Αβραάμ Σαλασίδης
Όταν μεγάλωσα ο πατέρας μου μού είπε:
« Παιδί μου, δε γεννιόμαστε όλοι με φτερά. Μπορεί να μην είσαι υποχρεωμένος να πετάξεις, νομίζω πως είναι κρίμα να μείνεις μόνο στο περπάτημα αφού έχεις τα φτερά που ο καλός Θεός σού έδωσε.»
« Μα, δεν ξέρω να πετάω» απάντησε ο γιος.
«Σωστά…» είπε ο πατέρας. Και περπατώντας, τον πήγε ως το… Διαβάστε Περισσότερα
Μάμαντος Μάρτυρα, Ιωάννου του Νηστευτού, Διομήδους, Ιουλιανού, Φιλίππου, Ευτυχιανού, Ησυχίου, Λεωνίδη, Ευτυχίου, Φιλάδελφου, Μελανίππου, Παρθαγάπης, Ελεάζαρ και Φινεές των Ιερέων, Αειθαλά καί Άμμωνα.
Στὴ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ κάθε ἡλικία ἔχει νὰ ἐπιδείξει τοὺς ἀντιπροσώπους της.
Γιατί κάθε ἡλικία ἔχει προσφέρει σ’ Αὐτὸν ὅτι διαλεχτὸ καὶ ὑπέροχο ἔχει νὰ παρουσιάσει. Κι ἡ ἐφηβικὴ ἡλικία, ποὺ εἶναι ἡ πιὸ δύσκολη στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἔχει νὰ προβάλει τοὺς δικούς της.
Ὁ Ἅγιος Μάμας εἶναι ἕνας ἀπ’ αὐτούς. Διαλεχτὸς στοὺς διαλεχτοὺς καὶ ὡραῖος στοὺς ὡραίους ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπητὲς καὶ ἡρωικὲς μορφὲς τῆς Ἐκκλησίας μας τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων.
Οἱ γονεῖς του Θεόδοτος καὶ Ρουφίνα ζοῦσαν στὴ Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας καὶ ἦσαν χριστιανοὶ μὲ μεγάλη κοινωνικὴ θέση.
Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ αὐτοκράτορας Αὐρηλιανὸς κίνησε σκληρὸ διωγμὸ ἐνάντια στοὺς χριστιανοὺς (270 – 275 μ.Χ.).
Μεταξὺ τῶν πρώτων συνελήφθη ὁ Θεόδοτος καὶ ἀφοῦ ἀνακρίθηκε καὶ ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ρίχτηκε στὶς φυλακὲς τῆς Καισαρείας.
Ἡ σύζυγός του, ἡ ἐνάρετη Ρουφίνα, σὰν ἔμαθε τὴν φυλάκιση τοῦ συντρόφου της, ἂν καὶ ἦταν ἑτοιμόγεννη, ἔτρεξε νὰ τὸν συναντήσει. Ἐκεῖ μὲ παρρησία ὁμολόγησε καὶ αὐτὴ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ φλόγιζε τὴν καρδιά της, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κλεισθεῖ στὴ φυλακή.
Διαβάστε Περισσότερα
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν επικεντρωθεί αποκλειστικά στη διαρκή απειλή της τρομοκρατίας, στην οικονομική κρίση, στο Αφγανιστάν και αλλού. Ως εκ τούτου, η προσοχή στράφηκε μακριά από ό,τι είναι δυνητικά η πιο επικίνδυνη απειλή για την ευημερία μας: η «Νέα Ευγονική», η σχεδόν ανεμπόδιστη χειραγώγηση και καταστροφή ανθρώπινων εμβρύων προς το συμφέρον της!
Η έρευνα των εμβρυακών βλαστικών κυττάρων άρχισε σοβαρά στις αρχές του 1999. Κατευθύνθηκε από την ικανότητα των βλαστικών κυττάρων να αναπτυχθούν σε κάθε ιστό και όργανο στο ανθρώπινο σώμα. Εξίσου ανησυχητικές είναι οι και αυξανόμενες πιέσεις για την κατοχύρωση των ανθρώπινων γονιδίων, τμημάτων του DNA που φέρουν τον κωδικό της ανθρώπινης ζωής. Όπως ήταν αναμενόμενο, η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις πρωτοβουλίες είναι το οικονομικό: υπόσχονται σχεδόν απεριόριστα κέρδη για την ανθούσα βιομηχανία της βιοτεχνολογίας η οποία παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης για την έρευνα. Παρά το γεγονός ότι σήμερα η έμφαση δίδεται στις δυνατότητες στον τομέα της Ιατρικής -δημιουργούνται νέα όργανα για την αντικατάσταση παλαιών και εξαλείφονται διάφορες γενετικές ανωμαλίες-, η αγορά ήδη πιέζει τους ειδικούς να δημιουργήσουν «σχεδιασμένα μωρά» με προεπιλεγμένα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένου, μέσω της μαγείας της κλωνοποίησης, άλλου προσώπου γενετικά επιδιορθωμένου.
Ποια είναι η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σ’ αυτό το θέμα, το οποίο περιλαμβάνει το χειρισμό της ανθρώπινης ζωής στο πιο βασικό επίπεδό της; Παρά το γεγονός ότι ούτε η Γραφή ούτε η πατερική διδασκαλία μιλούν για το θέμα άμεσα, προσφέρουν μαζί ένα όραμα και το αντιμετωπίζουν με μεγάλη σαφήνεια. Το όραμα αυτό προσφέρει βαθειά πολύτιμη γνώση στην έννοια και την αξία του ανθρώπου. Διαβάστε Περισσότερα
Αρχή της Ινδίκτου, Συμεών του Στυλίτη, Μάρθας Οσίας, Ευανθίας Οσίας, Ιησού του Δικαίου, των Αγίων 40 Παρθένων Μαρτύρων, Ανάμνηση θαύματος Θεοτόκου στη Μονή Μιασήνων, των Αγίων Ευόδου, Καλλίστης, Αγαθοκλείας και Ερμογάνους, Μνήμη εμπρησμού της Κωνσταντινούπολης, Μελετίου Οσίου, Νικολάου Οσίου, Αγγελή Νεομάρτυρα, Συμεών του Λέσβιου, Αντωνίου Οσίου.
Γιὰ τὴν περίπτωση αὐτή, ὁ Σ. Εὐστρατιάδης στὸ Ἁγιολόγιό του, γράφει τὰ ἑξῆς: «Λέξις λατινικὴ (indictio) ὁρισμὸν σημαίνουσα καθ’ ὂν κατὰ δεκαπενταετὴ περίοδον ἐπληρώνοντο εἰς τοὺς αὐτοκράτορας τῶν Ρωμαίων οἱ φόροι.
Κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν, τὴν ἀρχὴν τῆς ἰνδικτιῶνος εἰσήγαγεν ὁ Αὔγουστος Καῖσαρ (1 – 14), ὄτε διέταξε τὴν γενικὴν τῶν κατοίκων τοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους ἀπογραφὴν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, κατὰ τὴν πρώτην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός.
Ἀπὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) ἐγένετο ἐπισήμως χρῆσις τῆς Ἰνδικτιῶνος ὡς χρονολογίας. Ἔκτοτε δὲ ἡ ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ νῦν ἑορτάζει τὴν 1η Σεπτεμβρίου ὡς ἀρχὴν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους».
«Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου χρόνου, ὢ καὶ παλαιὲ καὶ δι’ ἀνθρώπους νέε». Διαβάστε Περισσότερα
κλικ στον σύνδεσμο
