Καθώς μια ομάδα πενήντα ατόμων παρακολουθούσε ένα σεμινάριο, ο ομιλητής διέκοψε την εισήγηση και αποφάσισε για μια ομαδική δραστηριότητα. Μοίρασε σε κάθε σύνεδρο από ένα μπαλόνι και του ζήτησε να γράψει το όνομά του με τον μαρκαδόρο του.

Στη συνέχεια συγκέντρωσε όλα τα μπαλόνια σε μια μεγάλη αίθουσα , όπου οδήγησε τους σύνεδρους και ζήτησε από τον καθένα μέσα σε πέντε λεπτά να βρει το δικό του μπαλόνι.

Επακολούθησε αληθινό πανδαιμόνιο. Οι σύνεδροι άρχισαν να ψάχνουν μανιωδώς, να συγκρούονται μεταξύ τους, να σπρώχνονται , να φωνάζουν, να επικρατεί χάος. Ο προβλεπόμενος χρόνος έληξε χωρίς να κατορθώσει κανείς να βρει το δικό του μπαλόνι!

Αφού ξεκουράστηκαν για λίγο , ο εισηγητής έδωσε στους σύνεδρους μια σύντομη και πολύ απλή οδηγία: Το πρώτο μπαλόνι που τυχαία θα έπιαναν να το δώσουν σ’ εκείνον που το όνομά του θα είναι γραμμένο επάνω.

Μέσα σε λίγα λεπτά ο κάθε σύνεδρος κρατούσε στα χέρια του το δικό του μπαλόνι!

Ο ομιλητής τότε είπε: Έτσι ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή όλων μας. Ο καθένας από μας ψάχνει μανιωδώς την ευτυχία παντού γύρω του, χωρίς να γνωρίζει πού βρίσκεται. Η ευτυχία μας όμως κρύβεται στην ευτυχία των συνανθρώπων μας. Χαρίζοντάς τους την ευτυχία τους , θα κερδίσετε τη δική σας. Και αυτός είναι ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής

http://themeliosiaspis.wordpress.com/