Νέα-Ανακοινώσεις

  • .

    ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΥΡΙΑΚΗ, Β΄ ΠΑΡΟΔΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 2, (Κέντρο, παραπλεύρως Ταχυδρ. Ταμιευτηρίου), τηλ. 2351022183

    .

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

    ΟΜΙΛΙΩΝ – ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΩΝ

    ΜΑΪΟΥ – IOYNIOY 2019. 

    .

    ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

    προγραμμα Ιανουαρίου 2019 αφίσα SMALL

    .

    ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (επάνω από την αίθουσα του συλλόγου)

    .

    ΤΕΤΑΡΤΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ

    5.00 μ.μ.  –  9.00 μ.μ.

Συναξαριστής

Ι. Μονές της Μητροπόλεως

Επισκέψεις

Flag Counter

Στοιχεία επισκεπτών

Είναι μαζί μας

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

Ἰω. 16.12-13

elassonasμακαριστὸς Ἱεράρχης γεννήθηκε τὸ 1953 στὸ Νησάκι τῶν Ἰωαννίνων. Ἀποφοίτησε ἀπὸ τὴν Ριζάρειο Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ καὶ σπούδασε Θεολογία στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διάκονος χειροτονήθηκε τὸ 1975 καὶ Πρεσβύτερος τὸ 1979. Διετέλεσε ἐφημέριος καὶ προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Θεράποντος Κ. Τούμπας, καθὼς ἐπίσης καὶ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Θεοδώρας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Μητροπολίτης Ἐλασσῶνος ἐξελέγη τὸ 1995 διαδεχόμενος τὸν προκάτοχό του κυρὸ Σεβαστιανό, τὸν ὁποῖο καὶ γηροκόμησε ἕως τὸ τέλος τῆς ζωῆς του. Πρώτη του μέριμνα ὑπῆρξε ἡ ἀναδιοργάνωση στὴν διοίκηση τῆς Μητροπόλεως, ἡ στήριξη καὶ ἡ ἐνίσχυση τῶν ἐκκλησιαστικῶν δομῶν τῆς ἐπαρχίας του ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγέννηση ὅλης τῆς περιοχῆς.

Θεμελίωσε καὶ ἐγκαινίασε Ἱ. Ναοὺς καὶ Πνευματικὰ Κέντρα σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεως. Χειροτόνησε πολλοὺς νέους καὶ μορφωμένους κληρικούς. Καθιέρωσε μηνιαῖες ἱερατικὲς συνάξεις μὲ διακεκριμένους ὁμιλητές, ὅπως Ἀρχιερεῖς καὶ Καθηγητὲς Πανεπιστημίου, καθὼς ἡ κατάρτιση τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ἦταν μόνιμη ἔγνοια του. Ταυτόχρονα, ἐνδιαφερόμενος γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀνύψωση τοῦ ποιμνίου του, διοργάνωνε πνευματικὲς ἐκδηλώσεις μὲ ὁμιλητὲς πατέρες ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἀλλοῦ.

Ἰδιαίτερος ὑπῆρξε ὁ πνευματικὸς δεσμὸς Διαβάστε Περισσότερα

psavvasagioreitis

Ο π. Σάββας Αγιορείτης μίλησε στην Κατερίνη την Δευτέρα 14-06-2010, στο πνευματικό κέντρο της Μητροπόλεως «Ο Άγιος Φώτιος», καλεσμένος του Ιεραποστολικού Συλλόγου Κυριακή, με θέμα την Ιεραποστολή.

Απόσπασμα από την ομιλία του π. Σάββα

Στην ορθοδοξία, Ιεραποστολή δεν είναι ένα επί μέρους έργο όπως ενδεχομένως είναι στις αιρέσεις, στον παπισμό, στους προτεστάντες κλπ, δηλαδή είναι μια ακόμη ποιμαντική ασχολία, ένα ακόμη καλό έργο, μια καλή πράξη που βάζει στη ζωή του ο χριστιανός και έχει κάποιες ώρες που τις δίνει στην ιεραποστολή. Θα έλεγα ιεραποστολή δεν κάνουμε αλλά είμαστε. O κάθε χριστιανός, δηλαδή, αν ζει σωστά το Χριστό είναι ιεραπόστολος. Οι πρώτοι χριστιανοί το λέγανε αυτό. «Άμα χριστιανός, άμα ιεραπόστολος».
Είσαι ιεραπόστολος με τον τρόπο που ζεις, με την χαρά, την ηρεμία που εκπέμπεις, είσαι ιεραπόστολος με την αγάπη που δίνεις στους άλλους, που βιώνεις και αισθάνεσαι ένα με τους άλλους και έχεις τον πόνο τους σαν δικό σου πόνο και την χαρά τους σαν δική σου χαρά… Αν αγαπάς κάποιον θα μιλήσεις για αυτόν.
Ο Χριστός δίνει αυτή τη φωτιά στον άνθρωπο, να μη μπορεί να ησυχάσει αν δεν μιλήσει για τον Χριστό, αν δεν φανερώσει αυτό το πλήρωμα της χαράς και δεν θελήσει να κάνει κοινωνό σ’ αυτή τη χαρά και τον αδελφό του. Αν αυτήν την χαρά που έχεις δεν θέλεις να την μοιραστείς με τον άλλο, αυτό σημαίνει ότι δεν τον αγαπάς.
Η ζωή του Χριστού είναι ζωή χαράς, ζωή αληθινής αγάπης…
Σήμερα εμείς οι χριστιανοί ζούμε άραγε αυτήν την αγάπη; Είμαστε μια ψυχή και μια καρδιά; Έχουμε ένα πνεύμα και ένα φρόνημα;

π. Σάββας Αγιορείτης (απόσπασμα από την ομιλία του για την Ιεραποστολή).

Η ομιλία σε μορφή βίντεο (avi) εδώ (δεξί κλικ – αποθήκευση ως…)

Η ομιλία σε μορφή mp3

http://www.iskiriaki.com/omilies/p.Savvas.Agioreitis/ierapostoli.mp3

  

Αγαπητέ και σεβαστέ μου Γέροντα, πάτερ Χρυσόστομε, χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω Ιησού, υγιαίνετε και ευλογείτε.

Λογισμοί για το άρθρο «Αν είναι άγιος ας το δείξει» (Χριστ. Σπίθα φ. 724/Ίαν. 2014).

Ταπεινώς φρονώ ότι ό βίος και ή πολιτεία, καθώς επίσης και τά έκτακτα σημεία του διδύμου τών έσχατων αγίων π. Αυγουστίνου Καντιώτου και του Γέροντος Παισίου του Αγιορείτου, καθώς επίσης και το τρόπον τινά μαρτυρικό των τέλος πείθουν κάθε καλοπροαίρετο πιστό για την αγιότητα των.

α”) Ό πατήρ Αυγουστίνος έδρασε στον κόσμο (σέ όλη σχεδόν την Ελλάδα) και άφησε πίσω του αξιόλογο έργο. Οποιαδήποτε σχεδόν αξιόλογη θρησκευτική και πνευματική δραστηριότητα πού παρατηρείται και σήμερα (έστω και υποτονική) και αν «σκαλίσεις», θα δεις να κρύβεται πίσω, είτε ώς ιδρυτής είτε ώς εμπνευστής, ό «λέων» της Ορθοδοξίας πατήρ Αυγουστίνος Καντιώτης.

Υπήρξε πολυγραφότατος (και τί δέν έγραψε!) και τά βιβλία του έχουν κάτι το ξεχωριστό. Είναι καλογραμμένα, καλοδιατυπωμένα, και την «ζωηράδα» και τέλεια επικοινωνία πού είχε ό π. Αυγουστίνος με τούς άκροατάς και το εκκλησίασμα (υπήρξε ιεροκήρυξ «εν βρασμώ») την έχει περάσει και στα βιβλία του. Δεν έκανε θαύματα και σέ γενικές γραμμές ό κόσμος της Ελλάδος απεδείχθη ανάξιος τοιούτου αρχιερέως και τον «εξόρισε» στην ακριτική Φλώρινα για να μην ενοχλεί με τον .. .«φανατισμό» του.

Ωστόσο προσπάθησε και αγωνίστηκε όσο κανένας άλλος ιεράρχης να φράξει τον δρόμο τών Χριστιανών προς την έκκοσμίκευση και την αποστασία.

β”) Ό Γέρων Παΐσιος ό Αγιορείτης έδρασε από τον μοναχικό κόσμο, τούς «κομάντος» της Εκκλησίας μας. Υπήρξε ασκητικότατος και υποδειγματικός μοναχός. Από νωρίς έγινε μόνιμο κατοικητήριο και όργανο του Αγίου Πνεύματος και έφθασε σέ μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητας. Δεν έγραψε πολλά βιβλία. Από τά βιβλία του Γέροντος Παισίου ένα να διαβάσεις, είναι σαν να τά διάβασες όλα, αλλά θαυματούργησε και παρουσίασε πολλά σημάδια αγιότητας. Γράφω μερικά.

1)        Τον είδαν να στέκεται 20-30 εκατοστά στον αέρα πάνω από το έδαφος.

2)        Είδε πολλές φορές το άκτιστο φώς και τον είδαν να «φεγγοβολά» ολόκληρος.

3)        Είχε συνομιλίες με πολλούς αγίους (κοιμηθέντες) για εκκλησιαστικά θέματα κλπ.

4)        Συνομίλησε πολλές φορές με την Παναγία μας και μια φορά (κατ’ ομολογίαν του ιδίου) του έδωσε ή Θεοτόκος ψωμί και σταφύλι και .. έφαγε!!!

τον πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη

5)        Είδε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό στα 6-7 μέτρα απόσταση.

6)        Ευωδίαζε και το καλύβι του και τά ρούχα του σέ αρκετά μέτρα απόσταση.

7)        Τον είδαν σέ μέρη πού λογικά δεν έπρεπε να είναι (π.χ. ενώ έλειπε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, τον είδαν στο Άγιον Όρος).

8)        Είπε τά ονόματα και λεπτομέρειες από τη ζωή τους σέ ανθρώπους πού τούς έβλεπε για πρώτη φορά.

9)        Μετά την κοίμηση του εμφανίστηκε σέ πολλούς και τούς φύλαξε από τροχαία δυστυχήματα, τούς γιάτρεψε από αρρώστιες και εξέβαλε δαιμόνια.

Και πολλά άλλα έχω ακούσει από αξιόπιστους μάρτυρες (δεν τον γνώρισα προσωπικά), αλλά αν τά γράψω όλα λεπτομερώς μάλλον θα χρειαστώ ολόκληρο το τετράδιο.

Συμπερασματικά

Ταπεινώς φρονώ ότι το δίδυμο αυτό τών αγίων δεσπόζει στον εικοστό αιώνα και συγκρίνοντας τον βίο και τών δύο διαπιστώνουμε, ότι έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, και σέ ότι υστερεί ό ένας συμπληρώνει ό άλλος. Και νομίζω, αποδεικνύεται ότι ή εμφάνισή τους και ή δράση τους στον ελληνικό χώρο, στους εσχάτους πλήρους σύγχυσης και επικίνδυνους για την σωτηρίαν μας καιρούς πού διανύουμε, μάλλον δεν είναι και τόσο «τυχαία» και αποτελεί «σημείο» για την Εκκλησία μας.

α”) Ό Γέρων Παΐσιος έγεννήθη 16,5 χρόνια μετά την γέννηση του π. Αυγουστίνου και ό π. Αυγουστίνος εκοιμήθη 16,5 χρόνια μετά την κοίμηση του Γέροντος Παισίου.

β”) Ότι δεν έγραψε και ότι δεν κήρυξε με λόγια ό Γέρων Παΐσιος, το έγραψε και το είπε ό πατήρ Αυγουστίνος, ό όποιος και αυτός θαυματούργησε «άλλοτρόπως», διότι άφησε πίσω του πλειάδα εκλεκτών πνευματικών τέκνων, κληρικών και λαϊκών, πού χάρη σ’ αυτόν βρήκαν και καλλιέργησαν την κλίση τους, γνώρισαν τον Χριστό και συνεχίζουν το έργο της σωτηρίας. (Θαύμα είναι κι αυτό, γιατί όποιος μιλήσει και διδάξει έστω και σέ μία ψυχή την Αλήθεια του Ευαγγελίου και της προκαλέσει μετάνοια και αλλάξει ζωή και ζήσει χριστιανικά και σωθεί, κάνει μεγαλύτερο θαύμα από το να αναστήσει πεθαμένο).

γ”) Επίσης και οι δύο ήσαν «γεννημένοι» άγιοι. «Έκ κοιλίας μητρός».

Συγχωρέστε με, πάτερ Χρυσόστομε. Εύχεσθε.

Μετά βαθέος σεβασμού, εκτιμήσεως και αγάπης Χριστού Ελάχιστος και αμαρτωλός Αθανάσιος X. Καφές

πηγή

ΟΜΙΛΙΑ Ζ΄

Πατέρες μου,

Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό ἕνα πνευματικό μου παιδί, σέ κάποιο θέμα μοῦ εἶχε ἀντιλογήσει, καί ὁπωσδήποτε μέ εἶχε λυπήσει. Τήν ἐπαύριο ἦρθε καί ζήτησε συγγνώμη μέ πολλή μετάνοια, μέ πολύ πόνο, κι ἐγώ βέβαια ὁλοψύχως τόν συγχώρεσα.

Μοῦ εἶπε:

«Γέροντα, ἔχω νά σᾶς πῶ τό ἑξῆς: Μετά ἀπό τή λύπη, πού σᾶς προξένησα, πῆγα νά κοιμηθῶ, ἀλλά δέν μέ εἶχε πάρει ὁ ὕπνος. Δέν ξέρω πῶς μοῦ συνέβη καί εἶδα, Γέροντα, ὅτι βρέθηκα σάν στόν Ἱερό Γολγοθᾶ καί εἶδα τόν Χριστό ἐπάνω στόν Σταυρό, Ἐσταυρωμένο, ἀκριβῶς σέ φυσικό μέγεθος, ζωντανότατο καί ἀπό τίς πληγές Του ἔτρεχε αἷμα. Ἐγώ μόλις εἶδα τόν Χριστό στόν Σταυρό ἐπάνω, ἄρχισα νά βάζω μετάνοιες, νά Τόν παρακαλῶ νά μοῦ συγχωρέση ὅλα μου τά ἁμαρτήματα καί ἔλεγα διάφορα λόγια μέ μετάνοια καί ἀγάπη. Κι ἔτσι πού πρόσεχα νά δῶ τί θά μοῦ πῆ, τί ὕφος ἔχει, γιά νά κατατοπιστῶ ἀνάλογα, πῶς τέλος πάντων βρίσκομαι ἐγώ μπροστά στόν Χριστό, πολύ ἁμαρτωλός, ὀλιγώτερο, συγχωρημένος, ἀσυγχώρητος, ἔτσι, ὅπως ἔκανα μετάνοιες καί Τόν κοίταζα, βλέπω νά μοῦ κάνη νεῦμα νά κοιτάξω δεξιά Του. Κοιτάζω δεξιά καί βλέπω ἐσᾶς νά στέκεσθε ἐκεῖ. Τότε μοῦ εἶπε ὁ Χριστός: Διαβάστε Περισσότερα

Εάν περνάς μαρτύριο για την πίστη σου στο Χριστό, οι Βίοι των Αγίων θα σε παρηγορήσουν και θα σε ενθαρρύνουν, θα σε ενδυναμώσουν και θα σε αναπτερώσουν, ώστε τα μαρτύρια σου να μεταβληθούν σε χαρά.

Βρίσκεσαι σε οποιοδήποτε πειρασμό; Οι Βίοι των Αγίων θα σε βοηθήσουν να το νικήσεις και τώρα και πάντοτε.

Εάν, πάλι, αντιμετωπίζεις κινδύνους από τους αοράτους εχθρούς της σωτηρίας σου, οι Βίοι των Αγίων θα σε οπλίσουν με «την πανοπλία του Θεού» (Εφεσ. στ, 11,13) και συ θα τους πολεμήσεις και θα τους διαλύσεις όλους.

Εάν εξ άλλου βρίσκεσαι ανάμεσα σε ορατούς εχθρούς και διώκτες της Εκκλησίας του Χριστού, οι Βίοι των Αγίων θα σου δώσουν το θάρρος και τη δύναμη της ομολογίας, για να ομολογείς χωρίς φόβο το μόνο αληθινό Θεό και Κύριο, τον Ιησού Χριστό, και να στέκεις ακλόνητος μέχρι θανάτου.

Οι Άγιοι επανέλαβαν μέσα τους τον Θεάνθρωπο.

Μελετώντας τους Βίους των Αγίων, εύκολο διαπιστώνεις πως οι άγιες τούτες μορφές εβάδισον τον πιο μακρύ δρόμο, που μπορεί να περπατήσει ένας άνθρωπος: το δρόμο που απλώνεται από τον Άδη ως τον Παράδεισο. Ή, καλύτερα, ένα ακόμη πιο μακρύ απ” αυτόν, τον πιο μακρύ: το δρόμο από το διάβολο μέχρι το Θεό. Αγκαλιασμένοι από τον Αναστάντα και Αναληφθέντα Θεάνθρωπο, οι Άγιοι ανεστήθησαν μαζί με Αυτόν και ανελήφθησαν μαζί με Αυτόν. Πρωτύτερα όμως είχαν σταυρωθεί, μαζί Του κι έγιναν όμοιοι με Αυτόν ως προς το θάνατο. Αλλά επίσης όμοιος με Αυτόν με τη ζωή τους που έζησαν μέχρι την Ανάσταση και την Ανάληψη. Έτσι έχουν επαναλάβει εις τον εαυτό τους το Χριστό, το Νικητή της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου. Επανέλαβαν μέσα τους τον Θεάνθρωπο κι έγιναν «Θεοί κατά χάριν».

Ξέρω ότι πολλές φορές αισθάνεσαι ότι δεν κατάφερες τίποτα. Ότι πάλι έπεσες στα ίδια πάθη, στα ίδια λάθη, σε εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις αδύναμος, ένοχος και αμετανόητος. Και όμως είχες δώσει μια υπόσχεση στο Θεό και τον εαυτό σου. Κι όμως είχες πει, «δεν θα το ξανακάνω ποτέ πια». Είχες γονατίσει μάλιστα στην προσευχή γι αυτό το θέμα με την καρδιά γεμάτη πόνο αλλά και ελπίδα ότι δεν θα ξανασυμβεί.

Κι όμως, πάλι ήρθε, πάλι το συναντάς, το πάθος, την αδυναμία, το λάθος και αστοχία. Αισθάνεσαι ότι τίποτε δεν άλλαξε, ότι όλα είναι πάλι τα ίδια, ότι πάλι από την αρχή.

Κι όμως δεν είναι έτσι. Άδικα χτυπάς τον εαυτό σου και μάλιστα πιο σκληρά από όλους του δήμιους και βασανιστές. Ξέρεις κάτι;; η δική σου ματιά είναι η πιο σκληρή.

Όταν βρίσκεσαι σε ένα δρόμο, και κινείσαι δεν σημαίνει ότι έφτασες και στο προορισμό. Μπορεί να πέσεις, να χτυπήσεις, να λασπωθείς, να χαθείς μάλιστα, όμως δεν παύει να είσαι μέσα στο δρόμο. Ο ιερός Χρυσόστομος τι λέει: το φοβερό δεν είναι να πέσεις αλλά να μείνεις κάτω.

Ποσό εγωισμό θέλει, ώστε να επιθυμείς να φτάσεις αμέσως στο τέρμα πριν καν ακόμη ξεκινήσεις. Να μην βλέπεις τι μπορείς και τι αντέχεις κάθε φορά, αλλά τι και πως θα έπρεπε να είσαι. Όχι τι είσαι αλλά τι θα έπρεπε να είσαι. Αυτό είναι συμβόλαιο θανάτου. Είναι σίγουρη αποτυχία.

Όταν σε έχουν δέσει με σχοινιά και αυτό είναι τα πάθη, δεν είναι δυνατόν να λυθείς αμέσως. Όμως κάθε φορά που εσύ θα παλεύεις και θα αγωνίζεσαι, ακόμη κι αν δεν έχεις ελευθερωθεί, θα έχεις έστω και λιγάκι κάνει πιο ανώδυνο το σφίξιμο, έχεις λασκάρει τα σχοινιά, έχουν γίνει πιο άνετα. Έχεις λιγάκι κερδίσει την ελευθερία σου.

Δεν το βλέπεις όμως αυτό. Δεν το νιώθεις; Εσύ νιώθει ότι είσαι το ίδιο και χειρότερα. Γιατί;

Μα γιατί δεν έχεις μάθει να εκτιμάς τα απλά μαθήματα, τα σιγαλά βήματα, τον αρμονικό ρυθμό. Θέλεις σπουδαία και θαυμαστά, θέλεις υψηλά και μέγιστα, θέλεις να μην πονάς και μην δακρύζεις, να γίνουν όλα ανώδυνα και πολύ γρήγορα, όπως το φαγητό σου, το ποτό σου, το κινητό σου, το αμάξι σου, η αγάπη σου.

Δεν κατανόησες ότι δεν έχει σημασία το ταξίδι αλλά η διαδρομή. Ότι αυτή σε διδάσκει.

Ότι μια πτώση μπορεί να σε ωφελήσει πολύ περισσότερο από μια μεγάλη σου «αρετή».

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (π. Λίβυος)

 

33228_antistasi-1

 

ΚΥΡΙΑΚΗ!

Ἡμέρα ἀφιερωμένη στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου! Στή θριαμβευτική νίκη κατά τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου!

Ἐπί εἴκοσι αἰῶνες οἱ Xριστιανοί σέ ὅλα τά πλάτη καί μήκη τῆς γῆς τιμοῦν τήν ἡμέρα αὐτή. Στόν τόπο μας καί στίς χριστιανικές χῶρες ἡ τιμή αὐτή συνοδεύτηκε ἀπό ἐργασιακή ἀργία.

Σήμερα ὅμως στή χώρα μας ἐπαναλαμβάνεται ἡ προδοτική ἀγοραπωλησία τοῦ Ἰούδα: Γιά τριάκοντα πολυεθνικά εὐρωαργύρια καταργεῖται ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς, τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου, ἐνῶ ταυτόχρονα διαλύεται ἡ οἰκογενειακή ζωή καί ἀφανίζεται ὁ ἐμπορικός κόσμος καί ἡ μικρομεσαία ἐπιχειρηματικότητα.

Εἴκοσι αἰῶνες σεβασμοῦ τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου καί δεκαεπτά αἰῶνες νομοθετικῆς καθιερώσεως τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς διαγράφονται μέ νόμο πού εἶναι αὐθαίρετος, καταχρηστικός, ἀντίθετος πρός τόν ἅγιο νόμο τοῦ Θεοῦ.

Στήν ἀντιχριστιανική, ἀντιανθρωπιστική,

καταδικασμένη ἀπό τόν Θεό αὐτή κίνηση

ὀφείλουμε νά ἀντισταθοῦμε ὅλοι.

✔ ΟΛΑ τά καταστήματα κλειστά τήν Κυριακή.

✔ ΟΛΟΙ οἱ Χριστιανοί κάθε Κυριακή στήν Ἐκκλησία.

Κανείς γιά ψώνια τήν ἡμέρα αὐτή.

✔ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ μέ τήν ἀγοραστική μας δύναμη τούς ἐμπόρους πού κρατοῦν κλειστά τά μαγαζιά τους τήν Κυριακή.

✔ Θέτουμε σέ ἀγοραστικό ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ τά καταστήματα πού παραβιάζουν τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς.

 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ 

 

ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΕΙ

 

ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

πηγή

Εορτάζει 42 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.

Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ Πατρί. Συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.

Συνοπτική παράθεση των ιερών Κανόνων

Κανών Α’: Καταδικάζει τη συνήθεια του οικοιοθελούς ευνουχισμού και απαγορεύει τη χειροτονία ευνουχισμένων, πλην όσων για ιατρικούς λόγους Διαβάστε Περισσότερα

 

ΕικόναΕυρισκόμενος για ένα διάστημα αρκετών ετών στην Αγγλία, η πρόνοια του Θεού με έστειλε να γνωρίσω το φιλόξενο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στο Essex.
Εκεί αξιώθηκα να γνωρίσω τον π. Σωφρόνιο τον μεγάλο αυτόν χαρισματικό γέροντα των νεότερων χρόνων.
Από την μοναστική αδελφότητα τον ηγούμενο της Μονής, πατέρα Κύριλλο, τον π. Ζαχαρία από την Κύπρο, τον π. Συμεών τον αρχοντάρη που εκοιμήθει  όπως πληροφορήθηκα τελευταία, τον π. Ραφαήλ από την Ρουμανία, την αδελφή Μαγδαληνή, την αδελφή Σοφία από την Κοζάνη τον π. Σεραφείμ από την Γαλλία(μετά την κοίμηση του πνευματικού του πατέρα, αναχώρησε για την Ρωσία όπου εγκαταβιώνει τώρα σε Σκήτη της Ι.Μ. Βαλαάμ), και άλλους .
Ως ελάχιστη αναφορά ευγνωμοσύνης για την εγκάρδια φιλοξενία και την πνευματική νουθεσία που μου προσέφεραν ανεβάζω αυτό το μικρό αφιέρωμα και παρακαλώ τον πανάγαθο Θεό να χαρίζει δια πρεσβειών του γέροντα Σωφρονίου πλούσιες τις δωρεές του στην μοναστική ευεργετική αυτή αδελφότητα.
Παρακαλώ ακόμη, όσοι αδελφοί εν Χριστώ κατέχουν δικό τους υλικό όπως, ομιλίες, φωτογραφίες κλπ, που αναφέρονται στον π. Σωφρόνιο και την Ι. Μονή να το προσθέσουν σ’ αυτό το μικρό αφιέρωμα, με την αποστολή του στο ηλ.ταχυδρομείο του συλλόγου.
Είθε να έχουμε την ευλογία του Γέροντα. Αμήν.
Το παρακάτω κείμενο έχει επιμεληθεί η Ευγενία Φρατζέσκου από το ΛονδίνοΤο Πατριαρχικό Σταυροπηγιακό Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου είναι μια Mοναστική αδελφότητα η οποία απαρτίζεται από μοναχές και μοναχούς οι oποίοι κατάγονται από την Ελλάδα και πολλές άλλες χώρες. Η Μονή υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Βρίσκεται στην περιοχή Tolleshunt Knights του Maldon στο Essex της Αγγλίας. Υπάρχουν γύρω στις 15-20 μοναχές και ένας μικρότερος αριθμός μοναχών.  Διαβάστε Περισσότερα

Μπούγια Στέργιου, θεολόγου

(σημείωση «Κυριακής»: Ο κ.Στέργιος Μπούγιας είναι θεολόγος, ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης και πρόεδρος της Ένωσης θεολόγων Πιερίας).

anatrofiTό θέµα τῆς ἀγωγῆς καί ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν εἶναι καίριο καί σηµαντικό. Μέ πυξίδα τήν ἁγιοπνευµατική καί ἑλληνορθόδοξη παράδοσή µας θά ἐπισηµάνουµε τίς βασικές θέσεις καί προτάσεις γιά µία ἀγωγή βασισµένη στήν ὀρθόδοξη χριστιανική ἀνθρωπολογία, πού ἀντιµετωπίζει τόν ἄνθρωπο ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.

Γιά τήν ἀνατροφή καί ἀγωγή τῶν παιδιῶν πολλοί παράγοντες εἶναι ὑπεύθυνοι˙ τό σχολεῖο, ἡ Ἐκκλησία, ἡ κοινωνία, κυρίως ὅµως ἡ οἰκογένεια. Ἡ οἰκογένεια, γιά νά ἀνταποκριθεῖ σέ αὐτό τό σηµαντικό ἔργο, πρέπει νά εἶναι θεµελιωµένη στίς ἀρχές τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἀλληλοσεβασµοῦ, ὥστε νά διαµορφωθεῖ τό κατάλληλο κλίµα γιά σωστή ἀνατροφή καί ἀγωγή τῶν παιδιῶν.

Εἶναι µεγάλη τιµή γιά τούς γονεῖς ἡ γέννηση τῶν παιδιῶν˙ αὐτό τούς κάνει συνεργάτες τοῦ Δηµιουργοῦ, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς. Μεγάλη ἡ τιµή ἀλλά καί ἡ εὐθύνη, γιατί σέ αὐτούς ἐµπιστεύεται ὁ Θεός τά παιδιά. Μία εὐθύνη πού, σύµφωνα µέ τόν ἱερό Χρυσόστοµο, πέφτει καί στούς δύο γονεῖς, ἰδιαιτέρως ὅµως στή µητέρα: «καί στούς δύο συζύγους ἐπιβάλλεται ἡ φροντίδα γιά τά παιδιά καί µάλιστα στίς γυναῖκες, ἀφοῦ παραµένουν πιό πολύ στό σπίτι». [1]

Σέ κάθε ἐποχή, ἰδιαίτερα στή σύγχρονη, οἱ γονεῖς ἐνδιαφέρονται κυρίως νά δώσουν στά παιδιά τους οἰκονοµικά καί ἐπαγγελµατικά ἐφόδια, ἐνῷ ἐλάχιστα ἤ καί καθόλου τούς ἀπασχολεῖ ἡ πνευµατική ἀνάπτυξη καί προκοπή κατά Θεόν. Ὁ ἱερός Χρυσόστοµος τονίζει: «Ὅταν ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ δέν εἶναι ἐνάρετη, καθόλου δέν τό ὠφελοῦν τά χρήµατα «Μάθε τό παιδί νά εἶναι καλός ἄνθρωπος». [2]

Εἶναι ἀπαραίτητο νά διδαχθοῦν τά παιδιά τήν ἀρετή καί τήν εὐσέβεια, γιατί τότε θά ἀποκτήσουν ἐφόδια πνευµατικά, µόνιµα, πού θά τά ὁδηγήσουν στή θεογνωσία. Θά µποροῦν νά ἀξιολογοῦν σωστά τά πράγµατα καί θά προτιµοῦν τά αἰώνια ἀπό τά πρόσκαιρα. Ἡ σύγχρονη νοοτροπία καί ἀγωγή ἔχει ἀνθρωποκεντρικό χαρακτήρα καί γἰ αὐτό ἀπολυτοποιεῖ τά παρόντα. Τά παιδιά µεγαλώνουν ἔτσι, χωρίς σωστό προσανατολισµό. Δέν γνωρίζουν τήν πραγµατικότητα, ὅτι δηλαδή ἐρχόµαστε ἀπό τόν Θεό καί πρός Αὐτόν βαδίζουµε. Γἰ αὐτό, οἱ γονεῖς πρέπει νά φροντίζουν νά δίνουν σωστή ἀγωγή στά παιδιά. Αὐτό τό ἔργο εἶναι πολύ σηµαντικό. «Εἶναι τέχνη ἀνώτερη ἀπό κάθε ἄλλη τέχνη», ἐπισηµαίνει ὁ ἱερός Χρυσόστοµος, διότι «δέν διαµορφώνεις χρυσά σκεύη, ἀλλά διαµορφώνεις ψυχή πού εἶναι πολυτιµότερη ἀπό ὁποιοδήποτε χρυσό σκεῦος». [3]

Ἀπό µικρά τά παιδιά µποροῦν νά διαµορφωθοῦν, γιατί οἱ ψυχές τους εἶναι εὔπλαστες καί δεκτικές. Γιά τόν λόγο αὐτό ὁ ἱερός Πατήρ συνιστᾶ «νά εἶσθε (οἱ γονεῖς) ἀγαλµατοποιοί, νά ἀφιερώνετε ὅλον τόν χρόνο σας γιά νά κατασκευάσετε τά παιδιά σας θαυµαστά ἀγάλµατα, Διαβάστε Περισσότερα

Η Ανάληψις του Κυρίου

Η εικόνα της Αναλήψεως του Χριστού είναι μεγαλοπρεπής. Οι Μαθηταί εξεπλάγησαν, και με απερίγραπτον χαράν και θαυμασμόν παρακολουθούσαν την Ανάληψιν του Χριστού εις τους ουρανούς. Οι Μαθηταί δεν είδαν την αρχήν της Αναστάσεως, αφού κανείς δεν είδε το Χριστό την ώρα που εξήρχετο από το μνημείον. Μετά όμως από την Ανάστασίν Του, ο Κύριος εμφανίσθηκε πολλές φορές εις αυτούς. Την Ανάληψιν όμως του Κυρίου οι Μαθηταί την είδον από τη αρχήν.
Οι Μαθηταί ατενίζουν προς τον ουρανόν και βλέπουν αναλαμβανόμενον τον αγαπητόν τους Διδάσκαλον. Και ενώ αποχωρίζεται από αυτούς ο Κύριος, εις το κέντρον της Συνάξεως των Αποστόλων ευρίσκεται η Παναγία, η Μητέρα του Χριστού1. Η Παναγία είναι το πιο αγαπητόν πρόσωπον εις τον Χριστόν και εις τους Χριστιανούς. Ποτέ δεν διεκδίκησε καμμίαν θέσιν μέσα εις  την Εκκλησίαν. Είναι όμως το κέντρον της θείας λατρείας και ο πιο πολύτιμος θυσαυρός που έχει η Εκκλησία μας.

Πάντα ο Κύριος προετοίμαζε τους Μαθητές Του ότι θα φύγη από τον κόσμον αυτόν. Και όταν επλησίαζε η ώρα της Σταυρικής Του θυσίας, έλεγε προς αυτούς ότι ήρθε η ώρα όπου θα «υπάγω προς τον πέμψαντά με»2.

Ο χωρισμός όμως αυτός είναι πρόσκαιρος και σας συμφέρει να απέλθω. «Συμφέρει υμίν ινά εγώ απέλθω, εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς∙ εάν δε προρευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς»3.

Ο Αναστάντας Κύριος έκαμε την τελευταίαν εμφάνισιν Του εις τους Μαθητάς, όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς4. Διαβάστε Περισσότερα

 

        Μπορεῖ στή γείτονα χώρα ἡ 29η Μαΐου νά γιορτάζεται πανηγυρικά, διότι ἡ ἅλωση τῆς βασιλεύουσας τῶν πόλεων σήμανε τή γέννηση τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἐδῶ ὅμως ἡ ἐπέτειος περνᾶ ἀπαρατήρητη. Ποιός τάχα ἔχει τή διάθεση νά φέρει στή θύμησή του γεγονότα παρακμῆς καί κατάπτωσης; ῞Υστερα εἶναι καί τό ἄλλο· «Σάν ὁ Θεός»,ὅπως γράφει ὁ Μακρυγιάννης, «θέλησε κάποτε νά ξεσκλαβώσει τούς στραβοραγιάδες, νά γένωμεν ἔθνοςἀνεξάρτητον, νά ζήσουμεν ὡς ἄνθρωποι εἰς τό ἑξῆς, ἦρθαν οἱ φραγκοσπουδαγμένοι νά ἀνοίξουν τά μάτια μας, γιά νά προκόψουμε κι ἐμεῖς σάν κι ἐκείνους στή Δύση. Κι ἔγιναν ἕνα μ᾿ ὅλους ἐκείνους τούς ἐπίβουλους, πού βοήθησαν στή λευτεριά μας, γιά νά μᾶς διαφεντεύουν ἐκεῖνοι κι ὄχι ὁ σουλτάνος!». Κι ἀπό τότε μάθαμε νά περιφρονοῦμε τήν παράδοσή μας σάν αἰτία τῆς καθυστέρησής μας! Μάθαμε νά περιφρονοῦμε τή χιλιόχρονη παράδοση τῆς Ρωμιοσύνης, ταυτίζοντάς την ἄφρονα μέ τή σκοτεινή περίοδο τοῦ δυτικοῦ μεσαίωνα, καί νά αἰσθανόμαστε συμπλέγματα κατωτερότητας, διότι ἐμεῖς οἱ ἀπόγονοι τοῦ ᾿Αριστοτέλη καί τοῦ Πλάτωνα ξεπέσαμε στό χάλι τῶν βυζαντινῶν (κι οὔτε ὑποπτευόμαστε πώς ἔτσι τούς ὀνόμασανἀργότερα οἱ φραγκολατίνοι), πού δέν ἀσχολοῦνταν μέ τίποτε ἄλλο παρά μέ τίς δεισιδαιμονίες καί τά καλογερικά! ῎Ετσι, καί πού χάθηκε αὐτή ἡ αὐτοκρατορία, καταντήσαμε λίγο νά μᾶς καίει, μιά καί δέν αἰσθανόμασταν περηφάνεια γι᾿ αὐτήν!

      Δέν τά γράφουμε αὐτά μέ πρόθεση νά ὡραιοποιήσουμε τήν εἰκόνα τῆς Ρωμανίας. ῎Αν τελικά ἔπεσε, πρῶτα ἔπεσε κάτω ἀπό τό βάρος τῶν κριμάτων της, ὕστερα διότι κουράστηκε νά ἀποκρούει τά βάρβαρα στίφη, πού ἀλλεπάλληλα εἰσέβαλλαν στήν εὐρωπαϊκή ἤπειρο, καί παράλληλα νά δέχεται πισώπλατα τ φθονερό μαχαίρι τῆς Δύσεως εὐλογημένοἀπό τόν πάπα, τόν ὁρκισμένο ἐχθρό τῆς πίστεως τοῦ λαοῦ μας!

      Ἡ αὐτοκρατορία ἔπεσε, διότι τή χρηστή διοίκηση ὑποκατέστησε ἡ διαφθορά τῆς αὐτοκρατορικῆς αὐλῆς, ὅταν σέ αὐτή πλεόναζαν ἄχρηστα καί ἀνίκανα πρόσωπα· ἡ ἀπληστία τῶν οἰκονομικά ἰσχυρῶν, πο πίστευαν ὅτι θά μποροῦσαν αἰώνια νά ζοῦν μέσα στήν καλοπέραση καί τή χλιδή σέ βάρος τοῦ τυραννισμένου λαοῦ· ἡ κατάντια τοῦ κλήρου νά τεθεῖ στήν ὑπηρεσία τῶν ἐπίγειων ἀρχόντων· ἡ ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ κατά τ παράδειγμα τῆς ἡγεσίας του, πνευματικῆς καί πολιτικῆς.

     Πολλς εναι ο πτυχς το δημσιου βου τν Ρωμιν πο θ μποροσε κανες ν ναλσει κνοντας μι στορικναδρομ στ χρνια πρν π τν λωση. Θ σταθομε σ μισως τν πι σημαντικ κατ τν ποψ μας. Στδιχασμ νμεσα σ νωτικος κα νθενωτικος.

      Πσα κα πσα δν χουν γραφε βριστικ γι τ δετερη παρταξη π νετερους στορικος καστοριολογοντες, χι μονχα ξνους μ κα δικος μας! Οτε λγο οτε πολ πιρρπτουν πνω της κραια τν εθνη γι τν λωση τς Πλης, ξαιτας το φανατισμο κα τς μισαλλοδοξας της.

      «Αν δειχναν», τονζουν, «πνεμα γπης κα χριστιανικς δελφοσνης πρς τος δελφος τς Δσεως, ατο θ σπευδαν πρς βοθει μας κα  Πλη δν θ χανταν». Εγραψαν κα τ λλο· «Τ μς περαζε νδεχθομε τν νωση στ χαρτισπου ν περσει  κνδυνος; κα στερα βλπαμε».

      Ἀπ λους ατος διαφεγει  πικρ λθεια· Η Πλη εχε λωθε πολ πρν μπε σ᾿ ατν  πορθητής.Ηταν ττε πο τ βρβαρα στφη τν πλιατσικολγων το ππα πραγματοποησαν τ προαινιο νειρ τους, νμπον στ βασιλεουσα. Ηταν τσο φοβερς ο λεηλασες πο κολοθησαν, στε  ατοκρατορα δν μπρεσε ν ξαναπρει πνω της, στω κι ν κατφερε ν διξει σντομα τος φραγκολατνους. Τος εχε ζσει, λοιπν, λας μας ατος πο ο ρχοντες -μ πρτο κα καλτερο τν ατοκρτορα ᾿Ιωννη Παλαιολγο, πο δν νοιαζταν πρα π τς τιμς κα τς ξουσες γι τποτε λλο- κλιπαροσαν γι βοθεια. Τος τρμαζε κα βρβαρος ᾿Ασιτης, μ πστευαν πς μ ατν θ τ κατφερναν καλτερα.

       Κα ταν βαρει σκλαβι πλκωσε τ βασανισμνο γνος,  θναπστολος γιος Κοσμς, βλποντας τπδουλο γνος τσο ν ποφρει, δν καταρστηκε κενους τος «φανατικος» πο εχαν στρψει τν πλτη στδυτικ βοθεια. Τν ππα ζτησε π τος ρωμιος ν καταριονται. Γιατ τχα; ᾿Εμες, μ τν πλατει ντληψη κατ ερ πνεμα πο σμερα μς διακρνει, ξεμπερδεουμε κρνοντας λα ατ ς ποτελσματα φανατισμο καμισαλλοδοξας. ᾿Απ ττε πο ξεσκλαβθηκε τ γνος μας δν κνουμε τποτε λλο παρ νπροσβλλουμε μ κθε τρπο τν παρδοσ μας· ν τενζουμε πρς τ Δύση κλιπαρντας την νμς προσφρει τ φτα της, γι ν καταφρουμε ν νταχθομε κποτε κα μεῖς μ σοτιμα στχορεα τν ναπτυγμνων χωρν.

      Κα τονζουμε κατ κρο πς «νκουμε ες τν Δσιν»! Μ τρα πο τ «ντπαλον δος» τς πολιτικς᾿Ανατολς ξλιπε, εναι καιρς ν βροντοφωνξουμε· «᾿Εμες ποτ δν νκαμε στ Δση πολιτισμικ᾿Εμεςμασταν φορες τς ρθδοξης παρδοσης, τν ποα ο δυτικο πολμησαν ν τος αἰῶνες κα ξακολουθον νπολεμον μ λσσα». Κα ν ο πολιτικο μας δν μπορον ν τ πον ατ, διτι χρησιμοποιον τ χαριτοβριθγλσσα τς διπλωματας, εναι καιρς ν τ πε  λας μας. Τ πρσφατο νθελληνικ μνος δν παγορεεται μνοπ οκονομικ συμφροντα. Εναι ναζωπρωση το παλαιο πθους κατ τς πστεως το λαο μας. Κα ν φθσουμε ν δεχθομε πς  πστη ατ πο κληρονομσαμε π τος προγνους μας στκεται σμερα μπδιο στν προδο κα τν νπτυξ μας, ς σκεφθομε καλ τοτο· Η πστη θ κρατηθε κα χωρς τος Ελληνες. ΟΕλληνες θ κρατηθον χωρς τν πστη τους μσα σ᾿ ατν τν πολιτισμικ εσβολ κα κοινωνικ νασττωση;

Ἀπστολος Παπαδημητρου

alwsi-palaiologos
Ὁ σουλτᾶνος, σὰν γυρίσανε οἱ ἀπεσταλμένοι του καὶ τοῦ πήγανε τὴν ἀπόκριση τοῦ Παλαιολόγου, πὼς δὲν παραδίνει τὴν Πόλη, ἀποφάσισε μὲ κάθε τρόπο νὰ τὴν πατήσῃ.
            Στὶς 24 Μαγιοῦ πρόσταξε τοὺς τελάληδες καὶ διαλαλήσανε στὸ στρατόπεδο πὼς στὶς 29 θὰ γινότανε τὸ μεγάλο γιουρούσι (ἔφοδος) ἀπὸ στεριὰ κι᾿ ἀπὸ θάλασσα.
            Στὶς 26 καὶ στὶς 27 τὴ νύχτα, οἱ Τοῦρκοι ἀνάψανε τόσες φωτιὲς καὶ τόσα φανάρια, καὶ τέτοιες ἀγριοφωνὲς καὶ βουητὸ ἔβγαιναν ἀπ᾿ τὸ στρατόπεδό τους, ποὺ οἱ χριστιανοὶ νομίσανε πὼς φτάξανε πιὰ τὰ συντέλειά τους.
          Τὴ Δευτέρα, στὶς 28 Μαγιοῦ, ὁ σουλτᾶνος εἶπε καὶ διαλαλήσανε νὰ τοιμασθοῦνε οἱ στρατιῶτες γιὰ τὸν μεγάλο πόλεμο, νὰ λουστοῦνε ἑφτὰ φορὲς καὶ νὰ νηστέψουνε. Τοὺς ἔβγαλε κ᾿ ἕναν λόγο καὶ τοὺς εἶπε πῶς σὰν πάρουνε τὴν Πόλη θὰ τοὺς τὴν ἀφήσῃ τρεῖς μέρες καὶ τρεῖς νύχτες, καὶ πῶς θὲ νἆνε δικά τους ὅ,τι βροῦνε μέσα, χρυσάφι, ἀσήμι, φορέματα, ἄντρες, παιδιὰ καὶ γυναῖκες· καὶ πὼς ὅσοι εἶνε γιὰ νὰ σκοτωθοῦνε, καθὼς γίνεται πάντα στὸν πόλεμο, αὐτοὶ δὲ μποροῦνε νὰ ξεφύγουνε, γιατὶ εἶνε γραμμένο ἀπὸ πρὶν ἀπάνω στὸ κούτελό τους, ὅπως λέγει ὁ Προφήτης· καὶ πὼς θὰ πᾶνε στὸν Παράδεισο νὰ τρῶνε καὶ νὰ πίνουνε παντοτεινὰ μαζὶ μὲ τὸν Προφήτη, καὶ νὰ κοιμοῦνται μὲ τὶς πειὸ ὄμορφες γυναῖκες. Οἱ Τοῦρκοι ἐνθουσιαστήκανε ἀπὸ τὰ λόγια του καὶ βάλανε κάτι φωνές, ποὺ πολλὲς γυναῖκες ἀποβάλανε.
           Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ εἴχανε στὸ στρατόπεδό τους μεγάλο σῦρε-φέρε. Οἱ ντελάληδες τριγυρίζανε μὲ τούμπανα καὶ μὲ ζουρνάδες καὶ λέγανε: «Γειά σας, παιδιὰ τοῦ Προφήτη, αὔριο θὰ πιάσουμε τόσους χριστιανούς, ποὺ θὰ πουλᾶμε δυὸ γιὰ ἕναν παρᾶ καὶ θὰ κάνουμε τὰ γένεια τους σκοινιὰ γιὰ νὰ δέσουμε τοὺς σκύλους μας. Τὶς γυναῖκες τους καὶ τὶς κόρες τους θὰ τὶς ἀτιμάσουμε!» Ὅλη κείνη τὴν ἡμέρα τὰ κανόνια δουλέψανε ἀκατάπαυτα, μὰ οἱ χριστιανοὶ καταφέρνανε καὶ βουλώνανε τὰ γκρεμισμένα τειχιὰ μὲ πέτρες καὶ μὲ χῶμα ἢ τὰ χτίζανε κιόλας. Πρὸς τὸ βράδυ οἱ Τοῦρκοι μεθύσανε καὶ κάνανε σὰν τρελλοί. Ἀνάψανε μεγάλες φωτιὲς στὴ στεριὰ κι᾿ ἀμέτρητα φανάρια στὰ καράβια, κ᾿ ἡ ἀναλαμπὴ ἔπεφτε ἴσαμε πέρα ἀπάνω στὴ στεριὰ τῆς Ἀνατολῆς. Ζουρνάδες καὶ τουμπελέκια χαλούσανε τὸν κόσμο, ντερβισάδες χορεύανε, πὤλεγες πὼς ἄνοιξε ἡ γῆ καὶ βγήκανε οἱ δαιμόνοι.
          Οἱ Χριστιανοὶ εἴχανε πέσει στὴν προσευχή. Διαβάστε Περισσότερα

agios_akylas_agia_priskilla

1. Μην κάνετε το δάσκαλο στο/στη σύντροφό σας. Ο καλύτερος τρόπος να τον διδάξετε είναι να τον αγαπάτε.

2. Ο γάμος είναι μια διαρκής, αλλά ωραία περιπέτεια, που βοηθάει να ανακαλύπτουμε τον αληθινό εαυτό μας, τον ψυχικό κόσμο του συντρόφου μας
και να γνωρίσουμε τον Θεό.

3. Το σύντροφο μας τον αποδεχόμαστε όπως είναι, με τις αδυναμίες και τις ιδιοτροπίες του, και όχι όπως εμείς θα θέλαμε να είναι. Η οικογένεια είναι παλαίστρα και γυμναστήριο.

4. Προσπαθείτε να καταλάβετε το/τη σύζυγό σας. Μην λησμονείτε ότι ο άντρας σκέφτεται περισσότερο με τη στεγνή λογική, ενώ η γυναίκα με την καρδιά.

5. Μην προσπαθείτε να επιβάλετε τη γνώμη σας και να διορθώσετε το/τη σύντροφό σας. Φροντίστε καλύτερα να διορθώσετε τον εαυτό σας.

6. Με την πίστη, την υπομονή και την αγάπη αντιμετωπίζονται νικηφόρα όλες οι δυσκολίες της ζωής.

7. Ο μεγαλύτερος εχθρός της συζυγικής ζωής είναι ο εγωισμός. Δε μας σώζει η επίθεση κατά του συντρόφου μας, αλλά η επίθεση κατά του εγώ μας.

8. Το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά μας είναι να αγαπάει ο πατέρας τη μητέρα τους και η μητέρα τον πατέρα τους.

9. Το μυστικό της οικογενειακής γαλήνης είναι να μπορεί κανείς να συγχωρεί.

10. Ο γάμος είναι «Μυστήριο μέγα», που αρχίζει μέσα στην Εκκλησία και ανανεώνεται με η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια Της.

 Του Δημ. Σταθακόπουλου .

Είναι κοινό μυστικό πως ανάμεσα στους πολιορκητές βρισκόντουσαν πολύ περισσότεροι χριστιανοί (καθώς και εξισλαμισμένοι και γενίτσαροι) απ΄ όσους υπερασπιστές βρισκόντουσαν μέσα στα τείχη της Πόλης ! Επίσης γνωστό είναι ότι η σχέση του πορθητή (FatihSultanMehmet) με τον ελληνισμό ήταν πολύ δυνατή. Εκείνο όμως που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Ελλάδα είναι το άνοιγμα του τάφου του πορθητή επί σουλτάνου AbdülhamidII, ( عبدالحميدثان `Abdü’l-Ḥamīd-isânî, İkinciAbdülhamit, 1842 –1918), σύμφωνα με το περιοδικό Ακτουέλ ( 19.12.1991 ) με τίτλο, μήπως ο Φατίχ ήταν χριστιανός ; Στο δημοσίευμα σημειώνεται πως το τέμενος του Πορθητή χτίστηκε επάνω στο ναό των 12 Αποστόλων στα θεμέλια του οποίου ενταφιάζονταν οι βυζαντινοί αυτοκράτορες. Όταν ανοίχτηκε ο μαρμάρινος τάφος, βρέθηκε ταριχευμένο το σώμα του Μεχμέτ ( πέθανε από δηλητηρίαση , μάλλον από τον εβραίο γιατρό του Γιακούμπ Πασά ) τοποθετημένο ως βυζαντινός αυτοκράτορας ( ίσως και με σταυρό !!), ενώ σύμφωνα με το περιοδικό Τέμπο ( 21.04.1993 ), το αίτημα του ElifNaci το 1965 να ξανανοίξει ο τάφος απορρίφθηκε (βλ. Λ. Μυστακίδου: οι γυναίκες στην αυλή των οθωμανών, σελ. 53-54 ). Μητέρα του φέρεται η Β’ σύζυγος του MuradIIHumaHatun, μάλλον γαλλίδα με το όνομα Στέλλα ή Εστέρ NachedelaBazory, ενώ κατ’ άλλους η Δ’ σύζυγός του Mara – Despina, κόρη του Σέρβου ηγεμόνα Γ. Μπράνκοβιτς και προγονή της Ειρ. Κατακουζηνού, δισέγγονης του αυτοκράτορα Ιωαν. Καντακουζηνού, η οποία σε κάθε περίπτωση τον μεγάλωσε ως μητριά, τον έμαθε και ελληνικά και το «πάτερ ημών». Εξάλλου η Δ’ σύζυγος του Πορθητή CicekHatun που γέννησε τον Cem, ίσως ήταν Ελληνίδα, ενώ η Ε’ σύζυγός του Ελένη, ήταν κόρη του Δεσπότη του Μοριά Δημήτριου !!! Δάσκαλό του είχε τον MollaGurani που τον δίδασκε το Iskendername του Ahmedi, δηλ. την ιστορία Διαβάστε Περισσότερα

 
Μεταφέρουμε τήν εἴδηση αὐτολεξεί, ὅπως αὐτή καταχωρήθηκε σέ ἑλληνικό blog: «Γονεῖς-τέρατα μεγαλώνουν τό παιδί τους σάν ἀγόρι καί κορίτσι παράλληλα. Ἡ διαστροφή στίς μέρες μας δέν ἔχει προηγούμενο. Κάποιος εἰσαγγελέας δέν ὑπάρχει γιά νά τούς πάρει τήν κηδεμονία;;; Μία νέα τεχνική γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν πού εἶναι γνωστή ὡς “gender-neutral parenting” ἤ ἀλλιῶς ἀνατροφή τῶν παιδιῶν ὡς οὐδέτερα, ἐπέλεξαν δύο γονεῖς. Τό πρωί, λοιπόν, ντύνουν τόν μικρό Μάξ μέ καρό πουκάμισο καί τόν βάζουν νά παίζει μέ τρακτέρ καί τό μεσημέρι μέ ἕνα μπλέ φόρεμα καί τόν βάζουν νά παίζει μέ τίς κοῦκλες» (14-2-2014). 

 Tό παραπάνω περιστατικό εἶναι τό τρίτο πού ἔχει γίνει γνωστό δημόσια. Τό πρῶτο ἦταν ἐκεῖνο τοῦ Καναδᾶ τό 2011, ὅπου οἱ γονεῖς θέλησαν νά κρατήσουν μυστικό τό φύλο τοῦ μωροῦ καί ξέσπασε πραγματική θύελλα, ὅταν ἀποκαλύφθηκε. Ἔτσι τοῦ δόθηκε τό προσωνύμιο Storm (= θύελλα). Τό δεύτερο ἔγινε γνωστό ἀπό τόν ἀγγλοσαξονικό τύπο στίς ἀρχές τοῦ 2012. Γιά πέντε χρόνια οἱ γονεῖς τοῦ Σάσα, ἀκτιβιστές τῆς «οὐδέτερης ἀγωγῆς», ἔκαναν τά πάντα γιά νά κρατήσουν μυστικό τό φύλο τοῦ παιδιοῦ τους. Τό ἀποκαλοῦσαν «μωρό». Γιά νά διατηρηθεῖ ἡ ἀσάφεια τοῦ προσέφεραν δραστηριότητες «οὐδέτερου φύλου» καί τό ἔντυναν ἐναλλάξ ἀγοράκι ἤ κοριτσάκι. Ἡ μητέρα του Beck Laxton ἰσχυρίστηκε ὅτι ἔτσι ἐλευθερώνει τό παιδί της ἀπό τήν ἐπιρροή τῶν στερεοτύπων τῶν φύλων.
Ἴσως κάποιος βιαστεῖ νά συμπεράνει ὅτι οἱ ἀναφερόμενες περιπτώσεις εἶναι ἀκραῖες καί δέν μᾶς ἀγγίζουν. Ὁ θυμόσοφος λαός μας λέει: «Σάν πιάσει φωτιά τοῦ γείτονα τό σπίτι, ἔφτασε καί στήν αὐλή σου, καρτέρα την καί στήν πόρτα σου!». Ἡ «οὐδέτερη ἀγωγή» εἶναι «ἐπί θύραις». Στή Σουηδία εἶναι πλέον «κοινός τόπος». Ὁ νόμος ὑπάρχει ἀπό τό 1998 καί ἀπαιτεῖ μία «οὐδέτερη» ἤ unisex παιδαγωγική. Ἤδη στά νηπιαγωγεῖα τους ἔχουμε τά πρῶτα σημάδια. Ἔχουν ἀντικαταστήσει τήν ἀντωνυμία «αὐτός, αὐτή», μέ τό ἄφυλο οὐδέτερο «αὐτό». Τά βιβλία ἔχουν ἐπιλεγεῖ προσεκτικά γιά νά ἀποφεύγονται παρουσιάσεις τῶν φύλων καί γονεϊκοί ρόλοι ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν. Σήμερα ἡ Σουηδία ἀναγνωρίζει ἐπίσημα 170 unisex ὀνόματα. Ἡ ἰδέα εἶναι νά μή συνδέεται τό ὄνομα μέ τό φύλο. Ἐπιτρέπουν στούς γονεῖς νά δίνουν π.χ τό ὄνομα Λίζα εἴτε σέ ἕνα ἀγόρι εἴτε σέ ἕνα κορίτσι.
Ἤδη στά πρότυπα τοῦ σουηδικοῦ μοντέλου λειτουργεῖ στό Παρίσι στό Seine – Saint – Denis ἀπό τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2009 νηπιαγωγεῖο γιά τήν καταπολέμηση τῶν στερεοτύπων τῶν φύλων καί ἀναθέτουν στά παιδιά κατάλληλες δραστηριότητες: τά κορίτσια ἐνθαρρύνονται στό ἐργαστήριο νά χρησιμοποιοῦν τό σφυρί καί τά ἀγόρια νά ἐκφράζουν τά συναισθήματά τους.
Στίς Η.Π.Α. ἔχουμε ἀρκετές ἐνέργειες πρός τήν κατεύθυνση τῆς οὐδέτερης ἀγωγῆς: Ἄρχισε νά υἱοθετεῖται τό σουηδικό μοντέλο στό νηπιαγωγεῖο. Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀντικαθιστᾶ τούς ὅρους «πατέρας» καί «μητέρα» μέ «γονέας1» καί «γονέας2» σέ ἔντυπα γιά φοιτητικά δάνεια σέ μαθητές πού ἔχουν μεγαλώσει σέ gay σπίτια ὅπου ὑπάρχουν δύο πατέρες ἤ δύο μητέρες. Οἱ μαθητές τῶν δημόσιων σχολείων τῆς Πολιτείας τῆς Καλιφόρνιας (νηπιαγωγείων, δημοτικῶν κτλ.) ἀπό τήν 1η Ἰανουαρίου τοῦ τρέχοντος ἔτους ἔχουν τή δυνατότητα νά χρησιμοποιοῦν τίς τουαλέτες καί τά ἀποδυτήρια γιά ἀγόρια ἤ κορίτσια μέ βάση τοῦ πῶς αἰσθάνονται σεξουαλικά καί ὄχι ἄν ἀνατομικά εἶναι ἀρσενικά ἤ θηλυκά. Ἡ νομοθεσία ἐπιτρέπει ἀκόμη στούς μαθητές νά ἐπιλέγουν τίς ἀθλητικές ὁμάδες στίς ὁποῖες θά συμμετέχουν μέ βάση τό ἄν αἰσθάνονται ἀγόρια ἤ κορίτσια καί ὄχι σύμφωνα μέ τό ἀνατομικό τους φύλο.
Ὁ ψυχίατρος Keith Ablow ἐπισημαίνει: «Τό γεγονός καί μόνο ὅτι οἱ παιδαγωγοί καί οἱ διευθυντές ἐκπαίδευσης θά πρέπει νά ἐξηγήσουν στούς μαθητές τοῦ νηπιαγωγείου καί τῆς πρώτης τάξης τοῦ δημοτικοῦ ὅτι ὑπάρχει τό ἐνδεχόμενο νά δοῦν κορίτσια στίς τουαλέτες τῶν ἀγοριῶν ἤ ἀντιστοίχως ἀγόρια στά ἀποδυτήρια τῶν κοριτσιῶν, ἐπισημαίνοντας ὅτι τά παιδιά αὐτά ἔχουν υἱοθετήσει διαφορετικό φύλο ἀπό αὐτό πού φαίνεται νά εἶναι, ἐνδέχεται νά ἀποβεῖ ἐπιζήμιο στήν ἀνάπτυξη τῆς γνώσης γιά τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους, καθώς μέ αὐτόν τόν τρόπο ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ φύλου εἶναι ρευστή, ὅτι μπορεῖ νά ἀλλάξει καί γιά τούς ἴδιους καί ὅτι μποροῦν νά μποῦν στή διαδικασία νά ἀναζητήσουν τά σημεῖα ἐκεῖνα τά ὁποῖα θά ἤθελαν νά ἀλλάξουν πάνω τους». Κρίνοντας τόν ἐν λόγῳ νόμο μεταξύ ἄλλων λέει: «Ξέρω ὅτι ἄλλοι ψυχίατροι θά διαφωνήσουν μαζί μου καί κάποιοι ἀκτιβιστές θά μέ ἐπικρίνουν, ἀλλά νομίζω ὅτι αὐτή ἡ “ἐπιλογή” εἶναι ψυχολογικῶς βαθιά καταστροφική γιά ὅλους τούς μαθητές, συμπεριλαμβανομένων καί ὅλων ἐκείνων πού αὐτοπροσδιορίζονται τρανσέξουαλ. Πιστεύω ὅτι τά παιδιά ἔχουν ἀρκετά νά ἀντιμετωπίσουν, καθώς πασχίζουν νά αἰσθάνονται ἄνετα μέ τό σῶμα τους, μέ τό θέμα τῆς ἰδιωτικῆς τους ζωῆς, καί μέ τίς μεταβολές πού ἀφοροῦν ἀργότερα στήν ἐφηβεία».
Ἡ «οὐδέτερη ἀγωγή» ἔχει τίς ρίζες της στό ἔργο τῆς Judith Butles, φιλοσόφου καί ἀκτιβίστριας, ἡ ὁποία προτείνει τή σταδιακή ἀπελευθέρωση τῶν παιδιῶν μέσῳ ἀνατροπῆς τῶν κωδίκων καί τῶν στερεοτύπων. Ὁ πολιτισμός θά πρέπει νά βοηθήσει στόν ἔλεγχο τῶν φυσικῶν καί βιολογικῶν παραδοχῶν, ὅτι δηλαδή τά παιδιά παγιδεύονται στό ἀρσενικό/θηλυκό μοντέλο! Ἡ φιλόσοφος ἔχει μεγάλη ἐπιρροή ἀλλά καί πρόσβαση στήν UNESCO.
Κάποιοι χαρακτήρισαν τήν «οὐδέτερη ἀγωγή» ἐπικίνδυνη μανία. Δέν ἔχουν καθόλου ἄδικο. Ὁ πολιτισμός μας εἶναι τοξικός καί ἡ ἀγωγή αὐτή εἶναι ἐπικίνδυνα τοξική. «Δέν θά πάψω νά τό φωνάζω», λέει ὁ Keith Ablow, «θά προτιμοῦσα νά εἶμαι ὁ ἕνας πού φωνάζει “ὁ Αὐτοκράτορας εἶναι γυμνός”, παρά ἕνας ἀπό τούς χαζοχαρούμενους παρατρεχάμενους χωρικούς πού χειροκροτοῦν τήν τραγική παρέλαση».
Δυστυχῶς μέ τέτοιες πρακτικές στήν καθημερινή ἀγωγή τῶν παιδιῶν καταστρατηγεῖται ὁ αἰώνιος λόγος τοῦ Θεοῦ «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γέ 1,7). Δέν συνειδητοποιοῦμε τούς κινδύνους πού διατρέχουν τά παιδιά μας καί κυρίως τά ἀγόρια πού «τά τελευταῖα πέντε χρόνια βρίσκονται σέ μεγαλύτερο κίνδυνο ἀπ’ ὅ,τι οἱ προηγούμενες γενιές», ὅπως ἐπισημαίνει ἡ παιδίατρος Dr. Meg Meeker, καθηγήτρια πανεπιστημίου στίς Η.Π.Α. Τά ἀγόρια θά πρέπει νά παραμείνουν ἀγόρια· «Boys should be boys» εἶναι καί ὁ τίτλος πρόσφατου βιβλίου της.

 Ἀθανάσιος Γκάτζιος
 Πρίν ἀπό χρόνια ὁ ἀμερικανός Samuel Huntington στό βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν» ἔγραφε γιά τήν Ἑλλάδα «προφητικά» ὅτι δέν θά ἀνήκει οὔτε στή Ρωσία (Ἀνατολή) οὔτε στή Δύση, ἀλλά θά μεταβληθεῖ σέ «ἰσλαμορθόδοξη».
Τό ὅλο ἐγχείρημα φαίνεται νά λαμβάνει σάρκα και ὀστᾶ στίς μέρες μας, καθώς καταβάλλεται προσπάθεια νομιμοποίησης παραθρησκευτικῶν σεκτῶν, ἀνακατασκευάζονται τζαμιά, ἑτοιμάζεται ἡ ἀνέγερση τεμένους στόν Βοτανικό, ἀποφασίσθηκε ἡ δημιουργία Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στή Θεολογική Σχολή τοῦ ΑΠΘ καί γενικότερα περιφρονεῖται ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοση.
Τό Ὑπουργεῖο, λοιπόν, πού ἀποχαρακτηρίθηκε ἀπό «ἐθνικῆς Παιδείας», ἐπικαλεῖται «ἐθνικούς λόγους» γιά τή λειτουργία τοῦ ἐν λόγῳ τμήματος, προκειμένου οἱ ἕλληνες μουσουλμάνοι τῆς Θράκης νά μή μεταβαίνουν γιά σπουδές στό Ἐξωτερικό, ὅπου δέχονται ἀκραία ἐκπαίδευση. Ἄς μᾶς ἐπιτρέψει ὅμως τό σεβαστό μας Ὑπουργεῖο νά μήν εἴμαστε πιά τόσο ἀφελεῖς. Ποῦ νά δοῦμε τό ἐθνικό φρόνημά του; Στά σχολικά ἐγχειρίδια, ἀπό ὅπου ἐξόρισε ὅ,τι μύριζε Ἑλλάδα ἤ στήν ἀπεμπόληση τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου ἀπό τά βιβλία τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης;
Πῶς μπορεῖ νά αἰτιολογηθεῖ ἐπιστημονικά πρόγραμμα μουσουλμανικῶν Σπουδῶν ὡς κατεύθυνσης σέ Θεολογικό Τμῆμα; Σέ καμία χώρα τῆς Εὐρώπης δέν ὑπάρχει κάτι ἀνάλογο. Ἐπιπλέον σέ καμία μου- σουλμανική χώρα δέν λειτουργεῖ τμῆμα χριστιανικῶν Σπουδῶν.
Θά μποροῦσε νά ἱδρυθεῖ εἰδική Ἀκαδημία γιά δασκάλους ἕλληνες μουσουλμάνους. Νά προσθέσουμε ὅτι ἤδη λειτουργοῦν δύο ἱεροσπουδαστήρια γιά τίς ἀνάγκες τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας τῆς Θράκης. Φέτος μάλιστα στούς μουσουλμάνους μαθητές διδάσκεται στά δημόσια σχολεῖα γιά πρώτη φορά -ἐάν τό ἐπιθυμοῦν- τό Κοράνιο.
Βεβαίως γνωρίζουμε τί κηρύττει τό Κοράνιο. Μέ διακόσιους περίπου στίχους στρέφεται κατά τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν Χριστιανῶν, κηρύττει τό μίσος καί τή σφαγή τῶν ἀλλοπίστων, τόν ἐξευτελισμό τῆς γυναίκας, τή δουλεία, τήν ἐκδίκηση, ἐπιβάλλει ἀποτρόπαιες ποινές, ὅπως τόν ἀκρωτηριασμό ἀκόμη καί γιά πταίσματα. Μήπως πίσω ἀπό τίς προσπάθειες αὐτές διαφαίνεται ὁ στόχος νά ἀναγνωρισθεῖ τό Ἰσλάμ ὡς δεύτερη θρησκεία στή χώρα μας; Ἤ, μήπως «βάζουμε φίδι στόν κόρφο μας»;
Ἔγραφε ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: «Ἄς μή λησμονοῦμε ὅτι μέ μοναδικό ὁδηγό τό Κοράνιο ὁ ἰσλαμισμός προσβλέπει στήν ἐπικράτηση ἑνός θεοκρατικοῦ καθεστῶτος κατά τό πρότυπο τοῦ ἔτους 622 μ.Χ. Ἡ ἀνισότητα τῶν ὅρων σύγκρισης εἶναι προφανής. Ἀπό τή μιά μεριά ἡ πολιτισμένη ἀνθρωπότης μέ τά Συντάγματά της… καί τά δικαιώματα τοῦ πολίτη. Καί ἀπό τήν ἄλλη ἕνας συρφετός μαζῶν, πού ἐκτρέφονται μέ τόν φανατισμό καί τή μισαλλοδοξία… Γιατί τάχα δύο μέτρα καί δύο σταθμά; Μήπως εἶναι λάθος ἡ σιωπή ἤ ἡ ἔνοχη ἀποδοχή ὅλων αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς Δύσεως… καί θά ὁδηγήσουν σέ πολλά μοιραῖα λάθη;».
Πόσα ὑπέστη τό Γένος μας ἀπό τό Ἰσλάμ! Πόσους ἐθνομάρτυρες καί νεομάρτυρες καταγράφει ἡ ἱστορία μας στά 500 χρόνια σκλαβιᾶς! Καί τώρα ἐμεῖς οἱ ἴδιοι προσκυνοῦμε καί ὑπηρετοῦμε τόν σφαγέα μας; Ἀσφαλῶς δέν καταφερόμαστε κατά τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἰσλάμ, ἀλλά ἐπιτέλους οὔτε ἡ ἀρχή τῆς ἀμοιβαιότητας δέν συζητήθηκε, τή στιγμή μάλιστα πού τίθεται ἀνοιχτά θέμα μετατροπῆς τῆς Ἁγίας Σοφίας σέ τζαμί! Οὔτε κἄν ἡ ἁγία Γραφή δέν κυκλοφορεῖ ἐλεύθερα στίς χῶρες τοῦ Ἰσλάμ, ἐνῶ στήν πατρίδα μας τό Κοράνιο πωλεῖται ἐλεύθερα καί στό τελευταῖο βιβλιοπωλεῖο.
Τί πάθαμε! Τό αἷμα τῶν σφαγιαζομένων ἀδελφῶν μας Χριστιανῶν στή Συρία καί γενικά στίς μουσουλμανικές χῶρες ἀπό μουσουλμάνους φονταμενταλιστές «βοᾷ πρὸς Κύριον»· κι ἐμεῖς μέσα στήν ἀφροσύνη μας, ψοφοδεῶς κινούμενοι, ἐθελοτυφλώντας γιά τό δράμα τους κι ἀδιαφορώντας γιά τήν ἐξαφάνιση τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπό τή Μέση Ἀνατολή, τούς θρονιάζουμε στή Σχολή ὅπου πρέπει νά ὀρθοτομεῖται ἀνόθευτος ὁ λόγος τοῦ Κυρίου; Δέν ἀκοῦμε τή φωνή-προσταγή τοῦ ἀποστόλου Παύλου «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις» (Β΄Κο 6,14);
Πόσο παραστατικά καί προφητικά κήρυττε ὁ μακαριστός μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος: «Ἄχ! ζωντανεύει πάλι τὸ Ἰσλάμ, θηρίο ποὺ κοιμόταν· δὲν πήραμε χαμπάρι. Δὲν θέλω τώρα νὰ μπῶ στὴν πολιτική, εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸν στόχο μου. Ξύπνησε πάλι τὸ Ἰσλὰμ μὲ κεφαλὲς πολλές… Τί κῦμα τῆς ἀβύσσου εἶναι αὐτό! Σὰν νά ἀκούω Ἀποκάλυψη. Εἶδα νὰ βγαίνει θηρίο ἀπὸ τὴν ἔρημο, τὸ θηρίο τοῦ Μωάμεθ».
Φυσικά δέν εἶναι μόνον οἱ ἰσλαμικές σπουδές. Γιά τίς λατρευτικές ἀνάγκες τῶν μουσουλμάνων σπουδαστῶν θά πρέπει νά ἀνεγερθεῖ καί τέμενος -ἐνδεχομένως καί μιναρές- μέσα στή Θεολογική Σχολή, ὅπου καθημερινά «ἑπτάκις τῆς ἡμέρας» οἱ μουσουλμάνοι φοιτητές θά προσεύχονται. Σκεφθήκαμε τίς συνέπειες τέτοιων ἀποφάσεων; Γιατί δέν ὀσμιζόμαστε τούς κινδύνους;
Μέσα στήν ὅλη ἀπογοητευτική εἰκόνα, ἀχτίδα ἐλπίδας ἀποτελεῖ τό κείμενο φοιτητῶν τοῦ Θεολογικοῦ Τμήματος, ἀπό τό ὁποῖο μεταφέρουμε τά ἑξῆς: «Για πρώτη φορά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ἤδη σε χώρα Ορθόδοξη, επιχειρείται με προκλητικό τρόπο το αντισυνταγματικό εγχείρημα της θεσμικής καθιέρωσης και αναγνώρισης στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας, και μάλιστα στην ανώτατη βαθμίδα, που είναι το Πανεπιστήμιο, ενός θρησκευτικού μορφώματος που απορρίπτει το βασικό δόγμα της Τριαδικότητας του Αγίου Θεού, και που καθυβρίζει τη θεότητα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κάτι που αποτελεί ξεκάθαρα “βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος”…
Ως Ορθόδοξοι… φοιτητές… προβληματιστήκαμε ιδιαιτέρως, όταν πληροφορηθήκαμε ότι επίκειται αυτή η αιφνιδιαστική εξέλιξη για την αγαπημένη μας Σχολή… Ελπίζουμε να πρυτανεύσει η σύνεση μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων αρμόδιων φορέων».

ΕὐδοξίαΑὐγουστίνου

Τρία είναι τα πάθη που κατακυριεύουν την ψυχή, μέχρι να φθάσει σε μεγάλα μέτρα, και αυτά δεν αφήνουν τον άνθρωπο να αποκτήση τις αρετές και να είναι κοινωνός της ζωής του άλλου: η αιχμαλωσία, η οκνηρία και η λήθη. Τα πάθη αυτά είναι μία περίληψις όλων των κακών.

Αιχμαλωσία είναι ό,τι με κυριεύει, ό,τι γενικώς έλκει την σκέψη και την καρδιά μου, δηλαδή το ενδιαφέρον, η απασχόληση με κάτι, το πάθος.

Οκνηρία είναι το να μην αντιμετωπίζω δραστήρια την πνευματική μου ζωή.

Λήθη είναι το να ξεχνάω τον Θεόν, να ξεχνάω αυτό το οποίο έχω μπροστά μου.

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

Εγγραφή

Εγγραφή| Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Έντυπο «Κυριακή»

Έντυπο «Κυριακή»

Το κήρυγμα της Κυριακής και τα κηρύγματα μεγάλων εορτών του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη, που δημοσιεύονται στο έντυπο «ΚΥΡΙΑΚΗ» κάθε εβδομάδα. (κλικ στην εικόνα).
***
Όλη η σειρά των κηρυγμάτων (κατά έτος) στο μενού ΤΑ ΈΝΤΥΠΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

     ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤA TEYXH TOY ΠΕΡΙΟΔΙΚOY ΜΑΣ ONLINE

Διαβάστε τα τεύχη online
(κλικ στην εικόνα)

ή αποθηκεύστε τα στο δίσκο σας από το μενού "Τα έντυπα του Συλλόγου"

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Έντυπο «Ορθόδοξα Μηνύματα»

Το ιεραποστολικό φυλλάδιο «Ορθόδοξα Μηνύματα» με τα κηρύγματα του μακαριστού ιεροκήρυκα Παναγιώτη Παναγιωτίδη

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀναστημένου ἀνθρώπου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία στίς 15-05-2016 στόν Ἱ.Ν. Ζωοδόχου Πηγῆς, Περιστάσεως Κατερίνης

κλικ στην εικόνα

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

Ιερομονάχος π. Σάββας Αγιορείτης «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση» σε ΒIΝΤΕΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 9-3-2016 Ὁμιλία στό ἐνοριακό κέντρο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Χαραλάμπους Κατερίνης μέ θέμα: «Μετάνοια-Ἐξομολόγηση»

κλικ στην εικόνα

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

Ομιλίες του Ιερομονάχου π. Σάββα Αγιορείτη σε ΒIΝΤΕΟ κ MP3

κλικ στην εικόνα
http://iskiriaki.com/wordpress/
archives/5948

ΑΚΡΟΑΣΗ ΟΜΙΛΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ

Κατεβάστε περισσότερες ομιλίες του π. Σάββα Αγιορείτη στον υπολογιστή σας
από εδώ

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ»

O Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή», το Σάββατο 9 Μαΐου 2015 στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης πραγματοποίησε μουσικοαφηγηματική εκδήλωση αφιερωμένη στους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Η χορωδία «Άγιος Νέστωρ» της ενορίας του Αγίου Δημητρίου Κιλκίς με τον χοράρχη κ. Σάββα Ηλιάδη και το παραδοσιακό συγκρότημα «Ιχνηλάτες της Παράδοσης» παρουσίασαν μέσα από την αφήγηση και το τραγούδι αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

(για το βίντεο κλικ στην εικόνα)

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

Oμιλία του Kαθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, π. Μάξιμου

«Ελληνισμός και Ορθοδοξία στην Παράδοσή μας»: Ο π. Μάξιμος αναφέρθηκε στη συνάντηση των δύο σημαντικών μεγεθών, του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού μέσα στην ιστορία, που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του ελληνορθόδοξου πολιτισμού, μέσω του οποίου μεταδόθηκε με τον τελειότερο τρόπο η αποκάλυψη του Θεού στα Έθνη.
(κλικ στην εικόνα)

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

Η ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΝΑΧΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ: "ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ" - Ο πνευματικός αγώνας και η κατανυκτική ευχή του Μεγάλου Ασκητού και διδάχου της Αγίας μας Εκκλησίας Όσίου Εφραίμ του Σύρου.

Κλικ στην εικόνα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Ἁγιορείτικες μορφές – ἀφιερώματα

Αφιερώματα του περιοδικού της Πειραϊκής Εκκλησίας σε Αγιορείτες Πατέρες.

Πατήστε στήν εικόνα γιά νά δεῖτε τά ἀφιερώματα

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ – Ειδικό Αφιέρωμα Bίντεο του Συλλόγου

π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ο βίος και το έργο του. Ένα αφιέρωμα στον Γέροντα Σωφρόνιο. Επεξεργασμένο βίντεο 15΄ από τον Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Αυγουστίνος Καντιώτης – Ειδικό Αφιέρωμα Βίντεο του Συλλόγου

Επεξεργασμένο βίντεο από τον Ιεραποστολικό Σύλλογο Κυριακή (κλικ στην εικόνα)

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Οι Τρείς Ιεράρχες για τις δύσκολες μέρες μας

Βίντεο-παραγωγή του συλλόγου με αποσπάσματα από ομιλία του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ HD

Ρώσικο ντοκιμαντέρ για τον Άγιο Σέργιο του Ράντoνεζ. Είναι διάρκειας περίπου 27΄. Η μετάφραση έγινε από τον Ελληνο-Ρωσικό σύλλογο Άντον Τσέχωφ και τους υπότιτλους στα ελληνικά επεξεργάστηκε ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Κυριακή. Η ταινία προβλήθηκε σε εκδήλωση των συλλόγων στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης την 19η Μαΐου 2014. (Για το Βίντεο κλικ στην εικόνα).

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Μέγας Αθανάσιος -Βιντεο-παρουσίαση με τον επισκ. Αυγουστίνο ομιλητή

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας. 15λεπτο βίντεο για τον βίο και τους αγώνες του. Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας όπως τον αναπτύσσει σε ομιλία του ο μακαριστός επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης. Παραγωγή του Συλλόγου "Κυριακή".