Ο αετός μπορεί να «μυριστεί» την καταιγίδα που πλησιάζει πολύ πριν αυτή ξεσπάσει. Πράγματι θα πετάξει σ’ ένα υψηλότερο σημείο και θα περιμένει να έρθουν οι άνεμοι. Όταν η καταιγίδα ξεσπά ο αετός τοποθετεί τα φτερά του έτσι ώστε ο άνεμος να τον σηκώσει πάνω από την καταιγίδα. Δεν είναι αξιοσημείωτο; Ενώ η καταιγίδα μαίνεται, ο αετός πετάει πάνω από αυτή. Δεν ξεφεύγει την καταιγίδα. Απλά τη χρησιμοποιεί για να πετάξει ψηλότερα. Υψώνεται με τους ανέμους που φέρνουν την καταιγίδα. Ένας εξαιρετικός τρόπος πλησιάσματος των αντιξοοτήτων!
Είναι ένα θαυμάσιο μάθημα για μας ο τρόπος που ο αετός αντιμετωπίζει μια καταιγίδα. Όταν οι καταιγίδες της ζωής έρχονται καταπάνω μας, μπορούμε κι εμείς να υψωθούμε πάνω από αυτές. Υψώνοντας το μυαλό και την καρδιά μας στον Ουρανό, φέρνουμε στο νου μας τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ᾿ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν» (Β΄ Κορ. 4, 17). Η δε προσωρινή και ελαφριά θλίψη μας προετοιμάζει για μας αιώνια και υπερβολικά υπερβολική δόξα.
κλικ στον σύνδεσμο
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.