέρει λόγια βλάσφημα σε βάρος της Παρθένου, δεν είχε όμως και τη δύναμη να παραδεχθεί ως δικό του το παιδί, γιατί γνώριζε καλά, πως δεν είχε ιδέα για τον τρόπο που γεννήθηκε, ούτε ποιος έκανε το παιδί. Ενώ λοιπόν βρισκόταν σε απορία, ήρθε από τον ουρανό μήνυμα με τη φωνή του αγγέλου: «Μη φοβάσαι Ιωσήφ, γιατί εκείνο που γεννήθηκε μέσα της προέρχεται από Πνεύμα Άγιον». Διαβάστε Περισσότερα
π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης
«Στις εφηβικές μου αναμνήσεις συνυπάρχουν τα πάρτι, η ρόκ μουσική και η γιαγιά μου. Για εκείνην, η ρόκ μουσική δεν ήταν παρά ένας κακότεχνος θόρυβος. Πάντως σεβόταν περισσότερο την νεανική μας σύγχυση, από όσο εμείς την νηφάλια σοφία της. Ήξερε που πηγαίναμε, αλλά ποτέ δεν έμπαινε στον πειρασμό να αντιπαρατεθεί προς ό,τι θεωρούσε φυσικό για την ηλικία μας. Σηκωνόταν, μας φιλούσε, ευχόταν να περάσουμε καλά, κι ύστερα προσέθετε να έχουμε τον Χριστό στην καρδιά μας εκεί που θα είμαστε, και ας κάνουμε ό,τι θέλουμε. Μετά μας σταύρωνε, ευχόταν να είναι η Παναγιά μαζί μας, και συμπλήρωνε διστακτικά, σαν να μην ήταν σίγουρη αν έπρεπε όχι να το ξεστομίσει, να μην αργήσουμε, γιατί θα προσευχόταν για μας όσο λείπαμε και δεν άντεχε να ξενυχτάει… Τελειόφοιτος της Ιατρικής, αφελώς πεπεισμένος για την παντοδυναμία της επιστήμης, βρέθηκα στην Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ. Έμεινα μόνο λίγες μέρες στο μοναστήρι αλλά η ανακάλυψη υπήρξε συγκλονιστική. Οι μοναχοί ζούσαν με τον τρόπο της γιαγιάς μου. Αναγνωριστικά σημάδια: το κομποσχοίνι, το ανεπιτήδευτο χαμόγελο και η άνευ όρων αποδοχή του άλλου. Διαβάστε Περισσότερα
«Απ’ όλα τα λαλούμενα κάλλιο λαλεί η καμπάνα…»
Μαθαίνουμε ότι ετοιμάζεται νομοθετική δέσμη και προτείνονται μέτρα για τις κωδωνοκρουσίες. Φθάσαμε λοιπόν και σ’ αυτό. Να σιωπήσουν οι καμπάνες. Ενοχλούν τώρα οι καμπάνες. Κάπου αλλού απ’ το 1917 έως πριν λίγα χρόνια είχαν σιγήσει οι καμπάνες. Είχαν κατεβεί κάτω απ’ τα κωδωνοστάσιά τους. Πήγαινες και τις έβλεπες ξεκρέμαστες στις αυλές των Μοναστηριών και των Ιερών Ναών. Και να, που ήλθε η ώρα που ξανανέβηκαν στα υψηλά καμπαναριά τους και ξαναχτυπούν.Πηγαίνεις στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, και βλέπεις έξω απ’ τους μεγάλους Καθεδρικούς Ναούς συγκεντρωμένα πλήθη τουριστών που περιμένουν να συμπληρωθεί η ώρα για να ακούσουν τις καμπάνες τους. Και σ’ εμάς, μελετούν την φίμωσι. Ενοχλεί η καμπάνα. Δεν θα ‘χαμε αντίρρησι για μια από μέρους των Ιερών Ναών ρύθμιση των ωρών των κωδωνοκρουσιών και της εντάσεώς των, κατά περίπτωσι, αλλά πιστεύουμε ότι το μήνυμα που έρχεται είναι ότι ενοχλεί η καμπάνα. Διαβάστε Περισσότερα
κλικ στον σύνδεσμο
