ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΓΑΔΑΡΗΝΩΝ

ΤΟ ΟΝΟΜΑ και ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Κάποτε ο Χριστός διέταξε το πονηρό πνεύμα να βγεί και να φύγει από έναν άνθρωπο, αφού όμως προηγουμένως τον ρώτησε –Ποιο είναι το όνομά σου; Και εκείνος απάντησε: -Λεγεών…

Πως ονομαζόταν; – Λεγεών, δηλαδή μέσα του είχε στράτευμα δαιμόνων, 5 ή 6 χιλιάδες πονηρά πνεύματα, τα οποία κατείχαν το σώμα του και τις λειτουργίες του και του είχαν παραμορφώσει την όψη και την προσωπικότητά του…

Επίτηδες ο Χριστός ρώτησε για το όνομα. Ο δαιμονισμένος λοιπόν δεν είχε όνομα. Ο διάβολος και τα δαιμόνια κυρίευσαν την προσωπικότητά του και διέλυσαν το όνομά του. Είχε τίτλο, όχι όμως όνομα ανθρώπου.

Το όνομα λοιπόν είναι χαρακτηριστικό του προσώπου, της ανθρωπίνης υπάρξεως.

Τα πρόσωπα έχουν όνομα. Οι άγγελοι, οι άγιοι, οι άνθρωποι…

Ο Ίδιος ο Χριστός «γνωρίζει τα πρόβατά του, δηλαδή τους δικούς Του πιστούς μαθητές, και τους φωνάζει κατ΄ όνομα».

Τα ονόματα των πιστών γράφονται στον ουρανό.

Ο Χριστός δίδει ονόματα καινούρια στους μαθητές και μάρτυρες.

Φωνάζει τον φίλο Του με το όνομά του: – Λάζαρε, δεύρο έξω…

Το όνομα του Θεού, δηλ. όλης της Αγίας Τριάδος είναι εκείνο στο οποίο βαπτιζόμαστε.

Στο όνομα του Χριστού γίνονται θαύματα.

Καταλαβαίνουμε τι κακό κάνουμε όταν αλλοιώνουμε τα βαπτιστικά ονόματά μας, τα αλλάζουμε, τα παραμορφώνουμε, τα καταργούμε και αντί γι΄ αυτά χρησιμοποιούμε υβριστικές και χυδαίες εκφράσεις, τελείως απαξιωτικές για το ανθρώπινο πρόσωπο;

Λένε ότι η πιο γλυκειά μουσική για έναν άνθρωπο είναι το όνομά του και μία από τις καλύτερες εκδηλώσεις αγάπης να το θυμόμαστε.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ και Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ

Αυτόν λοιπόν τον δαιμονισμένο, τον ελευθέρωσε ο Κύριός μας με το παντοκρατορικό Του πρόσταγμα. Λίγο πρίν ο δυστυχής ήταν ρακένδυτος, πληγωμένος, σκελετωμένος, αποκρουστικός, άγριος, παλαβωμένος, δημόσιος κίνδυνος. Αμέσως μετά έγινε ήσυχος, ντυμένος – κι όχι γυμνός – σωφρονισμένος…Δεν έκανε παλαβομάρες, αλλά καθόταν και άκουγε τον Χριστό, κοντά στα πόδια Του. Να λοιπόν πως κάνει ο διάβολος τον άνθρωπο και πως τον κάνει ο Χριστός.

Ο Διάβολος τον απογυμνώνει και ο Χριστός τον ενδύει.

Ο διάβολος τον τρελαίνει και ο Χριστός τον σωφρονίζει.

Ο διάβολος διαλύει και ο Χριστός συγκρατεί και συγκροτεί την προσωπικότητα του ανθρώπου.

Ο διάβολος τον απομακρύνει στα βουνα και τα όρη και ο Χριστός τον συμμαζεύει και τον επαναφέρει.

Ο διάβολος τον εξαγριώνει και ο Χριστός τον ημερεύει.

Ο διάβολος τον καταδιώκει και τον τρομοκρατεί και ο Χριστός τον ειρηνεύει.

Ο διάβολος τον απομονώνει και ο Χριστός τον κοινωνικοποιεί .

Ο διάβολος τον διασπά και ο Χριστός τον εντάσσει και ξαναφέρνει τον άνθρωπο στα ζύγια του.

Ο διάβολος αποσβολώνει τον άνθρωπο και του κλείνει μάτια, αυτιά και στόμα, ώστε να μη βλέπει το γκρεμό, να μη ακούει κανένα και να μη ομολογεί την πίστη και τα λάθη του και ο Χριστός τον κάνει ευθύς αμέσως ιεραπόστολο και ταχυδρόμο του Θεού.

Ο διάβολος σκοτώνει και ψυχές και σώματα και ο Χριστός ανασταίνει και ψυχές και σώματα πάλι από την αρχή.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ