Διαρκής κίνδυνος

Η  ακαδημαϊκή  θεολογία  παρέχει  πληροφορίες  για  τη  διδασκαλία  της Εκκλησίας, των Πατέρων Της, για την ιστορία Της και τα παρόμοια. Σπάνια όμως μεταδίδει την οντολογική γνώση του Θεού. Μπορούμε αυτό να το διατυπώσουμε ως εξής: «Άλλο είναι να γνωρίζουμε τι διδάσκει η Εκκλησία για τον Θεό, και άλλο να  γνωρίσουμε  τον Θεό  με  τον  ερχομό  Του  μέσα  μας».  Ενδέχεται  οι  λειτουργοί της  Εκκλησίας  που  βασίζονται  στα  διπλώματα  τους,  όταν  χειραγωγούν ανθρώπους  ή  διαχειρίζονται  τα  εκκλησιαστικά  πράγματα  να  ολισθήσουν  σε πολύ  σοβαρά  παραπτώματα  ή  λάθη,  που  αφορούν  όχι  μόνο  μεμονωμένα πρόσωπα,  αλλά  και  όλη  την  Εκκλησία.  Είναι  σημαντικό  γι’  αυτούς  να αναγνωρίσουν  την  ανεπάρκεια  τους  στη  διακονία  που  τους  ανατέθηκε,  και  με φόβο  μπροστά  στην  κρίση  του  Θεού  να  αισθανθούν  την  ευθύνη  τους.  Είναι βέβαια  γι’  αυτούς  εντελώς  απαραίτητο  να  προσεύχονται  κάθε  ημέρα  πριν  από κάθε έργο· να εκζητούν, με καρδιακό πένθος, λόγο ευάρεστο στον Θεό. Μόνο με την προϋπόθεση αυτή η λειτουργική, η διοικητική 

ή η ποιμαντική διακονία τους θα  είναι  διαποτισμένη  με  πνοή  Άνωθεν  και  θα  ζωοποιεί  όλο  το  Σώμα  της Οικουμενικής Εκκλησίας.

Γερ. Σωφρόνιος (Σαχάρωφ) του Εσσεξ, Το μυστήριο της χριστιανικής ζωής.

Από δημοσιεύση στο περιοδικό ΚΥΡΙΑΚΗ του συλλόγου τεύχος 10 Δεκέμβριος 2016