Αύριο δε θα υπάρχει πείνα.

Αϋριο δέν θά ύττάρχει πείνα! Ή φράση αύτή, όχι μέ τις ίδιες ακριβώς λέξεις, αλλά μέ τό ίδιο νόημα, ειπώθηκε άπό τόν προφήτη ‘Ελισαίο στον Ίωράμ, βασιλιά τού βορείου Βασιλείου (Βασιλείου τοϋ ’Ισραήλ). Τό περιστατικό είναι πολύ έντυπωσιακό καί άξίζει νά τό φέρουμε στή μνήμη μας, γιά νά βγάλουμε χρήσιμα διδάγματα, ιδίως τώρα πού άντιμετωπίζουμε τόσα προβλήματα.

Ήταν τότε πού οί Σύροι πραγματοποίησαν αιφνιδιαστική έπίθεση κατά τής Σαμαρείας, πρωτεύουσας τοϋ Βορείου Βασιλείου, καί έγκλώβισαν τούς Ισραηλίτες μέσα στά τείχη. Ό άποκλει-σμός συνεχιζόταν μέρες πολλές καί τό φάσμα τής πείνας άπλώθηκε σ’ όλη
τήν πόλη. Γιά νά ζήσουν οί πολιορκημένοι, έτρωγαν άκάθαρτα ζώα!

Αλλά δέν τά έβρισκαν εϋκολα ούτε κι αύτά. Μιά γαϊδουροκεφαλή στοίχιζε 50 άργυρούς σίκλους (30 περίπου εύρώ). Λίγα σπυριά μπιζέλια στοίχιζαν 5 άργυρούς σίκλους. Τό πρόβλημα μέρα μέ τή μέρα γινόταν όξύτερο, τόσο πού άρχισαν νά τρώνε άκόμη καί τά παιδιά τους μερικοί.

Ό Ίωράμ άνατρίχιασε όταν τοϋ τό φανέρωσε μία σκελετωμένη γυναίκα, καί τά ‘βάλε μέ τόν ’Ελισαίο, τόν άνθρωπο τοϋ Θεοϋ. Αλλά ό Ελισαίος τόν καθησύχασε λέγοντας: «Κάνε μιά νύχτα ύπομονή. Αϋριο τέτοια ώρα θά έχουν άλλάξει τά πράγματα. Στις πύλες τοϋ τείχους τής Σαμαρείας τρία κιλά σιμιγδάλι θά πωλοϋνται στήν τιμή ένός μόνο σίκλου. Τό ίδιο καί έξι κιλά κριθάρι». Τότε ό πρωθυπουργός τοϋ Ίωράμ είρωνεύθηκε τόν Ελισαίο λέγοντας: «Μήπως ό Κύριος θά άνοίξει τούς καταρράκτες τοϋ ούρανοϋ καί θά βρέξει τρόφιμα; Είναι δυνατόν νά γίνουν αύτά τά πράγματα;». Ό ‘Ελισαίος μέ έτοιμότητα τοϋ άπάντησε: «Θά τό δεις μέ τά μάτια σου, άλλά έσύ δέν θά φας οϋτε ψίχουλο» (Δ’ Βασ. ζ’ 1-2).

Τή νύχτα έκείνη οί Σύροι έφυγαν άπό μόνοι τους, χωρίς νά πάρουν άπολύτως τίποτε μαζί τους, γιατί τούς φαινόταν ότι άκουγαν ισχυρό ποδοβολητό ιππικού καί θόρυβο πολεμικών μηχανών. Πρώτοι τό διαπίστωσαν αύτά τέσσερις λεπροί πού πήγαν στά στρατόπεδο νά ζητήσουν τροφή, καί βρήκαν τόσο πολλά άγαθά, πού δέν ήξεραν τί νά πρωτοπάρουν. Σαμάρωσαν τέσσερα ζώα καί κουβαλούσαν φορτώματα στά λημέρι τους. Πριν καλοξημερώσει,

δωσαν μήνυμα καί στούς πολιορκημένους Ισραηλίτες νά τρέξουν νά πάρουν τρόφιμα.

Τό τί ακολούθησε δέν περιγράφεται. Έσπευσαν όλοι στό στρατόπεδο καί άρπαζαν ό,τι μπορούσαν.

Στήν πύλη τής πόλεως δημιουργήθηκε μεγάλος συνωστισμός καί ό Ίωράμ έστειλε τόν πρωθυπουργό του νά βάλει τάξη. Αλλά ήταν τόσο μεγάλη ή όρμή τού πεινασμένου λαού, πού τόν τσαλαπάτησαν στή μέση τής πύλης.

Όταν έπέστρεψαν οί Ισραηλίτες άπό τό στρατόπεδο, είχαν άπό κάποια είδη τόσο μεγάλες ποσότητες, πού τις άπλωσαν σάν λαϊκή άγορά έξω άπό τά τείχη τής πόλεως καί τά πουλούσαν. «Τρία κιλά σιμιγδάλι ένα σίκλο!», φώναζε ό ένας. «Έξι κιλά κριθάρι ένα σίκλο!», φώναζε ό άλλος. Αφθονία άγαθών σέ πολύ χαμηλές τιμές. Ακριβώς όπως τήν προανήγγειλε ό προφήτης ’Ελισαίος. Μόνο ό πρωθυπουργός τού Ίωράμ δέν έβαλε ούτε ψίχουλο στό στόμα του. Κι αύτό όπως τό προανήγγειλε ό άνθρωπος τού Θεού.

Άν έμβαθύνουμε στήν έξαίρετη αύτή διήγηση, πού σώζεται ολόκληρη μέ περισσότερες λεπτομέρειες καί συναρπαστική πλοκή στά έκτο καί έβδομο κεφάλαια τού τετάρτου βιβλίου τών Βασιλειών (Δ’ Βασ. ς’ 24 – ζ’ 20), θά βγάλουμε χρήσιμα διδάγματα γιά τή ζωή μας σήμερα. Τόσα χρόνια συζητούν τό πρόβλημα τής κρίσεως κορυφαίοι οικονομολόγοι όλου τού κόσμου, κι άκόμη δέν μπόρεσαν νά βροΰν λύση. Τόσα συνέδρια, τόσες συσκέψεις, τόσες μελέτες, τόσες δηλώσεις, κι άντί νά διορθωθούν τά πράγματα, όλο καί στό χειρότερο πηγαίνουν.

Ό άγιος Θεός μπορεί νά τό λύσει άμέσως. Άρκεΐ νά καταφύγουμε μέ πίστη κοντά Του. Δυστυχώς βρισκόμαστε άκόμη στήν άποστασία. Γι’ αύτό μάς έρχονται όλα άνάποδα. «Τώ διαβόλω παραδοθέντες μυρία πάσχομεν δεινά». Άν άφεθοΰμε στήν προστασία τού Θεού, αύριο δέν θά ύπάρχει πείνα στήν πατρίδα μας. Θά άλλάξουν τά πράγματα. Θά έλθουν καλύτερες μέρες. Καί θά Τόν ύμνήσουμε μέ εύγνωμοσύνη ψάλλοντας: «Άσωμεν τώ Κυρίω, ένδοξους γάρ δεδόξασται» (Εξ. ιε’ 1). «Αύτω ή δόξα καί τό κράτος εις τούς αιώνας τών αιώνων· άμήν» (Άποκ. α’)

http://www.agiameteora.net/