Ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἀθανασίου Κολινδροῦ εἶναι μία παλαιά καί ἱστορική Μονή στήν βόρεια Πιερία, 2 μόλις χιλιόμετρα νοτίως  τοῦ Κολινδροῦ. Στήν σφραγίδα της ἀναγράφεται ἡ χρονολογία τοῦ 1860, ὅμως οἱ λίγες σωζόμενες γραπτές ἱστορικές μαρτυρίες ἀφήνουν νά ἐννοηθεῖ, πώς οἱ ἀπαρχές της εἶναι παλαιότερες, ἀλλά δυστυχῶς παραμένουν ἄγνωστες.

Πολύτιμες πληροφορίες γιά τήν ἱστορία της μᾶς προσφέρει ἡ προφορική παράδοση. Σ’αὐτόν τόν χῶρο ὑπῆρχε ἀνδρώα Μονή, μέ πολλές κτιριακές ἐγκαταστάσεις, Καθολικό, κελλιά, μετόχια, ἀποθῆκες, φούρνους, οἰκήματα διάφορα, πού ἐξυπηρετοῦσαν τίς ἀνάγκες τῶν μοναχῶν. Συνάμα δέ εἶχαν τήν δυνατότητα νά παρέχουν ἀγαπητική φιλοξενία καί στούς κατοίκους τῶν γύρω περιοχῶν.

Ἡ Ἱερά αὐτή Μονή φέρεται συνυφασμένη μέ τίς ἱστορικές περιπέτειες τῆς πατρίδας μας. Οἱ ὁπλαρχηγοί μέ τούς ἄνδρες τους, πού δέν ἄντεχαν τήν σκλαβιά καί ξεσήκωσαν ἄλλη μιά ἐπανάσταση κατά τῶν Τούρκων τό 1878, χρησιμοποιοῦσαν ὡς κρησφύγετο καί τό Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Μετά τήν καταστολή τῆς ἐπαναστάσεως, ἡ Μονή ἐρημώθηκε. Οἱ περισσότεροι μοναχοί σφαγιάστηκαν ἀπό τούς Τούρκους καί οἱ ὑπόλοιποι κατέφυγαν στό Ἅγιον Ὄρος.

Ἀπό τό ὅλο Μοναστηριακό συγκρότημα διασώθηκαν τό Καθολικό καί κάποιες πτέρυγες τῶν κελλιῶν ἐρειπωμένες. Στήν περίοδο 1900-1940 τήν διαχείρηση τῶν κτημάτων τῆς Μονῆς καί τῶν ἄλλων ἐσόδων της, ἀνελάμβαναν ἀνά πενταετία οἰκογένειες τοῦ Κολινδροῦ. Ἡ Γερμανική κατοχή, συνέβαλε καί αὐτή μέ τήν σειρά της στήν τελειωτική καταστροφή της. Ἔτσι οἱ βιαιότητες τῶν κατακτητῶν τῆς πατρίδας μας μετέτρεψαν αὐτόν τόν χῶρο τῆς μυστικῆς ἀνατάσεως σέ χαλάσματα. Παρόλα αὐτά ἕως τό 1980 σώζονταν τό Καθολικό τοῦ Μοναστηριοῦ ἐρειπωμένο. Τό 1980-1982 κατεδαφίζεται ἀπό τούς κατοίκους τοῦ Κολινδροῦ καί αὐτό τό τελευταῖο ἀπομεινάρι τοῦ παρελθόντος καί στή θέση του ἀνεγείρεται ἕνας μικρός ναός, ἁπλή τρίκλιτη Βασιλική, ἐγκαινιασμένος ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Κίτρους κυρό Βαρνάβα.

Αὐτός ὁ μικρός ναός ἦταν τό μοναδικό κτίσμα πού ἀντίκρυσε ἡ σημερινή μοναστική ἀδελφότητα, ὅταν τό 1987 ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ὁδήγησε τά βήματά της σέ αὐτόν τόν εὐλογημένο χῶρο. Ὁ τότε Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Ἀγαθόνικος, ἐν τῇ ἐγνωσμένῃ του ἀγάπη πρός τόν μοναχισμό, πρωτοστάτησε ὥστε ἡ Ἱερά  Μονή τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου ἐπισήμως νά ἀνασυσταθεῖ καί νά μετατραπεῖ σέ γυναικεία. Ἔτσι μετά ἀπό τίς τόσες περιπέτειές της μέσα στόν χρόνο ἀρχίζει γι’ αὐτήν μία νέα σελίδα στήν ἱστορία της μέσα ἀπό τήν ὁποία θά συνεχισθεῖ ἡ μοναχική παράδοση αὐτοῦ τοῦ τόπου. Θά ἠχήσει καί  πάλι τό τάλαντο γιά νά συνάξει ὅμως αὐτή τήν φορά τήν πρώτη  γυναικεία μοναστική ἀδελφότητα ὑπό τήν πνευματική καθοδήγηση τῆς Ὁσιολογιωτάτης Καθηγουμένης Εἰρήνης Μοναχῆς. Στήριγμα καί συμπαραστάτης στούς ἀγῶνες τῆς νέας Συνοδείας ὁ πνευματικός της πατέρας Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀθηναγόρας Καραμαντζάνης.

Στίς 27 Σεπτεμβρίου 1987, ἡμέρα χαρμόσυνη καί σημαντική  γιά τήν Ἱερά Μονή, ἔγινε ἡ θεμελίωση τῆς πτέρυγας τῶν κελλιῶν ἀπό τόν τότε Μητροπολίτη κ. Ἀγαθόνικο καί ἔτσι, μέ τήν εὐλογία τῆς ἐκκλησίας, ξεκίνησε ἡ ἐκ βάθρων ἀνοικοδόμησή της. Θά ἔπρεπε ὁ ἔρημος αὐτός τόπος, ὅπου ἕως τότε φύτρωναν ἀγριόχορτα, νά μετατραπεῖ σέ ὀργανωμένο μοναστικό συγκρότημα. Βαρύ τό ἐγχείρημα καί πολύς ὁ μόχθος γιά τούς ἀδύναμους ὤμους τῆς ἀδελφότητος, ὅμως ἡ ἀκράδαντη πίστη στόν Θεό, ἡ χάρη τῆς Παναγίας μας καί ἡ συμπαράσταση καί πρεσβεία τοῦ μεγάλου προστάτου Ἁγίου Ἀθανασίου εἶναι αὐτά πού ἐνισχύουν τόν ζῆλο της στήν ἐπίπονη αὐτή πορεία. Σιγά-σιγά ὄμορφα ἀρχιτεκτονήματα ὑψώνονται δοξολογικά, πού παρακινοῦν τίς ψυχές πού τά κατοικοῦν νά ἀναπέμπουν μέ εὐγνωμοσύνη ἀκατάπαυστες εὐχαριστίες στόν Κύριο.

Ἡ Ἱερά Μονή ἕως σήμερα δέν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ οἰκοδομικά, Διαβάστε Περισσότερα →