Ήμουν φοιτητής της Ιατρικής, στα τελευταία έτη, όταν ήρθαν στο σπίτι μας ένα φιλικό ζευγάρι από τη Φλώρινα για να μας πουν τις εντυπώσεις τους από το ταξίδι που μόλις είχαν κάνει στους Αγίους Τόπους. Μιλούσε περισσότερο η γυναίκα που ήταν ενθουσιασμένη από αυτά που είδε και έζησε..Μας διηγήθηκε το φαινόμενο του Αγίου Φωτός που βγαίνει κάθε Πάσχα και το βλέπει όλος ο κόσμος Η ίδια υπήρξε αυτόπτης μάρτυς και μας είπε, ότι ενώ ήταν στον περίβολο της εκκλησίας… είδε ένα γαλάζιο φως να πλανιέται πάνω από τ α κεφάλια τους σανηλεκτρικές εκκενώσεις και με ένα ανεπαίσθητο θρόισμα που τους γέμιζε με αγαλλίαση… Άκουγα με δυσπιστία και σκεπτόμενος πόσο εύκολα φορτίζονται συναισθηματικά οι γυναίκες ώστε να βλέπουν πράγματα φανταστικά και σε ομαδικό ακόμη επίπεδο… (ομαδική υστερία;) Οχι ότι ήμουνα άπιστος… Είχα αποκλείσει να γίνονται θαύματα μπροστά στα μάτια σου, στον εικοστό αιώνα!

Πανάγιος Τάφος

Κι όμως όταν μετά από αρκετά χρόνια βρέθηκα στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού, ευλαβικός προσκυνητής, εξοπλισμένος με όλη την αμφισβήτηση (γνήσιος εκπρόσωπος μιας εποχής ορθολογισμού!) αλλά και μια βιντεοκάμερα στην πλάτη, δεν θα μπορούσα να πιστέψω ότι θα έβλεπα ο ίδιος αυτό που κάποτε κορόιδευα στους άλλους. Και όχι μόνο αυτό αλλά και θα με αξίωνε ο Θεός να κινηματογραφήσω ένα υπερφυσικό φαινόμενο, ένα θαύμα που ξετυλίχτηκε μπροστά στα μάτια χιλιάδων κόσμου. Μέσα μου, πηγαίνοντας προς την Αγία Γή παρακαλούσα το Θεό να μου δείξει ένα σημείο. Ένα σημείο, ώστε να εδραιωθεί η πίστη μου (παρότι ήξερα ότι είναι αναιδής και παράλογη μια τέτοια αξίωση) και τότε θα είμαι και γω βεβαιωμένος να του αφιερώσω την υπόλοιπη ζωή μου όπως από μικρό παιδί ονειρευόμουνα και τελευταία σκεφτόμουν να πραγματοποιήσω με την ευλογία του πνευματικού μου. ΤΙ ΘΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ Αξίζει πραγματικά να επισκεφτεί κανείς την Ιερουσαλήμ από πολλές απόψεις. Ακόμη και μόνον σαν ιστορική πόλη της εποχής του Χριστού. Διατηρεί ακόμη μια αρχαία μορφή με σεβασμό στα μνημεία. Βλέπει κανείς εδώ τη συνάντηση των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών, Ιουδαϊσμού Χριστιανισμού και Μωαμεθανισμού.

Να ός της Αναστάσεως, Ιεροσόλυμα

Ήταν Πάσχα του 1994. Επισκεπτόμουν για δεύτερη φορά την Αγία γή και είχα μεγαλύτερη άνεση στο να απολαύσω πράγματα που δεν μπορεί κανείς σε μια γρήγορη επίσκεψη να δεί. Πάνω απ όλα όμως αξίζει και πρέπει να προσκυνήσει στα μέρη που έχουν μια ιστορική αλλά και αγιαστική σχέση με το Χριστό. Δεσπόζει ο ναός της Αναστάσεως με τον Πανάγιο Τάφο μέσα, το Γολγοθά και την αποκαθήλωση. Τη Γεθσημανή στο χείμαρρο τον κέδρων που διατηρείται όπως την αρχαία εποχή. Τον Τάφο της Παναγίας, το Υπερώο και λίγο έξω από την Πόλη τη Βηθανία όπου ο τάφος του Λαζάρου και ένα Ορθόδοξο μοναστήρι. Εκείνο που δεσπόζει όμως κατά την Πασχαλινή περίοδο, είναι το Άγιο Φως. Πολλοί έρχονται για να το ιδούν αποκλειστικά και συνδυάζουν και τα υπόλοιπα… Το Άγιο Φως βγαίνει κάθε Μ. Σάββατο το μεσημέρι σε ειδική τελετή με τον Πατριάρχη. Πρόκειται για ουράνιο “άκτιστο” φώς που όμως γίνεται αντιληπτό με την όραση!

Ιεροσόλυμα, παλαιά πόλη από τη Μικρή Γαλιλαία

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Δεν πρόκειται να ξεχάσω αυτό το Πάσχα (το τελευταίο που έκανα σαν λαϊκός) όταν βρέθηκα με μια ομάδα ευλαβών προσκυνητών του πρακτορείου Χωρήβ από τη Θεσσαλονίκη, στα Ιεροσόλυμα. Επί κεφαλής ήταν ο παπά-Σάββας, Κερασιώτης και είχα μαζί μου και έναν εξάδελφο τον καρδιολόγο Γιώργο Εμ. Στυλιανάκη. Από τις προηγούμενες μέρες επισκέφτηκα το Ναό της Αναστάσεως και αφού προσκύνησα, άρχισα να καταστρώνω το σχέδιο εγκατάστασης της βιντεοκάμερας σε σημείο που να Διαβάστε Περισσότερα →