Ο Άχμετ γεννήθηκε και μεγάλωσε σ’ ένα χωριό του Αφγανιστάν μέσα στον πόλεμο. Οι παιδικές του αναμνήσεις είναι σκόνη, φτώχεια, υποχρεωτική ισλαμική εκπαίδευση σε ιεροδιδασκαλεία και πόλεμος.

– Δεν θυμάμαι πια ποιοί πολεμούσαν με ποιούς, πάντως μονίμως υπήρχε πόλεμος.
Για χρόνια δούλευε για τους Ταλιμπάν κάνοντας διάφορα πράγματα… Μουσουλμάνος, φανατικός, ανήκε στο λεγόμενο ριζοσπαστικό ισλάμ. Κάποια στιγμή όμως δεν άντεξε άλλο αυτή τη ζωή, τη μιζέρια, τη φτώχεια, τη βία, τον πόνο, τον θάνατο που τον έζωνε από παντού.
Στα 23 του πέρασε από τα δύσβατα βουνίσια περάσματα της οροσειράς που για χρόνια έκρυβε τον διαβόητο Οσάμα Μπιν Λάντεν, στο Πακιστάν και από εκεί στο Ιράν. Το μόνο του «διαβατήριο» ήταν η κοινή γλώσσα. Τα «φαρσί»… Διαβάστε Περισσότερα →

 π.Ἀλεξάνδρου Σμέμαν

Ἕνα ρίγος χαρᾶς διαπερνᾶ τὴ λέξη “ἀνὰληψη”, πού δείχνει μιὰ πρόκληση πρὸς τοὺς ἀποκαλούμενους “νόμους τῆς φύσεως”, πρὸς τὴ διαρκῆ κάθοδο καὶ πτώση· εἶναι μιὰ λέξη πού ἀκυρώνει τοὺς νόμους τῆς βαρύτητας καὶ πτώσης. Ἐδῶ ἀντίθετα τὰ πάντα εἶναι ἐλαφράδα, πέταγμα, μιὰ ἀτέλειωτη ἄνοδος. Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου γιορτάζεται σαράντα μέρες μετὰ τὸ Πάσχα, τὴν Πέμπτη τῆς ἕκτης ἑβδομάδας μετὰ τὴ γιορτὴ τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ.

Τὴν Τετάρτη, τὴν παραμονή, ἡ Ἐκκλησία τελεῖ τὴν ἀποκαλούμενη “Ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα”, σὰν νὰ χαιρετᾶ δηλ. τὸ Πάσχα. Ἡ ἀκολουθία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἴδια, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, ὅπως αὐτὴ τῆς νύχτας τοῦ Πάσχα, μὲ τὴν ἀπαγγελία ἀκριβῶς τῶν ἴδιων στίχων: “Ἀναστήτω ὁ Θεὸς καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ Αὐτοῦ…”, “Αὕτη ἡ ἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ”. Ὅταν ψάλλει αὐτοὺς τοὺς στίχους ὁ ἱερεύς, κρατᾶ τὴν πασχάλια λαμπάδα καὶ θυμιατίζει ὁλόκληρη τὴν ἐκκλησία, ἐνῶ σὲ ἀπάντηση ψάλλεται τὸ “Χριστὸς ἀνέστη”. Ἀποχωριζόμαστε τὸ Πάσχα, τὸ “ἀποδίδουμε” στὸ ἑπόμενο ἔτος. Διαβάστε Περισσότερα →

Είναι τα εξής:

• Πίστη χωρίς δογµα.

• Χριστιανισμό έξω από την Εκκλησία.

• Χριστιανισμό χωρίς άσκηση.

Καί τα τρία αυτά, Εκκλησία, δογµα και ασκητική, δηλαδή Χριστιανική άσκηση, συνιστούν για µένα ενιαία ζωή.

Γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ

• Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.

• Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.

• Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.

• Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.

• Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.

• Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.

• Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.

• Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.

• Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.

• Αν σπείρεις πίστη, θα… Διαβάστε Περισσότερα →

Έναν τέτοιο γέροντα αμέριμνο, απλό, ταπεινό, με μεγάλη εμπιστοσύνη στον Χριστό και την Παναγία, γνωρίσαμε.

Ήταν από το Ριζοκάρπασο της σήμερα τουρκοκρατούμενης Κύπρου κι ήλθε στο Άγιον ‘Ορος όταν κι αυτό ήταν Τουρκοκρατούμενο. Εκοιμήθη πριν δώδεκα έτη σε ηλικία εκατόν έξι ετών. Είχε στο Άγιον ‘Ορος ογδόντα έξι έτη.

Εξήλθε αυτού μία δύο φορές, για να πάει προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα. Ογδόντα έξι έτη είχε να φάει κρέας. Ογδότα έξι έτη είχε να δει γυναίκα. Είκοσι πέντε έτη είχε να πλύνει το πιάτο του. Υγιέσταστος, εγκρατέστατος, εξυπνότατος, αγαθότατος. Εκατόν τριών ετών ανέβηκε στη σκέπη του κελλιού του να διορθώσει τα κεραμίδια. Διαβάστε Περισσότερα →

Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο για να σας δουν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας;
Το ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαπτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τί πιστεύουμε. Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για το Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη. Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά, πού το Θεό τον προσδιορίζουν σαν άβυσσο ευσπλαχνίας κι αγάπης. Σχεδόν το 99% όσων άρχονται εδώ φαντάζονται το Θεό σαν ένα ανώτερο Ον που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο θυμούς, οργές και ποινές, αλλά σπάνια καλοσύνες. Εγώ δεν είμαι γιατρός, αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται: στη λανθασμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για το Θεό. Διαβάστε Περισσότερα →

Όσο η ανθρώπινη ατέλεια θα υπάρχει, οι συγκρούσεις θα είναι δεδομένες. Κυρίως με τα πρόσωπα που είναι κοντά μας, που συνδεόμαστε, που αγαπούμε ακόμα. Όχι γιατί το θέλουμε τόσο όσο γιατί ο εγωισμός «διεκδικεί τα δικαιώματά του». Η θεώρηση ενός γεγονότος δεν είναι η ίδια σε όλους. Άλλος το ερμηνεύει έτσι και άλλος αλλιώς. Το δίκαιο δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Για να το διακρίνεις χρειάζεται να βγεις από τον εαυτό σου και να το δεις με τα μάτια του άλλου. Δεν είναι εύκολο αυτό, γιατί υπάρχει ενδεχόμενο να επιβεβαιωθεί το λάθος σου. Όμως λυτρώνεσαι όχι μόνο από την πλάνη, αλλά και από το «ίδιον θέλημα» που σ’ απομονώνει και γι’ αυτό σε θανατώνει. Διαβάστε Περισσότερα →