Αβραάμ Σαλασίδης
Ὑπάρχουν κάποιες στιγμὲς στὸ ἱστορικὸ διάβα τῶν λαῶν ποὺ ἡ μεγαλοσύνη τους, ὅπως λέγει καὶ ὁ ποιητής, δὲν μετριέται μὲ τὸ στρέμμα ἀλλὰ μὲ τῆς καρδιᾶς τὸ πύρωμα καὶ μὲ τὸ αἷμα. Τέτοια μεγαλοσύνη ἐπέδειξε καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς μὲ τὸ ξέσπασμα ἢ γιὰ ἄλλους τὸ θαῦμα τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1821, ἀφοῦ βρέθηκε ὑπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγὸ γιὰ 400 καὶ πλέον χρόνια. Καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ὑποδούλωσής του, ὁ ἑλληνισμὸς δὲν παρέμεινε ἀδρανὴς ἀλλὰ προσπάθησε μὲ ἔνοπλους καὶ πνευματικοὺς ἀγῶνες νὰ διατηρήσει ἀλώβητο τό ἐθνικό του φρόνημα καὶ τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν ἐλευθερία.
Σ’ αὐτὸ τὸ θαῦμα δὲν ἀπουσίασε καὶ ἡ γῆ τῆς Πιερίας μας. Μὲ τὸ ξέσπασμα τῆς ἐπανάστασης οἱ κλεφταρματωλοὶ τῆς Πιερίας ἑτοιμάστηκαν γιὰ νὰ βοηθήσουν. Ἡ πρώτη ἐπιχείρηση στὴν ὁποία συμμετεῖχαν Πιεριεῖς ἀγωνιστὲς ἦταν ἡ ἐπανάσταση τῆς Χαλκιδικῆς, τὴν ὁποία ὑποκίνησε ὁ Ἐμμανουὴλ Παπάς. Σ’ αὐτὴν τὴν προσπάθεια συμμετεῖχαν τὰ σώματα τοῦ Μήτρου Λιάκου καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Μπίνου μὲ 400 κλεφταρματωλοὺς καὶ τό σῶμα τοῦ Διαμαντῆ Νικολάου μὲ ὁμάδα 200 κλεφταρματωλῶν. Τὰ σώματα αὐτὰ κατάφεραν νὰ νικήσουν σὲ ἀρκετὲς μάχες τὶς τουρκικὲς δυνάμεις. Μετὰ τὴν κάμψη τῆς ἐπαναστατικῆς κίνησης ὁ ἐπαναστατικὸς ἴστρος μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Χαλκιδικὴ στὴν Πιερία, ὅπου ἡ ἐπανάσταση ξεκίνησε στὶς 8 Μαρτίου 1822.
Πρώτη πολεμικὴ ἐνέργεια ἦταν ἡ ἐπίθεση τοῦ Διαμαντῆ μὲ 300 ἄνδρες κατὰ τοῦ Κολινδροῦ ποὺ βρισκόταν ὑπὸ τὴν κατοχὴ 1.500 Τούρκων. Τὸ ἀρχικὸ σχέδιο ἦταν ὁ αἰφνιδιασμὸς τῶν ἀμυνομένων μέσω νυκτερινῆς ἐπίθεσης, ὅμως ἀπέτυχε λόγω προδοσίας. Καθὼς οἱ Τοῦρκοι ἦταν ἐνημερωμένοι ἀμύνθηκαν μὲ ἐπιτυχία ἀναγκάζοντας τοὺς Ἕλληνες ἀγωνιστὲς νὰ ἀποσυρθοῦν. Παρὰ τὴν ἀποτυχία κατάληψης τοῦ Κολινδροῦ οἱ δυνάμεις τοῦ Διαμαντῆ ἀναδιοργανώθηκαν καὶ μάλιστα ἐνισχύθηκαν ἀπὸ τὸν ὁπλαρχηγὸ Σάλα ποὺ εἶχε ὑπὸ τὶς διαταγὲς του 300 ἄνδρες. Ὡστόσο, ἐνισχύσεις ἔφτασαν καὶ στὸ τουρκικὸ στρατόπεδο, ἡ δύναμη τοῦ ὁποίου ἀνερχόταν στοὺς 4.000 πεζοὺς καὶ 600 ἱππεῖς. Στὶς συμπλοκὲς ποὺ ἀκολούθησαν οἱ Ἕλληνες κατήγαγαν ἐξαιρετικὲς νίκες καὶ ἀπώθησαν τοὺς Τούρκους προξενώντας μεγάλες ἀπώλειες.
Ἡ συνέχεια τοῦ ἀγώνα ἦταν ἰδιαίτερα ἀτυχὴς γιὰ τοὺς Πιεριεῖς ἀγωνιστές, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχαν νὰ ἀμυνθοῦν στὴν Καστανιά. Ἂν καὶ ἀγωνίστηκαν γενναία, ἡ ἀριθμητικὴ διαφορὰ ἦταν μεγάλη καὶ οἱ Τοῦρκοι ἀνάγκασαν τὸν Διαμαντὴ καὶ τοὺς ἄνδρες του νὰ ὑποχωρήσουν στὴ Μηλιά, τὸ τελευταῖο ἀμυντικὸ σημεῖο μὲ τὸν ὀχυρωματικὸ πύργο τῶν ὀνομαστῶν ὁπλαρχηγῶν τῆς οἰκογένειας τῶν Λαζαίων. Ἦταν Μεγάλη Ἑβδομάδα τοῦ 1822. Πρὸς τὸ Μ. Σάββατο (1 Ἀπριλίου) τρεῖς χιλιάδες τοῦρκοι στρατιῶτες ἄρχισαν νὰ κινοῦνται πρὸς τὴν Μηλιά. Οἱ ἀγωνιστὲς ἀποφάσισαν ἀνήμερα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα νὰ κοινωνήσουν τῶν ἀχράντων μυστηρίων καὶ μετὰ νὰ ριχτοῦν στὴν μάχη ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν. Πρῶτο μέλημά τους ἦταν νὰ φυγαδεύσουν τὰ γυναικόπαιδα καὶ τοὺς ἀμάχους. Κατόπιν ξεκίνησε ἡ μάχη, ἡ ὁποία κατέστη ἄνιση. Οἱ Τοῦρκοι μετὰ ἀπὸ πολλὲς προσπάθειες μπῆκαν στὸ χωριὸ καὶ τὸ πυρπόλησαν, ἀφοῦ ἡ φρουρὰ του εἶχε συγκεντρωθεῖ στὸ τελευταῖο ὀχυρό, στὸν πύργο τῶν Λαζαίων. Οἱ ἀγωνιστὲς ἀντιστάθηκαν ζωηρὰ στὸν πύργο, ὅμως μὴ μπορώντας νὰ ἀντέξουν τὴν ἰσχυρὴ πίεση τῶν ὑπέρτερων τουρκικῶν δυνάμεων ἀναγκάστηκαν νὰ τὸν ἐγκαταλείψουν καὶ νὰ διασκορπιστοῦν στὰ δάση τῆς περιοχῆς τοῦ Παλατίου, ὅπως ὀνομάζονταν οἱ δασωμένες πλαγιὲς τῶν ἀνατολικῶν Πιερίων. Μάλιστα, ὅπως ἀναφέρει ὁ Χ. Τρικούπης, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀγωνιστὲς προσπαθώντας νὰ διασώσουν τὰ γυναικόπαιδα κρατοῦσαν τὴν ἀνάσα τους καὶ ἔκλειναν τὰ στόματα τῶν παιδιῶν γιὰ νὰ μὴν γίνουν ἀντιληπτοὶ ἀπὸ τοὺς ἐξαγριωμένους τούρκους στρατιῶτες.
Ἡ Μηλιὰ, ὅπως καὶ πολλὰ χωριὰ τῆς Πιερίας, πυρπολήθηκαν καὶ καταστράφηκαν ὁλοσχερῶς. Οἱ Πιεριεῖς ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα, πολλοὶ αἰχμαλωτίστηκαν καὶ ὁδηγήθηκαν στὰ σκλαβοπάζαρα τῆς ἀνατολῆς καὶ ὅπως λέγει ὁ Γάλλος Πρόξενος τῆς Θεσσαλονίκης: «… σκλάβοι σὲ ἀτέλειωτες σειρὲς ὁδεύουν πρὸς τὰ ἀνθρωποπάζαρα τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ ἄλλων πόλεων τῆς Ἀνατολῆς».
Ἡ ἑλληνική ἐπανάσταση ἀποτελεῖ ὁρόσημο στή διεθνῆ ἱστορία. Ἡ τρομακτική δυσαναλογία δυνάμεων κατακτητῶν καί ἐπαναστατῶν σέ συνδυασμό μέ τό ἄκρως ἀρνητικό κλίμα ἔναντι ἐπαναστάσεων στήν εὐρωπαϊκή σκηνή καθιστᾶ τήν ἐξέγερση τῶν ὑπόδουλων προγόνων μας μοναδική γιά τήν τόλμη, ἡ ὁποία ἐγγίζει τά ὅρια τῆς ἀφροσύνης! Ὁ μεγάλος πατριώτης, ὁ Καποδίστριας, γνώστης βαθύς τῆς εὐρωπαϊκῆς διπλωματίας, ἦταν ἀντίθετος πρός τό τόλμημα, τό ὁποῖο ἀρχικά ἀνέλαβε ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης καί τό συνέχισαν οἱ καπετάνιοι τῆς Πελοποννήσου.
Ἡ ἐπανάσταση, κατά τή σύμφωνη μαρτυρία τῶν πρωταγωνιστῶν της, ὑπῆρξε παλλαϊκή καί εὐλογήθηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία. Γι’ αὐτό καί μετά τήν ἀπόκτηση τῆς πολυπόθητης ἐλευθερίας ἀπό τμῆμα τοῦ λαοῦ μας, ἡ Πολιτεία ἐθέσπισε (1848) νά ἑορτάζεται ἡ λαμπρή ἐπέτειος τῆς Ἐθνεγερσίας κατά τήν 25η Μαρτίου, ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου, τῆς μητέρας τοῦ Χριστοῦ.
Ἐπί σειράν ἐτῶν τό Γένος μέ εὐγνωμοσύνη πανηγύριζε τή διπλή ἑορτή. Ἀθρόα ἦταν ἡ προσέλευση τοῦ λαοῦ στούς ναούς, γιά νά δοξολογήσει τόν Θεό γιά τή βοήθεια πρός ἀποτίναξη ζυγοῦ δουλείας αἰώνων. Δέν θά ἰσχυριστῶ ὅτι κατά τόν πανηγυρισμό τοῦ διπλοῦ ἑορτασμοῦ πρυτάνευε τό θρησκευτικό αἴσθημα καί ἑπόταν τό πατριωτικό. Ὁ ἄνθρωπος διαχρονικά στέκεται ἀνήμπορος νά κατανοήσει τό ὕψος τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας, στήν ὁποία μᾶς κάλεσε ὁ Θεός μέ τήν ἐνανθρώπησή του. Ἡ ἐθνική ἐλευθερία παλαιότερα καί ἡ κοινωνικοπολιτική σχετικά πρόσφατα προβάλλονται ὡς οἱ δύο κύριες μορφές ἐλευθερίας, μέ συνέπεια νά παραθεωρεῖται σύν τῷ χρόνῳ ἡ πνευματική ἐλευθερία καί τελικά νά ἀγνοεῖται αὐτή παντελῶς!
Τό ἐλεύθερο πλέον Γένος ἀπολαμβάνοντας τά ἀγαθά τῆς ἐθνικῆς ἐλευθερίας λησμόνησε σύντομα τήν ὑπόσχεσή του πρός τόν Θεό νά ἐκφράσει τήν εὐγνωμοσύνη του μέ τήν ἀνέγερση ναοῦ πρός τιμήν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἔτσι τό τάμα τοῦ Ἔθνους παραμένει ὥς σήμερα ἀνεκπλήρωτη ὑπόσχεση.
Κύλησαν τά χρόνια. Ἡ πατρίδα μας ἐλεύθερη πλέον ὑποτάχθηκε στό δυτικό πνεῦμα, τό ὁποῖο ἐπέβαλαν οἱ «προστάτες» μας μέσῳ τῶν προθύμων νά ὑπηρετήσουν τά συμφέροντά τους ἐντοπίων.
Ἀφοῦ οἱ «προστάτες» μας διαπίστωσαν ὅτι οἱ «ἱεραπόστολοι»-πράκτορές τους (μισσιονάριοι) δέν ἦσαν ἀποτελεσματικοί στή μετακίνηση τοῦ λαοῦ ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη, ἀνέθεσαν τό ἔργο αὐτό σέ ἐντόπιους «φωτισμένους» ἀπό τή Δύση «ἀναμορφωτές», «μεταρρυθμιστές», «ἐκσυγχρονιστές». Ἡ διανόηση, ἄν καί κατά βάση ἐπιφυλακτική -ἄν ὄχι ἐχθρική- πρός τήν ἐξουσία, συνεισέφερε τά μέγιστα στήν ἀποϊεροποίηση τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς.
Στό πεδίο τῆς ἱστορίας, ἀφοῦ ἐπετειακό εἶναι τό ἄρθρο μας, ἡ ἐπίθεση κατέληξε νά εἶναι ἐνορχηστρωμένη. Ἔτσι πρέπει οἱ μαθητές νά ἐνστερνιστοῦν βασικές «ἀλήθειες» ὅπως: «Ἄν δέν εἶχε προηγηθεῖ ἡ Γαλλική Ἐπανάσταση, θά μέναμε σκλάβοι γιά αἰῶνες ἀκόμη!». Οἱ μαθητές δέν πρέπει νά μάθουν γιά τά πενήντα καί πλέον ἀτυχῆ ἐπαναστατικά κινήματα τῶν προγόνων τους, γιατί θά αἰσθάνονται ἄβολα ἐνώπιον τῆς πλήρους ὑποταγῆς μας σήμερα στούς ἰσχυρούς! Πρέπει ἀπό τήν ἄλλη νά μάθουν οἱ μαθητές ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρξε ἐχθρική πρός τήν Ἐπανάσταση, τήν ὁποία ὁ Πατριάρχης, ὡς τουρκόφιλος, ἀφόρισε! Πρέπει νά μάθουν ὅτι ἡ σύναξη στή μονή τῆς Ἁγίας Λαύρας εἶναι μύθος, ὅπως καί τό κρυφό σχολειό! Τί κι ἄν ὁ Γρηγόριος Ε΄, ὁ ἅγιος πλέον τῆς Ἐκκλησίας, ἔδωσε τό αἷμα του, προκειμένου νά ἐκτονωθεῖ ἡ θηριώδης μανία τοῦ σουλτάνου ἔναντι τῶν ἐπαναστατῶν καί νά ἀποφευχθεῖ ἡ σφαγή τῶν Ρωμιῶν τῆς Κωνσταντινούπολης; Μαρτυρεῖται ἱστορικά ἡ ἐπαφή τοῦ πατριάρχη μέ τόν Χατζή Χαλίλ, ἡγέτη τῶν μουσουλμάνων τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νά κηρύξει ἱερό πόλεμο (τζιχάντ) κατά τῶν Ρωμιῶν καί γι’ αὐτό δολοφονήθηκε! Διαβάστε Περισσότερα
Ἦταν ἀρχὲς τοῦ ἔτους, ὅταν τέθηκε στὸν Σύλλογο ἡ ἰδέα τῆς δημιουργίας ἑνὸς ἐντύπου ποὺ νὰ ἐκφράζει τὶς θέσεις τοῦ Συλλόγου πάνω σέ ἐκκλησιαστικὰ – θεολογικὰ καὶ κοινωνικὰ θέματα.
Πνευματικοί ἄνθρωποι, κληρικοί καὶ λαϊκοί, προσφέρθηκαν μὲ τὶς δυνάμεις τους καὶ τὴν πολύτιμη πείρα τους νὰ συνδράμουν ἀνιδιοτελῶς, γιὰ τὴν πραγματοποίηση αὐτῆς τῆς πρότασης. Θερμά τούς εὐχαριστοῦμε καὶ εὐελπιστοῦμε ἡ πορεία τοῦ περιοδικοῦ νὰ δικαιώσει τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὴν τιμὴ ποὺ μᾶς κάνουν.
Τὸ περιοδικὸ ἀρχικὰ θὰ ἐκδίδεται μὲ τὴν παροῦσα μορφή, σὲ τριμηνιαία βάση. Μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες του, τὰ μνημεῖα τοῦ τόπου μας καὶ ἡ ἱστορία του θὰ ἔχουν τὸ δικό τους βῆμα. Ἀξιόλογοι θεολόγοι καὶ πατέρες μὲ τὰ ἐμπνευσμένα κείμενά τους, δάσκαλοι, ἐντρυφητὲς τῶν παιδαγωγικῶν θεμάτων καὶ τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ ἁπλοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν κάτι «μεγάλο» νὰ ποῦν θὰ ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ ἀποτυπώσουν τὴ δική τους γραφίδα στὸ περιοδικό μας.
Στόχος τοῦ περιοδικοῦ εἶναι, μὲ τὴν παρουσία του, νὰ δίνει τὴν μαρτυρία τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου στὸ σύγχρονο κόσμο. Γι’ αὐτὸ τὸ περιοδικό, ὅπως καὶ ὁ σύλλογος, φέρει τὸ ὄνομα «Κυριακή». Κυριακὴ εἶναι ἡ μέρα τῆς Ἀνάστασης, τοῦ ἀνεσπέρου Φωτός, ποὺ ἐξαφανίζει τὰ σκοτάδια τῆς ζωῆς μας καὶ ἀνατέλλει στὶς καρδιὲς μας τὴν ἄφατη δόξα καὶ ἀνερμήνευτη χαρά.
Προσδοκοῦμε καὶ ἐπιθυμοῦμε, μὲ τὴν στήριξη ὅλων, ἀλλὰ καὶ τὴ γόνιμη κριτικὴ τῶν ἀναγνωστῶν μας, νὰ γίνει τὸ μικρὸ αὐτὸ ἔντυπο, ἕνα βῆμα ἐνημέρωσης, παρέμβασης, ἔμπνευσης, ἀνάπαυσης, μιὰ πόρτα οἰκοδομητικοῦ διαλόγου καὶ προπάντων ἕνα παράθυρο ποὺ θὰ φέρει κάτι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ μας.
Ἀκόμη προσδοκοῦμε μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες της ἡ «Κυριακὴ» νὰ δίνει τὴν μαρτυρία τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποτελεῖ ἕνα ὁδοιπορικὸ μαθητείας ἐκ μέρους της στὴν ἐν Χριστῷ ἀποκεκαλυμμένη ἀλήθεια, ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.
Κατερίνη, Σεπτέμβριος 2014
Ἡ Συντακτικὴ Ὁμάδα.
Διαβάστε τα τεύχη του περιοδικού online
http://iskiriaki.com/wordpress/archives/7307
ΜΙΛΗΣΕ Η ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΝΑΧΗ.
Στην εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή» το Σάββατο 21 Μαρτίου στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης, στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα η Γερόντισσα Αικατερίνα σε μία ομιλία πραγματική Μυσταγωγία της Μ. Τεσσαρακοστής, με γλαφυρό τρόπο παρέθεσε στους ακροατές τα υψηλά θεολογικά νοήματα και το σκοπό του πνευματικού αγώνα της περιόδου αυτής μέσα από την ευχή του Οσίου Εφραίμ.
Στην αρχή της ομιλίας της η Γερόντισσα αναφέρθηκε στο βίο και τα έργα του Οσίου Πατρός ημών Εφραίμ του Σύρου και στη συνέχεια ανέλυσε λέξη, λέξη την χαριτόβρυτη και κατανυκτική ευχή του Οσίου Εφραίμ:
«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου,
πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καί
ἀργολογίας μή μοι δῷς…»,
που ακούγεται κατά την διάρκεια της Μ. Τεσσαρακοστής όπως η ίδια ανέφερε, περίπου «500 φορές».
«H κατανυκτική ευχή ενώ είναι τόσος σύντομη και περιεκτική εντούτης είναι πλήρης πνευματικής δυνάμεως και βάθους θεολογικού. Αποτελεί σύνοψη του γνησίου βιώματος της υγιούς και ειλικρινούς μετανοίας, περικλείει δε σωστική και αγιαστική δύναμη. Μία μυστική δύναμη αναγεννήσεως της ψυχής απογειώσεως της από την γήινη μετριότητα και απελευθερώσεως της από τα άχρηστα βάρη των ψυχοκτόνων παθών», τόνισε η σεβαστή Γερόντισσα.
Υψηλού θεολογικού περιεχομένου η ομιλία, με πλήρη Αγιογραφική και Πατερική τεκμηρίωση που όμως ήταν κατανοητή από όλο το ακροατήριο, λόγω του ότι δεν ήταν μια θεωρητική μόνο εργασία αλλά καθρέπτιζε το βίωμα της ομιλούσης και την πολυετή πνευματική της πείρα, επιβεβαιώνοντας και έτσι του «λόγου το αληθές». Στο τέλος μετά από αυτή την επαφή και τη γεύση με την ασκητική και νηπτική παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας όλοι, κατά γενική ομολογία, έφυγαν ωφελημένοι και πιο πλούσιοι πνευματικά.
Πριν από την ομιλία της Καθηγουμένης η χορωδία του Ι. Ν. Αγίου Χαραλάμπους υπό την Διεύθυνση του κ. Γεωργίου Γκούνα έψαλε ύμνους της Μεγάλης Σαρακοστής δίνοντας το δικό της τόνο στην εκδήλωσή.
Το βίντεο της ομιλίας της Καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Οσίου Εφραίμ του Σύρου εδώ: http://youtu.be/AO-uCOyO_rY
Τη Δευτέρα 16 Μαρτίου στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Σπαρμού, τελέστηκε η κουρά (ρασοευχή) του Σπυρίδωνα Νάκα, καταγόμενου από τον Λόφο Πιερίας.
Τη ρασοευχή τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, ο οποίος μετονόμασε τον νέο μοναχό Βασίλειο, προς τιμήν του μακαριστού Μητροπολίτου Ελασσώνος κυρού Βασιλείου.
Προηγήθηκαν τρισάγιο στον τάφο του Μητροπολίτου Βασιλείου και το Μέγα Απόδειπνο στο Καθολικό της Ιεράς Μονής, με τη συμμετοχή πυκνού εκκλησιάσματος.
Μετά την κουρά ομίλησαν τόσο ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος, όσο και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσώνος κ. Χαρίτων, τονίζοντας και οι δύο την αξία της αφιερώσεως στο Θεό και της διακονίας του σύγχρονου ανθρώπου. Ειδικότερα, ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος ευχήθηκε στον νέο μοναχό να ομοιάσει τον μακαριστό Μητροπολίτη Βασίλειο, τόσο στα χαρίσματα με τα οποία ήταν εκείνος προικισμένος, στην εργατικότητα που τον διέκρινε, στη δημιουργικότητα της εκκλησιαστικής διακονίας του και στο ταπεινό του χαρακτήρα του.
Ακολούθως, το Σάββατο 21 Μαρτίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος ιερούργησε στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Λόφου Πιερίας.
Την Β΄ Κυριακή των Νηστειών 22 Μαρτίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος ιερούργησε στην Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία Λιβαδίου Πιερίας.
Η Ιερά Μονή αποτελεί Μετόχιο της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους και βρίσκεται στα σύνορα Πιερίας-Ημαθίας.
![IMGP3304[1]](http://iskiriaki.com/wordpress/wp-content/uploads/2015/03/IMGP33041.jpg)
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στον εορταζόμενο Άγιο Ιωάννη της Κλίμακας, χαρακτηρίζοντάς τον πρότυπο ζωής όχι μόνον για… Διαβάστε Περισσότερα
Επιλογές από Εκδηλώσεις του Συλλόγου σε Βίντεο
κλικ στον σύνδεσμο
Aυγουστίνος Καντιώτης
Επισκέψεις
