Νά μή βιάζεται κανείς νά ἐνεργήση, ἀλλά νά σκέφτεται καί νά προσεύχεται προηγουμένως

Ἅγιος Παΐσιος

• (Ἐρωτᾶ Μοναχή): «Γέροντα, πῶς σκέφτεσθε, ὅταν ἔχετε νά ἀντιμετωπίσετε ἕνα πρόβλημα;»

• (Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος): «Χρειάζεται πολλή προσοχή, σύνεση καί διάκριση, γιά νά γίνεται τό καλό μέ καλό τρόπο καί νά ὠφελῆ, γιατί ἀλλιῶς, ἀντί νά ὠφελῆ, δαιμονίζει τόν ἄλλον. Ὕστερα, κάτι πού σκέφτεται κανείς νά κάνη, καλύτερα νά τό ἀφήνη νά ὡριμάση· γιατί, ἄν τό ἀγουροκόψη, ἀποφασίση δηλαδή βεβιασμένα, ἴσως νά ἔχη προβλήματα ἀργότερα καί νά βασανίζεται. Τά σοβαρά πράγματα, ὅταν καθυστεροῦν λίγο, προχωροῦν μετά γρήγορα καί σωστά. Μπορεῖ κάποιος νά ἔχη ἐξυπνάδα, ἀλλά νά ἔχη καί κενοδοξία καί ἐγωισμό, καί νά προπορεύωνται αὐτά στίς ἐνέργειές του καί νά μήν προσέχη. Ἕνα σκυλί π.χ. στό κυνήγι, ὅταν προχωράη προσεκτικά, καί ἀπό ράτσα νά μήν εἶναι, βρίσκει τά ἴχνη τοῦ λαγοῦ. Ἐνῶ τό ἄλλο πού εἶναι ἀπό πολύ καλή ράτσα καί ἔχει ὅλα τά προσόντα, ὅταν βιάζεται, τρέχει δεξιά καί ἀριστερά χωρίς ἀποτέλεσμα. Ἐνέργεια πρίν ἀπό σκέψη ἔχει ὑπερηφάνεια. Γι᾽ αὐτό νά μή βιάζεται κανείς νά ἐν- εργήση, ἀλλά νά σκέφτεται καί νά προσεύχεται προηγουμένως. Ὅταν προπορεύεται ἡ προσευχή, δέν ἐνεργεῖ ὁ ἀφρός τοῦ μυαλοῦ, ἡ ἐλαφρότητα, ἀλλά τό ἁγιασμένο μυαλό».

* Ἀπό τό βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β´, Πνευματική Ἀφύπνιση, ἔκδ. Ἱερόν Ἡσυχαστή- ριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2014, σ. 73

Παρακαταθήκη τεύχος 109